เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

ในงานประชุมของมหาเทพจักรพรรดิ เทียนเดินทางพร้อมกับมาคัส พอเข้าวังก็พบเจอท่านผบ. ซันเทียรอต้อนรับอยู่ แล้ว พอเห็นเทียนเดินมาจึงรีบเข้าไปหาเทียนอย่างเร็ว

“ ท่านหมอเทียน นี่ท่านไม่เกรงกลัวใครบ้างเลยหรือยังไง ท่านรู้ใช่ไหม องครักษ์วังหลวงล้วนเป็นคนของรัชทายาททั้งนั้น ท่านไปอัดรององครักษ์แบบนั้น พวกเขาไปไม่ยอมหยุดเรื่องนี้แน่ “ ผบ.ซันเทียนรีบกล่าวออกมาด้วยความเป็นห่วง

“ ท่านผบ. อย่าห่วงไปเลย คนพวกนี้ถ้าไม่สั่งสอนให้รู้ซะบ้างว่า ตำแหน่งราชันนั้น ใช่ใครที่ไหนจะมาดูหมิ่นได้ง่ายๆ “ เทียนพูดอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจของพวกราชวงศ์แม้แต่น้อย

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า พูดได้ดี ท่านหมอเทียน ช่างถูกใจพวกเรานัก” ราชันทักษิน ราชันประจิม และราชันบูรพา เดินมาพร้อมกัน แต่ท่านราชันทักษินเอ่ยก่อน

“ ถูกแล้วที่ผ่านมาพวกเราถูกชาวเมืองหลวง ดูถูกดูแคลนมิใช่น้อย” ราชันบูรพากล่าวเสริม

“ คราวนี้ท่านหมอเทียน ได้ช่วยกู้ศักดิ์ศรีของราชันอย่างพวกเราได้คืนกลับมาต้องขอบคุณยิ่งนัก แต่ท่านต้องระวังพวกมันไว้หน่อยก็ดี” ราชันประชิมเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ พวกท่านพูดมานี่ข้าไม่เกี่ยวข้องกับคนเหล่านั้นด้วยนะ” ท่านผบ.ซันเทียรีบกล่าวออกตัวไว้ก่อน

“ ท่านผบ.ซันเทีย ข้ารู้ ท่านไม่เป็นเช่นพวกเขาหรอก “ ราชันทักษินเอ่ย

เทียนกล่าวทักทายกับเหล่าราชันที่มากันครบ 8 คนแล้ว ไม่นานก็มีองครักษ์มาเชิญทุกท่านเข้าร่วมประชุม เพราะองค์มหาเทพจักรพรรดิมาแล้ว

ในห้องประชุม มีผู้ร่วมประชุมเกือบ 30 คนนอกจากราชันทั้ง 8 แล้ว ยังมีผู้นำทหารทั้งหมด แล้วยังมีเหล่าองค์ชายเกือบ 10 คน เทียนเห็น องค์ชายห้า หัวองครักษ์พาคิน และรองลีโอ มองมาที่เทียนด้วยสายตาที่โกรธแค้น และยังเห็น แม่ทัพรักษาเมืองจาคอบ ที่ส่งยิ้มมาให้ พร้อมกับชายหนุ่มที่นั่งติดกันใส่ชุดราชวงศ์

น่าจะเป็นองค์ชายรอง ส่วนที่นั่งติดกับบัลลังค์องค์มหาจักพรรดิใส่ชุดเกราะอ่อนสีทองใส่สวมมงกุฏฝังเพชร มองแล้วน่าจะเป็นรัชทายาท ทาโร่ สำหรับองค์มหาจักรพรรดิ

ใส่ชุดสีดำเงาแวววับสวมเสื้อเกราะทองคำทับอีกชั้นมีรัศมีบางๆรอบตัว สวมมงกุฏฝังทั้งเพชรและพลอยเต็มไปหมด มือถือคทาทองคำฝังเพชร

“ วันนี้ข้าเรียกพวกท่านทั้งหลายมาเพื่อที่จะประกาศ ว่า ข้าคงจะอยู่ดินแดนเทพแห่งนี้ได้อีกไม่นาน เพราะข้าสำเร็จพลังเทพเจ้าแล้ว พวกท่านก็ทราบดี เมื่อใครสำเร็จถึงขึ้นนี้แล้ว หากอยู่ดินแดนนี้ต่อไป ก็จะไม่สามารถเพิ่มพลัง

ที่สูงกว่าต่อไปได้อีก เพราะที่ดินแดนแห่งนี้ไม่มีไอพลังของเทพเจ้า ที่ผ่านมาข้าเฝ้ารอให้ ฝ่ายราชินีชีร่ากับปีศาจใต้นรก บุกเข้ามา แต่นึกไม่ถึง พวกมันกลับไม่ยอมบุกมา อาจเป็นเพราะมีบางคนส่งข่าวภายในให้พวกมันรู้

