
ตอนที่9 จอมวายร้ายนายแจสเปอร์
ผู้ชายอันธพาลคนนั้นกัดฟันกรอดจนกรามนูนขึ้นมาเป็สัน เขายกมือลูบหน้าตัวเองแล้วชี้หน้าฉันด้วยท่าทางที่โมโหสุดขีด
“ยัยโง่เอ้ย! ทำคุณบูชาโทษชัดๆ”
ผู้ชายเกเรปรี่เข้ามาหาฉันทำเหมือนอยากจะบีบคอฉันให้ตายคามือ การที่เขาพรวดเข้ามาแบบไม่ให้สุ้มให้เสียงทำเอาฉันใจหายวาบ
“จะ… ทำอะไร” ฉันจ้องหน้าเขา เขาก็จ้องหน้าฉัน
“โง่”
จู่ๆ เขาก็ใช้นิ้วชี้มาจิ้มที่หน้าผากของฉันอย่างแรงจนฉันเกือบหน้าหงาย
“พี่แจสเปอร์ หนูขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะคะพี่แจสเปอร์ ขอโทษนะคะ ขอโทษนะคะ”
วาวาโผเข้ามาดึงมือฉันออกห่างจากนายแจสเปอร์
“รีบพาเพื่อนโง่ๆ ของน้องกลับบ้านไปให้ไวเลยนะก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”
นายแจสเปอร์อะไรนั่นอาฆาตฉันด้วยสายตาของเขา
“รีบไปกันเหอะมินนี่ พวกหนูขอตัวก่อนนะคะพี่” วาวาดึงฉันอย่างแรงให้เดินตามนางออกห่างจากกลุ่มพวกผู้ชาย
“อะไรวาวา ทำไมต้องทำเหมือนกลัวผู้ชายคนนั้นด้วย”
ฉันพยายามขืนตัวจากการดึงของเพื่อนระหว่างที่นางลากฉันพาแทรก เบียดเสียดนักเที่ยวคนอื่นออกมา วาวาเหมือนจะหายเมาเป็ปลิดทิ้ง
“ยัยมินนี่เอ้ย เธอไปอยู่ที่ซอกไหนของมหาลัยมาเหรอยะถึงไม่รู้จักแถมไม่เคยได้ยินชื่อพี่แจสเปอร์ คนในมหาลัยแค่ได้ยินชื่อนี้พวกเขาก็ไม่มีใครอยากยุ่งแล้ว”
พอออกมาจากผับได้วาวาก็บอกเื่เกี่ยวกับผู้ชายอันธพาลคนนั้นให้ฉันฟัง
“หมอนั้นเป็พวกมาเฟียงั้นเหรอ”
ฉันชักจะเริ่มสนใจหมอนั่นขึ้นมาบ้างแล้ว เห็นจากเมื่อกี้ทั้งพี่เฟียสและพี่เทพหน้าซีดเป็ไก่ต้มเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าของผู้ชายคนนั้น มีแต่พี่เจไดเท่านั้นที่กล้าตอแยด้วย แต่ก็ถูกเล่นงานซะล้มหงายไป
“…” วาวาทำหน้าแหยๆ
“ฉันก็ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงให้เธอฟังดี เอาง่ายๆ เลยนะเขาเล่ากันว่าใครก็ตามที่กล้ามีเื่กับพี่แจสเปอร์มักจะมีจุดจบไม่สวยสักคนเดียว บางคนก็หายออกไปจากมหาลัยเฉยๆ โดยไร้ร่องรอย บางคนก็ถูกซ้อมปางตาย ที่เธอทำเมื่อกี้เท่ากับรนหาที่ชัดๆ เลยยัยมินนี่”
“โห เลวชะมัด ฉันไม่กลัวหรอก คนอะไรหน้าตาก็ดี” ฉันส่ายหน้าไปมา
“ยังทำมาพูดดีอีก รีบไปกันเหอะแท็กซี่มาแล้ว”
“วาวาแล้วพวกพี่เจไดละ เราจะปล่อยไว้แบบนั้นเหรอ”
“โอ้ยแม่คุณ เอาตัวเองให้รอดก่อนดีไหมมินนี่ เธอก็เห็นแล้วนี่ว่าขนาดผู้ชายตัวโตสามคนยังทำอะไรพี่แจสเปอร์ไม่ได้เลย มาเร็ว”
วาวาเปิดประตูรถแล้วดึงฉันให้ขึ้นรถตามไปด้วย
ฉันมองไปบริเวณหน้าผับจนกระทั่งรถแท็กซี่พาฉันกับวาวาห่างออกมาจนมองไม่เห็น
“นายแจสเปอร์”
ฉันทวนชื่อของผู้ชายร้ายกาจคนนั้น
‘ยัยโง่เอ้ย! ทำคุณบูชาโทษชัดๆ’
เสียงของนายแจสเปอร์ตามมาหลอกหลอนในหัวของฉัน
“เอ๊ะ! อะไรคือทำคุณบูชาโทษงั้นเหรอวาวา มันแปลว่าอะไรบอกฉันหน่อยสิ”
ฉันหันไปถามวาวา
“มันเป็สุภาษิตไทย ก็หมายความประมาณว่า… ทำความดีแต่ได้รับผลรับที่ไม่ดี”
วาวาอธิบาย
“เมื่อตอนอยู่ในผับนายแจสเปอร์ชี้หน้าฉันแล้วก็บอกว่า ยัยโง่เอ้ย ทำคุณบูชาโทษชัดๆ แล้วสิ่งที่เขาทำมันเป็เื่ดีตรงไหนกันฉันงงไปหมดแล้ว”
วาวาพิงหลังกับเบาะทำท่าเหมือนคนจะหมดแรง
“คืนนี้ซวยจริงๆ เลยพี่เจไดอุตส่าห์ชวนมาเที่ยวแท้ๆ เห้อ”
“วาวาเล่าเื่ของผู้ชายที่ชื่อแจสเปอร์ให้ฉันฟังอีกได้ไหม คืนนี้เธอไปค้างที่ห้องฉันก็ได้ นะ นะ”