เจตจำนงอมตะ A Path Through Immortal

    ภาค1 ตอนที่7 คาดไม่ถึง

    "ดีที่เ๽้ากล้ารับคำท้า" เฉินเฟยกล่าว คนรอบข้างเริ่มส่งเสียงคุยกัน "นี่ๆไม่น่าเชื่อเลยน่ะว่า เ๽้าเร่ร่อนคนนั้นมันจะกล้ารับคำท้าของ เฉินเฟยจริงๆ"



    "ใช่ๆ ข้าก็ไม่นึกเหมือนกัน" ทางด้านตำนักศิษย์สายในที่อยู่ด้านบน ได้มีเสียงชายหนุ่มกับหญิงสาวคู่หนึ่ง ส่งเสียงพูดคุยกัน "นี่ๆ ซูหลิง เจ้าว่า เจ้าหนุ่มคนนั้นน่าสนใจไหม?"

    เด็กหนุ่มกล่าวกับหญิงสาว แต่หญิงสาวไม่ได้เอ่ยวาจาออกมา และมีท่าทีที่นิ่งเฉย เด็กหนุ่มได้กล่าวว่า"งั้นข้าจะดูมันสักหน่อยล่ะกัน เผื่อจะมีเรื่องสนุกๆ เพราะว่า"

    "ศิษย์น้องเซี่ยวชิง เป็นคนพามันเข้ามาเองนี่นาฮ่าๆ" ฟางหยวน ได้ครุ่นคิดว่า "อืม ก็จริงอยู่ที่ว่า ข้ามีวิชาที่ตกตะลึงก็จริงแต่ตบะของข้ามันด้อยกว่ามัน1ขั้น"

    "ข้าอาจจะเสียเปรียบมันอยู่พอสมควร ข้าพึ่งฝึกได้แค่ขั้นแรกของร่างทมิฬเท่านั้น ไม่รู้ว่ามันจะมีพลังพลิกสวรรค์แบบไหน ข้าต้องลองทดสอบดูเองแล้วล่ะ"

    หลังจากที่ครุ่นคิด ฟางหยวน ได้เดินขึ้นไปยังลานประลอง ทันที "โฮ่ นับว่าใจกล้าดีหนิ เจ้าลูกเจี๊ยบ" เฉินเฟยกล่าวกับฟางหยวน 

    แต่ฟางหยวน ไม่ได้สนใจกับวาจาของมันเลยซักนิด เขากำลังวางแผนที่จะเอาชนะ เฉินเฟยแบบรอบคอบอยู่ แต่ท่าทีของ ฟางหยวน ยิ่งทำให้โทสะของเฉินเฟยเดือดดาลมากกว่าเดิม

    "หึๆ แกจะสร้างท่าทีเฉยเมยได้แค่ตอนนี้แหละ พอการประลองเริ่มข้าจะทำให้ แก ไม่ตายดีแน่" เฉินเฟยกล่าวกับ ฟางหยวน แต่ ฟางหยวนก็ยังมีท่าทีเหมือนเดิม

    ตอนนี้ ภายในความคิดของเขาได้ คิดแผนที่จะรับมือกับ เฉินเฟยไว้หลายวิธีด้วยกัน "อืม ข้าไม่ค่อยมั่นใจว่าแผนที่1-2จะได้ผลสักเท่าไหร่ สงสัยต้องหวังพึ่งแผนสุดท้าย สิน่ะ"

    "งั้นเริ่มการประลองได้" สิ้นสุดเสียง เฉินเฟยได้พุ่งเข้าไปหา ฟางหยวนด้วยความเร็วของค้นหาลมปราณขัั้น3ทันที มันรีบโคจรวิชา กงเล็บอินทรีออกมาเพื่อที่จะจัดการ ฟางหยวนใน1กระบวนท่า

