บทนำ
คืนนั้นหนิงจิ้งฝันประหลาด...
ฝันว่ามีเด็กหนุ่มคนหนึ่งในชุดเด็กแนวสวมสร้อยทองเส้นโตพร้อมหมวกแก๊ปกลับด้านสีสันสดใสเดินนำหญิงสาวที่รูปร่างหน้าตาเหมือนเธอราวกับฝาแฝดเข้ามา แล้วพูดเสียงดังว่า
“โย่ว! พี่สาวคนสวย ผมมีข่าวดีและข่าวร้ายมาบอกพี่ล่ะพี่อยากฟังข่าวไหนก่อนดีล่ะ?”
เวลานั้นเธองุนงงเสียจนตอบสนองไม่ทันในใจได้แต่คิด
‘นี่มันเื่บ้าอะไรกันล่ะเนี่ย???แล้วหมอนี่มันใครง่ะ???’
เด็กหนุ่มคนนั้นมองท่าทีโง่งมของเธอแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจทำหน้าเซ็ง
“โฮ่! พี่สาวไม่ต้องคิดสงสัยอะไรมากมายหรอก เอาเป็ว่าผมบอกพี่อย่างนี้แล้วกันพี่ตั้งใจฟังให้ดี อย่าใล่ะ เอาล่ะสูดหายใจเข้าลึกๆ น่านนนน... อย่างน้านล่ะ”
แล้วถ้อยคำชวนตกตะลึงก็หลั่งไหลอกมาจากปากเล็กๆของเด็กหนุ่ม และนั่นทำให้หนิงจิ้งแทบเป็ลม
อะไรคือตอนนี้เธอหมดอายุขัยแล้วและเด็กหนุ่มกำลังมารับิญญาของเธอไป?
แล้วอะไรคือเื่นี้มีทางออกง่ายๆเช่นการให้เธอกับหญิงสาวที่เหมือนกับเธอทุกประการด้านหลังเด็กหนุ่มผู้นั้นแลกเปลี่ยนร่างกายกัน
แล้วอะไรคือชาตินี้ต่อให้เธอยังไม่หมดอายุขัย แต่เธอก็จะไร้คู่เคียงกาย เป็ชะนีเกาะคานเรียกผู้ ผู้ไม่ตอบ เรียกตุ๊ด ตุ๊ดไม่แลไปชั่วชีวิต
อว๊ากกกกกก!!!!!!
เื่ใหญ่ขนาดนี้ไอ้เด็กนี่ยังจะไม่ให้เธอใอีกหรอออออ!!!
ไอ้เด็กบ้าาาาา...แกพูดเื่ที่เกี่ยวพันกับชีวิตของฉันอย่างมักง่ายแบบนี้ได้ยังไงงงงงงงง...
“เป็อันว่าเราเข้าใจตรงกันแล้วเนอะงั้นผมให้เวลาพวกพี่สองคนปรึกษากัน 3 นาที เวลามีน้อยรีบตกลงกันให้ดีนะ เข้าใจไหม? เดี๋ยวผมไปรอห่างๆตรงโน้นก็แล้วกัน เอิ่ม.. สองคนคุยกันดีๆ ล่ะ”
เด็กหนุ่มไหนเลยจะสนใจความเดือดดาลในใจของหนิงจิ้งเขาคิดเพียงว่าตนบอกกล่าวในสิ่งที่ควรกล่าวครบถ้วนหมดแล้ว จึงถอยปราดห่างออกไปทิ้งไว้เพียงหญิงสาวสองคนที่มองตากันอยู่ปริบๆ
“เอ่อ... ให้ข้าพูดก่อนก็แล้วกันข้ามีนามว่าหนิงจิ้งเป็บุตรสาวที่เกิดจากภรรยาเอกของราชครูหนิงกัวข่ายแห่งต้าเว่ย ข้า.. ข้ายังไม่อยากตายหากเ้าไม่ขัดข้อง ข้าก็อยากจะมีชีวิตอยู่ในร่างของเ้าต่อไปไม่รู้ว่าเ้าคิดเห็นเช่นไร?”
