เมื่อไม่พบใครซีซาจึงเทเลพอร์ตกลับมาที่บ้านมาสเตอร์เพื่อหาแผนที่ บางทีทุกคนอาจจะออกไปที่อื่น
ในห้องทำงานของมาสเตอร์ เครื่องคอมพิวเตอร์ที่ซีซาเคยเรียนรู้เทคโนโลยีต่าง ๆ
ตอนนั้นมีความมืดมิดปรากฏขึ้นขณะเรียนรู้จึงยังเรียนรู้ไม่ครบทุกอย่าง
ซีซาเลือกดูเทคโนโลยีที่คิดว่าน่าสนใจ
ได้เทคโนโลยีต้านแรงโน้มถ่วง สิ่งนี้จะเอาไปสร้างสถานีอวกาศ เอาไว้ตรวจสอบเผื่อเข้าใกล้ดาวเคราะห์ดวงอื่น
โลกเคลื่อนที่ไปข้างหน้าเรื่อย ๆ ดาวเทียมปกติจะใช้ไม่ได้ ต้องสร้างสถานีอวกาศที่ยังอยู่ในแรงดึงดูดของโลก
ปืนใหญ่พลังงานนิวเคลียร์ที่บีบอัดนิวเคลียร์ให้เป็นลูกกระสุน เอาไว้ติดตั้งบนสถานีอวกาศ
ซีซาพบแผนที่แสดงจุดต่าง ๆ ของหลุมหลบภัยนอกเมือง การที่จะสั่งให้ประตูหลุมหลบภัยเปิดต้องใช้นาฬิกา
ที่เครื่องพิมพ์ ซีซากดเลือกดูรายการและสั่งพิมพ์นาฬิกา แต่ใช้ไม่ได้ ระบบแจ้งว่ายังไม่ได้ลงทะเบียน
ไม่มีสิทธิ์ในการใช้
"EDI นายแฮกเกอร์ระบบของที่นี่ได้ไหม" ซีซาเอามือไปจับที่เครื่องคอมพิวเตอร์
"จากการตรวจสอบ ระบบทั้งเมืองถูกควบคุมจากสัญญาณที่ส่งมาจากยานอวกาศใต้มหาสมุทร
หรือห้องลับมิติ ระบบไม่อนุญาตให้ทำการแก้ไขอะไร" เสียงจาก EDI
"งั้นนายก็คงถูกตั้งโปรแกรมไม่ให้ทำลายระบบนี้สินะถึงไม่แฮกเกอร์ให้" ซีซากล่าว
EDI !!!
"ผู้ควบคุมระบบเป็น AI ปัญญาประดิษฐ์หรือเปล่า" ถ้าใช่ช่วยขอร้องให้ลงทะเบียนเป็นประชากรของเมืองนี้ที
"ได้รับการตอบรับลงทะเบียนให้เป็นประชากรของที่นี่" เสียงจาก EDI
ซีซาใส่นาฬิกาที่ข้อมือ รวมเป็น 2 เรือน นาฬิกาบนโลกที่ใช้ติดต่อกับ mother และนาฬิกาบนดาวดวงนี้
มีเสียงดังมาจากห้องรับแขก ซีซารีบออกไปดู
มีหลอดแก้วเหมือนในห้องทดลอง มาสเตอร์อยู่ในหลอดแก้ว มีน้ำอยู่เต็มหลอดแก้ว
น้ำค่อย ๆ ลดเหมือนโดนสูบออกไป หลอดแก้วเปิดออกส่งร่างของมาสเตอร์มานอนที่พื้น
จากนั้นหลอดแก้วทดลองหายไปเหมือนเทเลพอร์ตไป
ซีซาตรวจดูอาการมาสเตอร์ ร่างกายที่เปลือยเปล่าไม่ใส่อะไร
มาสเตอร์ลืมตาขึ้น
"เจ้าเป็นใคร เข้ามาในบ้านข้าได้ยังไง"
"ผมซีซาที่โซอี้เคยพามาหามาสเตอร์ครับ"
"ข้าจำไม่ได้" เสียงมาสเตอร์ตอบกลับ
มาสเตอร์ลุกขึ้นยืนรวบรวมสติ พบว่าตัวเองไม่ใส่เสื้อผ้าจึงตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นและขอตัวไปหาเสื้อผ้าใส่
'ทุกอย่างมันดูผิดปกติ' ซีซาคิดในใจ