แต่เวลานี้ ข้าคงจะรอต่อไปไม่ได้แล้ว ข้าคงต้องฝากเรื่องนี้ไว้กับ มหาเทพจักรพรรดิองค์ใหม่ที่จะขึ้นรับตำแหน่งต่อจากข้า และข้าขอเสนอรัชทายาททาโร่ เป็นมหาจักรพรรดิ องค์ต่อไป พวกท่านหากมีใครคัดค้าน ก็ลุกขึ้นมาได้เลย”

องค์มหาจักรพรรดิประกาศเช่นนี้จะมีใครเล่ากล้าคัดค้านทุกคนต่างนิ่งเงียบ แม้กระทั่งเหล่าองค์ชายทั้งหลาย ก็ไม่เคลื่อนไหวเช่นกัน เทียนไม่สนใจตำแหน่งนี้อยู่แล้ว เลยนิ่งเฉยเสีย

“ เมื่อไม่มีใครค้าน อีก 7 วันจะมีการแต่งตั้งรัชทายาทขึ้นครองตำแหน่งมหาเทพจักรพรรดิขอให้ทุกท่าน มาเป็นสักขีพยานในการแต่งตั้งครั้งนี้ด้วย” องค์มหาเทพจักรพรรดิกล่าวจบก็เดินจากไป เทียนสังเกตเห็นองค์ชายสามและองค์ชายสี่ เหมือนมีสีหน้าไม่พอใจ แต่ไม่กล้าพูดอะไร ผิดกับองค์ชายรอง แสดงสีหน้าเรียบเฉยไม่รู้คิดอะไร ส่วนราชันที่เหลือ ดูแล้วไม่กล้าชิงชัยตำแหน่งนี้กันซักคน

เทียนกำลังจะกลับไปที่พัก ท่านมหาเทพธารินก็เดินเข้ามาหาพร้อมยื่นลูกแก้วฝันดีคืนให้

“ ท่านราชันอุดร ท่านจะไปตรวจราเชลได้อีกเมื่อไร”

“ พรุ่งนี้ก็ได้ “ เทียนตอบกลับ

“ ดีเลย ราเชลต้องการให้ข้ามาคุยกับท่านเรื่องขอซื้อลูกแก้วฝันดี ข้าเองก็แปลกใจไม่รู้เธอรู้ได้อย่างไร เลยบอกว่าต้องถามราชันอุดรก่อน แล้วท่านพอจะขายให้ได้หรือไม่” ท่านมหาเทพธาริน เอ่ยถามด้วยความอยากให้หลานมีความสุข

“ ลูกแก้วฝันดีลูกนี้ปกติมีเจ้าของอยู่แล้ว ข้าให้ใครไม่ได้จริงๆ พรุ่งนี้ข้าจะไปอธิบายให้นางเข้าใจ” เทียนยังไม่อยากให้เลยตอบไปแบบนั้น

เทียนนัดกับท่านเทพธารินเสร็จแล้วก็ออกมาเจอกับท่านผบ.ซันเทีย ที่ยังคงรอเทียนอยู่

“ ท่านผบ. มารอข้ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า” เทียนสงสัย

“ ใช่ มีเรื่องบางอย่างต้องคุยกับท่านหมอเทียนนิดหน่อย” ผบ.ซันเทียพาเทียนไปคุยในที่ไม่มีใครได้ยิน

“ ท่านหมอเทียนมีศพอยู่หลายศพอยู่ที่สำนักงานป้องกัน อยากให้หมอเทียนช่วยไปดูให้หน่อย “ ผบ.พูดเบาๆ เทียนพยักหน้าแล้วรีบไปสำนักงานป้องกันทันที

ในสำนักงานป้องกัน ชั้นใต้ดิน ที่เก็บศพ เทียนพบว่าทุกศพ มีสภาพคล้ายกันคือถูกดูดเอาพลังชีวิตไปจนหมด สภาพศพแห้ง ไม่ใช่ลักษณะศพที่ถูกดูดโดยไข่มุกดูดวิญญาน และที่สำคัญผู้ที่ตายนั้นเป็นคนของหน่วยงานองครักษ์ทั้งหมด

“ ทำไมท่านไม่แจ้งท่านมหาเทพจักรพรรดิหรือรัชทายาท”

“ ข้าสืบสวนไปถึงหัวหน้าองครักษ์ พวกเขาบอกไม่มีใครรู้ ทั้งที่ศพเหล่านี้มาจากในวังหลวง ข้าขอความร่วมมือในเรื่อง เพื่อนร่วมงาน เวลาเข้าเวร พวกเขาไม่ให้ความร่วมมือใดใด ส่งหนังสือขอไปที่รัชทายาท ก็เมินเฉย แล้วจะให้ข้าไปบอกท่านเทพจักรพรรดิได้อย่างไร ยิ่งเห็นวันนี้ท่านประกาศว่ารัชทายาทจะเป็นมหาเทพจักรพรรดิ อีกด้วย “ ท่านผบ.ซันเทียพูดด้วยความอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง

“ ศพพวกนี้ไม่ใช่ถูกดูดพลังต่อสู้และพลังชีวิตด้วยข้ายังไม่เคยเห็นมาก่อนไม่น่าจะใช่ไข่มุกของราชินีชีร่า น่าจะถูกดูดด้วยพลังยุทธชนิดหนึ่ง ท่านผบ.เคยได้ยินบ้างไหมว่ามีใครเคยใช้พลังยุทธที่ดูดพลังต่อสู้และพลังชีวิตคนไปด้วย”

เทียนตั้งคำถาม ในขณะใช้สัมผัสสำรวจว่ามีวิญญานยังคงเหลืออยู่บ้างไหม

“ มหายุทธดูดจักรวาล วิชายุทธนี้มันหายไปสาบสูญหายไปหลายพันปีแล้วไม่เคยได้ยินว่าจะมีใครเอามาใช้ เพราะมันเป็นวิชามาร ยิ่งสะสมพลังมากเท่าไร คนผู้นั้นก็จะกลายเป็นมารมากขึ้น” ผบ.ซันเทียนึกขึ้นได้

“ มหายุทธดูดจักรวาล ท่านรู้จักวิชามารนี้มาจากไหน” เทียนสงสัย

“ มันเป็นวิชาลับของราชวงศ์ มันสูญหายไปนานแล้ว ปัจจุบันมีคนรู้จักวิชานี้ไม่กี่คนเท่านั้น ที่ข้ารู้เพราะว่า อาจารย์ข้าเคยเป็นคนในราชวงศ์เคยเล่าให้ฟัง ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง” ผบ.ซันเทีย รู้สึกขนลุกขึ้นมา

“ ข้าว่าปีศาจมีความน่ากลัวแล้ว มนุษย์เทพที่ปิดบังตัวตนแสร้งเป็นคนดี กลับคิดชั่วทำการอย่างปิดบังซ่อนเร้น ยังน่ากลัวกว่าปีศาจอีกมาก ท่านผบ.ท่านต้องเข้มแข็ง อย่างไปยอมแพ้ความกลัว มิเช่นนั้นท่านจะตอบเหล่าญาติของผู้เสียชีวิตเหล่านี้ได้อย่างไร แต่ข้าคิดว่ามันต้องมีคนอีกมากที่สูญเสีย แต่ว่าเราอาจยังไม่พบศพเท่านั้น ท่านรีบกระจายข่าวตามหาผู้คนที่สูญหายในช่วงนี้ เกิน 1 วันว่ามีกี่คน แล้วค่อยเข้าไปสืบในวังหลวง ข้าก็จะไปด้วยเช่นกัน “ เทียนแนะนำไป

ท่านผบ.ซันเทีย หายใจด้วยความหนาวเหน็บ ชิวิตผู้คนบริสุทธิ์ ต้องมาตายแบบนี้คนทำมันต้องการพลังชีวิตไปเพื่อเพิ่มพลังชีวิตให้ตนเองเท่านั้นหรือ ไม่อย่างไรตัวเขาจะต้องคลี่คลายคดีนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คิดได้เช่นนั้น ก็เรียก

ตง ฟาง หนัน เป่ย ออกมา ให้ไปตรวจสอบผู้คนสูญหายในช่วงนี้ แล้วมารายงานให้เร็วที่สุด เทียนตรวจสอบวิญญานของผู้ตายล้วนสูญสิ้น แสดงวิชามารนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ เทียนแจ้งให้ผบ.ซันเทียพรุ่งนี้เขามีนัดกับองค์หญิงราเชล หากมีความคืบหน้าให้แจ้งผ่านหยกติดต่อ แล้วเขาจะรีบมาทันที

เทียนเดินออกมาด้านหน้าตึก มาคัสรีบเข้ามารายงานมีทหารองครักษ์บุกมาล้อมปราสาทราชันอุดรเอาไว้

“ เมื่ออยากหาเรื่องข้าก็จะจัดให้ได้เรื่อง พวกเราไป” เทียนบอกมาคัส แล้วทั้งสองก็มาที่หน้าประสาทราชันอุดรทันที มีทหารองครักษ์นับร้อยโอบล้อมปราสาทราชันอุดร มีหัวหน้าองครักษ์ ยืนอยู่ข้างหน้ารอเทียนกลับมา

