กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่เก้าสิบหก นักเขียนเกลียดเพื่อนสมัยเด็ก

ด้วยเหตุผลบางประการเพื่อนสมัยเด็กมักจะมีชะตากรรมช้ำรักเสมอ

ชะตากรรมนี้ได้แพร่ขยายมาฝั่งตะวันตกเช่นกันแต่ในอีกรูปแบบหนึ่ง

นักวิจารณ์ภาพยนตร์ทางตะวันตกคนหนึ่งกล่าวเวลาเจอหนังรักของแดนอาทิตย์อุทัยในเรื่องราวของเพื่อนสมัยเด็กที่พลัดพรากจากกันนับสิบปีก่อนที่จะกลับมาลงเอยกันอีกครั้งกล่าวว่า

“เป็นหนังรักที่เรียบง่ายเกินไปและไร้เดียงสาราวกับความรักในรูปแบบการจัดบ้านของมารีคอนโด้”

พวกนักเขียนตะวันตกนั้นทำเกินกว่านักเขียนแดนอาทิตย์อุทัยที่แย่ยิ่งกว่าในการทำให้เพื่อนสมัยเด็กช้ำรัก

แต่รวมไปถึงการให้เพื่อนสมัยเด็กไปนอนกับหนุ่มราชวงศ์ของยุโรปนายแบบชาวอิตาลี และนักเขียนชื่อดังของนิวยอร์ก ฯลฯ

สารพัดก่อนที่จะไม่ลงเอยกับเพื่อนสมัยเด็กของตนเองและบอกว่าคือการเป็นผู้ใหญ่แล้วไม่ยึดติดกับอดีต

จะไปคบกับใครก็ได้โอกาสเปิดกว้างเสมอไร้ขีดจำกัดสำหรับเธอ

ในดินแดนตะวันตกก็สอนผู้ชายแตกต่างกับผู้หญิงเช่นกัน

เช่นในเรื่องราวของผู้ชายจะสอนให้รู้จักหน้าที่ของตนเองแม้จะไม่พอใจก็ต้องเผชิญกับสังคมและบทบาทที่ได้รับต่อไป

ส่วนแนวของผู้หญิงจะมองว่าการทำตามความพอใจคือคุณงามความดีขั้นสูงสุด

ทิ้งบทบาทที่ได้รับเสียหากมันทำให้เราไม่มีความสุข

ราวกับว่าทุกคนรู้ลึกๆอยู่ในใจว่าหากแนะนำให้ผู้ชายละทิ้งบทบาทหน้าที่ในสังคมไป

สังคมนั้นได้ล่มสลายลงแน่ๆ

แม้แต่อิจิโกะหรือนารุโตะแนวโชวเน็นแห่งความฝันของเด็กผู้ชาย

ก็ต้องตัดผมให้เรียบร้อยและมาทำงานนั่งโต๊ะ

ต่างกับการสอนเด็กผู้หญิงที่เชื่อมั่นว่าพวกเธอควรจะเดินทางไปรอบโลกเพื่อเปิดหูเปิดตารับประสบการณ์ใหม่ๆ เจอหนุ่มชาวอิตาลี บราซิลและสเปน

ไม่ยึดติดกับเพื่อนสมัยเด็กและเหตุการณ์ในอดีตอีกต่อไป

สอนผู้หญิงให้เชื่อมั่นว่าเธอหาสิ่งที่ดีกว่าได้และแสวงหาความรักครั้งใหม่อยู่เสมอ

ผู้หญิงอย่าหยุดสวยและอย่าให้ใครมาบอกพวกเธอว่าช่วงเวลาทองของพวกเธอหมดไปแล้ว

แต่ผู้ชายที่ดูฟุตบอลนั้นรู้ดีว่า

ช่วงเวลาการย้ายตัวนั้นมีจำกัดและเวลาทองของนักเตะนั้นมันต้องสิ้นสุดลงในสักวันหนึ่ง

แต่ผู้หญิงไม่ได้รับการสอนมาแบบนั้น พวกเธอคิดว่าโลกนี้นั้นคือของพวกเธออย่างที่บอนนี่คิดนั่นเอง

ว่าเธอสามารถเป็นอะไรทุกอย่างที่เธอต้องการได้ทั้งนักเขียนในนิตยสารโว๊กว๊ากนิตยสารแฟชั่นผู้หญิงที่ดังที่สุดในโลก หรือนางแบบและดาราหนัง

บอนนี่สามารถเป็นได้จริงๆตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ

สามารถเดินเฉิดฉายได้ไปทั่ว

แน่นอนผมไม่ได้ดูถูกเทเลอร์ที่สามารถเรียกแมลงมาถล่มเมืองนิวยอร์กได้เช่นกัน

ว่าทางเทคนิคผู้หญิงอย่างพวกเธอนั้นไม่จำเป็นต้องแคร์ใครจริงๆ

ผมจึงใช้เทคนิคตะวันออกเพื่อรับมือผู้หญิงตะวันตก

“หินถ่วงเท้า”

ผมจะทำตัวเหมือนทุ่นน้ำหนักที่ลากพวกเธอไม่ต้องให้ไปไหนกันล่ะตรงนี้เอง

“ไม่ต้องห่วง ผมไม่ผิดสัญญาแน่นอนเราจัดปาร์ตี้กันทุกทุกวันศุกร์ก็ยังได้”

ผมยื่นเงื่อนไขที่เด็กมัธยมปลายปฏิเสธไม่ได้ไป

ด้วยเหตุผลบางประการเลโอนาร์ดมีชีวิตเหมือนพระเอกฮาเร็มแดนอาทิตย์อุทัยที่พ่อแม่ไม่อยู่บ้านไปต่างประเทศตลอด

“เลโอนาร์ดนายทำตามที่สัญญาไว้ได้หรือนี่”

แอนดรูว์กับแฮงก์กอดคอกันร้องไห้มองมาทางผม

“ฮึกเขาทำตามที่เคยบอกพวกเราได้ว่าจะมีสาวๆมาเป็นฮาเร็มของตนเอง ดีใจกับนายด้วย ฮึกฮึก”

เพื่อนที่ไม่เคยอิจฉาและสนับสนุนเลโอนาร์ดอยู่เสมอกอดคอกันร้องไห้อย่างดีใจ