ราชาไร้บัลลังก์

อาจารย์คนนั้นพ่นลมหายใจออกมามันรู้สึกว่ามิคาเอลไม่ใช่คนธรรมดาจึงไม่อยากตอแยด้วยจากนั้นมันจึงพาคนทั้งหมดลอยออกไปโดยให้มิคาเอลตามมาเองในตอนแรกมันใช้ความเร็วเพียงครึ่งหนึ่งในการเดินทางเพราะกลัวมิคาเอลจะตามมาไม่ทันแต่เมื่อหันกลับไปมองมันก็ต้องขมวดคิ้วเพราะมิคาเอลตามมาแบบสบายๆมันจึงใช้ความเร็วสูงสุดเท่าที่มันจะไช้ได้ ปรากฎว่ามิคาเอลก็ยังคงตามมันทันโดยไม่ลำบากจนในที่สุดมันก็มาถึงที่หมาย ที่นี่คือป่าขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสัตว์อสูร
''การทดสอบรอบที่2พวกเจ้าต้องเข้าไปฆ่าสัตว์อสูรโดยฆ่าตัวที่มีระดับต้านแรงดึงดูด1ตัวเท่ากับ1แต้มระดับนิวเคลียร์1ตัวเท่ากับ5แต้ม ระดับเทพจุติ1ตัวเท่ากับ100แต้มและในการทดสอบรอบนี้จะมีคนที่ผ่านแค่100คนเท่านั้น เพราะฉะนั้นเจ้าต้องฆ่าสัตว์อสูรให้ได้มากที่สุดแล้วถ้าหากพวกเจ้าฆ่ากันเองจะถือว่าไม่ผิดนอกจากนั้นเจ้ายังจะได้แต้มของอีกฝ่ายมาด้วยกฎง่ายๆจะทำยังไงก็ได้แล้วแต่เจ้า ขอแค่มีชีวิตรอดกลับมาพร้อมกับแต้มที่มากที่สุดก็พอพวกเจ้ามีเวลา2เดือนในการล่า หากครบเวลาที่กำหนดให้กลับออกมาที่นี่''อาจารย์คนนั้นโบกมือจากนั้นก็มีลูกแก้วลูกเท่ากำปั้นลอยไปที่หน้าของผู้เข้าทดสอบทุกคนลูกแก้วลูกนั้นเป็นของที่ใช้บันทึกแต้ม หลังทุกคนได้รับลูกแก้วแล้วก็พากันทะยานเข้าไปในป่าทันทีหากออกตัวก่อนโอกาสที่จะได้แต้มเยอะยิ่งมีมาก
''คุณชายท่านไม่รีบไปหรือไง หากช้าท่านจะได้แต้มน้อยนะ''ซิลเวียพร้อมกับคนกว่า20คนที่ยังไม่จากไปเดินเข้ามาหามิคาเอล หากเดาไม่ผิดซิลเวียคงคิดจะล่าเป็นกลุ่มและคนทั้งหมดนี่ดูเหมือนจะเป็นคนในภาคีเพราะเท่าที่สังเกตทุกๆคนจะมีกำไลข้อมือสีแดงเหมือนของซิลเวีย
''ไม่หละ จะไปก่อนหรือไปทีหลังมันก็ไม่มีผลอะไรกับข้า ว่าแต่เจ้าเถอะไม่รีบไปหรือไง''
''ข้าจะมาชวนคุณชายไปพร้อมกัน ท่านคิดว่าดีมั้ยมีอะไรเราจะได้ช่วยกันได้''นี่เป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้นด้วยระดับของมิคาเอลนางรู้อยู่แล้วว่ามิคาเอลสามารถได้คะแนนมากๆโดยไม่ยากที่นางมาชวนก็เพื่อหาโอกาสชวนมิคาเอลเข้าภาคีให้ได้
