คืนนี้...แค่เรา

ประตูห้องเปิดอ้าไว้อย่างนั้น แสงไฟสลัวๆ จากโคมไฟเล็กๆ ในห้องส่องลอดออกมาเป็๲ลำแสงอ่อนๆ
ภัทรยืนอยู่ข้างนอกเงียบๆ ดวงตาของเขาฉายแววหวังและลึกซึ้งในเวลาเดียวกัน
เขาไม่พูดอะไร เพียงก้าวเดินเข้ามาอย่างช้าๆ เมื่อเห็นประตูเปิดไว้

มิวอยู่บนเตียง สวมเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของภัทร กางเกงขาสั้นตัวบางๆ ที่ยังคงเปียกชื้นเล็กน้อยจากการเดินเล่นตอนบ่าย
เธอรู้สึกถึงสายตาของเขาที่จ้องมองอย่างอ่อนโยน จนต้องหันไปสบตา

“ไม่กลับไปนอนคนเดียวแล้วเหรอ?” ภัทรถามด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ

มิวกะพริบตา ส่ายหน้าเล็กน้อย
“ไม่ค่ะ…ฉัน…แค่ยังไม่อยากให้คืนนี้ผ่านไปเร็วเกินไป”

เขาก้าวเข้ามาใกล้
มือหนาแตะเบาๆ ที่แก้มเธอ
ปลายนิ้วไล้ผ่านเส้นผมที่เปียกชื้น…กลิ่นแชมพูธรรมชาติและฝนหนาวอบอวลอยู่รอบตัว

“คืนนี้...ผมอยากทำให้คุณรู้สึกปลอดภัยมากกว่าที่เคย” เขากระซิบ

และแล้วริมฝีปากของเขาก็แตะลงมาอีกครั้ง
จูบนี้แตกต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมา
มันอ่อนโยนและลึกซึ้งจนเธอแทบหลงทางในความรู้สึก

ภัทรค่อยๆ เลื่อนมือไปที่เอวของมิว
ดึงเธอเข้ามาใกล้ร่างสูงของเขา
ความร้อนจากร่างกายเขาทำให้เธอรู้สึกถึงความปลอดภัยและความ๻้๪๫๷า๹ในเวลาเดียวกัน

มิววางมือบนอกเขา
รู้สึกถึงการเต้นแรงของหัวใจที่สะท้อนกลับมา
“ภัทร…” เสียงเธอสั่นเล็กน้อย

เขาพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“ผมจะไม่รีบไปไหน... จะรอคุณทุกจังหวะ ทุกลมหายใจ”

มือของเขาค่อยๆ เคลื่อนขึ้นไล้ตามแนวกราม
จนถึงต้นคอที่บอบบาง
เขาจูบที่ซอกคอ ทำให้มิวรู้สึกวูบวาบไปทั้งตัว

“คุณพร้อมไหม?” เขาถามด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่แฝงความนุ่มนวล

มิวเงียบไป แต่ไม่มีการปฏิเสธ
เพียงแค่เธอพยักหน้าช้าๆ พร้อมส่งยิ้มบางๆ

ภัทรเริ่มถอดเสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเธอออกอย่างช้าๆ
เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดและรอยแดงจางๆ จาก๱ั๣๵ั๱ก่อนหน้า
เขาไม่รีบร้อน…ทุก๱ั๣๵ั๱มีความหมาย ทุกสายตาเต็มไปด้วยความเคารพ

เมื่อเสื้อผ้าถูกถอดออกจนหมด
ทั้งคู่ยังคงสบตากันในความเงียบ
ความใกล้ชิดทำให้ลมหายใจหนักขึ้น
และทุก๼ั๬๶ั๼ราวกับพูดแทนคำว่า “ฉันไว้ใจคุณ”

คืนนี้…
พวกเขาไม่เพียงแต่รวมร่างกายเข้าด้วยกัน แต่รวมใจ
ทุกครั้งที่มือของเขาโอบกอดเธอ
ทุกครั้งที่ริมฝีปากของเขาแตะต้องผิวเนื้อ
มิวรู้สึกถึงความรักที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน

“นี่คือคืนแรกที่ฉันไม่กลัว” เธอบอกเขา

ภัทรยิ้ม
“ผมก็เหมือนกัน...และหวังว่าจะไม่ใช่คืนสุดท้าย”