ระบบกาชาอาชีพสุดแกร่ง กับ ทายาทมหาเศรษฐีสุดป่วน

          “เป็นเงื่อนไขที่เอาเปรียบกันเห็นๆเลยนะ..ทั้งๆที่แกไม่ได้เป็นคนเล่นเกมเองแท้ๆ” โอ๊ตกล่าว

          “ก็นิดหน่อยนะขอรับ ต้องเรียนท่านชายอย่างนี้นะขอรับกระผมยังไม่มีใบอนุญาตในการขับขี่น่ะขอรับการจะลงไปเล่นเกมกับท่านเองทั้งๆที่ขับมันไม่เป็นนั้น..มันอาจจะเป็นการดูถูกท่านชายมากจนเกินไปสักหน่อยอีกอย่างเราก็ควรต้องเคารพกฎจารจรไม่ใช่หรือขอรับ..” เกมส์กล่าว

          “หึหึ.. ไม่ใช่ว่าแกจะใช้โอกาสนี้ในการหนีอย่างนั้นเหรอ” โอ๊ตขมวดคิ้วกล่าวอย่างไม่พอใจ..

          “ไม่เลยขอรับ! ถ้าท่านชายสามารถจบเกมนี้ได้และช่วยเหลือคุณหนูปิงปิงได้ กระผมจะเดินออกมาแสดงความยินดีและยอมให้ท่านชายจับกุมด้วยตัวเองเลยขอรับ..” เกมส์กล่าวซึ่งโอ๊ตนั้นก็รับรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้พูดความจริงแน่นอน แต่ให้ทำยังไงได้เขาก็จำเป็นต้องไหลตามน้ำไปก่อน เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายไหวตัวทัน..

          “อย่างนั้นเหรอ.. หวังว่าแกจะทำตามที่พูดเอาไว้..และผมก็มีคำถามอีกนิดหน่อย แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่ารถของตัวแทนแกคือคันไหนกันแน่..มันค่อนข้างจะยากนะถ้าไม่กำหนดขอบเขตให้ชัดเจน..” โอ๊ตกล่าว

          “โอ้! กระผมเกือบจะลืมไปเลยขอรับ..จุดเริ่มต้นของท่านชายคือที่โรงแรมในเครือของตระกูลโรจนรัตติกุลส่วนตัวแทนของกระผมนั้นจุดเริ่มต้นจะห่างจากท่านชายไม่เกิน 500 เมตรขอรับตอนเริ่มเกมแล้ว กระผมจะส่งตำแหน่งของตัวแทนของกระผมให้ท่านชายทราบขอรับแน่นอนว่าคุณชายสามารถใช้ทุกสิ่งที่มีได้ตามสะดวก จะใช้เฮลิคอปเตอร์บินตามตัวแทนของกระผมก็ไม่ว่าอะไรขอรับ..แต่คุณชายโปรดจำเอาไว้อยู่ 1 อย่าง..” เกมส์กล่าวอธิบายอย่างละเอียดให้กับโอ๊ตและเขาก็เว้นวรรคให้โอ๊ตนั้นสงสัยเล่นๆ

          “จำอะไร?.. มีอะไรที่ต้องรู้อีก..” โอ๊ตกล่าวถามพร้อมกับขมวดคิ้ว..

          “รถของตัวแทนกระผมนั้นถูกดัดแปลงเล็กน้อยเงื่อนไขของมันก็คือถ้ารถนั้นหยุดจอดมันจะเริ่มมีเวลานับถ้อยหลัง 30วินาทีในทันที.. แน่นอนว่ามันเป็นการป้องกันในเรื่องของการยิงล้อ หรือยิงคนขับหวังว่าท่านชายจะเข้าใจ และมันก็หมายความว่าหลังจากการชนแล้ว ท่านชายก็จะมีเวลา 30วินาที สำหรับเข้าไปเอาเอกสารสำคัญเช่นกันขอรับ…” เกมส์กล่าว

          “อื้ม.. เข้าใจแล้ว มีเงื่อนไขอะไรอีกไหม” โอ๊ตกุมคางและคิดเล็กน้อย ก่อนจะกล่าวถามออกไป..

          “ไม่มีแล้วขอรับท่านชาย.. ที่เหลือก็แค่รอท่านชายถึงจุดหมายก็เท่านั้น..ถ้าอย่างนั้นจะรอการติดต่อมานะขอรับ..” เกมส์กล่าวพร้อมกับตัดสายไปในทันทีโอ๊ตที่เห็นอย่างนั้นก็วางโทรศัพท์ของตัวเองลงก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนคิดอะไรบางอย่างอยู่..

