ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

อี้เฉินเข้าไปภายในเหมืองแร่อย่างไม่ลังเล เขาก้าวเดินเข้าไปอย่างแช่มช้า

เลือกเส้นทางสายแร่สายหนึ่ง ที่นั่นมีเส้นทางสายแร่อยู่ด้วยกันมากมายหลายสาย ที่เขาเลือกสายแร่นี้
เขารู้สึกได้ถึงปราณพลังบางอย่าง ยิ่งเขาเดินลงไปลึกมากเท่าไหร่ปราณพลังฟ้าดินยิ่งกดดันเหมือนกระดูกทั่วร่างของเขาจะแหลกลาญ เสียงกระดูกดัง"ก๊อบแก๊ป" คล้ายจะหักออกจากกัน

ยิ่งลงไปลึกมากเท่าใดปราณพลังยิ่งฟ้าดินยิ่งกดดัน ร่างกายอี้เฉินเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับจะแหลกเป็นเสี่ยง ๆ

เหมือนถูกกดทับอย่างรุนแรง แรงทั้งหมดถาโถมพุ่งเข้าใส่อี้เฉิน

อี้เฉินรู้สึกได้ถึงอักขระฟ้าดินที่นี่หนาแน่นอย่างมาก เขาต้องใช้เวลาหยั่งรู้เพื่อจะลดพันธนาการจากพื้นที่แห่งนี้

เขาดำดิ่งสู่ห้วงลึกทะเลความรู้ ตระหนักรู้อักขระกฎเกณฑ์ฟ้าดินที่นี่ ยิ่งเขาหยั่งรู้อักขระฟ้าดินมากเท่าไหร่

อักขระฟ้าดินของที่นี่จะเบาบางลงไปเท่านั้น

อักขระฟ้าดินภายในเหมืองแร่ค่อยๆ หลั่งไหลเข้าไปในกายาอี้เฉิน แรงกดดันค่อยๆ เบาบางลงอย่างช้าๆ

อักขระฟ้าดินของที่นี่แปลกพิสดาร มันทั้งซับซ้อนและยากจะหยั่งรู้ กายาอี้เฉิน

มีอักขระแน่นขนัดสารพางค์กาย มันค่อยๆ สลักลงในกระดูกอี้เฉินอย่างช้าๆ ยิ่งอี้เฉินหยั่งรู้มากเท่าไหร่ร่างของเขายิ่งเปล่งประกายสีแดงเจิดจ้า
อักขระที่เคยสลัวเลือนรางค่อยเด่นชัดมากขึ้นเรื่อย ๆ ปราณพลังยิ่งสูงล้ำ มันแฝงไปด้วยอักขระฟ้าดินของเหมืองแร่แห่งนี้

ทะเลความรู้ของอี้เฉิน เต็มไปด้วยอักขระฟ้าดินที่หยั่งรู้จากในเหมืองแร่ มันสลักประสานเข้าไปในทะเลความรู้ของเขา

อักขระแน่นขนัดไม่เด่นชัดแต่ก็ไม่เลือนราง

ไม่ถึง5วันในการหยั่งรู้ของเขาก็สามารถเดินไปต่อได้ ลึกมากยิ่งขึ้น เขาเดินเข้าไปลึก

ชนิดที่ไม่มีผู้ใดเคยเข้ามาก่อน ภายในเต็มไปด้วยแร่หินส่องแสงแวววาว

แรงกดดันภายในเหมืองแร่เริ่มส่งผลกับอี้เฉินอีกครั้ง เขาต้องนั่งหยั่งรู้อักขระอีกครั้ง อักขระภายในฟ้าดินค่อยๆ หลั่งไหลไปในกายาอี้เฉิน

อี้เฉินนั่งสลักอักขระลงไปในกระดูกทั่วร่างกาย เหมือนมันจะยกระดับกายาไปอีกขั้น ร่างกายอี้เฉินเปล่งประกายเป็นสีแดงเลือด

เหมือนมีดอกเบญจมาศสีแดงสดขนาดใหญ่โอบล้อมร่างกายดูแล้วช่างน่าสะพรึงกลัว ดั่งดอกไม้ที่ขึ้นตามหลุมศพ

ปราณพลังอำมหิตความตาย รอยคลุ้ง เหมือนเทพปีศาจลงมาจุติยังพื้นพิภพ

ภายนอกเหมืองแร่ผู้คุมเหมืองแร่ต่างคิดว่า อี้เฉินตายแล้วเขาเข้าไปนานเกือบๆ จะ20วันแล้ว ก็ยังไม่กลับออกมา

