สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

ควันสีเทาจางๆ และกลิ่นเหม็นไหม้ฉุนกึกของพลาสติก แผงวงจร และสายไฟ ลอยคลุ้งไปทั่วบริเวณชั้นสองของวิลล่าหรูที่เคยงดงาม ผลจากการทำงานของไวรัสมรณะ 'Kill Switch' ที่ริน (นรินทร์) แฮกเกอร์หนุ่มอัจฉริยะกดยิงรหัสโจมตีเข้ามาในช่วง 'Zero Signal Gap' หรือช่องโหว่เสี้ยววินาทีที่รัชชาสติหลุดจากการถึงจุดสุดยอด ทำให้เซิร์ฟเวอร์หลักระดับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ของแอปพลิเคชัน LUST Note เกิดการโอเวอร์โหลดขั้นสูงสุดจนชอร์ตและระเบิดไฟลุกพรึบ

ระบบไฟฟ้าและไฟสำรองของวิลล่าทั้งหมดถูกตัดขาดลงอย่างสมบูรณ์แบบ แสงสว่างเดียวที่หลงเหลืออยู่ท่ามกลางความมืดมิดคือแสงจันทร์นวลผ่องที่สาดส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่เข้ามา และแสงไฟฉายยุทธวิธีจากปลายกระบอกปืนของผู้พันวุฒิที่กวาดส่องไปรอบๆ

บนเตียงคิงไซส์บุนวมกำมะหยี่สีแดงที่ยับเยิน รัชชา นางมารร้ายผู้เคยวางมาดเป็นนางพญาและบงการชีวิตผู้คนด้วยตัณหา บัดนี้สลบไศลหมดสภาพอยู่บนฟูกหนานุ่ม เรือนร่างเปลือยเปล่าที่เคยเป็นอาวุธร้ายกาจถูกปกปิดด้วยผ้าห่มผืนหนาที่ผู้พันวุฒิโยนคลุมทับไว้ลวกๆ ข้อมือทั้งสองข้างของเธอยังคงถูกตรึงด้วยกุญแจมือเหล็กกล้าติดกับลูกกรงเหล็กดัดของหัวเตียง ร่องรอยสีแดงช้ำจากการถูกปราบพยศอย่างป่าเถื่อนยังคงปรากฏชัดเจนบนผิวขาวเนียน มันคือตราประทับแห่งความพ่ายแพ้ที่เธอจะต้องจดจำไปตลอดชีวิต

ผู้พันวุฒิยืนหอบหายใจอยู่ข้างเตียง เขาสวมกางเกงยุทธวิธีกลับเข้าที่เรียบร้อย แม้ร่างกายจะเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดจากต้นขาที่กรีดตัวเองเพื่อเรียกสติจะยังคงไหลซึม และพลังงานแทบจะเหือดแห้ง แต่แผ่นหลังของชายชาติทหารกลับตั้งตรงและสง่างามยิ่งกว่าครั้งใดๆ สติสัมปชัญญะของเขาแจ่มใสและปราศจากการครอบงำของฟีโรโมนอย่างสิ้นเชิง

"จบสิ้นกันที... เครือข่ายนรกของแก" วุฒิพึมพำกับตัวเอง สายตาจ้องมองซากเซิร์ฟเวอร์ที่ถูกไฟไหม้จนกลายเป็นเพียงเศษเหล็ก

ภายนอกวิลล่า บริเวณสวนชั้นนอกและลานน้ำพุที่เคยเป็นสมรภูมิราคะ ทันทีที่คลื่นความถี่อินฟราซาวด์ (Infrasound) และระบบพ่นฟีโรโมนแบบหมอกควัน (Aerosol Pheromone) ถูกตัดขาดอย่างถาวร ปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น

กลุ่มบอดี้การ์ดชายร่างยักษ์ที่เคยถูกล้างสมองให้เป็นทาสรัก และกลุ่มหญิงสาวที่ถูกจับมาเป็นโล่มนุษย์ เริ่มมีอาการกระตุกเกร็ง แววตาที่เคยเป็นสีชมพูขุ่นมัวและเลื่อนลอย ค่อยๆ กะพริบถี่ๆ และแปรเปลี่ยนกลับมาเป็นสีธรรมดาของมนุษย์ สติสัมปชัญญะที่ถูกช่วงชิงไปเริ่มไหลย้อนกลับมา

"โอ๊ย... ปวดหัว... ที่นี่... ที่นี่ที่ไหนกัน?" หญิงสาวคนหนึ่งที่เคยเล้าโลมลูกทีมอัลฟ่า ยกมือขึ้นกุมขมับ เธอเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อเห็นสภาพกึ่งเปลือยของตนเองและคนรอบข้าง "กรี๊ดดด! เกิดอะไรขึ้น! ทำไมฉันมาอยู่ที่นี่! เสื้อผ้าฉันหายไปไหน!"

