(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์

        สถานการณ์ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวัน ในช่วงเวลานี้ ทันย่าได้บรรลุความสามารถในการควบคุมพลังของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ

        พลังจิตและกายภาพที่เคยซับซ้อน ยากต่อการควบคุม บัดนี้ได้อยู่ในเงื้อมมือของเขาอย่างมั่นคง เขตแดนแห่งสายฟ้าของทันย่าถูกยกระดับขึ้นไปถึงขั้นที่ 2 ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่ไม่ธรรมดาอย่างมาก

        โดยทั่วไปแล้ว รูปแบบขั้นถัดไปจะมีเพียงนักสู้แห่งดาวฤกษ์ขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถกระตุ้นพลังงานเหล่านี้ได้ สำหรับทันย่า การพัฒนาเช่นนี้ดูเหมือนจะเป็นผลจากพลังที่ฝังอยู่ในยีนพันธุกรรมเบฮีมอท ซึ่งทำให้เขานั้นดูได้เปรียบเหนือนักสู้พันธุกรรมทั่วไป

        การควบคุมเขตแดนแห่งสายฟ้าในขั้นที่ 2 นี้ ทำให้เขาสามารถเรียกใช้พลังงานแห่งฟ้าผ่าที่รวดเร็วและรุนแรงยิ่งขึ้น แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ ความแม่นยำที่เขาสามารถควบคุมพลังเหล่านั้นได้ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย

        ทุกครั้งที่เขาปลดปล่อยพลังสายฟ้า อากาศรอบด้านจะสั่นสะเทือน และฟ้าผ่าจะกรีดร้องราวกับเป็นภัยพิบัติที่รุนแรง ส่วนกฎต้นกำเนิดแห่งอวกาศ ถึงเขาจะยังไม่อาจใช้เขตแดนของมันได้ แต่การพัฒนาก็ดำเนินไปได้ด้วยดี ถึงจะช้าทว่าก็ยังรวดเร็วกว่าเผ่าพันธุ์อื่นๆแน่นอน

        ในขณะเดียวกัน ภรรยาของเขาอย่างโรซาเลียก็ได้บรรลุความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน

        นางสามารถเปิดใช้เขตแดนน้ำแข็งได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อพลังน้ำแข็งของนางถูกปลดปล่อยออกมา ความเย็นยะเยือกจะแผ่ซ่านไปทั่วทุกพื้นที่ มันช่างเยือกเย็นราวกับว่าโลกทั้งใบกำลังจมอยู่ในยุคน้ำแข็งอีกครั้ง เกล็ดน้ำแข็งที่กระจายไปทั่วอากาศทำให้ทุกสิ่งดูราวกับถูกหยุดนิ่ง สรรพสิ่งที่เคยเคลื่อนไหวได้กลับถูกแช่แข็งในทันที

        โรซาเลียไม่เพียงแค่ควบคุมพลังน้ำแข็งเท่านั้น แต่นางยังสามารถสร้างเขตแดนที่เป็นอาณาเขตส่วนตัวได้ เมื่อใครก็ตามก้าวเข้ามาในอาณาเขตน้ำแข็งของนาง พวกเขาจะถูกบีบคั้นโดยพลังที่ไม่อาจต่อต้าน ความเย็นที่คมเฉียบราวกับดาบน้ำแข็งจะบาดลึกทุกครั้งที่นางเคลื่อนไหว

        นางกลายเป็นดั่งเจ้าแห่งความหนาวเหน็บที่ไม่มีใครสามารถต้านทานได้

        ดาวาลที่กำลังหมกมุ่นอยู่กับการสร้างยานอวกาศอันซับซ้อน สังเกตเห็นการพัฒนาพลังของทันย่าและโรซาเลีย เธอเผยรอยยิ้มบางๆออกมาอย่างสบายใจ แม้จะไม่ได้แสดงออกมากนัก แต่ในใจของเธอก็ยินดีที่เห็นทั้งสองก้าวหน้าไปอีกขั้น

        ขณะที่เธอกำลังโฟกัสกับการสร้างยานอวกาศที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัยที่สุดในจักรวาล

        ทุกการเคลื่อนไหวและพัฒนาการของทันย่าและโรซาเลียก็ยังคงอยู่ในสายตาอันคมของดาวาลเสมอ เธอรู้สึกยินดีที่พลังของทั้งคู่แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด โดยเฉพาะเขตแดนแห่งสายฟ้าของทันย่าที่พัฒนาขึ้นไปถึงขั้น 2 นั้นเป็นสิ่งที่เธอไม่คาดคิด

