Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 108 “หมอดนัยผ่าตัดได้จริงๆด้วยไม่น่าเชื่อเลยทั้งที่หมอดนัยพึ่งจะเข้าทำงานได้เพียงแค่ปีเดียวเท่านั้น” หมอสุกิยามะพูดออกมาหลังจากดนัยกำลังเย็บแผลเพื่อปิดช่องอกของคนไข้ “ผมเป็นผู้ช่วยให้หมอยูคิมูระบ่อยน่ะครับก็เลยเห็นการผ่าตัดหัวใจมาค่อนข้างเยอะ” ดนัยบอก ฉับ !! เสียงดนัยใช้กรรไกรตัดไหมออกเป็นครั้งสุดท้าย “เอาล่ะเรียบร้อยพาไปที่ห้อง CCU ได้ครับคนไข้ฟื้นเมื่อไหร่ค่อยว่ากันอีกที” ดนัยหันไปบอกพยาบาล (CCU = Coronary Care Unit, Cardiac Care Unit หรือ Critical Care Unit) เป็นห้องที่ใช้เพื่อทำการรักษาผู้ป่วยที่มีอาการเกี่ยวกับหัวใจและหลอดเลือดโดยเฉพาะ โดยผู้ป่วยทั้งหมดที่อยู่ภายในห้อง CCU จะมีความรุนแรงของอาการที่เกี่ยวข้องกับระบบหัวใจและหลอดเลือดในระยะวิกฤต จากภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ หัวใจล้มเหลว ได้รับบาดเจ็บที่หน้าอกอย่างรุนแรง หรือผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปิดทรวงอกก็จะต้องเข้ารับการรักษาภายในห้องนี้ด้วย) “ค่ะหมอดนัย” พยาบาลพยักหน้าก่อนจะจัดการเข็นคนไข้ที่พึ่งผ่าตัดเสร็จออกไป “เอาล่ะครับหมอสุกิยามะเรากลับไปที่ห้องฉุกเฉินกันดีกว่าไม่รู้มีเคสอะไรเข้ามาอีกมั้ย” ดนัยพูดกับหมอสุกิยามะ “ครับ” หมอสุกิยามะพยักหน้าจากนั้นทั้งคู่ก็รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าและรีบกลับไปที่ห้องฉุกเฉิน ห้องฉุกเฉิน ดนัยและหมอสุกิยามะกลับมาที่ห้องฉุกเฉินแต่เมื่อกลับมาถึงสถานการณ์ก็กลับมาเป็นปกติแล้วแต่ทว่ากลับมาบุคคลหนึ่งที่ดนัยไม่คิดว่าจะมาอยู่ที่นี่และบุคคลนั้นก็ไม่คิดว่าดนัยจะอยู่ที่ห้องฉุกเฉินเช่นกัน “ฮิคาริ/ดนัย !!” ทั้งคู่มองหน้ากันก่อนจะเอ่ยชื่อของฝ่ายตรงข้ามขึ้นมาด้วยความแปลกใจ “ทำไมนายมาอยู่นี่ล่ะไม่ใช่ว่าฉันให้พักผ่อนกลับเข้ามาทำงานพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ” ฮิคาริถาม “ก็กลับห้องไปพักผ่อนแล้วล่ะแต่พอดีได้ยินเสียงรถฉุกเฉินหลายคันก็เลยวิ่งลงมาดูเผื่อมีอะไรช่วยได้น่ะ” ดนัยตอบทำให้ฮิคาริหันไปมองหมอสุกิยามะที่กำลังยิ้มหน้าบานอยู่เมื่อเห็นหน้าฮิคาริ “ใช่ครับหมอทาเคนากะนี่ถ้าไม่ได้หมอดนัยมาช่วยไม่รู้คนไข้ก่อนหน้านี้จะเป็นยังไงบ้างว่าแต่ขาเป็นอย่างไรบ้างครับ” หมอสุกิยามะถาม “ก็ไม่ค่อยปวดแล้วล่ะค่ะแต่อีกหลายเดือนเลยกว่าจะหาย” ฮิคาริพูด “งั้นเหรอครับถ้ามีอะไรให้ผมช่ว..../หมอยูคิมูระเชิญทางนี้หน่อยค่ะ” หมอสุกิยามะกำลังจะป้อฮิคาริต่อแต่ก็โดนพยาบาลเรียกเอาไว้ก่อน “เอ่อดูเหมือนทางนู้นต้องการความช่วยเหลือถ้ายังไงผมขอตัวก่อนนะครับ” หมอสุกิยามะที่โดนขัดจังหวะพูดก่อนจะรีบไปดูว่าพยาบาลเรียกเขาไปทำไม “ว่าแต่การผ่าตัดงั้นเหรอดนัยนายพึ่งจะผ่าตัดอะไรไป” ฮิคาริถามดนัย “เส้นเลือดใหญ่หัวใจฉีดขาดน่ะ” ดนัยตอบ “หือนั่นมันการผ่าตัดหัวใจนี่นายผ่าได้ด้วยเหรอฉันยังไม่เคยให้นายลงมีดผ่าตัดหัวใจเลยนะ” ฮิคาริแปลกใจ “ก็ครูพักลักจำมาจากหมอยูคิมูระแหละแถมการผ่าตัดนี่ก็ไม่ได้ยุ่งยากเหมือนการผ่าตัดหัวใจโดยตรงเพราะมันเป็นแค่การซ่อมแซมเส้นเลือดใหญ่หัวใจเท่านั้น” ดนัยบอก “นี่นายไม่เคยผ่าตัดยังกล้าลงมืออีกนะ” ฮิคาริพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยพอใจเล็กน้อย “ก็ถ้าหมอยูคิมูระว่างก็ว่าจะรออยู่หรอกแต่พอดีหมอยูคิมูระติดผ่าตัดแล้วฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าทำได้ด้วยก็เลยต้องลงมือเองไม่งั้นคนไข้คงไม่รอดว่าแต่เธอมาทำอะไรที่นี่น่ะแล้วมานานยัง” ดนัยพูด “ก็ตั้งแต่สองชั่วโมงก่อนแล้วล่ะพอดีได้รับรายงานเรื่องเคสฉุกเฉินที่เพิ่มขึ้นมาจากหมออิจิโนเสะตั้งแต่อยู่ออสเตรเลียแล้วก็เลยแวะมาดูให้เห็นกับตา” ฮิคาริพูด “หือนี่แสดงว่าเธอก็รู้เรื่องที่โรงพยาบาลแถวนี้ทยอยกันปิดตัวแล้วน่ะสิ” ดนัยได้ยินดังนั้นก็คิดว่าฮิคาริน่าจะรู้เรื่องที่พยาบาลในเขตโตเกียวทยอยพากันปิดตัว “ใช่รู้แล้วเป็นปัญหาสืบเนื่องมาจากบุคลากรที่โดนทางโรงพยาบาลรีเจ้นท์ดึงตัวไปทำให้โรงพยาบาลขนาดเล็กและกลางขาดทุนจนต้องปิดตัวโรงพยาบาลของเราเองถ้าไม่ได้ฉันคอยใช้เงินส่วนตัวอุ้มเอาไว้ก็แย่เหมือนกัน” ฮิคาริพูดเพราะเธอนั้นทั้งขึ้นเงินเดือนให้หมอและพยาบาลทำให้พวกนั้นยังอยู่ต่อที่โรงพยาบาลทาเคนากะแต่ทว่ากับโรงพยาบาลอื่นนั้นไม่สามารถทำแบบนั้นได้เพราะเป็นแค่โรงพยาบาลขนาดเล็กและขนาดกลาง “แล้วอย่างนี้พวกเราจะทำอะไรได้บ้างล่ะเพราะถ้าคนไข้ฉุกเฉินเยอะทุกวันแบบนี้ทางแผนกฉุกเฉินจะไม่ไหวเอานะ” ดนัยถามฮิคาริ “อืม...