Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หนึ่งร้อยสิบ Short Rest

คัลได้สั่งงานสักพักก่อนที่เขาจะได้เจอเวลาที่เขาต้องการ

เวลาที่เขาจะได้พักผ่อนนอนหลับและเวลาที่จะได้เลเวลอัพLevel up เสียที

เขาเลือกพลังโกงมาหลายอย่างเท่าที่จะเลือกได้ก่อนมาที่โลกนี้

แต่ราวกับว่าทุกอย่างโถมมาแบบที่เขาไม่ทันตั้งตัวที่ได้เจอการต่อสู้ติดต่อกันโดยแทบไม่ได้พักเลยแม้แต่น้อย

แต่ก็เป็นการแสดงความสามารถในด้านความอดทนของอาชีพบาบาเรี่ยนเป็นอย่างดีว่าเพียงแค่

พักผ่อนระยะสั้นๆ

Short Rest

ก็สามารถกลับมาสู้ตามปรกติได้อีกครั้ง

หากเป็นการผจญภัยที่มีการ

พักผ่อนในระยะยาว

Long Rest

ที่ทำให้แม้แต่อาชีพพ่อมดก็กลับมามีคาถาให้ใช้ได้เต็มที่อีกครั้ง
ความสามารถที่เพียงแค่พักผ่อนในระยะเวลาสั้นๆก็พอนั้นจะไม่แสดงออกมา

แต่จะแสดงออกมาในเวลาที่เราต้องใช้การต่อสู้แทบไม่ได้หยุดในตอนนี้

ความสามารถโกงอย่างหนึ่งที่ผมเลือกมาคือ

Delay Gratification

ยืดระยะความสำเร็จ

ต่างกับการอัพเลเวลเลยทันทีหลังจากต่อสู้เสร็จ

ผมกำหนดให้ผมต้องนอนพักก่อนการคำนวณค่าประสบการณ์ของผมจึงจะเกิดขึ้น

แลกมากับค่าประสบการณ์ที่มากขึ้นแต่ไม่สามารถเพิ่มระดับได้ในระหว่างการต่อสู้

ทำให้ต้องอาศัยการวางแผนที่รอบคอบมากกว่าเดิมในการผจญภัยต่างๆ

สารภาพตามตรงว่านี่ไม่ใช่แผนการของผมเลยแม้แต่น้อย

ผมเลือกทักษะและพลังโกงก่อนมาโลกนี้ด้วยความที่ต้องการจะผจญภัยล่าสัตว์ป่าแดนเหนือด้วยการเป็นนักผจญภัยหรือทหารรับจ้างคุ้มกันพ่อค้า

ไม่ใช่ต้องมาผจญภัยสังคมชั้นสูงHigh Society เช่นนี้

แต่ราวกับมี DM จงใจเล่นงานผมหลังจากที่ผมวางแผนการ Min-Max สร้างตัวละครที่สามารถแข็งแกร่งได้ด้วยความรวดเร็วที่สุด

โดยไม่เปิดโอกาสให้ผมนอนพักผ่อนแม้แต่น้อยนั่นเอง

และก่อนผมจะกลับห้อง

ก็มีคลอฟอร์ดมายืนคอยอยู่

ผมกุมขมับในใจและสูดลมหายใจลึก

คิดว่าตนเองต้องทำตนเป็นกัปตันเคิร์กหรือคอมมอนเดอร์เชฟเพิร์ด

ที่นอกจากเป็นหัวหน้าปาร์ตี้แล้วเราต้องคอยแก้ไขปัญหาของสมาชิกในทีมด้วย

“มีอะไรหรือคอลฟอร์ดทำหน้าเคร่งเครียด”

ผมกล่าวทักทาย

“ท่านคัล พวกเราข้าทำอย่างนี้ดีแล้วจริงๆหรือ?”

ผมถอนหายใจ

ท่าทางจะต้องคุยกันยาวแล้วสิ

ผมพยักหน้าให้คลอฟอร์ด

“มานั่งทานเหล้ากันก่อนข้าคิดว่าเรามีอะไรต้องพูดกันอีกเยอะ”

ผมกล่าวก่อนจะไปนั่งกลางสวนเพราะผมไม่คิดจะชวนใครเข้าห้องเพื่อป้องกันว่าคนนั้นจะเป็นแวมไพร์หรือภูตปลอมตัวมา