ไม่นานก็มีข่าวแพร่กระจายออกมาทั่วเมืองหลวง

ตระกูลกง ประกาศออกคำสั่งเร่งด่วนให้ค้นหาหินผลึกระดับสูง อย่างเร่งด่วนอีก3เดือนคุณหนูตระกูลกง

จะต้องไปเข้าร่วม สำนักเซียน หากใครผู้ใดหาหินผลึกระดับสูงมาได้ตระกูลกงจะให้เป็นผู้ติดตาม คุณหนูตระกูลกง

ทั้งเมืองหลวงแคว้นอรุณเกิดความอึกทึกครึกโครม แม้แต่หนุ่มๆ หลายคนยังออกมาขุดเหมืองแร่กันด้วยตัวเอง

คุณหนูตระกูลกงนั้นถือเป็นโฉมสะคราญงามล้มเมือง หลายๆ คนต่างรู้นางอยากได้หินผลึกระดับสูงมาเติมเต็ม 10 ประตูวิถี
การจะเข้าสำนักเซียนขั้นต่ำต้องขั้นพลังนภาจอมยุทธที่จะเข้าได้ต้องถูกเชื้อเชิญโดยสำนักเซียนโดยตรงเท่านั้น จอมยุทธทุกๆ คนต่างอยากเข้าสำนักนี้

เหล่าคุณชายตระกูลใหญ่ต่างกว้านซื้อทาสมาขุดเหมืองแร่ หมายอยากติดตามนางเข้าสำนัก

มีแม้กระทั่งบางคนหมายตาคุณหนูตระกูลกง

ทำให้ภายในเหมืองแร่มีคนตายไปเป็นจำนวนมากเหมืองแร่หลายๆ แห่ง เกิดจลาจลครั้งใหญ่

ทาสบางคนหนีออกไปได้ มีแม้กระทั่งจอมยุทธบางกลุ่มยังมาขุดเหมือง
เพื่อทำตามคำสั่งของตระกูลตน
หลายคนอยากจะติดตามคุณหนูไปสำนักเซียน ถึงจะไม่ได้เข้าสำนักเซียนโดนตรง แต่ก็ได้เข้าสำนักรองลงมาจากสำนักเซียน
ที่นั่นเป็นแหล่งรวม ผู้มีพรสวรรค์มากที่สุดในดินแดนร้อยแคว้น

ภายในเหมืองแร่อี้เฉินเริ่ม ก้าวเดินเข้าไปภายในส่วนลึกอีกครั้ง จนเขาเข้าไปจนสุดทางสายแร่นี้

อี้เฉินเริ่มขุดแร่หินผลึกเพื่อไปต่อ เขาไม่รู้ว่าแร่หินผลึกพวกนี้ล้ำค่าหรือไม่
ทุกครั้งที่อี้เฉินขุดหินแร่ออกมาเขาจะเก็บมันใส่ถุงเก็บของมิติ
สีผลึกพวกนี้เป็นสีฟ้าสดใส อี้เฉินเดาว่าต้องพิเศษ ยิ่งเขาขุดไปเรื่อย ๆ

สีฟ้ายิ่งเข้มข้นขึ้น ผลึกก้อนใหญ่หลายก้อนถูกโยนเข้าถุงเก็บของมิติ จนเขาเจอกันผลึกสีแดงชาดเข้า

มันทั้งสวยงามและร้อนแรงยิ่งขุดลงไปยิ่งดูประหลาดเหมือนผลึกสีแดงมันกักขังอะไรบางอย่างไว้อี้เฉินใช้เวลาไปหลายชั่วยาม

กว่าเขาจะเจาะจนทะลุ ทันทีที่อี้เฉินขุดจนทะลุ กลับเจอหินผลึกประหลาด หน้าตามันคล้ายๆ กับ หน้ากากหินผลึกสีขาวบริสุทธิ์

อี้เฉินรู้สึกว่าหน้ากากหินผลึกสีขาวอันตรายอย่างยิ่ง ยังกับมันมีชีวิต
อยู่ๆ มันก็พุ่งเข้าใส่อี้เฉิน ทำให้อี้เฉินตกใจมากตั้งตัวไม่ทัน แต่ทันใดที่มันแตะโดนตัวอี้เฉินมันก็หายไป

ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น อี้เฉินสำรวจทั้งร่างกายของเขาก็ไม่รู้สึกผิดปกติอะไรมันเกิดอะไรขึ้น เขามึนงงไปหมดกับสิ่งที่เกิด

