(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 65 พี่แพรอย่าตกใจกับเงินที่ผมมีก็แล้วกัน!

ระหว่างที่สัมผัสมือกัน รดารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นที่มาจากอุ้งมือของพีท มันให้ความรู้สึกที่ร้อนผ่าวแต่ก็อบอุ่นไปในเวลาเดียวกัน รดาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครมาก่อน อีกทั้งลำพังแค่เพียงจับมือกันธรรมดา

ตัวของรดากลับสั่นไหวที่หัวใจ ด้วยความรู้สึกที่จักจี้อีกด้วย ความรู้สึกนี้รดาเคยรับรู้และสัมผัสมันมาก่อน มันเป็นสมัยที่เธอแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งที่เป็นอดีตไปแล้ว แต่ทว่าปฏิกิริยานี้มันกลับเกิดขึ้นกับเด็กหนุ่มวัย 21 ย่าง 22 ปีเสียอย่างนั้น

‘รดาเธอกำลังตื่นเต้นกับเด็กหนุ่มที่อายุน้อยกว่าเธอเหรอ?!’ รดาถามตัวเองในใจ หากแต่เธอไม่ได้แสดงออกผ่านทางสีหน้าออกมา

พวกเขาทั้งสองจับมือกันอยู่ไม่กี่วินาที พร้อมกับผละมือแยกออกจากกัน แต่กระนั้นความรู้สึกของรดามันกลับรู้สึกว่านี้ผ่านไปแล้วกว่าหลายนาที

“คุณรดาสะดวกที่จะทำสัญญากันวันไหนครับหรือว่าอยากจะไปดูการทำงานของแอปพลิเคชันของผมที่กำลังเปิดใช้ในช่วงทดลอง ด้วยตัวเองก่อน” พีทไม่เร่งรีบ แม้เงินที่รดาเสนอมา ประกอบกับอิทธิพลของสยามโนวากรุปที่รดามี มันจะทำให้แผนของพีทสำเร็จไปอีกขั้น แต่ถึงกระนั้นเขาก็ถูกน้าผีและสตีเฟ่น จ๊อบส์ รวมไปถึงผู้พันแซนเดอรอส กำชับให้เขารักษามาดเอาไว้สักหน่อย

‘ไอ้หนูอย่าได้เผย ความตื่นเต้นออกมา เก็บอารมณ์หน่อยสิโว้ย!’

‘พีทต่อจากนี้ นอกจากจะต้องมาเรียนการเขียนโปรแกรมกับฉันในทุกวันแล้ว เธอต้องมาเรียนวิธีการพูดและการนำเสนอจากฉันด้วย’

‘เจ้าหลานคนนี้นี่ แค่เห็นเงินไม่กี่ล้าน ก็ใจเต้นรัวเป็นกลองชุดแล้ว…หึหึ รู้ไหมสมัยที่ฉันยังมีชีวิต ฉันจับเงิน 1,000 ล้านดอลล่าห์มาแล้วนะ’

น้าผี สตีเฟ่น จ๊อบส์และผู้พันแซนเดอรอสต่างบ่นให้กับท่าทางของพีท ที่ดูไม่เอาไหนในสายตาของพวกเขากันอย่างหัวเสีย จะมีก็แต่เชฟมินแจกยูเท่านั้น ที่ปลอบประโลมพีทเป็นอย่างดี

“ฉันสะดวกทำสัญญาในวันพรุ่งนี้เลย แต่เท่าที่ฉันรู้มา เธอมีพรีเซ็นโปรเจกต์จบล่วงหน้าในวันพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ?” รดาถาม สำหรับเธอการเตรียมเงินหรือเช็กจำนวน 50 ล้านบาท มันไม่ใช่เรื่องยากอีกแล้ว

ยิ่งกอปรกับแอปพลิเคชัน Easy Food ของพีท เป็นสิ่งที่เธอให้ความสนใจเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ได้เห็นโครงงานแล้ว มันก็ยิ่งทำให้เธอในฐานะนักธุรกิจอยากที่จะทำสัญญานี้ให้เสร็จสิ้นโดยเร็ว