"แฮ่ก... อะ... อะไรเนี่ย..." ลูกทีมอัลฟ่าทูสะบัดหัวอย่างแรง สติสัมปชัญญะที่ถูกสารเคมีกดทับไว้เริ่มฟื้นคืน เขามองดูหญิงสาวสองคนที่นอนกอดก่ายเขาอยู่ด้วยความงุนงง ก่อนที่สัญชาตญาณตำรวจจะทำงาน เขารีบผละออกและคว้าปืนไรเฟิลจู่โจมที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาประทับบ่าด้วยความสับสนและละอายใจ "อัลฟ่าทีม! รีบใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้! เรากำลังทำบ้าอะไรกันอยู่!"

เสียงไซเรนรถตำรวจดังกึกก้องแหวกความเงียบของป่าสนยามค่ำคืน แสงไฟวับวาบสีแดงและน้ำเงินสาดส่องเข้ามาทางประตูรั้วเหล็กดัดที่ถูกตัดพังทลาย

ผู้กองเมย์ นายตำรวจหญิงเหล็กที่ถอยร่นออกไปตั้งหลักตามคำสั่งก่อนหน้านี้ ได้นำกำลังเสริมจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษ (SWAT) กว่าสามสิบนาย พร้อมรถหุ้มเกราะและรถพยาบาล บุกทะลวงเข้ามาในพื้นที่วิลล่าอย่างรวดเร็วและเป็นระเบียบ!

"หน่วยสวาท! กระจายกำลัง! ล้อมพื้นที่ทั้งหมดเอาไว้! ห้ามใครเข้าออกเด็ดขาดจนกว่าจะได้รับคำสั่ง!" ผู้กองเมย์ตะโกนสั่งการผ่านโทรโข่ง น้ำเสียงของเธอเด็ดขาด ทรงอำนาจ และเต็มไปด้วยความโกรธแค้นแทนลูกทีม "ทีมชาร์ลี! เข้าควบคุมตัวบอดี้การ์ดทุกคน จับใส่กุญแจมือซะ! ทีมแพทย์และทีมปฐมพยาบาล! รีบเข้าไปดูแลพลเรือนที่เพิ่งได้สติ หาผ้าห่มคลุมตัวพวกเธอและแยกตัวออกไปสอบปากคำเบื้องต้น!"

หน่วยสวาทพร้อมอาวุธครบมือและไฟฉายยุทธวิธีวิ่งกระจายกำลังเข้าควบคุมพื้นที่อย่างรวดเร็ว บรรดาบอดี้การ์ดที่เพิ่งฟื้นจากมนต์สะกดต่างยกมือขึ้นเหนือศีรษะด้วยความหวาดกลัวและสับสน ไม่มีใครคิดจะต่อสู้ขัดขืนอีกต่อไป เพราะระบบผู้บงการของพวกเขาล่มสลายไปแล้ว

"ผู้กองคะ ทางนี้มีผู้ได้รับบาดเจ็บ!" เจ้าหน้าที่พยาบาลตะโกนเรียก เมย์วิ่งเข้าไปหาหญิงสาวหลายคนที่กำลังร้องไห้กอดกันกลม เธอสั่งให้ลูกน้องนำเสื้อแจ็คเก็ตและผ้าห่มมาคลุมตัวพวกเธออย่างทะนุถนอม

เมย์วิ่งฝ่าวงล้อมเข้าไปหาลูกทีมอัลฟ่าที่เพิ่งได้สติและกำลังช่วยกันรวบรวมอาวุธปืน "อัลฟ่าวัน! อัลฟ่าทู! เป็นยังไงบ้าง! รายงานสถานการณ์เดี๋ยวนี้!"

"ผะ... ผู้กองเมย์..." อัลฟ่าวันหน้าซีดเผือด เต็มไปด้วยความละอายใจ เขาทำความเคารพทั้งที่มือยังสั่น "พวกเรา... พวกเราพลาดท่าครับ... โดนมันใช้ฟีโรโมนสัมผัสสะกดจิต... ขออภัยด้วยครับผู้กอง! แล้วผู้พันล่ะครับ! ผู้พันวุฒิอยู่ไหน!"