“ พวกเจ้ามารอข้าเพื่ออะไร “ เทียนเจรจาก่อน

“ ท่านราชันอุดรรู้ความผิดหรือไม่ “ หัวหน้าองครักษ์พาคินกล่าวหาเทียนทันที

ในขณะที่รองหัวหน้าลีโอ ยืนยิ้มอย่างสะใจ ด้านข้างหัวหน้าองครักษ์

“ ท่านราชันอุดรทำผิดอะไร” มาคัสตะคอกใส่

“ ทำร้ายรองหัวหน้าองครักษ์ และ ลบหลู่ดูหมิ่นองค์ชายห้าซึ่งเป็นเชื้อพระวงศ์

ต้องถูกกักขัง 100 ปี “ หัวหน้าองครักษ์ประกาศตัดสินโทษเทียน เพราะเห็นว่าวันนี้เจ้านายใหญ่ของพวกเขาจะได้เป็นองค์มหาเทพจักรพรรดิอีก 7 วันข้างหน้าเลยเหิมเกริมไม่เกรงกลัวผู้ใดอีก

“ เตรียมยิงธนูตาข่าย “ หัวหน้าพาคินตะโกนสั่งพลธนู

“ ยิง “ ลูกธนูพุ่งออกไปเป็นสายนับร้อยเส้น แล้วก็กลายเป็นตาข่ายล้อมอยู่ทั่วฟ้าและครอบไปยังที่เทียนกับมาคัสยืนอยู่ เทียนใช้ฝ่ามือเรียกพายุออกมาปัดตาข่ายธนูออกไปจนหมด หัวหน้าพาคินเห็นดังนั้น จึงสั่งระดมยิงธนูสังหารทันที ไม่ต้องจับเป็นแล้ว

แต่ว่าเทียนใช้หมัดพายุหมุนเข้าใส่ทหารองครักษ์จนร่างปลิวลอยไปไม่เหลือแม้แต่คนเดียว หัวหน้าพาคินเห็นเช่นนั้นก็โกรธแค้นยิ่งนัก จึงหยิบเอาทวนออกมา แล้วพุ่งเข้าใส่เทียนอย่างเร็ว หัวหน้าพาคินแยกร่างออกเป็นสิบ จู่โจมพร้อมกัน เทียนปล่อยดาบคู่สัตตะโลหะออกมา แล้วให้พุ่งเข้าใส่ร่างจริง ตูม! แล้วใช้ดาบดามัสกัส กวาดใส่ร่างแยกทุกคน ฉัวะ ๆ ๆ ๆ ๆ

จนขาดแบ่งเป็นสองท่อน รององครักษ์ลีโอ เห็นเช่นนั้นจึงรีบหนี แต่ไม่ทันแล้วเทียนพุ่งเข้าไปดักข้างหน้า แล้วใช้เท้าดีดเปรี้ยงเข้าไปตกอยู่ด้านหน้าของหัวหน้าพาคิน ที่ตอนนี้ถูกดาบสัตตะโลหะ ปักแขนไว้สองข้าง ติดกำแพง ขยับไม่ได้

เทียนก้าวเข้ามาใกล้ แล้วใช้เท้ากดไปที่หัวรององครักษ์ลีโอจนทิ่มไปกับพื้นอีกครั้ง แล้วเดินไปถามหัวหน้าองครักษ์พาคิน

“ เจ้ารู้ความผิดเจ้าหรือไม่ “ เทียนส่งยิ้มเย็นระเยือก

“ เจ้ากล้า?”

ฉัวะ ! อ๊ากกกก เทียนตัดแขนหัวหน้าองค์รักษ์พาคินออกไปข้างหนึ่ง

“ กล้านำกองทหารล้อมปราสาทราชันของข้า นี่คือความผิดแรก” เทียนพูดด้วยสีหน้าปกติ แล้วใช้ดาบฟันแขนอีกข้างที่เหลือของ หัวหน้าองครักษ์พาคิน ฉัวะ ! อ๊ากกกกก แขนอีกข้างขาดออกทั้งสองข้างเรียบร้อย

“ กล้าลบหลู่ข้าผู้เป็นราชันแห่งแดนอุดร นี่คือความผิดที่ สอง” พูดจบเทียนก็ตบไปที่หัวของหัวหน้าองครักษ์ ผัวะ ! จนหัวทิ่มดินไปคู่กับ รองหัวหน้าองครักษ์ลีโอ

มาคัสได้แต่ยืนมองตะลึงทำอะไรไม่ถูก ขณะที่เห็นเทียนกำลังเดินเข้าไปในปราสาท จึงรีบวิ่งตามเข้าไป

“ ท่านราชันจะปล่อยพวกเข้าไว้สภาพแบบนี้หรือ” มาคัสถามด้วยความกังวล

“ ปล่อยไว้แบบนี้แหละ ฆ่าไปก็ตายเปล่า พวกไร้สมอง ไม่รู้รัชทายาทเลี้ยงคนพวกนี้ได้อย่างไร”