“เอ๊ะ?! คุณรดารู้ด้วยเหรอครับว่าผมมีพรีเซ็นโปรเจกต์จบของมหาลัยในวันพรุ่งนี้...ถ้าในเมื่อคุณรดารู้อยู่แล้ว งั้นเรามาเซ็นสัญญากันตอนบ่ายก็แล้วกันครับ” พีทแปลกใจเล็กน้อยที่รดารู้เกี่ยวกับเรื่องของเขามากขนาดนี้ ซึ่งรดาก็ไม่ได้คิดปิดบังอะไร เธอได้บอกกับพีทไปตรงๆ ว่า เธอรู้เรื่องนี้มาจากอาจารย์หญิงที่เป็นที่ปรึกษาของพีท หลังจากที่พวกเธอสองคนตั้งใจจะหาเวลานัดทานข้าวกันนั่นเอง

พีทและรดา อยู่คุยธุระและเอกสารกันอีกสักพัก ก่อนที่พีทและพี่แพรจะขอตัวลากลับไป ซึ่งในระหว่างที่พีทกับรดาคุยกำลังพูดคุยธุระกันอยู่นั้น ทางด้านของพี่แพรก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังทำตัวไม่ถูก เธอไม่อาจบอกได้ว่าเธอกำลังรู้สึกยังไง

คนหนึ่งคือน้องชายของเธอ อีกคนคือเจ้านายของเธอ หากแต่วันนี้ทั้งสองคนกำลังจะกลายเป็นผู้ถือหุ้นในแอปพลิเคชันของน้องชายของเธอ โดยน้องชายของเธอที่เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ย่อมมีอภิสิทธิ์ในการควบคุมกิจการ

ดังนั้นมันจึงทำให้พี่แพร รู้สึกกระอักกระอ่วน ทำตัวกับเรื่องนี้ไม่ถูกเลย…อีกทั้งน้องชายของเธอวันนี้จะได้กลายมาเป็น CEO ตั้งแต่วัยหนุ่ม มันทำให้เธออดไม่ได้ที่จะภาคภูมิใจในตัวของพีท

“พี่แพรเป็นอะไรหรือเปล่าครับ?” ภายในรถ พีทนั้นเลือกที่จะเป็นคนขับรถกลับบ้านแทน เพราะเห็นว่าพี่แพรน่าจะเหนื่อยจากการวิ่งเต้นจัดงานบรรยาย เขาเลยขันอาสาขับรถให้ อย่างไรก็ตามในขณะที่พีทกำลังขับรถ ตัวของพี่แพรกลับนั่งนิ่งเงียบไม่พูดไม่จาเลยแม้แต่คำเดียว มันจึงทำให้พีทอดไม่ที่จะถามว่าพี่สาวของเขานั้นเป็นอะไร

“ไม่รู้สิ อาจจะตกใจอยู่มั้ง ที่เห็นพีทโตขึ้นจนไม่ต้องพึ่งพิงพี่อีก แต่อีกใจหนึ่งพี่กลับรู้สึกว่าพี่เป็นพี่สาวที่แย่มาก พี่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวของพีทเลย วันนี้ถึงจะได้รู้ว่าพีทมีกิจการร้านขายไก่ทอด เป็นนักพัฒนาแอปพลิเคชันและยังมีกิจการแอปพลิเคชันส่งอาหาร ที่มีมูลค่าหลายสิบล้านบาทนี้อีก พี่ช่างเป็นพี่ที่ไม่เอาไหนเอาเสียเลย” พี่แพรรู้สึกแย่อยู่ภายในใจจริงๆ มันเป็นความรู้สึกที่ภาคภูมิใจแต่ก็อดไม่ได้ที่จะผิดหวังในตัวของเธอเอง ที่ไม่รู้เรื่องของน้องชายเลยสักนิด

“พี่แพรเป็นพี่ที่สุดยอดที่สุดแล้วครับ ถ้าไม่มีพี่แพร พีทก็คงไม่มีวันนี้…อีกอย่างพีทก็บอกพี่แพรไปแล้ว ถ้าหากพี่แพรเป็นห่วงพีทจริงๆ ก็ลาออกมาทำงานให้กับพีทเสียสิ พีทยังขาดคนดูแลการเงินและบัญชีอยู่นะครับ” พีทนั้นอยากให้พี่แพรมาดูแลงบการเงินของตัวเองมากจริงๆ ถึงก่อนหน้านี้เขาจะพูดเรื่องนี้กับพี่แพรไปแล้ว

