ดวงตาทั้งหลายสารภาพออกมาเพราะตนเองหวาดกลัวแจ็คเช่นกัน ความจริงเพื่อแลกกับการที่ตนเองสามารถรอดชีวิตได้
เผ่าพันธุ์ของดวงตาทั้งหลายในตัวจริงไม่ได้แข็งแกร่งมาก แม้แต่แจ็คยังสามารถสังหารได้อย่างง่ายดาย
ทำให้ไม่กล้าปรากฏตัวออกมาและหวาดกลัวว่าแจ็คจะสามารถค้นหาตัวเองได้หรือไม่
ต้องเข้าใจว่าตนเองเข้าใจสิ่งมีชีวิตภายในสนามเด็กเล่นในหายนะได้ทั้งหมด แต่ตนเองไม่เข้าใจเกี่ยวกับแจ็คแม้แต่นิดเดียว
แจ็คมีวิชา มีสมบัติหรือมีวิธีการใด ๆ ที่สามารถค้นหาตนเองได้หรือไม่และตนเองทำเรื่องมากมายภายในสนามเด็กเล่นในหายนะ
มีหลายคนที่โกรธแค้นตนเองมากกว่าแจ็คหลายเท่าตัว เพราะแจ็คเหมือนกับศัตรูที่โดยร่วมของทุกคน
แต่ไม่ได้มีความแค้นต่อแจ็ค มีความแค้นต่อประเทศเพลิงสวรรค์อย่างเดียวเท่านั้นหมายความว่าจะสังหารแจ็คหรือไม่ก็ได้
เพราะแบบนี้หลายคนจึงแตกกลุ่มกัน เหมือนกับว่าแจ็คคือมนุษย์ต่างดาวเท่านั้นที่มายังโลกใบนี้และทุกคนต้องการตัว
แต่ถ้าไม่ได้ตัวก็ไม่ได้เสียหายอะไรเพราะไม่ได้คิดอะไรมาก แต่สำหรับดวงตาทั้งหลายไม่ใช่ เพราะดวงตาทั้งหลายทั้งขโมย สร้างความเสียหายและสร้างความแตกแยกให้กับกลุ่มหลายกลุ่มอย่างเดียว
ศัตรูทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตแทบจะเป็นดวงตาทั้งหลายมากกว่า ทำให้ดวงตาทั้งหลายไม่กล้าไปพูดคุยกับใคร
แต่สำหรับผู้ปกครองภาคแล้ว ความขัดแย้งส่วนตัวไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับตนเอง จึงไม่ได้สนใจอะไรมาก
ดวงตาของผู้ปกครองภาคส่องประกายออกมาเล็กน้อยและจ้องมองดวงตาทั้งหลาย ทำให้ดวงตาทั้งหลายสั่นเทา
แม้ว่าตัวจริงจะรับรู้ว่าต่อให้ดวงตาทั้งหมดถูกทำลายยังไงก็ไม่ตาย แต่ตนเองเจ็บปวดทรมานอย่างมากเช่นกัน
“ภูเขาเลือด ได้….”
เงาของผู้ปกครองภาคสั่นเทาเล็กน้อยก่อนจะสลายหายไป ทำให้ดวงตาทั้งหลายถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ก่อนดวงตาทั้งหลายจะคำรามออกมาและหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเพราะตนเองเข้าใจว่าแจ็คยังไงก็ต้องตาย
“ตายยยยยยยยยยยยย เจ้ากล้าดูถูกฉัน”
…………………………..