"พี่วุฒิบุกเข้าไปข้างในคนเดียว..." เมย์กัดฟัน เธอเงยหน้าขึ้นมองตัวอาคารวิลล่าหลังใหญ่ที่มืดสนิท ความเป็นห่วงจุกอยู่ที่คอ "ทีมอัลฟ่าและทีมเดลต้า! จัดทีมคุ้มกันรูปขบวนตัววี (V-Formation)! เราจะบุกเข้าไปสนับสนุนผู้พันเดี๋ยวนี้! เตรียมพร้อมปะทะ!"

แต่ยังไม่ทันที่ผู้กองเมย์จะสั่งการบุก ประตูไม้สักบานคู่หน้าวิลล่าก็ถูกเปิดอ้าออกกว้าง

แสงไฟฉายหลายสิบกระบอกส่องไปที่หน้าประตู เผยให้เห็นภาพที่ทำให้ทุกคนต้องกลั้นหายใจราวกับเวลาหยุดเดิน

ผู้พันวุฒิ ผู้บัญชาการหน่วยรบพิเศษ กำลังเดินกะเผลกลงมาตามบันไดหินอ่อน ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล รอยช้ำ และคราบเลือดแห้งกรัง แต่รังสีของความแข็งแกร่ง เกียรติยศ และความเป็นผู้นำ กลับแผ่ซ่านออกมาอย่างเจิดจ้า

และที่น่าประทับใจที่สุด... มือขวาของเขากำลังกระชากสายโซ่กุญแจมือ ลากตัว 'รัชชา' นางมารร้ายผู้อยู่เบื้องหลังโศกนาฏกรรมทั้งหมด ออกมาสู่สายตาของสาธารณชน!

รัชชาในสภาพสวมเสื้อคลุมอาบน้ำสีขาวที่วุฒิโยนให้ใส่ลวกๆ รูปลักษณ์ที่เคยเย่อหยิ่งและงดงามราวกับนางพญา บัดนี้ดูหมองคล้ำ ยับเยิน และสั่นเทาด้วยความอับอายและหวาดกลัว เธอต้องเดินก้มหน้าซ่อนตัวจากแสงไฟฉายที่สาดส่องเข้ามา ไม่กล้าสบตาใครอีกต่อไป ความพ่ายแพ้ถูกสลักลึกไว้ในจิตวิญญาณของเธอ

"ผู้พัน! พี่วุฒิ!" เมย์วิ่งถลันเข้าไปหาด้วยความดีใจสุดขีด เธอแทบจะร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นว่าผู้บังคับบัญชาของเธอยังมีชีวิตอยู่และเป็นผู้ชนะอย่างงดงาม "พี่ปลอดภัย! พี่ทำสำเร็จแล้ว!"

"ไปรับตัวผู้ต้องหา..." วุฒิพูดเสียงแหบพร่า พลางส่งสายกุญแจมือของรัชชาให้กับผู้กองเมย์ "ข้อหา... ก่อการร้ายทางไซเบอร์ ค้ามนุษย์ และสะกดจิตล้างสมอง... สั่งทีมซีเอสไอ (CSI) เข้าไปเก็บหลักฐาน อายัดฮาร์ดดิสก์และซากเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดบนชั้นสอง... อย่าให้หลุดไปได้แม้แต่ชิ้นเดียว"

"รับทราบค่ะผู้พัน! ทีมบราโว่! คุมตัวผู้ต้องหาขึ้นรถหุ้มเกราะเดี๋ยวนี้! คุมเข้มระดับสูงสุด!" เมย์สั่งการเสียงเฉียบขาด ตำรวจหน่วยสวาทหญิงสองนายเข้าประกบและคุมตัวรัชชาเดินออกไปขึ้นรถอย่างรวดเร็ว ปิดฉากนางมารร้ายแห่ง LUST Note อย่างสมบูรณ์แบบ

วุฒิถอนหายใจยาว ทิ้งความตึงเครียดทั้งหมดที่แบกรับมาตลอดคืน เขามองข้ามไหล่ของผู้กองเมย์ไปที่บริเวณนอกรั้ววิลล่า

รถตู้โมบายล์ส่งสัญญาณดาวเทียมที่พรางตัวอยู่ ขับฝ่าความมืดเข้ามาจอดเทียบที่ลานน้ำพุ ประตูรถตู้เปิดออก ริน แฮกเกอร์หนุ่มในสภาพหัวฟู ขอบตาดำคล้ำ และเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่ กระโดดลงมาจากรถด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มกว้าง

และตามมาด้วย ดร.น้ำฟ้า จิตแพทย์สาวผู้เป็นกุญแจสำคัญในภารกิจนี้ เธอสวมแจ็คเก็ตหนังสีดำ แววตาของเธอทอประกายความโล่งใจและภาคภูมิใจอย่างปิดไม่มิดเมื่อได้เห็นผู้พันวุฒิปลอดภัยยืนอยู่ตรงหน้า

