“ซู่หวน เอาขวดยาให้นายท่านไปสิ!”
“เ้าค่ะ”ซู่หวนยื่นขวดยากระเบื้องเคลือบเล็กๆ ให้กับเถียนฮุย เขาคว้ามาใส่ในสาบเสื้อด้วยความหงุดหงิดมิน่านางจึงได้ยิ้มคล้ายจะเยาะตอนที่ไปเก็บเงินค่าปรับเขาทั้งสองครั้ง
“เอาล่ะก่อนจะออกเดินทางข้าต้องสรุปหนี้สินกับท่านเสียก่อนยามนี้เงินหนึ่งแสนตำลึงท่านเพิ่งจ่ายข้ามาสองพันห้าร้อยตำลึงและยังมีค่าปรับเพิ่มอีกสองพันตำลึง นอกจากหนี้สินท่านจะไม่ลดลงแล้วยังเพิ่มขึ้นอีกห้าร้อยตำลึงนะเ้าคะ ท่านพี่”น้ำเสียงของนางฟังดูยียวนเหลือประมาณ
“ไม่ต้องห่วงข้าเอาเงินมาจ่ายให้เ้าแล้ว”เถียนฮุยยื่นตั๋วแลกเงินสามพันตำลึงที่เขาปล้นมาจากเหมาฮ่าวยื่นให้กับนางมาร
“ดี! ซู่หวนลงบัญชีไว้ให้นายท่านเถียนด้วย”
“เ้าค่ะ”ซู่หวนเป็คนเดินมารับเอาตั๋วแลกเงินไปนางเปิดสมุดบัญชีหนี้สินของเถียนฮุยออกมาแล้วเขียนรายการจ่ายลงไป“ยามนี้ยังเหลืออีก เก้าหมื่นเจ็ดพันห้าร้อยตำลึงเ้าค่ะ”
เถียนฮุยได้ฟังยอดหนี้แล้วรู้สึกหน้ามืดนิดๆหากเขาต้องใช้เวลาถึงสี่ปีเพื่อชดใช้หนี้ของซิวเชี่ยนล่ะก็ชีวิตของเขาคงต้องห่อเหี่ยวไม่ต่างจากแท่งหยกที่นอนสงบนิ่งในยามนี้เถียนฮุยสะบัดหน้าเพื่อลบภาพใบหน้าอึมครึมของเหมาฮ่าวสหายรักในยามที่รู้ว่าเขา้าหยิบยืมเงินส่วนแบ่งเพื่อเอาไปใช้หนี้นางมารเสียก่อนแม้จะดูใจดำกับสหายรักสักเท่าใด เขาก็จำต้องทำเพื่อเอาชีวิตรอด
“เอาไว้ข้าหมดหนี้เมื่อใดส่วนแบ่งทั้งหมดในร้านจะยกให้เ้าก็แล้วกัน่นี้ข้าขอยืมส่วนของเ้าไปจ่ายหนี้นางก่อน”
“เหตุใดเ้าจึงไม่ขอยืมส่วนของจานเจิ้งบ้างเล่า?”
“ได้อย่างไรกัน?เสี่ยวเจิ้งมีภรรยาที่ต้องดูแลรับผิดชอบ ข้าจะกล้าไปรบกวนเขาหรือ?เป็เ้านั่นล่ะดีแล้ว เ้าเป็หนุ่มโสดยังไม่มีภาระช่วยเหลือข้าแค่นี้จะเป็ไรไป?”
เหมาฮ่าวจำนนด้วยเหตุผลจำใจควักเอาตั๋วเงินสามพันตำลึงให้เถียนฮุยทั้งยังหันกลับไปบอกกับจานเจิ้งให้ลงบัญชีร้านเอาไว้
“ส่วนเงินค่ายาของหมอเวิงอันข้าจะถือว่าเป็ความรับผิดชอบของข้าที่มีต่อสามีในนาม”
“ค่าใช้จ่ายในการเดินทางทั้งหมดเ้าเป็ผู้รับผิดชอบใช่หรือไม่?”
ซิวเชี่ยนหรี่ตา“ใช่!หน้าที่ของท่านคือแสดงตัวเป็สามีและคอยดูแลความปลอดภัยให้ข้า”
เถียนฮุยดีใจนักที่ตนจะได้เดินทางไปสืบคดีให้บิดาโดยไม่ต้องมีค่าใช้จ่ายในการเดินทางเมืองเชียนเยาอยู่ไกลจากเมืองหลวงมากค่อนไปทางเมืองฉู่จิ้งต้องเดินทางจากเมืองหลวงไปตามเส้นทางตะวันตกเฉียงเหนือทั้งต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน หากเขาเดินทางเองด้วยม้าก็คงต้องลำบากสักหน่อยแต่หากคิดจะใช้รถม้าก็ต้องจ้างคนขับด้วยต้องใช้เงินอีกมากเงินที่เขาพกติดตัวในการเดินทางครั้งนี้มีสองร้อยตำลึงแม้จะฟังดูมากสำหรับคนทั่วไปแต่เพราะชีวิตที่พลิกผันทำให้ ชายหนุ่มต้องระมัดระวังการใช้จ่ายให้มาก
เถียนฮุยไม่มีเวลาจะไปร่ำลาสหายจึงได้เขียนจดหมายให้บ่าวรับใช้ไปส่งที่เหลาสุราร่ำสุขตัวเขาต้องขึ้นรถม้าคันใหญ่ไปกับนางมาร
“เรามีรถม้าตั้งหลายคันเหตุใดเ้าต้องให้ข้ามานั่งกับเ้าด้วย?”