แจ็คเดินหน้าต่อไปและสีหน้าของแจ็คเปลี่ยนแปลงไปทันทีเพราะภาพตรงหน้าของแจ็คเป็นภูเขามากมาย
ภูเขาที่มีแต่เลือดไหลลงมาตลอดเวลาและเลือดไม่ธรรมดา เพราะแจ็คมองเห็นโครงกระดูกและแมลงมากมายหวาดกลัวในเลือด
แมลงวันหรือแมลงตัวอะไรไม่รู้ที่กลืนกินซากศพแทบจะไม่กล้าสัมผัสเข้ากับเลือด แต่กำลังกัดกินเศษเนื้อลึกลับ
แจ็คมองเห็นเศษเลือดลึกลับที่ปรากฏออกมาทุกครั้งที่เลือดลงมาจากภูเขาจะมีเศษเนื้อเน่า ๆ ปรากฏออกมา
แจ็คไม่เข้าใจแม้แต่นิดเดียวกับภาพตรงหน้าและทำให้แจ็คแทบจะอ้วกออกมาเพราะเหมือนกับนรกอย่างมาก
“ฉัน…”
ระหว่างที่แจ็คกำลังพูดออกมา ปรากฏว่าแววตาของแจ็คส่องประกายออกมาและร่างกายของแจ็คระเบิดพลังเพลิงอย่างรุนแรง
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
เปลวไฟที่รุนแรงตามร่างกายของแจ็คจนเกิดเสียงกรีดร้องออกมาด้านแผ่นหลังของแจ็คและมีอะไรแตกสลายหายไป
ธิดาตกใจอย่างมากเพราะเธอมองเห็นแมลงมากมายที่ไม่รู้จากไหนได้ระเบิดกลายเป็นฝุ่นท่ามกลางความร้อนของพลังของแจ็ค
แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาทันทีก่อนที่จะรู้สึกเจ็บปวดมหาศาลที่ด้านหลังของตนเอง
“ยาชาชั้นดี”
แจ็คกัดฟันและกรีดร้องออกมาเล็กน้อยเพราะเจ็บปวดทรมานอย่างมากในการนำแมลงออกมา
แมลงตัวนี้แจ็คไม่เข้าใจว่าคือตัวอะไรเพราะเกิดการจากการกลายพันธุ์ ความรู้แจ็คยังไม่มากพอที่จะเข้าใจอะไรแบบนี้
แต่ธิดาไม่ใช่ เธอเฝ้ามองแมลงวันพวกนี้ก่อนที่สีหน้าของเธอจะเปลี่ยนแปลงไปทันที
“หลบหนีค่ะ”
“อะไร”
“หลบหนีค่ะ แมลงที่นายน้อยพึ่งสังหารไปคือแมลงวันกินซากหัวแดง”
แมลงวันกินซากหัวแดงคำพูดนี้ทำให้แจ็คตกใจเพราะแจ็คเข้าใจเช่นกันว่าคืออะไร แมลงวันกินซากหัวแดงมีพลังที่แข็งแกร่งมาก
ความจริงเผ่าพันธุ์แมลงวันอ่อนแออย่างมาก แต่เพราะอ่อนแอจึงมีปากที่แหลมคมและพิษ พิษที่กลายเป็นอาวุธ
ยาชาที่แม้แต่คนระดับต่ำกว่าเปิดสวรรค์ทุกคนจะร่างกายชาไปหมดและตอนนี้ร่างกายของแจ็คเริ่มขยับไม่ได้
แม้แต่คนระดับสูงยังไม่สามารถค้นหาตัวตนของแมลงวันกินซากหัวแดงได้เพราะเป็นแมลงวันกินซากหัวแดงสามารถปกปิดพลังตนเองอย่างสมบูรณ์แบบ
พลังของแจ็คในตอนนี้ไม่ต้องพูดถึงต้องใช้ตาหรือหูเท่านั้นในการรับรู้หรือได้ยินตำแหน่งของแมลงวันกินซากหัวแดง
“ไอ…”
แจ็คอยากจะพูดออกมาและหันหลังหลบหนี ทว่าร่างกายของแจ็คกลับไม่สามารถขยับได้และอีกอย่างหนึ่ง
หลังจากที่แมลงวันกินซากหัวแดงตายจะปล่อยกลิ่นอย่างหนึ่งออกมาเพื่อเรียกพวกของตนเองที่อยู่ใกล้ ๆ
แมลงวันมากมายที่กำลังกินซากศพได้หันหน้ามาหาแจ็คพร้อมกันสีหน้าของแจ็คเปลี่ยนแปลงไปอย่างรุนแรง
“ไอบ้า”
ร่างกายของแจ็คมีการต้านทานพิษ แต่ไม่ได้อยู่ระดับสูงมากเพราะอลิคดิลและโรชิเฟสไม่อยากจะให้ร่างกายของแจ็คต่อต้านพิษระดับสูง
เพราะการจะทำให้ร่างกายต่อต้านพิษระดับสูงได้ต้องอาบพิษเป็นระยะเวลานานหรืออาจจะหลายร้อยปี
ในการทรมานอยู่กับพิษและกินยาแก้พิษไปเรื่อย ๆ แบบนี้จนกว่าร่างกายจะสามารถต่อต้านพิษระดับสูงได้