          “แผนการดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว...” โอ๊ตกล่าวถามออกมาท่ามกลางความเงียบ

          “เรียนคุณชาย.. เราเหลือแค่ให้ศาลอนุมัติใบตรวจค้น และจับกุมขอรับคาดว่าตอนนี้ท่านกำลังพิจารณาเหตุผลของเราอยู่ แต่คนของเราพร้อมทุกเมื่อสำหรับปฏิบัติการล้อมคอกขอรับท่านหญิงภิญญาพัชญ์ และท่านเสรีตรึงกำลังพลบริเวณหน้าสถานกงสุลใหญ่สาธารณรัฐอันราเนียแล้วขอรับส่วนทางด้านของชูเกียรติ ผบ.ตร.กฤษณะ และพงษ์ภัคดี เตรียมเข้ารื้อค้นบ้านของทูตและเจ้าหน้าที่ของสาธารณรัฐอันราเนียแล้วขอรับ” กิตติกล่าว

          “อื้มมม ที่เหลือก็รอแค่ศาลท่านอนุมัติอย่างนั้นสินะ.. เร่งท่านหน่อยก็แล้วกันบอกกับท่านว่ามันเป็นเรื่องด่วน เกี่ยวกับความมั่นคงแห่งชาติและถ้าเราชนะสงครามเกมบ้าบอนี้ แล้วท่านจะมีหน้ามีตามากขึ้นในสังคม..เราจะต้องรีบแล้ว.. ว่าแต่กองกำลังหลักของเราพอที่จะเล่นละครตบตาพวกมันได้หรือเปล่า..”โอ๊ตกล่าวถาม

          “เรียนคุณชาย..เพียงแค่ใช้หน่วยอินทรีย์ก็มากเกินพอแล้วขอรับที่จะตบตาพวกมัน.. เพียงแต่พวกเราจะไม่มีคนเพียงพอสำหรับการคุ้มกันท่านนะขอรับ..ถึงจะมีกระผมอยู่ด้วย แต่ความปลอดภัยของคุณชายถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดขอรับ..”กิตติกล่าว และเมื่อโอ๊ตได้ยินอย่างนั้น เขาก็ถึงกับยิ้มออกมา..

          “ความปลอดภัยของฉันอย่างนั้นเหรอ.. หึหึ.. เงา!” โอ๊ตกล่าวก่อนจะมีชายและหญิงชุดดำปรากฏตัวออกมาถึง 3 คนภายในรถลีมูซีนคันกว้างนี้กิตติที่เห็นอย่างนั้นก็ตกใจเล็กน้อย เพราะคนพวกนี้คือกองกำลังคุ้มกันทั้ง 10ของนายท่านใหญ่ เขาไม่คิดว่า 3 ใน 10 จะมาปรากฏตัวที่นี่แถมเขายังไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด

          “ขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย..” เงาทั้งสามคนที่ประกอบไปด้วยชาย2หญิง1 คุกเข่าลงรอรับคำสั่ง..

          “..เท่านี้แกก็หายห่วงแล้วใช่ไหมกิตติ.. ไม่คิดเลยว่าตาแก่นั่นจะแอบลงมือโดยไม่ถามอะไรฉันสักคำ แต่มันก็ดีเหมือนกันกับสถานการณ์เช่นนี้..พวกแกทั้งสามเงาก็คอยปกป้องฉันอยู่ห่างๆหน่อยก็แล้วกัน ถ้าไม่เรียกหรือว่าถ้าไม่อันตรายจริงๆก็จงอย่าออกมา.. เข้าใจแล้วใช่ไหม” โอ๊ตกล่าว

          “ขอรับ/เจ้าค่ะ คุณชาย..” ทั้งสามกล่าวก่อนจะจมหายเข้าไปในความมืดอีกครั้งปล่อยให้กิตติได้แต่อ้าปากค้างอยู่อย่างนั้นต่อไปส่วนทางด้านโอ๊ตก็หันไปยิ้มให้กับหน้าต่างและนึกถึงข้อความจากตาแก่ที่เขากึ่งเกลียดกึ่งรักมาทั้งชีวิตหรือจะบอกได้ว่าทั้งเกลียดทั้งรักในเวลาเดียวกันก็ไม่ผิด..

