ตอนที่ 4 เรียกรวมตัวเหล่าตระกูลข้ารับใช้!
“ อาวุธ? พลังงาน? “
กุหลาบแดงอุทานตอบด้วยใบหน้าสงสัย เธอไม่เข้าใจว่าอีกฝ่าย้าอะไรกันแน่ อาวุธ! ไม่ใช่ว่าอาวุธประเทศจีนโดนควบคุมโดยรัฐบาลกลางงั้นเหรอ ถึงตระกูลหลินจะมีอำนาจมากมายในมณฑลหลินหนานแต่การซื้ออาวุธก็ไม่สามารถทำได้ นี่เป็ข้อตกลงระหว่างรัฐบาลกลางและตระกูลหลิน กุหลาบแดงทำงานในเงามืดของประเทศนี้มานานเธอจึงรู้เื่พวกนี้มาบ้าง
และเมื่อผู้นำตระกูลหลินพูดว่าอาวุธจำนวนมากแบบนี้ มันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาไม่ได้้าแค่มีดหรือปืนธรรมดาทั่วๆ ไป แต่ถ้าตระกูลหลินซื้อปืนจำนวนมากโดยไม่ผ่านรัฐบาลกลาง ตระกูลหลินก็คงไม่รอดจากข้อหาฏ กุหลาบแดงเลยไม่เข้าใจว่าทำไมหลินฟานถึงได้้าอาวุธจำนวนมาก
อีกอย่างเื่พลังงานก็ทำให้เธอสงสัยเช่นกัน หากประเทศจีนเป็ประเทศในแถบแอฟริกาหรือประเทศที่ขาดแคลนพลังงาน กุหลาบแดงก็ยังพอเข้าใจเป้าหมายตรงนี้ได้ แต่นี่ประเทศจีนมีพลังงานจำนวนมากให้ใช้งาน แบบนั้นแล้วยัง้าพลังงานไปทำไมอีก น้ำมันก็ไม่ขาด แก๊สก็ไม่ขาด ประเทศจีนตอนนี้ไม่ขาดแคลนของเหล่านี้เลยสักนิด กุหลาบแดงไม่เข้าใจว่าหลินฟานจะเอาพลังงานไปทำไม
หลินฟานพยักหน้าแล้วพูดขึ้นว่า
“ ฉัน้าปืนและะุจำนวนมาก มากเท่าไหร่ยิ่งดีเท่านั้น พลังงานก็เน้นพวกน้ำมันเป็หลัก ไม่ว่าทางองค์กรของเธอจะหามาได้เท่าไหร่ฉันก็จะซื้อเอาไว้ทั้งหมด ส่วนเื่เอาไปทำอะไรฉันคิดว่าเื่นี้ฉันคงไม่ต้องอธิบาย “
“ คุณหลินค่ะ ฉันรับปากได้ว่าเราสามารถส่งมอบของเ่าั้ให้คุณได้ แต่จำนวนมากที่ว่าคือจำนวนเท่าไหร่ หากไม่ระบุชัดเจนฉันก็ไม่สามารถสั่งซื้อชัดเจนให้กับคุณได้ “
กุหลาบแดงถามด้วยใบหน้ายิ้มอ่อนๆ
“ 10,000 ล้านดอลลาร์ นั่นคืองบประมาณ ฉัน้าให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้แล้วของทั้งหมดก็ต้องส่งถึงภายในเวลา 30 วัน นับั้แ่วันนี้ “
“ นั่น… “
กุหลาบแดงอ้ำอึ้งไป
เธอไม่คิดเลยว่าหลินฟานจะใช้เงินมหาศาลขนาดนี้เพื่อซื้อของที่พูดมา ว่ากันตามตรง ต่อให้เป็ประเทศที่ส่งออกอาวุธมากที่สุดในโลก หากได้รับออเดอร์ใหญ่ขนาดนี้แถมมีเวลาเพียง 30 วัน ประเทศนั้นก็คงไม่สามารถทำได้ง่ายๆ
แต่ก่อนจะไปถึงเื่การขนส่ง กุหลาบแดงก็นึกเื่บางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นเธอก็เริ่มถามคำถามทันทีที่คิดได้
“ ฉันขอเสียมารยาทถามนะคะ แต่ตระกูลหลินมีเงินขนาดนั้นเหรอ? “
“ มี! “
หลินฟานตอบแบบไม่ใส่ใจ
หลินฟานไม่ได้โกรธกับคำถามของกุหลาบแดง ตระกูลหลินอ่อนแอมานานแถมยังโดนโจมตีทั้งภายในและภายนอก อยู่ๆ มาบอกว่าจะใช้เงินจำนวน 10,000 ล้านดอลลาร์ เพื่อซื้อของ เป็ใครก็ต้องระแวงเื่นี้เป็ธรรมดา