''นายหญิง ท่านจะไปชวนมันทำไมก็แค่พวกสวะที่เอาแต่พึ่งสมบัติในการเอาตัวรอด''ชายหนุ่มท่าทางอ่อนแอพูดขึ้นมันไม่พอใจอย่างมากที่ซิลเวียมาชวนมิคาเอลไปด้วยเพราะตัวมันเองชอบซิลเวียมานานแล้ว ตลอดเวลาที่อยู่ในภาคีมันมักจะเข้าไปคุยกับซิลเวียอยู่เสมอหรือแม้กระทั่งชวนออกไปเที่ยวแต่ซิลเวียก็เอาแต่ปฎิเสธตลอดมา
''ใช้แล้วค่ะนายหญิง คนอย่างมันไม่มีค่าให้มองด้วยซ้ำ''หญิงสาวตัวเล็กๆก็พูดออกมาในทำนองเดียวกันผิดกับคนอื่นๆที่เหลือที่ไม่มีท่าทีอะไร สรุปทั้งกลุ่มมีเพียง2คนเท่านั้นที่ไม่พอใจมิคาเอล
''ในตอนแรกข้าไม่คิดจะไปด้วยหรอก แต่...ข้าเปลี่ยนใจแล้วข้าอยากเห็นการต่อสู้ของลูกแมวทั้ง2''มิคาเอลดูถูก2คนนั้นกลับ ที่มิคาเอลใช้คำว่าลูกแมวเพราะทั้งคู่ที่ดูถูกมันเป็นพวกเสือเหมันต์และดูเหมือนทั้ง2จะเป็นพี่น้องกันด้วย
''บัดซบเจ้าว่าใครเป็นลูกแมว ขอโทษพวกข้ามาเดี๋ยวนี้ตระกูลของข้าอยู่ในระดับสูงเจ้าคิดจะดูถูกได้ง่ายๆ?และถ้าหากเจ้าไม่ขอโทษ เจ้าได้ตาย...''เสียงของซิลเวียดังขึ้นเพื่อไม่ให้คนของนางพูดต่อ นางเสียหน้าเพราะภาคีที่จัดตั้งขึ้นเพื่อให้ทุกคนสามารถอยู่ด้วยกันได้กลับมีคนแบบนี้อยู่ในกลุ่ม
''พวกเจ้าทั้งคู่หุบปากซะ หากไม่มันจะเป็นข้านี่แหละที่จะจัดการเจ้าทั้ง2''เมื่อโดนตำหนิทั้งคู่ได้แต่ใช้สายตาจ้องมองมาที่มิคาเอลอย่างไม่เป็นมิตรมากกว่าเดิม
''ไปสิ นำทางไปแต่ข้าบอกไว้ก่อนนะข้าจะลงมือก็ต่อเมื่ออยากลงมือเท่านั้น''ซิลเวียพยักหน้าและนำทางคนอื่นๆก็ตามไปทันทียกเว้น2พี่น้องเผ่าเสือเหมันต์
''ท่านพี่ดูเหมือนนายหญิงจะชอบไอ้สวะนั่น ข้าคิดว่าเราต้องหาทางจัดการมันในป่าแบบเงียบๆ''
''ใช่ข้าจะไม่มีวันปล่อยให้มันรอดไปแน่ ซิลเวียจะต้องเป็นของข้า''ทั่งคู่ยืนปรึกษากันเงียบๆอยู่สักพักก่อนจะลอยตามกลุ่มของตัวเองไปตอนนี้ทั้งหมดรวมถึงมิคาเอลได้เข้ามาอยู่ในป่า เนื่องจากป่ามันมีขนาดใหญ่มากจึงไม่ต้องกังวลมากนักในเรื่องของการแย่งสัตว์อสูร ที่ควรกังวลคือคนอื่นที่อาจจะเข้ามาฆ่าหรือไม่ก็ไม่เจอสัตว์อสูรระเทพจุติเข้า
''แบ่งออกเป็น4กลุ่มย่อยเดินเรียงหน้าเข้าไป แต่อย่าแยกออกไปห่างมากนักส่วนการแบ่งคะแนนก็ตามที่คนในกลุ่มย่อยตกลงกัน''ทั้งหมดปฎิบัติตามที่ซิลเวียพูด โดยซิลเวียเดินมาหามิคาเอลทันทีตามมาด้วย2พี่น้องที่มีปัญหากับมิคาเอล
''คุณชายเราไปกันเถอะ''มิคาเอลยืนนิ่งขณะจ้องมองไปที่2พี่น้องเสือเหมันต์