หนิงจิ้งฟังการแนะนำตัวของหญิงสาวท่าทางนุ่มนิ่มก็ให้ตกตะลึงที่แท้นอกจากพวกเธอจะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกันแล้วยังมีชื่อและฐานะใกล้เคียงกันอีกด้วย พ่อของหนิงจิ้งนุ่มนิ่มเป็ราชครูราชครูมีหน้าที่สอนหนังสือ ส่วนพ่อของตนก็เป็อาจารย์สอนในมหาวิทยาลัยเหมือนกัน
เื่บังเอิญมันมีในโลกนี้จริงเสียด้วย!
หนิงจิ้งสูดลมหายใจเข้าลึกแล้วค่อยผ่อนลมหายใจออกอีกครั้งเวลานี้เห็นทีว่าดื้อรั้นไปคงไม่มีประโยชน์ คิดดูสินี่มันเข้าข่ายต่อต้านคือตายเชียวนะ ดังนั้นเื่สำคัญตอนนี้ก็คือเธอจะต้องตั้งสติให้ได้เสียก่อน
“เปลี่ยนร่างกันน่ะไม่มีปัญหาหรอกแต่ฉันไม่รู้เื่ราวเกี่ยวยุคสมัยของเธอเลยสักนิดเื่นี้มันจะสร้างปัญหาให้ฉันรึเปล่าล่ะ อีกอย่างในยุคเธอเนี่ยผู้หญิงส่วนใหญ่ไม่น่าจะฉลาดนักใช่ไหมล่ะ? แบบว่า... พวกเธอต้องคอยตามก้นผู้ชาย พ่อสามี ลูกชาย อะไรทำนองนี้ถูกไหม?”
หนิงจิ้งนุ่มนิ่มได้ยินแล้วก็นิ่งงันไม่รู้จะตอบกลับอย่างไร เพราะเื่ก็เป็เช่นนั้นจริงๆแม้นางจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่าหากสตรีเช่นนางไม่ต้องพึ่งพิงบุรุษแล้วเช่นนั้นนางจะใช้ชีวิตต่อไปได้อย่างไรกัน
หนิงจิ้งมองท่าทางไม่รู้เื่รู้ราวของหนิงจิ้งนุ่มนิ่มแล้วก็ได้แต่กลอกตาอยู่ไปมาสายตาของเธอก็ไปตกอยู่บนร่างเด็กหนุ่มที่ยืนห่างออกไปทันใดนั้นเองเธอก็พลันฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้เพราะเื่นี้จะว่าไปแล้วมันก็ดูแปลกๆ อยู่ไม่ใช่รึไงเพราะงั้นหากเธอจะตั้งเงื่อนไขหรือข้อแม้อะไรสักอย่างสองอย่างก็ไม่น่าจะเป็เื่ยากหรอกมั้ง
“เฮ้! นายน่ะ มานี่ดิ๊”
เด็กหนุ่มชี้หน้าตนเองก่อนเดินเข้าไปหาพวกนางอย่างหวาดระแวง เพราะจู่ๆหนิงจิ้งคนนั้นก็มองเขาด้วยสายตาวาววามดูคล้ายพี่สาวคนสวยคนนี้จะดูอันตรายขึ้นมาในชั่วพริบตา
“โย่ว! มีอะไรครับพี่สาวคนสวย”
หนิงจิ้งมองเด็กหนุ่มอย่างเลศนัยเธอยิ้มกริ่มพลางว่า
“ฉันว่านะ เื่ที่เกิดขึ้นกับพวกฉันตอนนี้น่ะมันดูแปลกๆ นะว่าไหม?”
เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายเอื๊อกรอยยิ้มนี้ทำเอาเขารู้สึกเสียวสันหลังวาบๆ เลยแฮะ
“ก็... ไม่แปลกนี่เื่นี้มันปกติจะตาย พี่สาวคิดมากไปแล้วล่ะ”
หนิงจิ้งเหยียดมุมปากกดยิ้มกว้างขึ้นไปอีกมือน้อยกำหมัดชนเข้าหากันเบาๆ
“เหอะ! นี่นายยังจะแถต่อไปให้ได้งั้นซิ? เอางั้นก็ด้ายยยย...งั้นนายแถให้พวกฉันฟังหน่อยซิ ว่าเื่มันเป็มายังไง ถ้านายแถไม่โดนใจฉันล่ะก็งานนี้มีได้เสียแน่!”