หลินฟานพูดต่ออีกว่า
“ เื่นี้เธอไม่ต้องเป็ห่วงไปแค่กลับไปรายงานคนที่รับผิดชอบเื่นี้ตามที่ฉันพูดไปก็พอ เดี๋ยวเธอก็จะรู้เองว่าตระกูลหลินจะมีเงินจ่ายหรือเปล่า
“ เงื่อนไขการซื้อขายครั้งนี้ของฉันมีเพียงข้อเดียว นั่นคือของทั้งหมดต้องส่งมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลินแห่งนี้ภายในเวลาไม่เกิน 30 วัน นับจากวันนี้ เงินทั้งหมดจะถูกโอนจ่ายทันทีเมื่อของมาถึงคฤหาสน์ตระกูลหลิน
“ ส่วนเื่การขนส่งก็ไม่ต้องเป็กังวลเื่รัฐบาลกลางของประเทศ พวกเธอสามารถขนส่งมาทางเครื่องบินได้เลย สิ่งที่พวกเธอต้องจำให้ขึ้นใจก็คือ ทำยังไงก็ได้ให้ของมาถึงภายในระยะเวลา 30 วัน เข้าใจใช่ไหม? “
หลินฟานพยายามเน้นย้ำระยะเวลาเป็อย่างมาก เหตุผลที่เขาต้องทำแบบนี้ก็เป็เพราะหากวันโลกาวินาศมาถึง ต่อให้มีเงินมากเท่าไหร่มันก็ไร้ค่า หลังจากวันโลกาวินาศสิ่งที่จะเป็สกุลเงินก็คือ ผลึกของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ อาหาร น้ำและพลังงานในรูปแบบต่างๆ
ใจจริงหลินฟานก็อยากสั่งเครื่องบินและรถถังมาด้วยเหมือนกัน แต่พอลองคิดดูดีๆ ของพวกนั้นก็ราคาแพงมากเกินไป สู้เอาเงินไปซื้อปืนและะุปืนมันดูคุ้มค่ามากกว่าเยอะ อีกอย่าง เมื่อถึงวันโลกาวินาศหลินฟานค่อยไปเปิดคลังแสงเพื่อเอามาใช้งานก็ได้
เพราะตามความทรงจำของเขาเมื่อชาติก่อน เมื่อวันโลกาวินาศมาถึงรัฐบาลทั่วโลกจะล่มสลายภายในเวลาไม่นาน ประเทศจีนก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นในเื่นั้นเช่นกัน เมื่อรัฐบาลล่มสลายทหารและตำรวจก็เหมือนัไร้หัว คลังแสงหลายคลังแสงทั่วประเทศต่างก็ไม่โดนเปิดใช้งานเพราะไม่มีคำสั่งจากรัฐบาล มันจึงมีคลังแสงจำนวนมากที่ไม่โดนกองทัพเปิดใช้งาน
เพราะว่ารู้เื่พวกนี้ หลินฟานจึงคิดว่ารถถังหรือเฮลิคอปเตอร์ไม่จำเป็ต้องใช้เงินก้อนนี้ซื้อมา อาวุธหนักจำเป็มากก็จริง แต่ในวัน่แรกๆ ของวันโลกาวินาศ อาวุธเบาอย่างปืนเป็ของที่จำเป็มากกว่า
อีกอย่าง ตระกูลหลินก็ควบคุมกองทัพในมณฑลหลินหนานอยู่ กองทัพในมณฑลหลินหนานก็มี รถIFV! รถถัง! เฮลิคอปเตอร์โจมตี! มากพอสมควร อาวุธหนักพวกนี้เพียงพอใน่แรกๆ ของวันโลกาวินาศอยู่แล้ว แทนที่จะเอาเงินก้อนนี้ไปซื้ออาวุธหนักแล้วได้จำนวนน้อยๆ สู้เอาไปซื้ออาวุธเบาแล้วได้จำนวนมากๆ มันดีกว่าเยอะ
กุหลาบแดงพยักหน้า
“ เข้าใจแล้วค่ะ ฉันจะรายงานเื่นี้ต่อผู้รับผิดชอบเอง “
“ ปล่อยเธอออกไป! “
หลินฟานออกคำสั่ง
เมื่อทุกอย่างสามารถตกลงกันได้ก็ไม่มีความจำเป็ต้องจับเอาไว้ และหลินฟานก็เข้าใจดีว่ากุหลาบแดงคนนี้ต้องทำงานให้ตัวเองแน่นอน เพราะหากการซื้อขายครั้งนี้สำเร็จเธอคงได้ผลงานมหาศาล การซื้อขายครั้งนี้อาจทำให้เธอกลายเป็ผู้นำในองค์กรเลยก็ได้ เนื้อชิ้นใหญ่อยู่ตรงหน้าหมาป่าแบบเธอไม่มีทางปล่อยไปแน่
หลี่ิลังเลเล็กน้อย แต่ยังไงนี้ก็เป็คำสั่งของหลินฟาน เพราะงั้นหลี่ิจึงปล่อยตัวเธอตามคำสั่งที่ได้รับ
เมื่อโดนปล่อยตัวกุหลาบแดงก็ไม่รอช้า เธอรีบแต่งตัวแล้วรีบออกไปจากห้องทันที
เมื่อกุหลาบแดงออกไปแล้ว หลี่ิก็พูดขึ้นว่า
“ คุณหลิน ตอนนี้ตระกูลหลินมีเงินเหลืออยู่เพียงแค่ 2,000 ล้านดอลลาร์ เท่านั้น พวกเราไม่มีเงินถึงขนาดนั้นนะครับ “
หลี่ิไม่ได้ทำหน้าที่เป็เพียงบอดี้การ์ดของหลินฟาน แต่เขายังรับหน้าที่จัดการเงินทุนภายในตระกูลหลินอีกด้วย พูดง่ายๆ ก็คล้ายๆ กับตำแหน่งพ่อบ้านของตระกูลบวกกับทำหน้าที่คุ้มกันเ้านายไปด้วย
หลินฟานพยักหน้ารับ แล้วตอบว่า
“ เื่นั้นฉันรู้แล้ว
“ แต่พวกเรายังมีอย่างอื่นนอกจากเงินไม่ใช่หรือไง เรายังมีหุ้นของหลินกรุ๊ปอยู่ 51% ถ้าขายหุ้นทั้งหมดเราคงได้ประมาณ 10,000 ล้านดอลลาร์ แล้วก็ยังมีที่ดินส่วนตัวของตระกูลหลินกว่า 10,000 ไร่ ขายพวกมันให้หมด!
“ หลังจากนี้พวกเราจะเปลี่ยนทรัพย์สินทั้งหมดเป็อาหารและน้ำสะอาด หากขายพวกที่ดินกับของมีค่าทั้งหมดออกไป พวกเราคงได้เงินมาประมาณ 2,000 – 3,000 ล้านดอลลาร์ หากองค์กรนักฆ่าหาของไม่ได้ตามราคาที่กำหนดเอาไว้ พวกเราก็จะเปลี่ยนเงินที่เหลือเป็อาหารทั้งหมด “
หลี่ิอึ้งไป “ … “
เขาไม่คิดมาก่อนว่าหลินฟานจะวางแผนเอาไว้ขนาดนี้ ตามปกติสถานการณ์แบบนี้เขาจำเป็ต้องหยุดหลินฟานเอาไว้ แต่เมื่อมองบรรยากาศที่หลินฟานปล่อยออกมา เมื่อได้ฟังน้ำเสียงที่หลินฟานกำลังพูดออกมา หลี่ิไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงคิดว่าตัวเองไม่สมควรขัดคำสั่งบ้าๆ พวกนี้
หลี่ิพูดขึ้น
“ หากพลาดครั้งนี้ตระกูลหลินจะล่มสลายนะครับ “
“ อืม… “
หลินฟานพยักหน้าตอบด้วยใบหน้าจริงจัง
สิ่งที่หลี่ิพูดออกมาเป็เื่ที่ถูกต้อง การขายหุ้นของหลินกรุ๊ป 51% ก็เหมือนการตัดเงินทุนจำนวนมหาศาลที่ไหลเข้าตระกูลทุกปี ทั้งยังมีเื่ของการนำเข้าอาวุธจำนวนมากอีก หากไม่เกิดวันโลกาวินาศขึ้น รัฐบาลกลางก็คงส่งกำลังรบมากวาดล้างตระกูลหลินข้อหาฏต่อประเทศแน่นอน หลินฟานเข้าใจเื่พวกนี้ดี
แต่หลินฟานก็แปลกใจหน่อยๆ เหมือนกันที่หลี่ิยอมทำตามง่ายๆ แบบนี้ ตอนแรกเขาคิดว่าตัวเองต้องเสียเวลาอธิบายมากกว่านี้ซะอีก แต่เมื่อเื่เป็แบบนี้ก็ดีเหมือนกันเพราะหลินฟานเองก็ไม่อยากเสียเวลาอธิบาย
หลินฟานเริ่มพูดขึ้นอีกว่า
“ ตอนนี้หน่วยรบพิเศษของตระกูลหลินเหลืออยู่กันกี่คน? “
“ เฮ้อ~ เื่นี้เป็ความผิดของผมเองครับ ผมโดนส่งให้ไปจัดการงานที่ต่างประเทศไม่กี่วันหน่วยรบพิเศษก็โดนไล่ออกไปเยอะมาก ผมไม่คิดมาก่อนว่าจีเป่ยจะกล้ามากขนาดนี้ พวกเราเหลือเพียงไม่กี่สิบคนเท่านั้นครับ “
หลี่ิตอบเดียวน้ำเสียงเศร้าใจ
หลินฟานไม่ตอบอะไร เื่หน่วยรบพิเศษโดนไล่ออกเขารู้อยู่ก่อนแล้ว นั่นเป็เพราะเขาเป็คนไล่พวกนั้นออกด้วยตัวเอง และพอวันโลกาวินาศมาถึงหน่วยรบพิเศษก็เหลือเพียงไม่กี่คน คนเ่าั้ต่างก็สละชีวิตให้หลินฟานมีชีวิตรอด หลี่ิที่ยืนอยู่ตรงนี้ก็เป็หนึ่งในคนที่เคยสละชีวิตเช่นกัน
ส่วนเหตุผลที่หลินฟานไล่หน่วยรบพิเศษออกก็เป็เพราะจีเป่ย หลินฟานจำได้แค่นี้ เขาไม่รู้ว่าพวกหน่วยรบพิเศษทำผิดหรือไม่ได้ทำผิดแล้วโดนไล่ออกเฉยๆ เพราะความทรงจำของเขามันเลือนลางเหลือเกิน หลินฟานจำได้แค่ว่า คนที่เป็ต้นเหตุให้เขาไล่หน่วยรบพิเศษของตระกูลออกก็คือจีเป่ย จีเป่ยลุงแสนดีของเขานั่นเอง
‘ จีเป่ยอีกแล้ว! ตอนแรกว่าจะปล่อยให้มันผ่านๆ ไป แต่เมื่อได้รู้ว่ามันเป็ตัวสร้างปัญหามากมายขนาดนี้ ชักเริ่มไม่อยากปล่อยไปซะแล้วสิ ‘
หลินฟานสบถในใจด้วยความรู้สึกหัวเสีย
หลังจากพยายามทำให้ตัวเองใจลงสักพัก หลินฟานก็สงบใจตัวเองลงได้ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะไปสนใจมดตัวน้อยๆ เอาไว้หลังจากจีเป่ยและคนตระกูลจีรอดจากวันโลกาวินาศกันได้ แก้แค้นหลังจากนั้นก็ไม่สาย หลินฟานคิดแบบนี้จึงใจเย็นลง
หาก้าทรมานคนจริงๆ บางคนอาจคิดว่าเอามาทรมานเองจะสะใจกว่า แต่สำหรับหลินฟานผู้ผ่านวันโลกาวินาศมาแล้ว เขารู้ดีว่าการทรมานคนที่ดีที่สุดก็คือการปล่อยให้คนที่้าทรมานมีชีวิตอยู่ต่อไป ชีวิตในวันโลกาวินาศมันเลวร้ายยิ่งกว่าการโดนทรมานหลายเท่านัก
หลินฟานพูดขึ้นอีกว่า
“ เื่นั้นไม่ใช่ความผิดของนาย ว่ากันตามเหตุผลฉันเองก็ผิดเหมือนกันที่หูเบาเกินไป หลังออกไปจากห้องนายก็ไปเรียกตัวพวกนั้นกลับมาให้หมด เื่เงินไม่ใช่ปัญหากลับกัน พวกที่ไม่ภักดีต่อตระกูลหลินก็กำจัดออกไปให้หมดซะ “
“ ครับ! “
หลี่ิตอบรับคำสั่ง
เมื่อจัดการเื่หน่วยรบพิเศษได้แล้วเื่ภายในตระกูลหลินก็หมดห่วงไป และเมื่อรู้ว่าเื่ภายในตระกูลเรียบร้อย หลินฟานก็ทำหน้าจริงจังอีกครั้งพร้อมกับแพร่กลิ่นอายจริงจังออกมาจากร่างกาย จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งว่า
“ ประกาศด่วนเรียกรวมตัวตระกูลข้ารับใช้ทั้ง 10 ฉัน้าให้พวกนั้นมาถึงคฤหาสน์ภายใน 2 ชั่วโมง “
“ ครับ! “
หลี่ิตอบรับด้วยใบหน้าเคร่งขรึมเช่นกัน