CEO สาวแห่งโลกลมปราณ

        'เขามรกต'

        กลางยามซื่อ (10.00 น.) ซิ่วอิงเดินทางถึงเขามรกตนอกเมือง ภายในเวลาไม่กี่วัน บ้านพักบนเนินเขาและบ้านพักคนงานสร้างสำเร็จไปกว่าครึ่ง ฟู่หมิงกับพวกช่างและคนงานทุกคน ต่างทำงานกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

        ซิ่วอิงมอบแหวนมิติให้กับช่างลู่ แล้วกล่าวว่า

        " ในนี้มีเครื่องสุขภัณฑ์ครบทุกอย่าง ท่านให้คนงานสร้างห้องสุขาได้เลย.. บ้านพักแต่ละแถวให้สร้างห้องสุขา 40 ห้อง แต่ละห้องให้วางอ่างน้ำและที่ตักน้ำไว้หนึ่งชุด"

        " ขอรับนายน้อย"

        ช่างลู่รับคำก่อนจะไปทำตามคำสั่ง ซิ่วอิงจึงเอ่ยกับฟู่หมิง

        " ท่านอาฟู่.. พรุ่งนี้จะเปิดร้านขายโอสถแล้ว เย็นนี้ท่านกับท่านอาทุกคนกลับไปทานอาหารที่จวน จะได้ร่วมกันวางแผนงาน"

        " รับทราบนายน้อย"

        เมื่อสั่งงานเสร็จซิ่วอิงเดินตรวจโรงครัว บ้านพักคนงานและห้องน้ำ สร้างเสร็จเรียบแล้วเป็นที่น่าพอใจ จากนั้นเอาขนมไปให้เด็กๆ พูดคุยอยู่ครู่นึงก็กลับเข้าเมือง

        ‘ที่ทำการทหารรับจ้างจิ้งจอกทมิฬ’

        ‘วู้บบบ’

        ซิ่วอิงออกจากเขามรกตนอกเมือง ใช้วิชาทะลุมิติมาปรากฏตัวยังที่ทำการทหารรับจ้างจิ้งจอกทมิฬ ทันทีที่ร่างเพรียวในชุดจอมยุทธสีดำขลิบทอง โผล่ออกมาจากอากาศอันว่างปล่าว ทหารรับจ้างที่อยู่บริเวณนั้น ตะโกนเสียงดังพร้อมกับนำอาวุธออกมา

        " หยุดน่ะ.. เจ้าเป็นใคร"

        เสียงตะโกนของทหารรับจ้างคนนั้น เรียกสายตาหลายคู่หันมามอง แล้วชายวัยกลางคนผู้นึงเอ่ยอย่างตกตลึง

        " นะ นายน้อย.. พวกเจ้านี่คือนายน้อย จำไม่ได้หรืออย่างไรกัน"

        " คารวะนายน้อย.. "

        เมื่อหายจากอาการตกใจ ทุกคนในบริเวณนั้นกล่าวอย่างพร้อมเพรียงกัน

        " อืม.. ตามสบายเถิด ท่านชื่ออะไร มีตำแหน่งอะไร"

        " เรียนนายน้อย.. ข้ากั๊วะจง รองหัวหน้าคนที่3 ขอรับ"

        รองหัวหน้าชายวัยกลางคนกล่าวตอบ

        " โอ้.. ปฐพีขั้นสูงยินดีกับท่านด้วย"

        " เป็นเพราะนายน้อยสนับสนุนขอรับ.."

        " เป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว.. เอาละ.. ข้ามานี่มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ ท่านไปบอกให้ทุกคนมาประชุมที่ลานด้านข้าง หากมีผู้ใดออกไปด้านนอกก็ไม่เป็นไร"

        " ขอรับนายน้อย.. เชิญท่านไปรับน้ำชาที่ห้องรับแขกก่อนขอรับ"

        " ไม่ต้องมากพิธี.. ข้าจะไปรอที่ลานฝึกเลยแล้วกัน"

        กล่าวจบซิ่วอิงเดินไปยังลานด้านข้าง นั่งลงได้สักครู่ทหารรับจ้างซึ่งเป็นหญิงสาวหน้าตาดีวัย 20 ปีกว่า เอาน้ำชาและของว่างมาให้

        " เชิญนายน้อยดื่มน้ำชาเจ้าค่ะ.."