แต่ดินแดนและเขตแดนมากมายและสิ่งมีชีวิตมากมายหลายประเภทแทบจะมีวิธีการและการฝึกฝนที่แตกต่างกัน
ไม่มีใครรับรู้หรือแข็งแกร่งมากที่สุด มีเพียงการไม่ประมาทอย่างเดียวเท่านั้นถึงจะสามารถเอาชีวิตรอดไปได้
แววตาของแจ็คส่องประกายออกมาทันทีก่อนที่แจ็คระเบิดพลังของตนเองออกมาทันทีและต่อยลงในพื้นดินที่ตนเองเหยียบอยู่
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
เพราะว่าแจ็คเข้าใจว่าตอนนี้ร่างกายยังขยับได้แค่ส่วนปลายเท้าและข้อมือเท่านั้นก่อนที่แรงระเบิดจะสร้างฝุ่นควันขนาดใหญ่
เช่นเดียวกัน แจ็คได้นำน้ำจำนวนมากจากแหวนมิติออกมาและสร้างบ่อน้ำก่อนที่ตนเองจะกระโดดลงไปในบ่อน้ำทันที
แม้ว่าจะเกิดฝุ่นควันมหาศาลปกคลุมทั่วบริเวณทั้งหมด แต่สุดท้ายแล้วแมลงวันกินซากหัวแดงติดตามเพียงแค่กลิ่นที่เพื่อนของตนเองทิ้งอย่างเดียวเท่านั้น
วิงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
แจ็คได้ยินเสียงบินหลายแสนกำลังบินมาหาตนเองทำให้แจ็คตกใจอย่างมากเพราะไม่เข้าใจว่าแมลงวันกินซากหัวแดงมีมากเท่าไร
เพียงแค่ระยะนอกเท่านั้นยังไม่ได้เข้าไปภายในภูเขาเลือดแม้แต่นิดเดียว ยังทำให้แจ็คขนลุกได้อย่างมาก
สุดท้ายเมื่อแมลงวันกินซากหัวแดงมาและพบกับน้ำเลือดสะอาด ถ้าเป็นสิ่งมีชีวิตมีสติปัญญาของตนเองเล็กน้อยจะมองเห็นสิ่งผิดปกติ
แต่แมลงวันกินซากหัวแดงไม่พบอะไรก่อนที่จะบินหายไปทันทีและคิดว่าตนเองคิดมากไป ความจริงแมลงวันกินซากหัวแดงมีพลังมากกว่านี้
ทว่าดินแดนแห่งนี้จำกัดพลังแค่ขั้นเปิดประสาทเท่านั้นและระดับพลังชีวิตของแมลงวันกินซากหัวแดงมากกว่านั้น
สุดท้ายจึงถูกลดให้เลือดแมลงวันธรรมดาที่ตบเบา ๆ ก็ตาย แต่พอตายกลับสร้างปัญหาให้อีกทำให้แจ็คถอนหายใจออกมา
แจ็คอยู่ใต้น้ำและมองแมลงวันกินซากหัวแดงหายไปก่อนจะมองฝ่ามือของตนเองเล็กน้อยที่ยังไม่สามารถขยับได้
“หายใจให้ฉัน”
คำพูดของแจ็คทำให้ธิดาพยักหน้าออกมาเล็กน้อยก่อนที่เงาของแจ็คจะเปลี่ยนแปลงเบา ๆ ครอบจมูกและปากให้กับแจ็ค
แม้ว่าธิดาจะไม่สามารถช่วยเหลือใด ๆ แจ็คได้แต่แจ็คมองเห็นว่าเธอสามารถเปลี่ยนแปลงตามร่างกายของแจ็คได้
แจ็คไม่ชอบ แต่ไม่มีทางเลือกเช่นกันเพราะคือคำสั่งของโรชิเฟสด้วยการที่ธิดาได้ใช้พลังของสร้างอากาศภายในเงา
แจ็คจึงไม่ขาดอากาศหายใจตายก่อนที่แจ็คจะยิ้มออกมาเล็กน้อยและนอนรอยาชาที่หายไป
“ตอนนี้นอนก่อนดีกว่า”
แจ็คไม่อยากจะเชื่อว่าหลังจากเข้ามายังดินแดนแห่งนี้ ตนเองแทบจะไม่ได้พักผ่อนแม้แต่นิดเดียว
(รอบนี้ไม่มีสาวใช้นะ)
เสียงในใจของแจ็คพูดออกมา แต่แจ็คยิ้มที่มุมปากของตนเองอย่างเดียวเท่านั้นและไม่ได้สนใจ
ความจริงแจ็คเหนื่อยล้ามาก เหนื่อยมากจนร่างกายแทบจะขาดใจแต่ไม่มีทางเลือกถ้าหยุดคือตาย
ถ้าไปต่อคือรอด ชีวิตคือเรื่องแบบนี้ไม่มีทางที่ใครจะรอเขาเพราะเราไม่ได้สำคัญอะไรแบบนั้นกาลเวลายังเดินไปข้างหน้า
ถ้าเรายังทำตัวไร้สาระเพื่อหยุดการก้าวหน้าของตนเอง แล้วเมื่อไรเราจะสามารถเดินหน้าได้