“หูตาของคนในเมืองหลวงมีมากมายเราสองคนต้องแสดงเป็สามีภรรยากันให้แเีสักหน่อยน่ะสิ”
เถียนฮุยทำหน้าฉงนเขารู้สึกเื้ัการแต่งงานของเขากับนางมารซิวคงมิใช่เป็เพียงการให้กู้ยืมเงินธรรมดาเสียแล้วเมื่อรถม้าเริ่มเคลื่อนตัวออกจากเมืองหลวงนางก็หันไปนั่งเอาหลังพิงฝาและหลับตาอยู่เงียบๆ ปล่อยให้เขาพิจารณานางชายหนุ่มทบทวนเื่ราวระหว่างสองตระกูลและก็มองไม่เห็นว่าสกุลเถียนกับสกุลซิวจะเข้ามาเกี่ยวดองกันได้หากว่าบิดาของเขาไม่บังเอิญถูกกล่าวหาว่าทุจริตตัวเขาย่อมไม่มีทางคิดจะแต่งงานกับซิวเชี่ยนและบิดาของเขาก็คงไม่เห็นดีเห็นงามที่จะให้แต่งกับสตรีในสกุลค้าขาย
“ท่านอย่ามัวแต่สนใจข้าอยู่เลยคอยระแวดระวังภัยให้ดีก็แล้วกัน ครั้งนี้ข้านำเอาเงินทองติดตัวมามากเพราะต้องไปจัดการเื่ที่ดินและร้านค้าในเมืองเชียนเยาไม่แน่ว่าออกไปจากเมืองไปได้ไม่เท่าไหร่กลิ่นเงินอาจจะยั่วยวนพวกโจรให้ตามมาแล้วก็ได้”
“เอ๋?เ้าเคยถูกปล้นหรือ?”
“บ่อยครั้งน่ะสิ!เพียงแค่ผู้คุ้มภัยที่ข้าจ้างมาจากสำนักหงส์ไฟล้วนมีความสามารถ พวกเขาจัดการกับโจรได้เรียบร้อยทุกครั้ง”
“ข้ากำลังคิดจะถามเ้าพอดีว่าเหตุใดจึงมีผู้คุ้มกันเยอะเช่นนี้?เห็นเ้าเป็วาณิช ข้านึกว่าเ้าจะมีเพียงบ่าวและสาวใช้ติดตามไปช่วยขนของเสียอีก”เขาชะโงกหน้ากลับไปมองรถม้าอีกสิบเก้าคันข้างหลังที่มีทั้งคนและข้าวของที่นางขนไปค้าขาย
“เมื่อเราเดินทางผ่านแม่น้ำสาย์เข้าสู่เขตป่าหางัแถบนั้นจะมีโจรป่าคอยปล้นสะดมภ์อยู่ เส้นทางจากเมืองหลวงใน่แรกไม่มีปัญหาหรอกท่านนอนพักได้เลย”
เถียนฮุยจ้องมองใบหน้านวลเนียนที่นั่งหลับตาพูดอยู่ไม่ไกลนักด้วยความทึ่งเขาเพิ่งรู้สึกว่านางช่างสมกับเป็นางมารซิวที่ผู้คนกล่าวยกย่องได้ยินว่านางออกรอนแรมทำการค้าแทนบิดาั้แ่อายุสิบหกหญิงสาวบอบบางเยี่ยงนางเก่งกาจถึงขนาดกล้าออกเดินทางไปทั่วทุกสารทิศโดยไม่มีญาติพี่น้องที่เป็บุรุษร่วมเดินทางนับว่ากล้าหาญยิ่ง
“เ้าออกเดินทางเองเช่นนี้ไม่กลัวหรือ?”
“กลัวสิ! แต่ข้าจำต้องทำหากเรากลัวโจรก็แค่ว่าจ้างยอดฝีมือให้ร่วมเดินทางเพื่อคุ้มภัยข้าจึงจ้างสำนักหงส์ไฟที่ขึ้นชื่อนักหนาอย่างไรล่ะ?เพียงแต่ครั้งนี้มีเื่ที่ต่างออกไปจึงต้องเพิ่มคนให้มากขึ้น”
“เื่ที่ต่างออกไปคืออะไร?”
“เดี๋ยวท่านก็จะได้รู้เองข้าได้ยินว่าท่านวรยุทธ์สูงส่งเหมาะแล้วที่จะออกเดินทางมากับข้าในครั้งนี้”นางยกยิ้มมุมปากไม่ได้พูดต่อไปอีกว่า นอกจากเขาจะมีฝีมือที่เป็เอกอุแล้วยังมีไหวพริบและเ้าเล่ห์เพทุบายเหมาะที่จะมาช่วยเหลือนางในครั้งนี้
เถียนฮุยหรี่ตาดูเหมือนนางมารซิวเชี่ยนจะไม่ยอมพูดความลับบางอย่างเงินหนึ่งแสนตำลึงของนางนับเป็การลงทุนครั้งใหญ่ที่คงจะต้องคุ้มค่าพอ เถียนฮุยใคร่อยากจะรู้นักว่า...ครั้งนี้นางลงทุนกับสิ่งใดกันแน่?
*************************
4K
![[Fic Bleach] ร่างสถิตย์สามโลก](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731467468_41272897.webp)