        ซิ่วอิงรับชามาดื่มพร้อมกับมองสำรวจสตรีตรงหน้า เห็นว่าถึงนางจะอยู่ในระดับยอดยุทธขั้นกลาง แต่กลับมีร่างกายที่อ้อนแอ้นเพรียวบาง เป็นสตรีที่ตัวเล็กคนนึงจึงเอ่ยถามขึ้น

        " เจ้ามีธาตุน้ำ.. แล้วใช้อาวุธอะไร"

        " เรียนนายน้อย.. ข้าน้อยอิงฮัวใช้กระบี่เจ้าค่ะ"

        " เจ้าเป็นสตรีร่างเล็ก อีกทั้งยังใช้กระบี่เป็นอาวุธคู่กาย.. หากต่อสู้กับผู้ที่มีพลังในระดับเดียวกัน ออกจะเสียเปรียบด้านกำลังกายไปบ้าง.. อืมม.. ข้ามีกริชระดับนภาอยู่เล่มนึงจะมอบให้เจ้า พร้อมกับเคล็ดวิชาโจมตีและป้องกันสำหรับธาตุน้ำ.. เข้ามาใกล้ข้า"

        เมื่ออิงฮัวเข้ามาใกล้ ซิ่วอิงชี้นิ้วกลางหน้าผากของนาง แล้วส่งมอบทักษะผ่านทางจิตวิญญาณไปให้ เมื่อแสงขาวพุ่งวาบหายไปในหัวของนาง เป็นอันเสร็จเรียบร้อย

        จากนั้นซิ่วอิงนำกริชจากกระท่อมในมิติส่งให้นาง แล้วกล่าวว่า

        " ที่ข้ามอบให้.. คือเคล็ดวิชาเกราะวารีและวารีสังหาร เจ้าสามารถอัดพลังปราณเข้าสู่กริช แล้วใช้ต่อสู้ในระยะไกลได้.. เจ้าไปศึกษาให้เข้าถึงแก่นแท้ แล้วจะลดความเสียเปรียบด้านร่างกายของเจ้าได้.."

        " ขอบคุณนายน้อย.. ขอบคุณจริงๆเจ้าค่ะ"

        อิงฮัวคำนับรัวๆพลางเอ่ยคำขอบคุณ นางดีใจจริงๆที่ตัดสินใจอยู่กับนายน้อยที่เป็นสตรีเยาว์วัยคนนี้ 

        การกระทำของซิ่วอิงที่มีต่ออิงฮัว ทำให้ทุกคนที่ดูอยู่เกิดความเลื่อมใสในตัวเธออย่างมาก แต่ทหารรับจ้างที่เป็นหญิงต่างอิจฉาอิงฮัวไปตามๆกัน

        ซิ่วอิงเห็นเช่นนั้นจึงเอ่ยขึ้น

        " พวกเจ้าไม่ต้องอิจฉานางไป.. วิชาบางอย่างเหมาะสมกับบางคนเท่านั้น พวกเจ้าลองศึกษาทักษะที่ข้ามอบให้ไปก่อน หากฝึกไม่ได้จริงๆก็มาบอกข้า.. "

        " เจ้าค่ะนายน้อย"

        " อืม.. ทุกคนมากันพร้อมหรือยัง"

        ครั้นซิ่วอิงกล่าวจบ ชายร่างใหญ่ที่มีระดับปราณนภาขั้นต้นเดินออกมา เป็นหัวหน้าเว่ยนั่นเองเข้ามาหาซิ่วอิง แล้วกล่าวขึ้นว่า

        " เรียนนายน้อย ทุกคนพร้อมแล้ว.."

        " โอ้.. หัวหน้าเว่ย ท่านตัดผ่านไประดับนภาได้แล้ว ข้ายินดีด้วย.."

        " ฮ่ะๆๆ.. ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นนายน้อยมอบให้ ถึงแม้นข้าจะตัดผ่านไปยังขั้นนภาแล้ว ข้าก็ยังเต็มใจรับใช้นายน้อยเช่นเดิม.."

        หัวหน้าเว่ยเอ่ยวาจาด้วยท่าทีหนักแน่น

        " ดี .. ดีมาก.. หากท่านอยู่กับข้า ข้าจะทำให้ท่านไปถึงระดับสวรรค์อย่างแน่นอน "

        " ขอบคุณนายน้อย.."

