คิไมระ

     กฏกติกา

       ข้อที่หนึ่ง แอร์ฮิลลิ่งมีทั้งข้อดีและข้อเสีย ด้านดีคือฟื้นฟูการเจริญเติบโต ด้านไม่ดีคือพลังแห่งการช่วงชิงจะเกิดผลก็ต่อเมื่อใช้กับเขตของคนอื่นและจะใช้ได้แค่หนึ่งครั้งต่อหนึ่งเขตเท่านั้น
       ข้อที่สอง ผลึกสีนิลที่ได้จากการช่วงชิงพลังของเขตอื่นจะมีค่าเท่ากับทอง สามารถใช้แลกเป็นสิ่งของเอาไว้ป้องกันหรือโจมตีได้
     อ้อ! มันเป็นอย่างนี้นี่เอง นี่สินะที่เรียกกันว่าหากินบนความลำบากของผู้อื่น
     ดีนะที่ผมเพิ่งเริ่มต้นยังไม่ค่อยจะขาดทุนเท่าไรแต่มาทำการยังนี้มันก็อีกเรื่องหนึ่ง ใครจะไปยอมโดนฝ่ายเดียวกันล่ะ

     แค้นนี้ต้องชำระให้สาสม!
     ผมเริ่มแผนการก่อความวุ่นวายเงียบที่คิดมาเมื่อกี้ได้จะในทันที เริ่มจากหาผู้เฝ้ายามชั่วคราวก่อนเพราะผมยังไม่ได้มีผลึกสีนิลสักกะเม็ด
     " จงออกมา โกร่า! คิเรีย! "
     " ขอรับ/เจ้าค่ะ "
     " เฝ้าเขตให้ข้าหน่อยในตอนที่ข้าไม่อยู่แต่ถ้ามีผู้โง่เง่ามาบุกอีกล่ะก็ช่วยสั่งสอนมันด้วยไม่ต้องถึงกับปางตายหรอกเอาให้พิการก็พอ "
     " รับทราบขอรับ/เจ้าค่ะ "
     " อ้อ! แล้วอย่าลืมปรับสภาพล่องหนด้วยจะโดนจับได้ซะก่อน "
     พวกสไลม์รับคำอีกครั้งและเริ่มล่องหนจนเหมือนไม่มีอะไรอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก
     ผมใช้ทักษะผีเสื้อราตรีทำให้ตนเองกลายเป็นละอองเล็กเท่าฝุ่นและกลืนหายไปในอากาศก่อนที่จะเริ่มหาต้นตอของความบาดหมาง
     รอก่อนนะเจ้าเอลฟ์จอมหาเรื่องใส่ตัวเดี๋ยวผมจะคิดบัญชีทั้งต้นทั้งดอกให้หมดตัวเลย
     โซระยิ้มเยาะให้กับเหยื่อที่จะได้โดนเอาคืนเร็วๆ นี้
     และสายตาของผมก็ได้มาสะดุดเข้ากับทาสผู้หนึ่งท่วงท่าเดินเหมือนจะเป็นจะตายแต่ผมมองเข้าไปใกล้ๆ ก็ได้รู้ว่าเป็นคนเดียวกับเมื่อคืน
     สตรอเบอร์รี่เก่งจัง! คิดว่าแบบนั้นจะทำให้ผมสงสารหรอไม่มีทาง!

     ผมจะทำให้มันได้รับรู้ว่าความเจ็บช้ำมันเป็นยังไงด้วยสูตรความอัปยศของผมเองอันนี้ก็เพิ่งคิดได้เมื่อกี้เหมือนกัน แหม ผมเนี่ยฉลาดจริงๆ ในเรื่องของความฉิบหายของคนอื่นเนี่ย
     ผมอดทนรอให้มันใช้แอร์ฮิลลิ่ง พอได้โอกาสผมก็ส่งเพลิงสีนิลผสมเข้าไปในพลังของตัวมันเอง
     เมื่อกระทบโดนกองดินขนาดกลางมันก็โดนสูบพลังจนกลายเป็นเมล็ดแห่งการเริ่มต้นอีกครั้ง
     สร้างความฉงนให้กับมันเป็นอย่างมากแต่สำหรับผมมันรู้สึกสะใจนิดๆ อ่ะ
     และมันก็ทำแบบเดิมอีกครั้งแต่ก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
     หึ! ทำต่อไปเถอะถ้ายังไม่รู้ตัวว่าตัวเองโง่เง่าแค่ไหน

     มันเปล่าประโยชน์เปล่าๆ เพราะผมได้ดักทางไว้แล้ว เพลิงสีนิลจะทำหน้าที่ไม่ให้เมล็ดแห่งการเริ่มต้นเติบโตได้อีกตลอดกาล
     นี่แค่เบาะๆ เท่านั้นเป็นแค่อาหารเรียกน้ำย่อยของจริงมันหลังจากนี้ต่างหาก
     ไม่ได้มีความแค้นอะไรหรอกนะแต่ก็กันไว้ก่อนจะดีกว่า