อี้เฉินเริ่มหวาดหวั่นหรือว่าจะเป็นคำสาปหรือไม่ เขาครุ่นคิดจนหัวแทบระเบิด ข้อมูลอะไรก็ไม่มี

หน้ากากผลึกหินแปลกอย่างมาก เหตุใดมันจึงมีชีวิต หรือมันก่อกำเนิดจากเหมืองแร่แห่งนี้

อี้เฉินเริ่มหวาดหวั่น ถอยกลับมาออกมาหมายอยากไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ยิ่งเขาก้าวเดินออกไปมากเท่าไร่ยิ่งเหมือนนรก

มากเท่านั้น หลายๆ ที่ภายในเหมืองแร่เต็มไปด้วยกระดูกของผู้คน อี้เฉินรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเหตุใดจึงมีกระดูกผู้คนมากมายถึงเพียงนี้

อี้เฉินใช้เวลาเพียงไม่นานเขาก็ขึ้นมาภายนอกเหมืองแร่ เหมืองแร่เต็มไปด้วยผู้คนขวักไขว่
แม้แต่จอมยุทธ์หลายๆ กลุ่มยังมาร่วมขุดเหมืองแร่

เขาไม่รู้ข่าวโลกภายนอก ตอนนี้ทั้งเมืองเต็มไปด้วยความวุ่นวาย หลายๆ ตระกูล ส่งคนมาขุดแร่หิน

ผู้คุมเหมืองแร่เห็นอี้เฉินที่มีโซ่อยู่ที่คอ พวกเขาต่างแปลกใจไม่คิดว่าอี้เฉินจะอยู่รอดมาจนถึงทุกวันนี้นี่ก็ผ่านไปเกือบ 20 วันแล้ว

พวกเขายิ้มอย่างปีติ "หวังว่าเจ้านั้นคงจะได้ของมีค่ากลับมาบ้าง"

ผู้คุมเหมืองแร่หลายคนต่างอยากรู้ มีแม้กระทั่งบางคน มองด้วยความโลภ
พวกเขาพุ่งเข้าไปล้อมจับอี้เฉิน อี้เฉินไม่ได้ต่อต้าน

"เจ้าลงไปตั้งนานได้อะไรมาหรือไม่"

อี้เฉินไม่รู้จะตอบอย่างไร "ข้าไม่รู้ว่าของสิ่งใดล้ำค่า จึงเก็บกลับมาแทบทั้งหมด"

ผู้อาวุโสชราผู้คุมเหมืองแร่ ไม่รอช้า "เจ้าตามข้ามา"

พวกเขาอยากรู้อี้เฉินได้อะไรที่ล้ำค่ามาหรือไม่ พวกเขาตั้งใจที่จะเก็บกินส่วนแบ่งหากเป็นของที่ไม่ล้ำค่ามากจนเกินไป

อี้เฉินปลดปล่อยของในถุงเก็บของมิติออกมามันเป็นกองแร่ที่ใหญ่มาก

หลายๆ คนยังตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง "นั้นมันแร่หินผลึกหงส์แดง ระดับ จักรพรรดิ"
"แถมมีเยอะอีกด้วย"
"นั้นก็ของค้ำค่า แร่หินผลึกสายฟ้า ระดับศักดิ์สิทธิ์"

"ดู หินวิญญาณ นั้นสิ มีมากขนาดนี้เลย นับแสนก้อน"

เหล่าผู้คุมเหมืองแร่ต่างดีใจเป็นปีติ เขารีบเก็บหินวิญญาณเข้ากระเป๋ามิติอย่างไว

ส่วนของที่เหลือล้ำค่าเกินไปพวกเขาแจ้งไปยังตระกูลกง ว่าหาหินผลึกระดับสูงได้แล้วแถมยังมีมากมายอีกด้วย

ผู้คุมเหมืองแร่บางคนอยากจะเก็บของพวกนี้ไว้แต่หากใครรู้เข้าหัวได้หลุดออกจากบ่า

มีบางคนอยากขโมยผลงานอี้เฉิน แต่พวกเขารับความเสี่ยงนั้นไม่ไหว อย่างไรพวกเขาก็ได้สิ่งตอบแทนมากมายอย่างแน่นอน

ผู้อาวุโสชราผู้คุมเหมืองแร่ เร่งแจ้งข่าวกลับไปยังตระกูล กง ในทันที พวกเขาไม่อาจล้าชาหากเกิดข้อผิดพลาดพวกเขารับผิดชอบไม่ไหว