ตอนที่ 17 – เงาแปลกหน้ากลางป่าไม้ และคำถามจากอดีต
รุ่งเช้า หลี่เหวินตื่นขึ้นพร้อมแสงแรกของวัน เขาวิ่งไปยังเนินฝึกฝนประจำของตนตามกิจวัตร ฝ่ามือซ้ายกดทรงพลัง ฝ่ามือขวารับแรงลม จากจังหวะฝึกทั่วไปเริ่มเปลี่ยนเป็เคลื่อนไหวซับซ้อน เสียงลมหายใจหนักแน่นดังเป็จังหวะ
“เ้าถึงขั้นที่สามปลายแล้ว” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากพุ่มไม้ด้านข้าง
หลี่เหวินชะงักเล็กน้อย แต่กลับคลี่ยิ้ม “เ้าเดินเสียงเบากว่าครั้งก่อน แต่ข้ายังได้ยินอยู่ดี พี่ใหญ่”
หลี่ชิง พี่ชายคนโต เดินออกมาพร้อมถุงสมุนไพร เขาเป็คนสุขุมเงียบขรึมแต่รักน้องมาก
“เ้าฝึกเกินวัยอีกแล้ว...จำไว้ว่าร่างกายยังเป็เด็ก”
“ข้าไม่ใช่แค่เด็ก ข้าคือ...ว่าที่จักรพรรดิเปาะเปี๊ยะ!”
หลี่ชิงกลั้นหัวเราะไม่ไหว เสียงหัวเราะของพี่ชายแ่เบา แต่จริงใจ
—
หลังจากฝึกเสร็จ หลี่เหวินกลับบ้าน เจอแม่กำลังถักผ้าใต้ชายคา น้องสาวกำลังนั่งผสมดินในกระถางฟาร์มลับ
“พี่รอง~ ลองดูนี่สิ! ข้าทดลองปลูก ‘ถั่วเกล็ดหิมะ’ ได้ผลแล้วนะ!”
“หืม...วิเศษ! ข้าจะเอาไปผัดกับเต้าหู้คืนนี้!”
ในจังหวะที่ชีวิตหมุนไปตามวงล้อของความสุข กลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น
“มีคนแปลกหน้าล้มหมดสติที่ชายป่า!” เด็กคนหนึ่งวิ่งหน้าตื่นมาบอก
ชาวบ้านแห่กันไปที่ชายป่า ชายคนนั้นอยู่ในชุดนักเดินทาง เปื้อนเืทั่วแผ่นหลัง แขนเสื้อมีตราสำนัก ‘ไป่เหอ’ สำนักหนึ่งในแคว้นตะวันตก
หลี่หยางผู้เป็พ่อเข้าตรวจชีพจร “ยังไม่ตาย แต่ได้รับพิษสกัดลมปราณ”
หลี่เหวินจับสังเกตทันที “ท่านพ่อ ท่านรู้วิธีถอนพิษนี้?”
หลี่หยางชะงักเพียงเสี้ยววินาที ก่อนตอบ “เ้าจำไม่ได้หรือ ข้าเคยเป็นักเดินทาง...”
หลังจากช่วยถอนพิษจนชายแปลกหน้าฟื้น ชายผู้นั้นบอกว่าถูกตามล่าเพราะเห็นข้อมูลลับของ ‘สามสำนัก’ ที่กำลังร่วมมือกันเปลี่ยนขั้วอำนาจราชสำนัก เขาหนีมาเพราะไม่้าให้ข้อมูลนั้นตกไปในมือผิด
“แล้วท่านเชื่อใจหมู่บ้านเราหรือ?” ผู้ใหญ่บ้านถาม
“ที่นี่ไม่มีความทะเยอทะยาน ข้าััได้ถึงความสงบ...และบางอย่างที่ข้ายังเข้าใจไม่ได้” เขามองมาทางหลี่เหวินกับหลี่เซวียน
—
คืนนั้น หลี่เหวินนั่งคุยกับน้องสาวใต้ต้นหลิว
“ข้าััได้ว่าชายคนนั้นไม่ได้โกหก แต่ทำไมท่านพ่อกับแม่ถึงหลบสายตาเวลาเขาพูดถึง ‘ไป่เหอ’”
หลี่เซวียนนั่งเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนพูดเสียงเบา “พี่รอง...ท่านพ่อเคยอยู่ที่นั่นมาก่อน ข้าเคยเห็นจากแผ่นยันต์ในฟาร์มมิติ”
“ข้าเองก็สงสัยมานานแล้ว ทำไมมารดาเราถึงรู้การปรุงโอสถขั้นสูง ทั้งที่เป็เพียงสตรีในหมู่บ้านเล็ก”
“หรือว่าพวกเขา...ไม่ได้เป็แค่ชาวบ้านธรรมดาเหมือนที่เล่า?”
หลี่เหวินขบคิด เขารู้ดีว่าวันหนึ่งเขาต้องออกจากหมู่บ้านนี้ ไปยังโลกกว้างเพื่อตามหาความจริง...
แต่ก่อนจะถึงวันนั้น เขายังอยากปกป้องที่แห่งนี้ สถานที่ที่เรียกว่าบ้าน
1K
