บทที่ 106
อีเว้นท์ใหญ่
“ ระดับตัวละครเพิ่มมากขึ้น ”
“ คิงและบรูคเองก็มีระดับที่เพิ่มมากขึ้นในช่วงที่ผ่านมาเพียงแค่นี้ก็ไม่จำเป็นจะต้องกังวล ”
“ การประมูลกำลังจะมาถึงเหตุการณ์ในตอนนั้นเองก็กำลังจะมาถึงด้วยเช่นเดียวกัน ” ภพที่นั่งอยู่ภายในห้องพักของตนเองคำคิดบางอย่าง
เขาได้ผ่านเหตุการณ์ดันเจี้ยนรังนกฟีนิกซ์มาเรียบร้อยแล้ว หลังจากนี้มันจะมีเหตุการณ์ใดอีกหนึ่งเหตุการณ์ที่มันจะเกิดขึ้น
“ เกาะขนาดใหญ่ที่ปรากฏออกมาตรงบริเวณเขตนอกทะเลประเทศอังกฤษ ”
“ มันคือเกาะขนาดใหญ่ที่เรียกว่าเป็นอีกหนึ่งภัยพิบัติของพวกมนุษย์ไสยชาติ ”
“ ถ้าเกิดการเปลี่ยนแปลงของหอคอยมาได้ร่วมปีมันจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้น”
“ ขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นมามันเป็นเกาะขนาดยักษ์ที่มีความกว้างขวางเป็นอย่างมาก ”
“ ภายในสถานที่แห่งนั้นมีพวกมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งอยู่มากมาย ผู้คนเรียกมันว่าเกาะมรณะ หรืออเกาะแห่งความตาย ”
“ เพราะว่ามอนสเตอร์ที่อยู่ภายในนั้นมันเป็นมอนสเตอร์ที่อยู่ในระดับ a แถมพวกมันเองก็ยังเป็นพวกสายพันธุ์หายาก”
“ ไม่เพียงเท่านั้นบอสที่ปกครองเกาะแห่งนั้นอยู่ยังเป็นบอสระดับ S ”
“ กว่าที่มนุษยชาติจะสามารถพิชิตเกาะนั้นได้ก็ใช้เวลาไปหลายปี”
“ เหล่าฮันเตอร์ไปตายเองก็หลายร้อยหลายพันคน ในตอนนี้มันยังไม่ปรากฏออกมาเพราะยังไม่ถึงเวลา ”
“ แต่ทันทีที่มันนั้นปรากฏออกมาโลกใบนี้จะเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ตัวของฉันเองก็ควรจะจัดการเรื่องราวภายในประเทศนี้ให้จบก่อน ”
ภพมองถึงในวันข้างหน้าอีกไม่นานมันเองก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงของใหญ่ของโลกและประเทศต่างๆ
หอคอยนั้นนำพาความวุ่นวายมาสู่โลกใบนี้แต่ในขณะเดียวกันก็นำพาความหวังมากมายมาให้กับผู้คน
“ ตึ้ง!!! ”
เสียงข้อความจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา ภพที่กำลังนั่งอยู่ก้มหน้ามองโทรศัพท์มือถือ เขายื่นมือของตนเองไปหยิบโทรศัพท์มือถือก่อนที่จะยกขึ้นมาดู
“ แม่.. ”
เป็นข้อความจากครอบครัวที่ส่งเข้ามาภายในโทรศัพท์ของเขา ในช่วงการเปลี่ยนแปลงของโลกเขาเองก็ยังไม่ได้กลับไปที่บ้านของตนเองเลย
เป็นเพราะว่ายุ่งวุ่นวายอยู่กับการเตรียมตัวหลายๆอย่างและมุ่งเน้นไปกับการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวละครของตนเอง
แต่ก็ไม่ใช่ว่าตัวของเขานั้นไม่ได้ติดต่อไปเลยภพคงติดต่อกับครอบครัวของตนเองอยู่เสมอ
คงไปถึงโอนเงินบางส่วนให้พวกเขาใช้ด้วย ภพอ่านข้อความภายในโทรศัพท์มือถือ ก่อนที่ดวงตาของเขานั้นจะเบิกกว้างขึ้น
ฟันภายในปากกัดกระทบกัน ใบหน้านั้นเต็มไปด้วยความโกรธ “ มาแล้วสินะ ”
“ ไอ้พวกเวรนั้น ”
“ ดวงดาวทมิฬ ”
ภพได้ข้อความจากทางบ้านแน่นอนว่าพวกกิลดวงดาวทมิฬดูเหมือนว่าพวกมันจะเริ่มเคลื่อนไหวเข้ามาหาตัวของเขาเรื่อยๆ
ไอ้ชีวิตก่อนเขาเองก็ทำพลาดจนตกกลายเป็นทาสของพวกมัน พวกมันเองก็ยังฆ่าครอบครัวของเขาอีกด้วย
ภพกัดฟันแน่น เหตุการณ์แบบนั้นมันก็ย้อนคืนกลับมาอีกครั้ง เริ่มจากพวกกิ่ลด์ดวงดาวทมิฬใช้ความน่าเชื่อถือของตนเองเข้ามาหลอกลวงผู้
พ่อของเขาเองก็เป็นคนที่ตกเป็นเหยื่อของพวก แน่นอนว่าติดหนี้พวกมันเป็นจำนวน จนพวกกิ่วดวงดาวทมิฬเองก็เสนอข้อตกลงบางอย่างออกมา
