เพื่อนกันวันสุดท้าย

ผ่านมา1 เทอมแล้ว ตอนนี้ฉันกับ ต้านท่ายสนิทกันมาก แต่เอาจริงป่ะ ฉันรำคาญความpopของมันมาก สาวๆมาหาทุกวัน โดยเฉพาะตอนพักเที่ยงไม่เป็๲อันกินหรอกข้าวน่ะ  “ศิราวันนี้กินร้านน้าริทนะ” ไอ้ต้านมันไม่เคยเรียกชื่อเล่นฉันเลยมันเรียกแต่ชื่อจริงไม่เต็มยศ มันเรียกชื่อฉันว่าศิรา โคตรแมนเลยจ้า ไอ้บ้าเอ้ย!

ฉันไม่ตอบอะไรแค่พยักหน้าให้มันแทนคำตอบพอถึงโรงอาหารซื้อข้าวเสร็จเราก็มานนั่งโต๊ะประจำของเราโต๊ะประจำเราอยู่ท้ายสุดของโรงอาหารตรงนี้ดีนะ มันอยู่เกือบข้างนอกอากาศปลอดโปร่งไม่แน่นแออัด  “น้องต้านจ๋าวันนี้กินเมนูอะไรหรอ...?” “น้องต้านกินร้านไหนหรอ?”สารพัดน้องต้านฉันรีบกินแล้วเอาจานไปเก็บ ไอ้ต้านมันคงงงแหละรีบกินเหมือนกันแล้วตามมา “หูยยยยย...ไรวะ ศิรามึงรีบจังวะ กุรีบกินตามมึงเนี้ยะดีนะข้าวไม่ติดคอ”  “ไอ้ต้านถ้ามึงไม่อยากรีบมึงก็กินช้าๆไปดิกูไม่ชอบนี่หว่ากินต่อหน้าคนเยอะๆ มึงกูคนนะเว้ย ไม่สัตว์ในสวนสัตว์”เราสนิทกันขนาดนี้แหละ สนิทแบบกู มึง และคำหยาบสารพัดเราคุยกันได้แบบชิวๆ “มึงต้องทำใจให้ชินแล้วแหละเพราะเพื่อนมึงหล่ออ่ะนะ”เออไม่เถียง...  และเรา 2 คนก็ไปรวมกลุ่มกับเพื่อนอย่าคิดว่าเราคบกันแค่2 คนนะเรามีกลุ่มแต่แค่วันนี้ไอ้พวกที่เหลือมันไม่หิวข้าว และใช่แล้วค่ะฉันมีแต่เพื่อนผู้ชายซะส่วนใหญ่ ทุกคนอย่างงนะ ฉันก็งงทำไมฉันถึงมีแต่เพื่อนผู้ชายคบซะส่วนใหญ่ตอนนี้เราอยู่ในห้องซ้อมดนตรี พวกเรามีกลุ่มเล่นดนตรี หลังกินข้าวเสร็จเราจะอยู่ที่นี้เพราะ1.มีแอร์เย็นๆ 2.ไม่มีใครเข้ามาวุ่นวานได้ทำได้แค่ส่องกระจกดูอยู่ข้างนอก (ไม่ใช่สมาชิกเข้าไม่ได้)3.แอบนอนได้สบายมาก  “มึงพวกเราเตรียมซ้อมเล่นดนตรีกันเหอะเผื่อไปดวลกับไอ้พวกโรงเรียนข้างๆ” “เผื่อ ของมึงนี่มึงไปรับปากท้าดวลมาแล้วก็พูดมาเถอะ”พอไอ้สามพูดจบ ไอ้ต้านก็สวนทันที  ใช่ถ้าไอ้สามพูดงี้อย่าเชื่อมันค่ะมันชอบปากพล่อยไปรับคำท้าชาวบ้านไปทั่ว

 เวลา 12.50 น.

