แหวนหยกแห่งโชคชะตา.......นำพารัก

    ผ่านมาได้สองอาทิตย์แล้ว และวันนี้ก็คือวันที่บ้านหลังใหม่ของหนิงฮวาและครอบครัวสร้างแล้วเสร็จ วันนี้จึงเป็นวันที่หนิงฮวา พี่สาวและน้องชาย จะต้องช่วยกันทำความสะอาดบ้านและตกแต่งภายในห้องส่วนต่างๆของบ้าน ส่วนท่านปู่ ท่านพ่อและมารดาของตนนั้นกำลังวุ่นอยู่กับการดูแลแปลงต่างๆ เพราะพวกผักที่ปลูกนั้นตอนนี้ต้นอ่อนกำลังเติบโตอย่างอุดมสมบูรณ์ เพราะพวกต่างก็ช่วยกันดูและรดน้ำ ใส่ปุ๋ย ถอนหญ้าออกให้พวกมันได้เจริญเติบโตอย่างเต็มที่ 

 เมื่อเตรียมเครื่องมือทำความสะอาดพร้อมแล้วทั้งสามคนก็เริ่มทำความสะอาดทันทีโดยแบ่งหน้าที่กันออกเป็นสามอย่างนั้นก็คือ 

“จินเออร์เจ้ารับหน้าที่กวาดพื้นนะ ส่วนพี่ใหญ่ท่านก็รับหน้าที่เช็ดโต๊ะเช็ดของส่วนข้านั้นจะเป็นคนถูพื้อเอง” 

“เอาเช่นนั้นนั้นก็ได้ งั้นก็เริ่มลงมือกันเลยเถิด” 

      แล้วทั้งสามคนก็เริ่มลงมือทำความสะอาดตั้งแต่ฝั่งด้านปีกซ้ายไปเรื่อยๆจนถึงฝั่งทางด้านปีกขวาจนแล้วเสร็จจากนั้น หนิงฮวา พี่สาวและน้องชายก็เริ่มช่วยกันจัดตกแต่งห้อง โดยเริ่มจากห้องของท่านปู่ พวกนางจัดการติดผ้าม่าน ผ้าปูเตียง ผ้าปูโต๊ะและผ้าห่มโดยใช้เป็นสีโทนน้ำเงินเข้มและสีขาว ส่วนพวกโต๊ะ ตู้ เตียงที่สั่งท่านลุงจางมู่ได้ให้คนนำมาส่งตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วและนางก็ได้ให้คนงานช่วยกันขนเข้ามาไว้ภายในของแต่ละห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้วเช่นกัน  

      โดยนางจัดห้องให้เตียงนอนนั้นชิดกับพนังห้องที่อยู่ตรงข้ามกับฝั่งห้องน้ำ ส่วนตู้เสื้อผ้า และโต๊ะเขียนหนังสือนางได้จัดไว้ที่ผนังฝั่งห้องน้ำและริมหน้าต่าง นางจัดแบบนี้ทุกห้อง ยกเว้นห้องของตนเอง และเมื่อจัดห้องของท่านปู่เสร็จแล้วทั้งสามก็ไปจัดห้องของท่านพ่อท่านแม่ต่อโดยก็จัดเหมือนเดิมกับห้องแรกแต่ต่างกันแค่สีของผ้าที่ใช้ ห้องท่านปู่ใช้สีน้ำเงินเข้มกับขาว ส่วนห้องบิดามารดาใช้ สีเขียวอ่อนกับขาว 

       ส่วนห้องรับรองแขกทั้งสองห้องจัดเป็นสีฟ้าและขาว ทางด้านห้องของจินเออร์นั้นเจ้าตัวชอบสีน้ำตาลกับเทานางจึงจัดให้แบบนั้นและห้องพี่สาวของนางแน่นอนว่าต้องเป็นสีชมพูเพราะพี่สาวนางนั้นเป็นคนเรียบร้อยอ่อนหวานจึงเหมากับสีชมพู 

       ส่วนห้องสุดท้ายก็คือห้องของนางเองโดยสิ่งที่ต่างจากทุกห้องคือเตียงนอนของนางนั้นมีเสาอยู่ทั้งสี่ต้นแพื่อใช้เป็เสายึดกับผ้าตาข่ายบางๆที่ออกแบบมาเป็นเหมือนมุ้งสีขาวและสีดำโดยห้องของหนิงฮวานั้นจัดเป็โทนสีขาวดำ เพราะนางชอบสองสีนี้มากที่สุด 

      หลังจากจัดภายในบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นพวกนางก็ช่วยกันออกมาจัดด้านหน้าเรือนต่อโดยหนิงฮวาได้ทำการปลูกดอกไม้คุณนายตื่นสายใส่ในกระปอกไม้ไผ่ที่นางนำมาเจาะรูแล้วใช้เชือกร้อยจากนั้นก็แขวนไว้ด้านข้างของศาลาหน้าบ้านที่นางสร้างเพิ่มมา จากนั้นทั้งสองข้างทางที่จะเดินเข้าไปภายในบ้านนางได้ทำแปลงสวนดอกไม้เอาไว้ ทั้งกุหลาบ ดอกดาวเรือง ดอกชบา ดอกจำปี ซึ่งตอนนี้ก็กำลังเขียวขจีสวยงาม และอีกไม่นานก็คงจะเริ่มออกดอกให้ได้ชื่นชมกัน 

     ส่วนที่ดินแปลงที่ว่างด้านข้างตอนนี้นางก็ได้ทำเป็นส่วนชาและกาแฟเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ซึ่งสวนชาและกาแฟนั้นหนิงฮวาเป็นคนดูแลเองทั้งหมดและกาแฟที่นางปลูกก็เป็นพันธุ์ ‘โรบัสต้า’ ส่วนชานั้นเป็นชาจีนนั้นเอง และตอนนี้ทั้งสองชนิดนี้ก็กำลังเติบโตได้ดี 

      เมื่อทั้งสามช่วยกันจัดการบ้านใหม่เสร็จเรียบร้อยแล้วนั้นหนิงฮวาและพี่สาวก็พากันไปเตรียมอาหารมื้อกลางวันต่อ วันนี้หนิงฮวาทำเมนูปลาสามรส แกงเขียวหวานไก่ ส่วนเมนูของหวานเป็นข้าวเหนียวม่วง และนางยังลองชงชาเขียวไว้ให้ทุกคนได้ทานกันอีกด้วย 

   และพอท่านปู่ ท่านพ่อ ท่านแม่กลับมาจากดูไร่แลล้วนางจึงตั้งโต๊ะอาหารทันทีก่อนที่จะเรียกทุกคนให้ไปทานข้าวกัน ในระหว่างที่ทานไปนั้นทุกคนก็ได้พูดคุยกันถึงเรื่องขึ้นบ้านใหม่ไปด้วย 

“ท่านปู่เจ้าคะ พวกเราจะทำบุญขึ้นบ้านใหม่กันวันไหนหรือเจ้าคะ” 

“ที่จริงแล้วพรุ่งนี้เลยก็ได้นะเพราะถือว่าเป็นวันดีเช่นกัน” 

“เช่นนั้นหรือขอรับท่านพ่อ ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ขึ้นพรุ่งนี้เลยก็แล้วกัน ว่าแต่น้องหญิงและลูกๆจะเตรียมอาหารเลี้ยงแขกทันหรือไม่” 

“ถ้าเตรียมตั้งแต่เย็นนี้ก็ทันเจ้าค่ะ แต่ว่าคงต้องให้ท่านพี่ช่วยพาน้องและลูกเข้าเมืองไปซื้อพวกของต่างๆมาทำอาหารนะเจ้าคะ” 

“ได้สิ งั้นทานข้าวเสร็จเราก็ไปกันเลยก็แล้วกัน พวกลูกทั้งสองก็เตรียมตัวด้วยละ” 

“เจ้าค่ะท่านพ่อ” 

“ท่านพ่อขอรับ ข้าขอไปด้วยได้หรือไม่ ข้ายังไม่เคยเข้าเมืองเลยซักครั้งท่านพ่อให้ข้าไปด้วยนะขอรับ” 

    หนิงจินเอ่ยขอตามไปด้วย พร้อมกับทำหน้าตาออดอ้อน พองแก้มทั้งสองข้างที่ตอนนี้มันช่างเหมือนกับซาลาเปาสองก้อนยิ่งนัก เพราะตั้งแต่ที่หนิงฮวาฟื้นขึ้นมาจนถึงตอนนี้นางได้ทำอาหารให้ทุกคนทานจนตอนนี้ทุกคนนั้นมีเนื้อมีหนังและมีน้ำมีนวลขึ้นมาแล้ว 

“ได้สิ แต่ลูกต้องไม่ดื้อไม่ซนนะ ตกลงหรือไม่” 

“ตกลงขอรับ ข้าจะเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซนอย่างแน่นอนขอรับ” 

   และหลังจากที่ทุกคนตกลงกันเสร็จเรียบร้อยแล้วทั้งหมดก็พากันท่านข้าวด้วยร้อยยิ้มและเสียงหัวเราะกันอย่างมีความสุข ก่อนที่ทั้งห้าคนจะออกเดินทางไปยังตัวเมืองเพื่อซื้อของต่างๆกลับมาทำอาหารเลี้ยงชาวบ้านที่จะมาขึ้นบ้านใหม่ของครอบครัวเหลียงในวันพรุ่งนี้