        เมื่อเห็นว่าทุกคนมาพร้อมกันแล้ว ซิ่วอิงกล่าวด้วยน้ำเสียงอันหนักแน่นออกมา

        " ในวันพรุ่งนึ้.. ข้าจะเปิดร้านขายโอสถภายในเมืองมังกรฟ้าแห่งนึ้ คาดว่าอาจจะมีผู้ไม่หวังดีมาก่อกวน.. ข้าจึงต้องการให้พวกท่านทั้งหมดไปดูแลและคุ้มครองร้านโอสถของข้า.. พวกท่านทำได้หรือไม่"

        " ได้ขอรับ/ได้เจ้าค่ะนายน้อย.."

        เสียงตอบรับดั่งกระหึ่มไปทั้งบริเวณ ทำเอาซิ่วอิงยิ้มกว้างด้วยความพอใจ

        " หัวหน้าเว่ย.. พรุ่งนึ้ท่านพาทุกคนไปยังร้านโอสถของข้า"

        " รับทราบนายน้อย.."

        เมื่อหัวหน้าเว่ยรับคำสั่งเรียบร้อย ซิ่วอิงพูดคุยสอบถามถึงการฝึกฝน พรัอมกับชี้แน่ะข้อติดขัดทุกอย่างที่พวกเขาไม่เข้าใจ ก่อนจะออกจากทึ่ทำการทหารรับจ้างมุ่งหน้ากลับจวน เป็นเวลาเที่ยงวันพอดี

        ‘จวนสกุลจ้าว’

        เป็นครั้งแรกที่ซิ่วอิงกลับจวนตอนเที่ยงวัน จึงมีโอกาสได้ทานอาหารกับครอบครัวพอดี 

        แสงแดดยามเที่ยงวันสาดส่องจนรู้สึกได้ถึงไอความร้อน ทุกคนจึงพักผ่อนอยู่ในเรือนตนเองเป็นส่วนใหญ่ ซิ่วอิงเล่นกับน้องสาว สัตว์อสูรทั้งสองตัวและเด็กๆจนบ่ายคล้อย ก่อนจะออกไปตรวจความเรียบร้อยในจวน เสร็จแล้วไปดูการสร้างบ้านพักคนงานที่หลังจวน

        เมื่อไปถึงเห็นช่างกว่า 30 คนกำลังทำงานกันอยู่ โดยมีจ้าวเว่ยผู้เป็นบิดากับพ่อบ้านเหลียนยืนควบคุมดูแล จึงเอ่ยถามออกมา

        " ท่านพ่อ.. พี่สาวอวี้ล่ะเจ้าคะ"

        " อ้าว อิงเอ๋อร์.. พี่สาวอวี้ของเจ้า พ่อให้ไปดูเรือนดอกไม้แล้วล่ะ"

        " เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ.. วันนึ้จะเสร็จหรือไม่"

        " ตอนนึ้สร้างเสร็จไปแล้วสิบกว่าห้อง สิ้นวันนี้น่าจะสร้างได้ 20 ห้อง คงจะพอให้คนงานอยู่กันไปพลางก่อน พรุ่งนี้น่าจะเรียบร้อยทั้งหมด"

        จ้าวเว่ยกล่าวตอบอย่างอารมณ์ดี

        " น่าจะพออยู่กันได้เจ้าค่ะ.. เอิ่ม.. พ่อบ้านเหลียนท่านไปสอบถามคนงานที่มาใหม่ ผู้ใดพอจะทำหน้าที่ผู้ช่วยของท่านได้บ้าง หากมีให้แต่งตั้งเป็นผู้ช่วยท่านได้เลย"

        " ขอรับนายน้อย.."

        " อ้อ.. อีกเรื่องนึง ท่านไปที่ร้านเครื่องปั้นดินเผาของเถ้าแก่ฟง สอบถามว่ามีช่างชำนาญพอที่จะสร้างห้องสุขาได้หรือยัง หากทำได้แล้วให้พามาสร้างห้องสุขาที่จวน"

        " ขอรับนายน้อย ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ขอรับ"