ทันทีที่เห็นสภาพโชกเลือดของผู้พัน น้ำฟ้าก็รู้สึกปวดร้าวที่หัวใจอย่างประหลาด เธอวิ่งนำหน้ารินเข้าไปหาเขา

"ผู้พัน! คุณทำได้! คุณเจาะทะลุกำแพงจิตใจของมันได้! ถ้าคุณไม่สร้าง Zero Signal Gap ในเสี้ยววินาทีนั้นให้ผมล่ะก็ ระบบของผมต้องไหม้เป็นจุณแน่ๆ!" รินพูดรัวเร็วด้วยความตื่นเต้น พุ่งเข้ามากอดผู้พันวุฒิแน่นจนชายหนุ่มร้องโอยเพราะเจ็บแผล

"ถ้าไม่ได้โค้ดสั่งตาย (Kill Switch) ของนาย... ฉันก็คงไม่รอดเหมือนกัน... ขอบใจมากริน นายคือฮีโร่ของงานนี้" วุฒิตบไหล่แฮกเกอร์หนุ่มเบาๆ

จากนั้น วุฒิก็หันมาสบตากับดร.น้ำฟ้า ทั้งสองคนยืนจ้องมองกันท่ามกลางความวุ่นวายของการกวาดล้างพื้นที่ ไม่ต้องมีคำพูดใดๆ มากมาย แววตาของพวกเขาสื่อสารความรู้สึกนับพันคำ ความผูกพันที่เกิดขึ้นจากการร่วมเป็นร่วมตาย การเชื่อใจกันในยามวิกฤต มันหล่อหลอมให้กำแพงในใจของทั้งคู่พังทลายลง

"สมอจิตใจ (Mental Anchor) ของคุณ... แข็งแกร่งมากนะคะผู้พัน... คุณยอมเสียสละแม้กระทั่งร่างกายตัวเองเพื่อต่อต้านมัน" น้ำฟ้าเอ่ยทำลายความเงียบ รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าสวยหวานของเธอ น้ำตาแห่งความปีติคลอเบ้า "คุณพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่า... จิตวิญญาณและความมุ่งมั่นของมนุษย์ เหนือกว่าปัญญาประดิษฐ์และสารเคมีจอมปลอมเสมอ"

"เป็นเพราะบทเรียนของคุณต่างหาก... คุณหมอ" วุฒิยิ้มตอบ เป็นรอยยิ้มแรกที่ออกมาจากใจจริงหลังจากผ่านค่ำคืนอันโหดร้าย "ถ้าไม่ได้คุณสอนวิธีรับมือกับภาพหลอน และความเชื่อใจที่คุณมอบให้... ผมคงเสร็จมันไปแล้ว"

"บาดแผลที่ต้นขาคุณ... ลึกมากนะคะ เลือดออกเยอะมาก ต้องรีบทำแผลด่วน" น้ำฟ้าหลุบตาลงมองรอยเลือดที่ชุ่มกางเกงยุทธวิธีของเขา ความห่วงใยฉายชัดในแววตา เธอเอื้อมมือไปสัมผัสท่อนแขนของเขาเบาๆ

"แค่แผลถลอกน่ะ... เทียบกับสิ่งที่พวกเราได้กลับคืนมาในคืนนี้... มันคุ้มค่าเสียยิ่งกว่าคุ้ม"

ผู้พันวุฒิหันกลับไปมองตัวอาคารวิลล่าที่บัดนี้เต็มไปด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังเคลียร์พื้นที่ เครือข่ายการค้ามนุษย์และสะกดจิตที่ใหญ่ที่สุดถูกทำลายลงอย่างราบคาบ ลูกทีมของเขาปลอดภัย และผู้บริสุทธิ์นับสิบชีวิตได้รับการปลดปล่อยจากขุมนรก

ค่ำคืนแห่งการต่อสู้ทางจิตวิทยา ไซเบอร์ และสัญชาตญาณดิบ ได้ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์แบบ ภายใต้แสงจันทร์ที่สาดส่องลงมาชำระล้างความมืดมิดและกามารมณ์อันวิปริตให้หมดสิ้นไป

ทว่า สำหรับผู้พันวุฒิและดร.น้ำฟ้า... ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นท่ามกลางสมรภูมิความเป็นความตายในภารกิจนี้... อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของเรื่องราวบทใหม่ ที่ลึกซึ้ง อบอุ่น และท้าทายหัวใจของพวกเขายิ่งกว่าเดิม! ภารกิจปราบปรามอาชญากรรมจบลงแล้ว แต่ภารกิจเยียวยาหัวใจ... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น!