ก็คือให้เขานั้นไปทำงานอยู่ภายใต้สังกัดของพวกมัน จากนั้นเรื่องราวทั้งหมดก็เกิดขึ้นและก็จบลงที่เขานั้นตายเพราะโดนหักหลัง
ภพนั่งมองข่าวที่ถูกแจ้งมา แน่นอนว่าแม่ของเขาข้อความมาบอกว่าตอนนี้ที่บ้านกำลังเกิดปัญหาใหญ่
ภพก็รู้ได้ในทันทีว่าพวกกิ่วดวงดาวทมิฬคงจะหลอกบางอย่างกับครอบครัวของเขาอย่างแน่นอน
“ เอาละได้เวลาจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นแล้ว… ” ภพค่อยๆลุกขึ้น
วันถัดมา
ภพเดินทางกลับไปที่บ้านของตนเอง
“ พี่ภพกลับมาแล้ว ” เสียงของน้องสาวต่างวัยดังขึ้น
ภพที่เดินเข้ามาภายในบ้านมองตรงไปด้านหน้า ครอบครัวของเขามีฐานะไม่ได้นัก
แต่ก็ไม่ถึงกับไม่มีบ้านอยู่บ้านที่เขาอยู่อาศัยในตอนนี้เป็นบ้านที่ได้รับสืบทอดมาจากคุณปู่
พบไม่ได้เดินทางกลับมาที่สถานที่แห่งนี้นานมากแล้วเว้นวรรคเมื่อลองคิดดูแล้วตั้งแต่ตอนนี้ครอบครัวของเค้านั้นตายไปเค้าเองก็ไม่ได้เดินทางกลับมาที่นี่อีกเลย
ทำเงินจากการเป็นฮันเตอร์ได้จำนวนนึงแม้จะไม่ต้องขายบ้านหลังนี้แต่เขาเองก็ไม่กล้าเดินทางกลับมา
อาจจะเป็นเพราะว่าความรู้สึกที่ยังคงเจ็บปวดอยู่ภายในใจมันทำให้เขาไม่สามารถเดินทางกลับมาที่สถานที่แห่งนี้ได้
เมื่อเดินทางกลับมาทีไรมันทำให้ตัวของเขานั้นนึกย้อนและหวนคืนถึงความทรงจำก่อนก่อนอันมีความสุข
แต่ในตอนนี้มันไม่เหมือนกันการเดินทางกลับมาในครั้งนี้มันไม่ใช่บ้านที่ว่างเปล่าที่ตัวของเขานั้นเคยสัมผัสอีกแล้ว
น้องสาวของเขาวิ่งออกมาจากด้านใน “ ในที่สุดพี่ก็กลับมาสักทีตั้งแต่เกิดเรื่องขึ้นพี่ยังไม่กลับบ้านมาเลย ”
น้องสาววิ่งเข้ามากอดอย่างรวดเร็วน้องสาวของภพอายุห่างกับเขาประมาณสามปีตอนนี้เธออายุได้ประมาณ 16 ชื่อของเธอคือ ดวงดาว
ยังเรียนอยู่ภายในชั้นมัธยมปลายทั้งสองสนิทกันมากเพราะว่าครอบครัวนั้นมีพี่น้องเพียงแค่สองคน
“ แล้วเป็นยังไงบ้างเรื่องเรียน… ”
“ ก็เหมือนเดิมแหละ หนูก็ได้ที่หนึ่งเหมือนเดิม ” น้องสาวของภพพูดขึ้นด้วยท่าทางสบายๆ
น้องสาวของเขาเป็นคนหัวดีนี่อาจจะเป็นเรื่องดีของครอบครัวเขาก็ได้ ถึงแม้ว่าฐานะนั้นจะไม่ได้ร่ำรวย แต่พวกเขาเองก็ไม่ได้โง่เรื่องถือว่าเป็นเด็กฉลาดในตอนที่พบนั้นยังคงเรียนอยู่เค้าเองก็ ผลการเรียนไม่ได้แย่
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ดีเทียบเท่ากับน้องสาวของเขาในตอนนี้ที่ดูเหมือนว่าจะฉลาดกว่าเขา
“ อย่างงั้นหรอคุณแม่ส่งข้อความไปบอกว่ามีเรื่องเกิดขึ้นที่บ้านมีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นหรอพี่เดินทางกลับมาดู ”
“ คือว่าเกี่ยวกับเรื่องนั้น… ” ยัยดาวแสดงใบหน้าหนักใจ
“ เอาละเอาละไม่ต้องพูดแล้วเข้าไปด้านในก่อน ”
“ อืม”
เมื่อเดินเข้ามาด้านในบ้านของพวกเขาเป็นบ้านหลังเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณชานเมือง มีขนาดความสูงสองชั้นเป็นบ้านที่มีสองห้องนอนหนึ่งห้องน้ำ และก็มีพื้นที่ใช้สอยอยู่ไม่มาก
เมื่อเดินเข้ามาถึงด้านไหนก็นึกย้อนถึงความทรงจำมากมายที่ตนเองแทบจะลืมเลือนไปแล้วแต่ว่าภายในสถานที่แห่งนี้เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด
หลังจากเดินเข้ามาสัมผัสได้ถึงความรู้สึกแบบนั้น คุณพ่อคุณแม่ของเค้ากำลังนั่งกุมขมับอยู่บริเวณกลางบ้าน ใบหน้าเต็มไปด้วยความกลุ้มใจ
“ กลับมาแล้วครับ.. ”
‘ นี่คือครอบครัวที่ฉันต้องปกป้อง ’ ภพกล่าวอย่างหนักแน่นภายในใจของตนเอง
จบบท