        กล่าวจบพ่อบ้านเหลียนคำนับให้สองพ่อลูก แล้วเดินจากไปทันที

        จ้าวเว่ยแอบเหลือบสายตามองบุตรสาว ในใจรู้สึกทึ่งกับเหตุการณ์เมื่อวานตอนเย็นไม่น้อย บุตรสาวคนโตของเขาอายุเพียงเท่านี้ กลับรู้จักสั่งการทุกอย่างได้ด้วยตนเอง ตัวเขาผู้เป็นบิดากลับสู้นางไม่ได้แม้แต่น้อย อีกทั้งเรื่องต่างๆที่บุตรสาวคนนี้เป็นคนจัดการ ล้วนสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี ถึงแม้นจะเกิดผิดพลาดด้วยเหตุสุดวิสัย แต่บุตรสาวของเขาคนนี้ไม่เคยย่อท้อหรือเสียขวัญสักนิดเดียว

        พ่อบ้านเหลียนหายไปครึ่งชั่วยาม กลับมาพร้อมกับเถ้าแก่ฟงและช่างกว่า 60 คน

        " เรียนนายน้อย.. ช่างพวกนี้ฝึกจนชำนาญมากแล้ว วันนี้สามารถสร้างห้องน้ำที่บ้านข้าน้อยได้อย่างสวยงามทีเดียวขอรับ"

        เถ้าแก่ฟงมาถึงรายงานทันที

        " หือ.. ภายในเวลาครึ่งวันพวกเขาก็ทำได้แล้วงั้นหรือ..”

        ซิ่วอิงเอ่ยออกมาด้วยความแปลกใจ

        “ ขอรับ.. พวกคนงานบอกว่า แบบที่นายน้อยให้ทำนั้นไม่ยากเลยขอรับ”

        “ อืม.. ดีมาก เช่นนั้นแบ่งช่าง20คน ไปสร้างห้องสุขาที่ข้างเรือนใหญ่และเรือนรับแขกที่ละ 3 ห้อง.. ส่วนข้างบ้านพักคนงานให้เริ่มสร้างได้เลย ภายในสองชั่วยามคงเรียบร้อยกระมัง.."

        " เสร็จแน่นอนขอรับนายน้อย" 

        เถ้าแก่ฟงตอบรับอย่างมั่นใจ จากนั้นให้ช่างเริ่มสร้างห้องสุขาและห้องอาบน้ำหญิง ตามแบบที่ซิ่วอิงต้องการทันที

        ด้วยความที่โลกนี้เป็นโลกที่มีการใช้พลังปราณ เพียงสองชั่วยามช่าง60กว่าคน สามารถห้องสุขา 40 ห้อง ห้องอาบน้ำอีก 20 ห้องสำเร็จลงได้

        ซิ่วอิงที่ติดตามดูวิธีการสร้างทุกขั้นตอน เธอเพิ่งรู้ว่าการขุดหลุมเพียงให้ผู้มีธาตุดิน ลงมือใช้พลังปราณกดลงไปบนพื้นดิน สามารถขุดหลุมลึกกว่า 3-4 วาได้อย่างสบายๆ นี่มันไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ การวางท่อเพียงแค่ใช้ลมปราณบังคับวางลงไปครู่เดียวก็เรียบร้อย สรุปแล้วห้องสุขาห้องนึงใช้เวลาแค่ชั่วก้านธูปเท่านั้น

        เมื่อรับรู้เช่นนั้น ซิ่วอิงจึงสั่งให้เถ้าแก่ฟงสร้างห้องสุขาและห้องน้ำ ภายในร้านขายโอสถ และเรือนดอกไม้ที่จะทำร้านน้ำชาเสียด้วยเลย โดยเฉพาะร้านขายโอสถต้องใช้ของดี และสร้างให้เสร็จภายในวันนี้

        เพราะพรุ่งนี้เมื่อร้านขายโอสถเปิด จะต้องมีแขกและลูกค้าเข้าใช้บริการเป็นจำนวนมาก เป็นช่องทางในการเปิดตัวสินค้าอีกช่องทางนึง ซึ่งเถ้าแก่ฟงรับปากว่าจะทำให้แล้วเสร็จภายในวันนี้ พร้อมใช้ในวันพรุ่งนี้แน่นอน

        เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ซิ่วอิงเรียกคนงานและคนรับใช้ มารับรู้ถึงวิธีการใช้ห้องสุขาและห้องอาบน้ำ ทุกคนไม่เว้นแม้กระทั่งผู้เป็นบิดาและมารดา เมื่อรู้จักวิธีการใช้และประโยชน์ของมัน ถึงกับตื่นตะลึงกับความคิดของซิ่วอิง 