          ‘เฮ้ออ.. สุดท้ายก็เป็นห่วงกันไม่เข้าเรื่องจริงๆ..’โอ๊ตกล่าวพร้อมกับถอนหายใจออกมา..

          ..ทางด้านของเกมส์..

          “นับว่าเป็นเกียรติมากจริงๆขอรับที่คุณหนูปิงปิงจะได้เป็นส่วนหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ครั้งใหญ่ขององค์กรเรา..เป็นยังไงขอรับ นั่งสบายไหมขอรับ..” เกมส์กล่าวถามกับปิงปิงที่ตอนนี้เธออยู่ในรถดัดแปลงที่กำลังจะเล่นเกมกับโอ๊ตนั่นเองและตัวแทนที่เกมส์นั้นพูดถึงก็คือตัวของคุณหนูปิงปิงเอง..

          “..รถคันนี้มีระบบพิเศษอยู่หลายอย่างหนึ่งเลยก็คือเมื่อรถถูกเร่งความเร็วไปแล้ว ถ้าล้อหยุดหมุน มันจะมีเวลาอีก 30 วินาทีก่อนจะระเบิดไปทั้งคัน..ดังนั้นขอเตือนให้คุณหนูระวังเรื่องนี้เอาไว้ให้ดีๆนะขอรับ” เกมส์กล่าวปิงปิงที่โดนปิดปากมัดมืออยู่ก็ได้แต่จ้องมองไปที่เกมส์ในหลายความหมาย

          “..อย่ามองกันอย่างนั้นสิขอรับ!.. ต่อไปก็เป็นเรื่องประตูกับหน้าต่างนะขอรับถ้ามันถูกปิดไปแล้ว ถ้าจะเปิดมันออกอีกครั้งจากด้านในรถมันจะระเบิดออกทันทีเลยล่ะขอรับ นอกจากนี้ยังมีเงื่อนไขอีกนิดหน่อยอย่างเช่นถ้าประตูด้านนอกถูกเปิดอีกครั้งหลังจากที่ปิดไปแล้ว มันจะมีเวลาอีก 10วินาทีก่อนชุดเกราะที่คุณหนูใส่นั้นจะระเบิดออกมาขอรับ..” เกมส์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

          “..ดังนั้นตัวเลือกของคุณหนูมีอยู่ 3 ทางเลือกด้วยกันขอรับ..หนึ่งคือคุณหนูตายแทนท่านชาย โดยการที่คุณหนูเปิดประตูจากด้านในเพื่อฆ่าตัวตายหรือไม่ก็พยายามขับรถหนีคุณชายไปเรื่อยอย่าให้โดนชนครบเวลา 1ชั่วโมงเท่านั้น..เอง..” เกมส์กล่าวพร้อมกับมึนงงว่าปิงปิงต้องการจะทำอะไรเธอปิดประตูเราก่อนจะตั้งสมาธิของตัวเองเล็กน้อย

          ‘หนูขอโทษนะคะคุณตา คุณพ่อ คุณแม่ และคุณยาย..แต่หนูจะให้เขาตายพร้อมกับหนูไม่ได้ หนูรักเขาจริงๆค่ะ.. ส่วนแก! ถ้าฉันเปิดประตูนี่ แกก็จะตกตายไปพร้อมกับฉัน!..’ปิงปิงกล่าวในใจ ก่อนจะจ้องมองหน้าคนที่ทำให้เธอต้องเป็นอย่างนี้เธอสูดลมหายใจลึกพร้อมที่จะสละชีพ..

          “..แออายยยยยย!.(แกตายย!)..” เสียงของปิงปิงทั้งๆที่ถูกปิดปากอยู่เธอเปิดประตูออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับหลับตาปี๋ แต่ทว่าเมื่อเวลาผ่านไปเล็กน้อยมันกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอก็แปลกใจไม่น้อย ทำไมไม่เห็นเหมือนตามที่เจ้าบ้านี่บอกเลยมันบอกว่าถ้าเธอเปิดประตูมาอีกครั้งรถจะระเบิดนี่นา..

          “เออ.. กระผมก็เข้าใจดีนะขอรับว่าคุณหนูคงจะแค้นผมแต่ว่าระบบที่พูดไปก่อนหน้านี้มันจะทำงานก็ต่อเมื่อคุณหนูทำความเร็วถึง 60กิโลเมตรต่อชั่วโมง เป็นเวลาอย่างน้อย 5 วินาทีนะขอรับ..ดังนั้นตอนนี้มันยังไม่ระเบิดออกมาหรอกนะครับ..” เกมส์กล่าวพร้อมรอยยิ้มมือของเขายกขึ้นมาก่อนจะโชว์สิ่งของบางอย่าง..