แต่เมื่อได้ยินอีกครั้ง พี่แพรก็เริ่มที่จะคล้อยตามไปกับคำชวนของพีทแล้ว เธอต้องห่างจากบ้านมาหลายปีแล้ว เพื่อเข้ามาทำงานที่กรุงเทพ แม้ตอนนี้งานของเธอจะมั่นคงมากเป็นถึงพนักงานในบริษัทสยามโนวากรุปที่ทุกคนใฝ่ฝันอยากจะที่เข้ามาทำ

ถึงอย่างนั้น บริษัทของพีทที่พึ่งจะขายหุ้นไปในราคามากกว่า 50,000,000 บาท มันยังไม่ดีพอที่จะทำให้เธอสนใจได้อีกเหรอ พี่แพรเริ่มรู้สึกลังเล

“พี่แพรมาทำงานกับพีท พี่แพรก็จะได้กลับบ้านทุกวัน…หรือถ้าหากวันหนึ่งบริษัทของพีทขยายออกนอกจังหวัดธาราบุรีได้สำเร็จ พี่ก็คงต้องลุยงานต่อที่กรุงเทพแล้วถึงตอนนั้นใครจะรู้จักกรุงเทพได้ดีกว่าพี่แพรอีกล่ะ” พีทรู้ว่าพี่สาวของเขา แอบรับงานเสริมเป็นไกด์นำเที่ยวให้กับชาวต่างชาติ

ฉะนั้นแล้วหากวันหนึ่ง กิจการของเขาต้องขยายไปยังกรุงเทพ พี่แพรก็จะเป็นกำลังหลักที่จะช่วยพีทในการขยับขยายนั่นเอง

“พีทไม่ต้องพูดแล้ว ตกลง…พี่จะทำงานให้กับพีท แต่พี่มีข้อแม้เดียว คือพีทต้องบอกเงินที่พีทมีทั้งหมดให้กับพี่ได้รับรู้ ห้ามปิดบังเป็นอันขาด ไม่เช่นนั้นพี่จะไม่สามารถจัดสรรและดูแลงบประมาณการเงินในบริษัทให้กับพีทได้เลย” พี่แพรพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง ในฐานะที่เธอทำงานเป็นพนักงานแผนกการเงินมานาน สิ่งสำคัญในงานนี้คือเธอต้องรู้ รายรับ-รายจ่ายของกิจการทั้งหมดอย่างละเอียด

ละเอียดชนิดที่ว่า ขาดไปแม้แต่บาทเดียวก็ไม่ได้ ดังนั้นแผนกการเงินจึงเป็นเหมือนแผนกที่เรื่องมากมากที่สุดในบริษัทและไม่ค่อยจะมีคนอยากจะเข้าไปเบิกจ่ายหรือทำงานร่วมกับแผนกนี้สักเท่าไรนั่นเอง

“ตกลงครับ! ผมก็มีเรื่องขอกับพี่แพรเหมือนกัน…สิ่งที่ผมจะขอกับพี่คือ อย่าตกใจก็แล้วกันว่าผมมีเงินเท่าไรกันแน่” พีทกับพี่แพรขับรถกลับมาถึงบ้านที่จังหวัดธาราบุรีของพวกเขา

ทั้งสองได้ซื้อกับข้าวกลับมาชุดใหญ่ หวังเลี้ยงฉลองกันภายในบ้าน โดยที่ไม่ได้บอกแม่ของพวกเขาว่า ตัวของพีทพึ่งจะปิดดีลขายหุ้นไปได้ถึง 50 ล้านบาท

พี่สาวและน้องชายแค่บอกกับแม่ของพวกเขาไปว่า พี่แพรได้ทริปพิเศษจากที่เธอทำงานเป็นไกด์นำเที่ยว

แต่แล้วในขณะที่พี่แพรและพีทกำลังจะเข้าไปในห้องเพื่อประชุมกันถึงงบการเงินที่พีทมี จู่ๆ ทางด้านของพลอย น้องสาวคนเล็กของบ้านก็ได้เปิดประตูห้องพีทเข้ามา ด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ

“พี่สองคน มีอะไรปิดบังหนูอยู่หรือเปล่า?!” พลอยทำเสียงหงุดหงิด เธอยืนเท้าสะเอวด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจกับการที่พี่สาวและพี่ชายของเธอมีเรื่องปิดบังเธอ

แน่นอนพลอยนั้นไม่รู้หรอกว่า แพรและพีท มีอะไรปิดบังเธออยู่ แต่พฤติกรรมของพีทและแพร นั้นแทบจะไม่เคยเข้าห้องนอนของกันและกัน หากไม่มีเรื่องคอขาดบาดตาย จะมีก็แต่พลอยเท่านั้นที่มักจะเข้าห้องนอนของพีทได้ตามใจ

ฉะนั้นพอได้เห็นพี่สาวและพี่ชายมีท่าทีลับล่อๆ จึงได้แสดงออกถึงความโกรธนั่นเอง

“ไม่มีอะไร ไม่ใช่เรื่องของเด็ก” พี่แพรแอบดุ เพราะรู้ว่าพลอยนั้นกลัวเธอมาก แต่ทว่าสำหรับพีทนั้นไม่ใช่ “พี่แพรกำลังมาทำงานให้กับพี่ ตอนนี้พวกเราจะทำงานด้วยกัน” พีทตอบพลางหยิบเบาะรองนั่งมาให้กับพลอย ตามประสาพี่ชายที่เอ็นดูน้อง

“พี่แพรไม่ต้องปิดบังพลอยหรอกครับ พลอยรู้ว่าผมเปิดร้านขายไก่ทอดและได้ลาออกจากร้าน QFC ตั้งแต่วันแรกแล้วครับ” พลอยหันมาพยักหน้าให้กับคำพูดของพีทที่ช่วยพูดสนับสนุนเธอ

‘เฮ้อ~!’

พี่แพรถอนหายใจเล็กน้อยให้กับน้องชายและน้องสาวของเธอ ก่อนที่จะเริ่มพูดคุยกันถึงเรื่องเงินทุน ที่พีทได้รับมา รวมไปถึงทรัพย์สินทั้งหมดที่พีทมี

“เงินสดของผมตอนนี้มีอยู่ 50 กว่าล้านตามที่พี่แพรเห็นไปเมื่อวันก่อน แต่จากรายได้ล่าสุดที่ยังไม่ได้ถอนจาก App Store และ play Store ทั้งหมดน่าจะอยู่ที่ราวๆ อีก 100 ล้านบาทครับ” พีทรายงาน โดยมีพี่แพรคอยจด ส่วนตัวของพลอยน้องสาวกำลังมึน นึกว่าพี่ของเธอกำลังเล่นเกมเศรษฐีกันอยู่

เนื่องด้วยจำนวนเงินมันมหาศาลมากจนเธอ งุนงงไปหมดแล้ว ว่าพี่ของเธอพูดเล่นหรือพูดจริง

“อ้อแล้วก็ในอีกอาทิตย์หน้า ผมได้กันเงินสำรองเอาไว้ทั้งหมด 10ล้านบาท สำหรับโปรโมทเกมใหม่ที่ชื่อว่า Farm day โดยงบนี้จะแบ่งโปรโมทเป็นสองก้อน ก้อนละ 5 ล้านบาทซึ่งจะโปรโมทไปทั่วทุกประเทศก่อน ส่วนที่สองผมคิดว่าจะโปรโมทให้หนักขึ้นสำหรับประเทศที่ได้รับความนิยมและจะลุยการตลาดในโฆษณาบนอินเทอร์เน็ต”

พีทยังคงพูดถึงแผนการของเขา โดยพี่แพรก็จดทุกอย่างด้วยความเป็นมืออาชีพอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง

“ลงทุนโปรโมทเกมที่เปิดเล่นฟรี ถึง 10 ล้านบาทเชียวเหรอ?” พี่แพรนั้นยังไม่เข้าใจเกี่ยวกับเกมของพีท ว่าจะทุ่มเงินไปเป็นจำนวนมหาศาลเพื่อใช้ในการตลาดทำไม ในเมื่อมันเป็นเกมที่เล่นฟรีแบบนี้

พีทส่ายหน้าและไม่ได้พูดอะไร เขาเพียงแค่ขอมือถือของพี่แพรมาติดตั้งเกมของเขาเพื่อทดลองเล่นในเซิร์ฟเวอร์จำลอง ที่มีน้าผีและบุคคลสำคัญในระบบและฝ้าย เล่นอยู่ในเซิร์ฟเวอร์นี้

แน่นอนพีทเองก็ได้ส่งมือถือของตัวเองให้กับพลอยได้เล่นด้วย เนื่องจากพลอยยังไม่มีมือถือสมาร์ตโฟนเป็นของตัวเอง ยังใช้มือถือ Sumsing รุ่นแคนดี้สีชมพูอยู่เลย

กรุ๊งกริ้ง~!

