ฉันชื่อว่าเอก ฉันเป็คนธรรมดา . . .
กิจวัตรประจำคือการเล่นเกม แต่บางทีก็เล่นมากเกินไปบ้างแหละนะ
ฉันมีเพื่อน เขาชื่อว่า “ ทีน ” เป็เพื่อนสนิทของฉัน เขาชอบเล่นกีฬาซะส่วนใหญ่
ฉันเป็นักเรียนอายุ17 อยู่มัธยมปลายที่5
เหมือนนักเรียนทั่วไป
ปกติก็เล่นเกมบ่อยจนดึกทุกวัน แต่ก็ไม่เคยมองเกมเป็เื่ไม่ดี
“ นี่เอก นายเล่นเกมเก่งมากเลยนี่ เกมอะไรน้า คิง . . ช็อต รึปล่าวนะ ”
“ คิงชู้ต ทีน ”
ใน่พักเที่ยงของวันศุกร์สุดสัปดาห์ บนห้องหลังจากกินอาหารมา ผมกับ
ทีนกำลังคุยกันสนุกอยู่
ก็มีข้อความแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของผมที่อยู่ในกระเป๋า . .
เหมือนจะเป็เสียงจาก*แคลนในเกม
คิงชู้ตนะ ผมก็ไม่ได้เอะใจอะไรเท่าไหร่เลยปิดโทรศัพท์เก็บลงกระเป๋าไป
*แคลน คือ ระบบในเกมเป็การรวมกันของผู้เล่นด้วยกันเพิ่มขึ้นจนเป็หมู่ๆ
หลังจากที่คุยกันได้ซักพักครูก็มาสอน ครูที่เข้ามาสอนนั้นก็เป็คนที่ชอบเล่นเกม คิงชู้ตเหมือนกัน เธอชื่อว่า ฟ้า เป็ครูประจำชั้นของ ม.6 แต่มีคาบพิเศษมาสอน ม.5 . . .
หลังจากเรียนจบจนถึงเลิกเรียนผมนั่งอยู่บนห้องหลังจากทำเวรประจำวันเสร็จ
แล้วก็มีเพื่อนในห้องคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาในห้อง ในตอนที่ผมกำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอ่านข้อความในเกมที่ส่งมาในตอนพักเที่ยง
เขาชื่อว่า เต้ เขาเป็ตัวท็อปคะแนนสูงลิ่วในสาย ม.5
“ สวัสดีเต้ นายมาทำอะไรที่นี้งั้นเหรอ ”
“ อ่อ ฉันแค่ลืมของไว้ ”
หลังจากนั้นเต้ก็เดินมาหยิบเอาของแล้วมายืนตรงหน้าต่างรับลม เบาๆ
แล้วทีนก็ขึ้นมาพอดี
ผมเห็นความแปลกๆ ที่ทั้งสองคนขึ้นมาแบบนี้ มันคงจะไม่ใช่เื่บังเอิญแล้ว
“ พวกนาย เลิกโกหกได้แล้ว ทำไมต้องทำแบบนี้ ”
ผมถามออกไปตรงๆทั้งอย่างงั้นเลย เต้เลยพูดออกมา
“ เอก นายติดเกมมากเกินไปแล้วนะ นายควรจะหาเวลาไปอ่านหนังสือบ้างนะ ”
แล้วทีนก็พูดต่อจากเต้
“ ใช่ๆ นายเล่นมากจริงๆ พวกเราเป็ห่วงนายนะ และอีกอย่าง แค่เกมมันช่วยหาตังให้นายได้รึปล่าวล่ะ เรารู้ความในใจของนายแล้วล่ะ ว่านายอย่ากเป็นักแข่งอีสปอร์ต ”
“ เต้ ทีน ฉันขอถามกลับล่ะ . . . ”
“ . . ทำไมในสายตาของพวกนาย
อีสปอร์ตถึงเป็ได้แค่การเล่นเกมล่ะ . . ”