        เย็นวันนั้นหลังจากทานอาหารกันเรียบร้อย ซิ่วอิง จ้าวเว่ย ตงห่าวกับพวก ประชุมวางแผนในการเปิดร้านขายโอสถในวันพรุ่งนี้ อีกทั้งยังวางแผนป้องกันเหตุไว้อย่างพร้อมสรรพ ก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน

        ‘มิติส่วนตัวของซิ่วอิง’

        คืนนั้นเมื่อทุกคนในเรือนนอนหลับ ซิ่วอิงเข้าไปในมิติส่วนตัวทันที ตรงไปยังแปลงสมุนไพรของอาจารย์ นำสมุนไพรสำหรับปรุงโอสถเยาว์วัย โอสถป้องกันพิษ โอสถวารีชำระและโอสถระดับสูงออกมา ก่อนจะเริ่มปรุงอย่างตั้งใจ

        ‘ผ่านไปสามวันในมิติ’

        ซิ่วอิงปรุงโอสถที่ต้องการจนครบทุกชนิด ก่อนจะลงไปอาบน้ำชำระร่างกายในลำธารใส เสร็จแล้วจึงเริ่มบ่มเพาะพลังปราณอย่างจริงจังอีกครั้ง เธอมีเวลาสามชั่วยามในโลกภายนอก ซึ่งในมิติเท่ากับหกเดือน จึงพยายามอย่างเต็มที่ เพื่อยกระดับพลังปราณของตนเองอีกครั้ง

        ‘4 เดือนผ่านไปในมิติ’

        ‘ปังงง’

        เสียงระเบิดของพลังปราณในตันเถียรของซิ่วอิง เป็นสัญญาณว่าเธอสามารถทะลวงระดับไปได้อีกครั้งนึง ผ่านไปสี่เดือนในมิติส่วนตัว ซิ่วอิงก็ทะลวงไปยังนภาขั้นต้นได้สำเร็จ ครั้งนี้เธอใช้โอสถระดับนภาไปหลายสิบเม็ดเช่นเดิม

        ‘อ่าๆ.. ในที่สุดเราเพิ่มระดับพลังไปได้อีกขั้นนึง แต่ต้องแลกกับการสิ้นเปลืองทรัพยาการไปมากมาย.. นี่หากไม่มีมิติและสมุนไพรระดับสูงของอาจารย์.. ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด’

        ซิ่วอิงใช้เวลาสิบกว่าวันปรับพลังลมปราณให้เสถียรที่สุด จากนั้นฝึกกระบวนท่าทักษะต่อสู้จนช่ำชอง โดยทักษะที่เธอชอบใช้อย่างมายาเร้นเงา ดาบทะลายฟ้า ฝ่ามือไร้ลักษณ์

        และทักษะใหม่ที่ต้องมีปราณระดับนภาขึ้นไปถึงจะฝึกได้คือ ดัชนีทะลุมิติ ซึ่งเป็นทักษะที่เรียกว่าโคตรโกงก็ว่าได้ เพราะหากฝึกจนถึงขั้นสูง สามารถใช้พลังดัชนีทะลุมิติไปถึงคู่ต่อสู้ในทันที โดยที่คู่ต่อสู้ไม่อาจรับรู้ถึงที่มาของพลัง ยามที่รู้ตัวพลังนั้นก็มาถึงตัวเสียแล้ว

        ก่อนรุ่งสางซิ่วอิงอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วออกจากมิติ เข้าไปดูห้องเห็นน้องสาวนอนกอดเสี่ยวอันหลับอย่างมีความสุข เมื่อคืนน้องสาวกลับมานอนกับเธอเหมือนเดิมแล้ว เพราะเธอต้องการสอนน้องสาวบ่มเพาะนั่นเอง เสี่ยวไป๋ที่นอนหมอบอยู่หน้าเตียงผงกหัวขึ้นมองเล็กน้อยแล้วนอนต่อ

        เมื่อเห็นว่าน้องสาวยังนอนหลับอย่างสบาย จึงออกไปด้านนอกและสั่งหยูฮัวชงชาไปให้ที่ศาลา นั่งจิบชาอยู่ครู่นึงมารดากับบิดามาสมทบ จึงเล่าแผนการในวันนี้ให้ทั้งสองฟังคร่าวๆ ก่อนจะออกจากจวนพร้อมกับบิดา เพื่อไปเตรียมงานเปิดร้านโอสถในเช้าวันนี้

        …………………………………………….

        + ธุรกิจแรก.. วันเปิดจะมีปัญหารึเปล่าน้อ +