    แต่ฟางหยวน คาดการณ์ไว้แล้ว เขาได้โคจรปราณไว้ที่เท้าของเขา และแตะพื้นหินของลานประลองให้ลอยขึ้นมา เพื่อกันการโจมตีของ เฉินเฟย เฉินเฟยมันเห็นดังนี้

    มันจึงตกใจอยู่ไม่น้อยกับ วิธีการของ ฟางหยวน คนรอบข้างก็ตกตะลึงเช่นเดียวกัน มันไม่นึกว่าจะมีใครทำเช่นนี้มาก่อน คู่ชายหญิงที่อยู่หอศิษย์สายในด้านบน

    ก็ตะลึงอยู่เพียงชั่วครู่ "โห คาดไม่ถึงว่าจะมี ผู้ฝึกตนที่ใช้วิธีการต่อสู้แบบนี้ด้วย น่าสนใจจริงๆ" หญิงสาวข้างกายชายหนุ่มแสดงออกถึงการคาดไม่ถึงเพียงชั่วครู่จากนั้น ก็กลับมามีสีหน้าดังเดิม

    "หึ แค่หลบได้แค่ครั้งเดียว อย่าคิดว่าจะจัดการข้าคนนี้ลงได้น่ะ เจ้าลูกเจี๊ยบ!" เฉินเฟยกล่าวกับ ฟางหยวน "อืม ก็จริงของมัน ข้าตอนนี้ทำได้แค่หลบหลีกไปก่อน"

    "ต้องรอโอกาสสิน่ะ" ฟางหยวน ได้พุ่งหลบการโจมตีของ เฉินเฟยไปรอบๆเวทีประลอง นั่นยิ่งทำให้ เฉินเฟยมีโทสะและเริ่มขาดสติอย่างมาก 
    "เห้ย ไอ้ขยะ แกออกมาสู้แบบลูกผู้ชายสิวะ หลบหนีไปมายังกับ เด็กสาว ข้าคนนี้หมดความอดทนที่จะไล่จับแกแล้ว เพราะงั้นจงพินาศไปเถอะ"

    เนื่องจาก เฉินเฟย เสียหน้าจากการโจมตี ผู้ฝึกตนที่ตบะด้อยกว่าตัวเอง1ขั้น ไม่โดนเลยซักการโจมตีเดียว มันจึงจะใช้ท่าที่รุนแรงที่สุดของมัน ออกมาจัดการกับ ฟางหยวน

    "ดูเหมือนว่าแผนแรกของข้าจะใช้ไม่ได้สิน่ะ ข้าประเมิณความต่างของจำนวนปราณในร่างมันต่ำไป ขนาดล่อให้มันใช้ปราณโจมตีออกมามากแล้ว ปราณในร่างมันลดไปแค่ 2ใน10เท่านั้นเอง"

    "สงสัยเหลือแค่แผนเดียวสิน่ะ" ฟางหยวนกล่าว "จงพินาศกลายเป็นทุลีไปซะ ไอ้ลูกเจี๊ยบ วิชาพายุอัคคี!" เฉินเฟย มันได้ใช้วิชาพายุอัคคีออกมาเพื่อที่จะทำลาย ฟางหยวนให้หายไปในการโจมตีเดียว

    คนรอบๆกล่าว "โห มันนี่ยังอำมหิต เหมือนเดิมสิน่ะ แค่นี้ถึงขั้นต้องสังหารกันเลย" ฟางหยวน นึกอยู่แล้วว่ามันต้องการที่จะสังหารตน เขาจึงได้ที่จะไม่ปราณีมันอีกต่อไป

    ใครที่ทำดีกับมัน มันจะทำดีกลับ ส่วนใครที่ต้องการมุ่งร้ายกับมัน มันจะจัดการอย่างไร้ความปราณี  "ข้าไม่ได้ต้องการที่จะสังหารเจ้า แต่เป็นเจ้าที่บีบบังคับข้าเองน่ะ ฟางหยวน กล่าวด้วยเสียงเย็นชา"

     "ตายซะเถอะ!" เฉินเฟยมันกล่าวกับฟางหยวน