          “อีกอย่างหนึ่ง กุญแจรถยังอยู่ตรงนี้อยู่เลย..ถ้าอย่างนั้นเรามาต่อกันเลยไหมขอรับ...”เกมส์กล่าว ปิงปิงทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยเงื่อนไขมันช่างเยอะเหลือเกิน รู้อย่างนี้เธอน่าจะฟังให้จบก่อนจะได้ไม่ปล่อยไก่และให้มันระวังตัวแจ้ขนาดนี้อีก

          “ทางเลือกที่สองคือให้คุณชายท่านตายแทนคุณหนู.. เพียงแค่คุณหนูจอดรถเฉยๆแสร้งทำเป็นว่าเหมือนจะยอมแพ้ แต่เปล่าเลย.. หลังจากรถคันนี้ถูกสตาร์ทเครื่องยนต์มันจะมีระบบที่เรียกว่าระเบิดภายนอก ใครก็ตามที่พยายามจะเปิดประตูรถมันจะมีแรงระเบิดกระแทกเข้าไปที่ตัวของเขาคนนั้นทันที ในที่นี้กระผมก็คงจะหมายถึงคุณชายนะขอรับ...”

          “แต่เงื่อนไขนี้คุณหนูจะต้องขับรถห้ามมีความเร็วเกิน 60 นะขอรับไม่อย่างนั้นมันจะเข้าสู่เงื่อนไขแรกในทันที เออ..จริงสิ! กระผมลืมไปได้ยังไงถ้าคุณหนูขับรถด้วยความเร็วที่เกิน 60 แล้วไม่เลี้ยงความเร็วระดับนี้เอาไว้ระเบิดจะทำงานด้วยนะขอรับ.. ดังนั้นโปรดระวังเงื่อนไขนี้ด้วย..” เกมส์กล่าว

          “และเงื่อนไขที่สองนี้หลังจากที่ระเบิดภายนอกได้กระแทกตัวของท่านชายออกไปแล้วระบบระเบิดภายในรถ หรือทั้งคันจะหยุดทำงานในทันทีทั้งนี้ก็รวมถึงเสื้อเกราะติดระเบิดที่คุณหนูสวมใส่เช่นกันขอรับ..มันจึงได้ชื่อว่าเงื่อนไขให้คนอื่นตายแทนคุณหนูยังไงล่ะขอรับ..” เกมส์กล่าว

          “ส่วนเงื่อนไขสุดท้ายนั้นง่ายที่สุดเลยขอรับคุณหนู.. ตกตายไปพร้อมกันเพียงแค่คุณหนูถ่วงเวลาท่านชายเอาไว้ใกล้ๆตัวใกล้ๆรถจะเป็นกอดเป็นจูบเป็นหอมแก้มอะไรอย่างนั้นก็ไม่ว่ากันหรอกนะขอรับ..และถึงแม้ว่าคุณหนู และคุณชายจะวิ่งหนีตัวรถออกไปได้ไกลแต่มันก็ยังมีระเบิดที่เสื้อเกราะด้วยนะขอรับ กรุณาอย่าหลงลืมเรื่องนี้ไป..”

          เกมส์กล่าวจนมาถึงเงื่อนไขสุดท้ายและแน่นอนว่ามันทำให้ปิงปิงคิดหาทางแก้ไขจนหัวหมุนเลยก็ว่าได้มันไม่ทางไหนเลยที่พวกเขาจะรอดไปด้วยกันทั้งสองคน..

          ‘มันไม่มีทางเลือกจริงๆเหรอ... ฉันควรจะทำยังไงดี..’ ปิงปิงกล่าวคิดหาวิธีอยู่ในใจจากที่สังเกตแล้ว ตรงกระจกรถนั้นข้างในจะเห็นข้างนอกแต่ปัญหาก็คือข้างนอกจะไม่เห็นข้างในมันจึงทำให้ไม่สามารถส่งสัญญาณอะไรให้โอ๊ตได้เลย..

          “ถ้าอย่างนั้นขอให้โชคดีนะขอรับคุณหนูปิงปิง..” เกมส์กล่าวพร้อมกับเอื้อมมือไปสตาร์ทรถและตัดพันธนาการที่มัดข้อมือของปิงปิง และปิดประตูรถในทันที..