แงงงงงง...
เด็กหนุ่มหน้าใสวัยละอ่อนอยากกลับบ้านไปฟ้องแม่เสียจริงออกมารับภารกิจครั้งแรก ก็โดนข่มขู่เสียหงอแล้ว แบบนี้ต่อไปเขาทำงานต่อได้ยังไงกัน
“เื่นี้...เื่นี้ผมไม่รู้หรอกว่ามันเป็มายังไง ผมเป็มือใหม่นะ พี่สาวช่วยเข้าใจหน่อยสิพี่มาขู่ผมแบบนี้ ผมกลัวนะ”
หนิงจิ้งนุ่มนิ่มไม่อาจทนมองเด็กหนุ่มถูกรังแกจึงเอ่ยขึ้นมาคลี่คลายสถานการณ์
“เ้าอย่าได้รังแกเขาเช่นนี้สิ ถามดีๆเขาก็คงบอกเราแล้ว น้องชาย เ้าตอบนางไปดีๆ เถิดนะ”
เด็กหนุ่มมองหนิงจิ้งนุ่มนิ่มด้วยความซาบซึ้งใจผู้หญิงยุคราชวงศ์อ่อนโยนกว่าผู้หญิงสมัยใหม่จริงๆ
“เื่นี้ผมไม่รู้ความเป็มาจริงๆผมแค่ออกมารับภารกิจแรกหลังสอบผ่านยมทูตฝึกหัดเท่านั้นเองก่อนหน้านี้รุ่นพี่บอกผมว่าแค่ทำให้พี่สาวทั้งสองสลับที่อยู่กันได้ภารกิจของผมก็จะถือว่าสำเร็จแล้วยังจะได้แต้มเริ่มภารกิจอีกห้าร้อยแต้ม ผมเห็นว่าภารกิจนี้แต้มสูงก็เลยรับมาเื่ราวนอกเหนือไปจากนี้ผมไม่รู้แล้วจริงๆ”
หนิงจิ้งทั้งสองเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าแท้จริงแล้วเป็ยมทูตตนหนึ่ง จึงได้แต่มองหน้ากันอย่างตื่นใ
“เดี๋ยวนะนายจะบอกว่านายไม่รู้อะไรเลย ก็แค่รับภารกิจมาหวังจะได้คะแนนอะไรนั่นเฉยๆแต่แบบนี้มันไม่แฟร์กับพวกฉันสองคนนี่นา คิดดูสิ ถ้าต้องสลับที่อยู่กันจริงๆพวกเราจะใช้ชีวิตกันยังไงในโลกที่ไม่คุ้นเคยแบบนั้นน่ะ”
หนิงจิ้งโวยวายเสียดังเื่นี้มันต้องมีเื้ับางอย่างแน่นอนแต่เ้าเด็กยมทูตนี่กลับไม่รู้เื่อะไรเลย แล้วอย่างนี้เธอจะทำยังไงดีล่ะ?
“ผม...ผมเพิ่มความทรงจำและความสามารถในการเรียนรู้ให้พวกพี่ได้นะนอกจากนี้ผมยังให้พรพวกพี่ได้อีกคนละข้อด้วย”
เด็กหนุ่มยมทูตกัดฟันกลืนน้ำตาสละแต้มที่สะสมมานานเมื่อครั้งเป็ผู้ช่วยยมทูตอย่างสุดแสนเสียดายเพราะภารกิจแรกนี้จะชี้ชะตายมทูตของเขาต่อไปในอนาคต ดังนั้นต่อให้เสียดายเพียงใดก็ต้องจำยอม
หนิงจิ้งตาเป็ประกาย ฮ่าๆๆให้มันได้อย่างนี้สิมีชีวิตใหม่แล้วได้อะไรติดไม้ติดมือไปด้วยอย่างนี้ค่อยคุ่มค่าความเสี่ยงหน่อย
“งั้นได้! ตกลงตามนี้แหละว่าแต่พรนั่นจะเป็อะไรก็ได้แล้วแต่ฉัน้าเลยงั้นเหรอ?”