''ข้าไม่อยากไปกับมัน2ตัว มันสร้างความรำคาญให้ข้า''มิคาเอลพูดออกมาโดยไม่มีการไว้หน้าแต่อย่างใดนี่สร้างความโมโหให้2พี่น้องจนถึงขีดสุด
''ไอ้เวร ตายซะเถอะ''ผู้เป็นพี่หรือก็คือคนที่ชอบซิลเวียกำหมัดแน่นขณะพุ่งเข้าหามิคาเอล ตูม!เสียงดังเกิดขึ้นจนคนอื่นหันมามองทางมิคาเอล แต่มันไม่ใช่มิคาเอลที่เป็นคนลงมือกลับเป็นซิลเวียโดยซิลเวียต่อยเข้าไปที่หัวของอีกฝ่ายจนมันจมลงไปในดินทันที
''ทะ...ท่านพี่ นี่นายหญิงท่านถึงขนาดปกป้องคนนอกเลยงั้นหรือ''ผู้เป็นน้องก็พูดออกมาแบบกล้าๆกลัวๆเพราะนางไม่คิดเลยว่าซิลเวียจะจัดการพี่ของนางซึ่งมีพลังระดับ17นิวเคลียร์ได้ง่ายๆแบบนี้ตลอดเวลานางนึกว่าซิลเวียอ่อนแอเพราะตอนอยู่ในภาคีนางไม่เคยสู้ซักครั้งเดียว
''ข้าไม่ได้ปกป้องคุณชาย ข้าปกป้องพวกเจ้าต่างหาก''ซิลเวียพูดออกมาขณะเหลือบไปมองมิคาเอลหากมิคาเอลลงมือเมื่อไหร่อย่าว่าพวกมัน2พี่น้องเลยแม้แต่นางก็จะตายไปด้วย
''นายหญิงท่านเอาอะไรมาพูด น้ำหน้าอย่างมันเนี่ยนะ...''จิตสังหารเริ่มก่อตัวมิคาเอลเริ่มอยากฆ่าแล้วจริงๆมันเกลียด เกลียดคนที่ปากมากแล้วตามตอแยไม่เลิก
''ข้าคงไม่ไปกับกลุ่มของเจ้าแล้วแต่ข้าจะให้เวลา10วัน ครบเมื่อไหร่มัน2พี่น้องเตรียมตัวตายได้เลยแล้วก็ข้ารู้สึกผิดหวังกับกลุ่มภาคีของเจ้าจริงๆ มาคิดๆดูแล้วมันก็ไม่ต่างอะไรไปจากกลุ่มอื่นๆเลย''มิคาเอลพูดจบมันก็หายไปแบบที่ไม่มีใครมองทันมันเหมือนกับว่าที่ตรงนั้นไม่เคยมีใครยืนอยู่มาก่อน
''ดะ...เดี๋ยวก่อนคุณชาย...''เสียงซิลเวียเงียบลงไปตอนนี้ไม่ทันแล้ว เรื่องทุกอย่างมาไกลเกินไปซิลเวียยืนนิ่งอยู่ไม่นานจากนั้นจึงส่ายหัวก่อนจะหันไปมองเผ่าเสือเหมันต์คนพี่ที่เพิ่งคลานขึ้นมาจากหลุม
''เหอะ จะฆ่าข้า? ไอ้โง่แบบเจ้านั่นแหละที่จะตายซะเอง''หลังคลานขึ้นมาจากหลุมมันก็ยังคงด่ามิคาเอลถึงแม้มิคาเอลจะจากไปแล้วก็ตาม
''ข้าว่าเจ้า2พี่น้องและตระกูลของเจ้าไม่รอดแล้วแหละ ข้าเสียใจด้วยก็แล้วกันต่อจากนี้ใช้เวลา10วันให้ดีล่ะ''ซิลเวียมองออกไปด้วยความสงสารและสมเพชปนกันและสิ่งที่ซิลเวียพูดออกมาก็ทำให้2พี่น้องเต็มไปด้วยความสับสน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่117:ข้าปกป้องพวกเจ้าต่างหาก

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่117:ข้าปกป้องพวกเจ้าต่างหาก

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้