        แม้ในเชิงทฤษฎี พลังเช่นนี้ควรจะถูกใช้โดยนักสู้ระดับสูงกว่าเท่านั้น

        [น่าสนใจจริงๆ... ยีนพันธุกรรมเบฮีมอทนี่ช่างล้ำลึกกว่าที่คิด ศักยภาพยังมีอยู่อีกมาก]

        ดาวาลคิดในใจ ขณะที่มือกำลังโบกไปมาเพื่อประกอบชิ้นส่วนสำคัญของยานอวกาศ

        ส่วนโรซาเลียเองก็ไม่ได้ถูกมองข้าม การที่เธอสามารถเปิดใช้เขตแดนน้ำแข็งได้อย่างสมบูรณ์แบบนั้น ทำให้ดาวาลเห็นถึงศักยภาพที่ซ่อนเร้นของเธอ พลังแห่งความหนาวเย็นที่โรซาเลียครอบครองนั้น หากใช้ให้เต็มที่ก็อาจจะทำให้เธอกลายเป็นหนึ่งในผู้ที่ยิ่งใหญ่ในจักรวาลได้

        [ยิ่งพวกเขาแข็งแกร่งขึ้นเท่าไหร่.. เส้นทางเบื้องหน้าก็ยิ่งเปิดกว้างมากขึ้นเท่านั้น]

        เด็กสาวบ่นพึมพำเบาๆ พลางตรวจสอบการทำงานของแหล่งพลังงานคริสตัลอำพันทองคำในยานอวกาศที่กำลังสร้าง

        [อีกไม่นาน...]

        เมื่อจ้องมองไปยังผลงานเบื้องหน้า ท่ามกลางแสงจ้าของเทคโนโลยีอันล้ำสมัย ดาวาลก็กระซิบกับตนเอง พร้อมกับเร่งมือในการประกอบชิ้นส่วนสำคัญของยานรบอวกาศ เหลืออีกเพียงไม่กี่ขั้นตอนเท่านั้น พวกเขาจะได้ออกไปผจญภัยในห้วงจักรวาลที่กว้างใหญ่อย่างแท้จริงแล้ว

        ในที่สุด วันเวลาที่ดาวาลรอคอยก็มาถึง หลังจากที่ผ่านไปอีกหนึ่งอาทิตย์

        ยานอวกาศสีแดงที่มีลวดลายอันสวยงามดั่งนกฟีนิกซ์ก็ได้ถูกสร้างขึ้นอย่างสมบูรณ์

        ยานลำนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่โตเกินไป แต่ก็ไม่เล็กจนเกินไป เป็นยานอวกาศที่ออกแบบมาเพื่อการเดินทางระหว่างดวงดาวโดยเฉพาะ ไม่มีอุปกรณ์อาวุธใดติดตั้งบนตัวยาน รูปลักษณ์ภายนอกของมันโดดเด่นด้วยสีแดงฉานที่เปล่งประกาย ลายเส้นที่โค้งเวียนไปทั่วตัวยานดูเหมือนปีกนกฟีนิกซ์ที่กำลังโบยบินอย่างงดงามในท้องฟ้า ทำให้ยานลำนี้ดูทรงพลังและสง่างามในคราเดียวกัน

        “นี่คือยานอวกาศจริงๆ!”

        ทันย่าและโรซาเลียต่างยืนมองยานฟีนิกซ์ด้วยดวงตาที่ลุกวาว พวกเขารู้ดีว่ายานลำนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ยานอวกาศธรรมดา แต่เป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นของการเดินทางครั้งใหม่

        ความรู้สึกตื่นเต้นและท้าทายเกิดขึ้นภายในใจของทั้งคู่ โดยเฉพาะทันย่าที่รู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แฝงอยู่ในยานลำนี้

        แม้มันจะไม่ได้มีอาวุธติดตั้งใดๆ การออกแบบและเทคโนโลยีที่ใช้สร้างมันนั้นกลับให้ความรู้สึกถึงความล้ำสมัยอย่างประหลาด

        [นี่คือยานอวกาศฟีนิกซ์]

        ดาวาลยืนกอดอกด้วยความภาคภูมิใจ สีหน้าของเธอบ่งบอกถึงความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่

        [ยานลำนี้ถือเป็นหนึ่งในเทคโนโลยียานอวกาศชั้นสูงที่มีชื่อเสียงในยุคอดีตกาล รูปแบบเป็นของหายากและแทบจะไม่มีให้เห็นในยุคสมัยนี้]

        [กระบวนการสร้างมันซับซ้อนและต้องใช้ทรัพยากรที่ไม่ธรรมดา รวมถึงต้องอาศัยความเชี่ยวชาญเฉพาะในการประกอบ แม้แต่คนที่มีฝีมือการสร้างระดับสูงในยุคนี้ก็ยังไม่สามารถสร้างยานแบบนี้ได้ง่ายๆ]

        คำพูดของเธอทำให้เขาต้องอ้าปากค้าง

        “ท่านอาจารย์สุดยอดมาก!”