เด็กหนุ่มยมทูตยิ้มแหย พูดเสียงอ่อย
“ไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกพี่ พรเนี่ยพี่จะได้หลังจากไปอยู่ที่นั่นครบสามวันแล้ว ซึ่งมันจะเป็อะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกันแต่เอาเป็ว่ามันจะเป็สิ่งที่ช่วยพี่ได้อย่างมหาศาลก็แล้วกัน”
หนิงจิ้งหน้าหงิก แยกเขี้ยวขู่ฟ่อ
“นายนี่มันไม่มีความรับผิดชอบเลยพรที่ว่าเป็อะไรก็ไม่รู้ แล้วอย่างนี้ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าฉันไปแล้วยังจะได้พรนั่นจริงๆ น่ะ?นายต้องมีของแลกเปลี่ยนเพื่อค้ำประกันหน่อยสิ เอาไว้ฉันได้พรนั่นแล้วค่อยคืนให้”
เด็กหนุ่มยมทูตได้แต่โอดครวญอยู่ในใจอ๊ากกกกก... คนอื่นรับภารกิจแรกต่างผ่านพ้นไปได้อย่างง่ายดายแล้วทำไมพอเป็ผมมันถึงวุ่นวายอย่างนี้เนี่ยยยยย...
“พี่สาวพี่ช่วยเข้าใจหน่อยได้ไหมคร้าบบบ... ผมเป็ยมทูตนะไม่ว่าผมจะให้อะไรพี่ไปมันก็ไม่มีประโยชน์หรอก เพราะเวลาพี่เป็มนุษย์น่ะพลังหยินเข้มข้นของผมจะบั่นทอนพลังชีวิตของพี่ อย่างเบาก็อาจทำให้พี่ป่วยหนักไปหลายวันอย่างหนักก็อาจตายอีกรอบเลยนะพี่”
หนิงจิ้งผิวปากหวือฟังผลกระทบที่เด็กหนุ่มบอกแล้วก็ตาเป็ประกายเมื่อคิดถึงเื่ที่เคยผ่านตามาเมื่อไม่กี่วันก่อนก็เกิดแรงบันดาลใจอยากเป็เหมือนนางเอกในนิยายกับเขาบ้าง
“นี่ ไอ้น้องชายยมทูตสุดหล่อพี่ว่านี่แหละคือสิ่งที่พี่้า ให้ดีนะ พรนั่นพี่ไม่เอาก็ได้พี่ว่าน้องให้ลมหายใจยมทูตกับพี่สักอึกน่าจะมีประโยชน์กับพี่มากกว่านะพี่อ่านนิยายมา เขาว่าลมหายใจยมทูตเนี่ยทำให้ผู้มีอำนาจเหนือดวงิญญาทั้งปวง สามารถบงการใช้งานิญญาได้ด้วย เื่ดีๆแบบนี้นายต้องยกให้พี่นะเข้าใจไหม?”
เด็กหนุ่มยมทูตฟังแล้วก็ได้แต่ตะลึงงันบ้าน่า ความลับระดับ Top secret แบบนี้ นักเขียนคนไหนมันเอาไปเปิดเผยกันเนี่ยยยยย...งานนี้คงต้องมียมทูตตนไหนสักตนปากโป้งแน่ๆ เลย อ๊ากกกก...ภารกิจแรกของผมทำไมยากนักนะ เจอคนสวยอันธพาลไม่ว่า ยังโดนขูดรีดอีกต่างหากโว้ยยยยย... แต้มยมทูตของผมไหลออกไปเป็น้ำป่าไหลหลากเลยง่ะ
ฮือออออ... ใครก็ได้บอกทีทำไมผมซวยแบบนี้วะเนี่ยยยยยยย...???
1K