เสียงสร้างฟาร์มได้ดังขึ้นในมือถือทั้งสองเครื่อง ที่มีพี่สาวและน้องสาวของเขากำลังเล่นอยู่

ซึ่งหลังจากบทช่วยสอนได้จบลงไปสักพัก เมื่อฟาร์มของทั้งสองคนเริ่มเป็นรูปเป็นร่างๆ เมื่อนั้นไอเท็มที่ช่วยในการเร่งเวลาก็จะโผล่ขึ้นมาให้กดใช้งานเพื่อเร่งสปีด

ชิ้ง~! พี่แพรกับพลอย ทนรอที่จะเห็นฟาร์มของพวกเขาอัปเลเวลไม่ไหว เลยกดปุ่มใช้ไอเท็มไปแบบไม่ได้สนใจอะไร ยิ่งกดยิ่งเพลิน ยิ่งเร่งเวลา ยิ่งเห็นฟาร์มตัวเองหรูหราขึ้น ทั้งนี้ยังได้ซื้อพืชผักจากท้องตลาดกลางของเกม

ที่ทั้งสองพยายามหาพืชผักที่ต้องการแล้ว แต่ไม่มีใครวางขายเลย แม้จะบุกไปยังฟาร์มของฝ้ายแล้วก็ตาม ดังนั้นทั้งสองพี่น้องจึงใช้ เหรียญทองในเกมในการปลดล็อกพืชผักที่ต้องการไปหลายต่อหลายครั้ง

จวบจนกระทั่งเวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง…มันเป็น 1 ชั่วโมงที่ทั้งสองคนไม่ทันรู้ตัวเลย พวกเธอเพลิดเพลินกับการทำฟาร์มเป็นอย่างมาก ขนาดถึงกับนัดแนะกันปลูกพืชพันธุ์ที่แตกต่างกันเพื่อที่จะได้ไปขอซื้อกันได้ง่ายๆ อีกด้วย

พี่แพรและพลอย หัวเราะคิกคักกันอย่างมีความสุข ก่อนที่จะมีเสียงของพีทบอกให้พวกเขาหยุดเล่น “ทั้งสองคนหยุดเล่นก่อน” พีทรู้ว่าตัวเองไม่อาจสั่งสองพี่น้องของเขาได้ จึงแอบให้น้าผีช่วยสั่งปิดเซอร์เวอร์จำลองนี้เป็นการชั่วคราว

พรืบ~!! พอเกมในมือถือของทั้งสองถูกตัดการเชื่อมต่อ พี่แพรกับพลอยก็หันขวับมาทางพีท ด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ

“เกมนี้สนุกมากเลยใช่ไหมล่ะ?” พีทยิ้มแห้งๆ พลางกลัวสายตาของพี่แพรและพลอย ที่จ้องมองมาทางเขาอย่างดุๆ “สนุกดี”

“หนูขอเล่นต่อได้ไหม กำลังจะอัปฟาร์มเป็นเลเวล 8 แล้ว จะได้เลี้ยงน้องวัวสักที” พี่แพรกับพลอยต่างยอมรับว่าเกมของพีทสนุกมาก แต่ทว่าในขณะที่กำลังรบเร้าให้พีทเปิดเซอร์เวอร์ให้พวกเธอเข้าเล่นต่อ

พีทก็ได้ทำการเปิดตารางค่าใช้จ่ายที่ทั้งสองใช้ไปในขณะเล่นเกมให้ทั้งสองได้ดู “พี่แพรใช้เงินไปทั้งหมด 2,500 บาท…ส่วนพลอยใช้ไป 3200 บาท!” ในเซอร์เวอร์จำลอง พีทได้ตั้งค่าให้ใช้เพชรได้อย่างไม่จำกัดอยู่แล้ว