ฉันขึ้นห้องเรียนมาก่อนไอ้ต้านไอ้สาม ไอ้คิม ไอ้ไผ่ ไอ้พวกนี้มันฮอตกว่าจะเข้าเรียนได้พวกมันต้องเจอสาวๆตามทางอีกเยอะ “ฟาร์จ๋า...ฝากนี้ให้ต้านหน่อยนะ”ผิงผิงเอาจดหมายน้อยมาฝากฉันใหไอ้ต้าน และนี้คือสิ่งที่ฉันเจอแทบทุกวัน จดหมายเอย โน็ตเอยของจุ๋มจิ๋มน่ารักต่างๆ ที่ฝากให้มัน เวลาผ่านไปจน เวลา15.00 น. หมดคาบเราก็ไปเล่นบอลกัน“ศิราวันนี้มึงเป็๲แบ็กซ้ายนะ เป็๲คู่กับไอ้คิม เดี๋ยววันนี้กูเป็๲ตัวรุกเอง” ไอ้ต้านวางตำแหน่งให้แต่ละคนในทีมและพวกเราก็ลงสนาม ฉันวิ่งสกัดบอล ผ่าน 20 นาที เริ่มเหนื่อย เผลอปาดเหงื่อ 2 ทีจู่ๆ ฝั่งตรงข้ามยิงบอลมาทางฉันเต็มแรง ด้วยสัญชาตญาณฉันวิ่งไปสกัดแต่บอลมันยิงมาแรงมากบอลพลาดมาอัดท้องฉันจนจุกทำให้ฉันฟุบลงพื้นทันที เชี้ยยย!! จุก

-ต้านท่าย-

“เห้ย!!!ศิรา...”แม่งฟาฟาร์โดนบอล ไอ้เชี่ย ทีมตรงข้ามมึงก็จริงจังเกิน ผมรีบวิ่งไปอุ้มฟาฟาร์ พาไปห้องพยาบาลทันที มองหน้าฟาฟาร์รู้เลยว่าเจ็บหนักมากพอส่งให้อาจารย์พยาบาลดูผมก็นั่งเฝ้ามันจนกว่าอาการเริ่มดีขึ้น “มึงไม่ไปเตะต่อวะกูชิวไม่เป็๞ไรมากหรอก” ฟาฟาร์มันพูดขึ้นหลังจากหายจุก “ปากดีจังครับคุณศิรา ทั้งกลุ่มมีมึงเป็๞ผู้หญิงคนเดียวต้องดูแลดีๆดิวะ” “ฟาฟาร์....” ไอ้ซิงห้อง6 คนที่เตะบอลอัดฟาฟาร์ มันเรียกชื่อ  แล้วเดินเข้ามา “ฟาฟาร์.... ขอโทษนะเผลอเล่นเต็มไปหน่อย ลืมไปว่าฟาร์เป็๞ผู้หญิง” “555ศิรากูว่ามึงต้องเปลี่ยนเพศแล้วแหละ” ผมพูดขึ้นหลังไอ้ซิงพูดจบ “สัสต้าน!!....เออไม่เป็๞ไรซิง”“หายยัง....ป่ะ กลับบ้าน” ผมชวนฟาฟาร์ออกจากห้องพยาบาล

12สิงหาคม

วันนี้วันแม่กลุ่มเราลงมติกันว่าให้ฟาฟาร์เอาแม่มาเดี๋ยวพวกเราไหว้แม่ฟาฟาร์กันทีเดียว และก็ถึงเวลาทำพิธี“ขอให้นักเรียนทุกคน หันไปไหว้ตัวแทนผู้ปกครองได้เลยค่ะ”และพวกเราก็หันไปหาแม่ของฟาฟาร์ พร้อมประโยคที่ว่า “สวัสดีครับ แม่ยาย!!!” แม่ของฟาฟาร์หัวเราะด้วยความเอ็นดูไม่ต้องกลัวท่าน๻๠ใ๽นะครับ ท่านชินกับพวกผมแล้ว55555  “พวกมึงเล่นใหญ่ไปล่ะ....คนมองห่า”ฟาฟาร์พูดหลังจากพวกผมเริ่มเงียบ

-ฟาฟาร์-

ไอ้พวกเวรนี้เล่นใหญ่ชิบคนมองทั้งโรงเรียน หลังจากวันที่ 12 สิงหา ทุกอย่างผ่านไปแบบเรียบๆ วุ่นๆ  จนจบม.1 ปีหน้า ม.2 แล้ววววว 

งง กันมั้ยค่ะเราจะพยายามนะทุกคน ขอบคุณค่ะ