        ทันย่าหันมามองดาวาลด้วยความทึ่ง เขารู้ดีว่าดาวาลมีฝีมือเหนือชั้น แต่ไม่คิดว่าเธอจะสามารถสร้างยานอวกาศระดับนี้ขึ้นมาได้

        [คิกคิก ไม่ต้องชมก็ได้เดี๋ยวอาจารย์จะตัวลอยเอา]

        ดาวาลเชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิใจ พลางยืดอกเล็กๆของตนอย่างถึงขีดสุด ขณะที่เธอหันกลับมามองยานฟีนิกซ์ที่เพิ่งสร้างเสร็จด้วยแววตาอันส่องประกาย

        ไม่คิดเลยว่าทรัพยากรของสมาพันธ์โลกจะทำให้เธอสามารถสร้างยานอวกาศลำนี้ขึ้นมาได้

        โรซาเลียเองก็รู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน นางเอามือแตะเบาๆที่ผิวยานซึ่งเย็นเฉียบ

        “สวยงามจริงๆ เหมือนกับนกฟีนิกซ์ที่สามารถคืนชีพจากเถ้าถ่านได้”

        เธอกล่าวออกมาพลางยิ้มอ่อน ซึ่งดาวาลก็พยักหน้ารับด้วยความพึงพอใจ

        [ไม่ใช่แค่สวยงาม แต่ยานลำนี้สามารถเดินทางข้ามดวงดาวได้ด้วยความเร็วเหนือแสง มีระบบการป้องกันที่ยอดเยี่ยมที่สุด ถึงจะไม่มีอาวุธแต่มันก็สามารถหลบหนีได้อย่างรวดเร็ว]

        ในตอนนั้นทันย่าและโรซาเลียรีบก้าวขึ้นไปยังยานอวกาศฟีนิกซ์ด้วยความตื่นเต้น

        ภายในยานเต็มไปด้วยแผงอุปกรณ์ควบคุมหลากหลายแบบที่ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ

        เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปในห้องควบคุมหลัก แสงจากหน้าจอต่างๆก็ส่องประกายออกมาอย่างสดใส ทุกอย่างดูเป็นระเบียบและครบครัน แม้ยานฟีนิกซ์จะไม่ได้มีขนาดใหญ่โต แต่ก็เพียงพอสำหรับการใช้งานของคนสองถึงสามคนได้อย่างสบาย

        ห้องควบคุมถูกออกแบบมาอย่างชาญฉลาด แผงหน้าจอแสดงข้อมูลการบิน ระบบนำทางและพลังงานต่างๆถูกจัดเรียงให้อยู่ในตำแหน่งที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย ทุกสิ่งถูกติดตั้งมาเพื่อให้การควบคุมยานเป็นไปได้อย่างราบรื่น แม้ในยามที่ต้องการความรวดเร็วและแม่นยำ

        ทางด้านโรซาเลียเองก็สำรวจส่วนอื่นๆของยานอย่างสนอกสนใจ ภายในห้องโดยสารมีพื้นที่สำหรับพักผ่อนเล็กๆที่ถูกออกแบบอย่างเรียบง่ายสะดวกสบาย มีที่นั่งปรับเอนได้และเตียงนอนขนาดพอเหมาะสำหรับการพักผ่อนระหว่างการเดินทางไกล ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างลงตัว

        ไม่มากไม่น้อยเกินไป เธอสัมผัสได้ถึงความละเอียดที่ใส่เข้ามาในทุกมุมของยานลำนี้

        “สะดวกสบายกว่าที่คิดไว้มากเลย”

        โรซาเลียเอ่ยพลางยิ้ม ก่อนจะเดินกลับมาที่ห้องควบคุมเพื่อดูระบบต่างๆเพิ่มเติม

        ทันย่าได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้ารับ เขาไม่สามารถปฏิเสธได้ ยานฟีนิกซ์ไม่ใช่แค่ยานธรรมดา แต่มันเป็นผลผลิตแห่งความมุ่งมั่นและความสามารถของดาวาล มันจะกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการเดินทางของพวกเขาทั้งสอง

        “พร้อมที่จะออกเดินทางหรือยัง”

        ทันย่าถามขึ้นพลางยิ้มมุมปาก พร้อมทั้งมองโรซาเลียที่กำลังยิ้มตอบกลับมา

        “แน่นอนค่ะท่านสามี”

        เธอตอบเสียงเรียบ แฝงไว้ด้วยความกระตือรือร้นที่ยากจะซ่อนได้