สงสัยต้องเริ่มแผนการที่วางไว้ก่อนกำหนดแล้วสิ” ฮิคาริพูดออกมาเบาๆเหมือนกำลังพูดกับตัวเอง แผนการก่อนกำหนดงั้นเหรอ !! ดนัยสงสัยอยู่ในใจ “เรื่องนี้เอาไว้ค่อยพูดกันนะนายน่ะรีบไปพักผ่อนเถอะคืนนี้ห้องฉุกเฉินน่าจะไม่มีอะไรแล้วแต่ถ้ามีนายคงวิ่งออกมาช่วยเองล่ะมั้ง” ฮิคาริพูด “อืม” ดนัยพยักหน้าแต่เขาก็อยู่ต่ออีกสักพักก่อนจะกลับไปที่ห้องส่วนฮิคาริก็ไปที่ตึกหลักขึ้นไปหาผู้อำนวยการและหมออิจิโนเสะ วันต่อมา ศัลยแพทย์ทุกคนก็มาทำงานตามปกติดนัยและหมอมิโฮะที่พึ่งกลับมาจากออสเตรเลียก็หิ้วของฝากมาฝากคนในแผนกด้วย ซึ่งสิ่งที่ดนัยซื้อมาฝากนั้นคือพวกช็อกโกแล็ตและเครื่องแก้วชุดชงชาที่ขึ้นชื่อจากออสเตรเลียซึ่งดนัยก็เลือกๆซื้อมาจากสนามบินนั่นแหละนะเพราะเขาไม่มีเวลาออกไปไหนเลยระหว่างที่อยู่ที่ออสเตรเลียแน่นอนคนอื่นก็ซื้อของฝากจากสนามบินกันทั้งนั้นเพราะมันสะดวกยังไงล่ะ ในตอนที่ทุกคนกำลังชื่นชมกับของฝากของดนัยและหมอมิโฮะอยู่นั้นเองฮิคาริที่เป็นหัวหน้าแผนกของพวกเขาก็เข้ามาพร้อมรถเข็นของเธอ “อ๊ะหมอทาเคนากะสวัสดีค่ะ” “สวัสดีครับหมอทาเคนากะ” เหล่าหมอต่างทักทายกันอย่างเป็นปกติ “กำลังวุ่นกับของฝากกันอยู่สินะคะฉันเองก็มีเหมือนกันแต่ไม่ได้หิ้วมาด้วยเพราะมันถือลำบากน่ะค่ะเอาไว้จะเอามาให้ทีหลังนะคะ” ฮิคาริที่เห็นทุกคนกำลังวุ่นกับของฝากกันอยู่พูด ซึ่งหลายคนบอกไม่เป็นไรไม่ต้องลำบากก็ได้แต่ก็นะเดี๋ยวฮิคาริก็เอาของฝากมาให้ทุกคนเองนั่นแหละเพราะดนัยเองก็เห็นฮิคาริแวะซื้อของฝากอยู่เหมือนกันตอนอยู่ที่สนามบิน “เอาล่ะค่ะก่อนจะเริ่มการผ่าตัดวันนี้ฉันขอเวลาของทุกคนสักสิบนาทีนะคะช่วยมารวมตัวกันตรงนี้หน่อยค่ะ” ฮิคาริพูดพลางบังคับรถเข็นของเธอไปที่โต๊ะทำงานของเธอเองและเมื่อทุกคนมารวมตัวกันที่โต๊ะทำงานของฮิคาริเธอก็หยิบเอกสารบางอย่างออกมาจากในกระเป๋าก่อนจะแจกให้ทุกคนซึ่งบนเอกสารพวกนั้นมีชื่อแต่ละคนเขียนเอาไว้อยู่ “นี่คืออะไรเหรอครับหมอทาเคนากะ !!” หมอยูคิมูระผู้เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดหัวใจถามด้วยความสงสัย “นั่นคือตารางการทำงานใหม่ของทุกคนค่ะลองเปิดดูสิคะ” ฮิคาริยิ้มพลางตอบข้อสงสัยของหมอยูคิมูระ หือตารางการทำงานทำไมฮิคาริถึงเรียกมันว่าตารางการทำงานล่ะปกติต้องเรียกตารางการผ่าตัดไม่ใช่เหรอ !! ดนัยที่ได้ยินอย่างนั้นก็สงสัยแน่นอนทุกคนเองก็สงสัย “เปิดดูสิคะ” ฮิคาริพูดทำให้ทุกคนเปิดเอกสารที่มีชื่อตัวเองออกดูและเมื่อเปิดออกดูทุกคนก็เห็นตารางการทำงานของตัวเองซึ่งมันเริ่มสัปดาห์หน้า “นี่มันไม่ใช่มีแต่การผ่าตัดแล้วนี่มีให้ย้ายไปประจำแผนกฉุกเฉินด้วยงั้นเหรอ !!” ดนัยที่เปิดดูเอกสารของตัวเองอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าตารางของตนนั้นมีการย้ายตัวเองไปประจำแผนกฉุกเฉินด้วยในวันอังคารและวันศุกร “ของฉันเป็นแผนกอายุรกรรมค่ะแสดงว่าของแต่ละคนไปประจำไม่เหมือนกันสินะคะ” หมอมิโฮะพูดพลางแอบเหล่มองของคนอื่นก่อนจะเห็นว่าของคนอื่นมีไปประจำที่แผนกหู คอ จมูก บ้างก็ไปประจำแผนกกุมารเวช(แผนกผู้ป่วยเด็ก) “ใช่ค่ะนี่คือตารางงานใหม่ของทุกคนซึ่งทุกๆเดือนจะมีการเปลี่ยนแผนกที่ประจำไปแผนกอื่นเช่นของหมอมิโฮะในเดือนนี้ก็ประจำแผนกอายุรกรรมส่วนเดือนต่อไปก็จะย้ายให้ไปประจำแผนกกุมารเวชค่ะ” ฮิคาริพูดยกตัวอย่าง “แต่ฉันไม่ถนัดเกี่ยวกับอายุรกรรมเลยนะคะแถมแผนกกุมารเวชเองความรู้ก็มีแต่พื้นฐาน” หมอมิโฮะพูด “ก็ต้องไปเรียนรู้จากหัวหน้าแผนกอื่นเอานั่นแหละค่ะเพราะหัวหน้าแผนกแต่ละแผนกของโรงพยาบาลเรานั้นก็ถือว่าเป็นแพทย์ที่เชี่ยวชาญพอสมควรพวกเขาคงพอจะสอนอะไรพวกคุณได้ไม่บ้างก็น้อยซึ่งการเวียนแผนกแบบนี้นั้นจะทำให้หมอของเราในโรงพยาบาลค่อยๆเก่งขึ้นไปพร้อมๆกันค่ะเพราะหมอจากแผนกอื่นก็จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับศัลยกรรมส่วนหมอศัลยกรรมก็จะได้เรียนรู้แขนงวิชาอื่นที่เวียนไปประจำเช่นกัน” ฮิคาริพูด ตอนนี้ก็ต้องแบบนี้ไปก่อนแล้วกันแต่อีกไม่นานหรอกนะฉันจะพาหมอที่เชี่ยวชาญเฉพาะด้านอันดับต้นๆของโลกมาสอนพวกคุณเองจริงๆแผนการนี้ควรจะเริ่มในปีหน้าแต่ดูเหมือนเวลาจะไม่พอเราก็เลยต้องเลื่อนแผนการเข้ามา ฮิคาริคิดในใจ ซึ่งแผนการนี้ของเธอก็คือแผนการสร้างหมอผู้เชี่ยวชาญในทุกด้านหรือเรียกสั้นๆว่าเจเนอรัลลิสต์นั่นเองซึ่งแผนการสร้างเจเนอรัลลิสต์นั้นเป็นอะไรที่ยากมากเพราะการที่หมอหนึ่งคนจะเชี่ยวชาญจนแตกฉานทุกแขนงวิชานั้นมีโอกาสเป็นได้น้อยมากเพราะแต่ละแขนงวิชาต้องใช้เวลาเรียนไม่ต่ำกว่าห้าปีถึงจะเชี่ยวชาญและถึงแม้จะมีเจเนอรัลลิสต์แต่ทั่วทั้งโลกก็มีเพียงแค่หยิบมือเพียงเท่านั้น จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 108 เวียนแผนก

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 108 เวียนแผนก

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้