แต่เมื่อต้องตีออกมาเป็นเงินจริงๆ ภายในหนึ่งชั่วโมง พี่แพรกับพลอยก็ใช้เงินไปแล้วเกือบครึ่งหมื่นอย่างไม่รู้ตัว “. . .” พี่แพรช็อก พลอยนั่งตัวแข็ง เพราะคิดว่าตัวเองกำลังเสียเงินจริงๆ

“นี้เป็นแค่เซอร์เวอร์จำลอง พี่แพรกับพลอยไม่ต้องเสียเงินจริงๆ หรอก ผมแค่บอกถึงค่าใช้จ่ายที่ทั้งสองใช้ไปก็เท่านั้น…ที่นี่พี่แพรรู้แล้วใช่ไหมครับ ว่าทำไมผมถึงต้องใช้งบประมาณหลายล้านเพื่อโปรโมทเกมฟรีพวกนี้” พีทยิ้มอย่างมีเลศนัยให้กับพี่แพร

พี่แพรแบะปากเล็กน้อยประหนึ่งตัวเองได้ตกหลุมพรางให้กับพีทไปที่เรียบร้อยแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นการได้ลงมาเล่นเอง เธอจึงรับรู้ได้ในทันทีว่าเกมของพีทจะทำเงินได้ยังไง

ส่วนในเรื่องของงบโปรโมทที่ตั้งเอาไว้ 10 ล้านบาท พี่แพรก็มองว่าเงินจำนวนนี้คุ้มค่ามาก หากจุดกระแสของเกมติด

“โอเค งั้นก็เอาตามที่พีทวางเอาไว้ตั้งแต่แรก แต่ถ้าขาดหรือไม่พอสามารถมาขอเบิกกับพี่ได้เลย พี่สนับสนุนเต็มที่…แล้วก็รีบเปิดเซอร์เวอร์จำลองได้แล้ว พี่จะกลับไปเล่นที่ห้อง” พี่แพรหมดเรื่องที่จะคุยแล้ว ก่อนจะลุกออกจากห้องของพีทและก็ไม่ลืมที่จะออกคำสั่งให้พีทเปิดเซอร์เวอร์ให้เธอสักที

อย่างไรก็ตามแม้พี่แพรจะลุกออกจากห้องไปแล้ว แต่พลอยกลับยังอยู่ในห้องของพีทอยู่ เธอมองหน้าพีทด้วยสายตาเว้าวอนตามประสาน้องคนสุดท้อง

“พี่พีท…ถ้าไม่อยากให้แม่รู้ว่าพี่ลาออกจากร้าน QFC แล้ว พี่รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง” พลอยหยิบมือถือของพีท โบกไปมา ราวกับกำลังหยอกล้อเขา

“ตกลง พี่จะซื้อมือถือเครื่องใหม่ให้ แล้วเดี๋ยวพอเกมเปิดจะส่งเหรียญให้กับเธอฟรี ทุกเดือน! แต่มีข้อแม้ห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาดเข้าใจไหม นี้คืออภิสิทธิ์เฉพาะน้องสาวของเจ้าของเกมเท่านั้น” พีทกำชับกับพลอย ในใจแอบถอนหายใจออกมาเบาๆ นี้เขามีน้องสาวที่น่ารัก หรือ น่าชังกันแน่…นี้มันน้องในคราบโจร! เสียมากกว่า

พลอยได้สิ่งที่ต้องการก็พลันสวมกอดพีท ก่อนจะวิ่งถลาออกจากห้องไปอย่างมีความสุข

“ได้แล้วก็ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ ใกล้จะสอบ GAT/PAT (การสอบแอดมิดชั่นเข้ามหาลัยของนักเรียน ม.6) หากได้คะแนนไม่ดี พี่แพรเอาตายแน่” พีทพูดไล่หลังน้องสาวที่หันมาแลบลิ้นให้กับเขา

ก่อนที่วันสำหรับครอบครัวจะผ่านพ้นไปอีกวัน…และในที่สุดวันที่พีทจะต้องพรีเซ็นโปรเจกต์จบล่วงหน้าก็พลันมาถึง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy