สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 76

“ฟู่ว !! ในที่สุดก็เสร็จสักที ทำเอาหารพันกว่าที่นี่เป็นงานที่หนักจริงๆสำหรับคนเดียว” สตีฟพูดก่อนจะหยิบมือถือออกมาดูเวลาซึ่งเป็นเวลาเจ็ดโมงครึ่งแล้วซึ่งอีกครึ่งชั่วโมงก็จะเรื่มอาหารเช้าสำหรับวันแรกในการทำงานของเขาแล้ว

ซึ่งจริงๆแล้วสตีฟนั้นเตรียมวัตถุดิบเสร็จตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงแรกแต่ที่ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงในการทำแบบนี้นั้นเป็นเพราะการอบไก่ และอบขนมปังตั้งใช้เวลานานแถมเตาที่ใช้ยังต้องใช้ทำทีละอย่างอีกด้วยทำให้มันใช้เวลามากนั่นเอง

“โอ้นี่คุณสตีฟทำเสร็จแล้วเหรอครับกลิ่นหอมมากเลย !!!” เสียงอาจารย์เอียนดังมาจากหน้าห้องครัว

“อ้าวอาจารย์เอียนเตรียมสอนเสร็จแล้วเหรอครับ” สตีฟถาม

“ใช่ครับผมเตรียมเสร็จแล้วว่าแต่คุณสตีฟทำอาหารได้ไวมากเลยนะครับเนี่ย ปกติพ่อครัวเรากว่าจะทำเสร็จก็เกือบๆแปดโมงเช้าแต่คุณสตีฟทำเสร็จก่อนตั้งครึ่งชั่วโมงแน่ะไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าคนที่ไม่มีประสบการณ์ทำอาหารทีละจำนวนเยอะๆแบบนี้จะทำทัน” อาจารย์เอียนพูดด้วยความแปลกใจเขานั้นเป็นเชฟมาทั้งชีวิตเขารู้ดีว่าการทำอาหารให้คนๆเดียวกินและการทำอาหารให้คนจำนวนมากกินนั้นแตกต่างกันอย่างมาก เพราะการทำอาหารทีละจำนวนมากๆนั้นต้องใช้ประสบการณ์สูงนั่นเอง

“ว่าแต่นี่อาจารย์เอียนจะมาช่วยผมเหรอครับ” สตีฟถาม

“ใช่ครับปกติผมจะมาช่วยพ่อครัวตอนตักอาหาร” อาจารย์เอียนพยักหน้าสตีฟได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมา

อาจารย์เอียนแกคงรักการทำอาหารน่าดูถึงแม้แกจะปรุงมันไม่ได้แล้วแต่ขอแค่ได้ตักให้คนได้กินแกก็คงรู้สึกมีความสุขแล้วล่ะมั้ง สตีฟคิดในใจ

“ดีเลยครับถ้าอย่างนั้นมาช่วยผมยกไปด้านนอกกันดีกว่าครับ” สตีฟพูด

“ครับ” อาจารย์เอียนพยักหน้าก่อนจะเดินมาช่วยสตีฟยกแซนวิสไก่ และตับไก่บดไปที่ด้านนอก

เวลา 8.00 น.

“เอ้าเด็กๆเข้าแถวด้วยนะอย่าแซงกัน นั่นตรงนั้นน่ะอย่าทะเลาะกันสิ” เสียงอาจารย์เอียนพูดก่อนจะชี้ไปที่เด็กในแถวที่ทะเลาะกันอยู่

“นี่ๆลุงมองอะไรอยู่ได้เมื่อไหร่จะตักตับบดให้ผมล่ะ” เด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดกับสตีฟที่มองอาจารย์เอียนอยู่

“อุ๊ก !! ลุงอีกแล้วเหรอ อ่ะนี่เจ้าหนูตับบด กินเยอะๆนะจะได้โตไวๆ” สตีฟรู้สึกจุกหลังจากได้ยินเสียงเด็กเรียกเขาว่าลุง

นี่เราหน้าแก่ขนาดนั้นเลยงั้นเหรอ !! สตีฟคิดในใจก่อนจะตักอาหารให้เด็กๆต่อไปเวลาผ่านไปเกือบอีกครึ่งชั่วโมงเด็กชั้นประถมก็หมดและเริ่มมีเด็กมัธยมมาต่อแถวเพื่อรับอาหารของสตีฟ

“นี่ๆอาจารย์เอียนครับทำไมเราถึงไม่ทำเป็นบุฟเฟ่ต์ให้เด็กๆมาหยิบเองล่ะครับ” สตีฟถามเพราะถ้าทำแบบนั้นอาจจะง่ายกว่าก็ได้

“ถ้าเป็นกับเด็กมัธยมปลายอาจจะทำได้ครับ แต่ถ้าเป็นเด็ก ประถมและเด็กมัธยมต้นนั้นมันควบคุมยากครับ เพราะถ้าเป็นบุฟเฟ่ต์เด็กพวกนั้นจะหยิบกันเยอะมากโดยไม่รู้ตัวว่ากินไม่หมด อีกทั้งมันยังวุ่นวายด้วยเพราะเพราะเด็กๆจะเข้าไปแย่งกันตักอาหาร และยังมีอีกหลายเหตุผลครับที่ไม่เหมาะทำแบบบุฟเฟ่ต์” อาจารย์เอียนอธิบาย

“อ๋อแบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจตอนนั้นเองก็มีเสียงเด็กวัยรุ่นคนนึงพูดออกมาเสียงดัง

“เฮ่ !! ลุงคนเนี้ยเหรอแฟนอาจารย์ซาร่า” เสียงเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งพูด

“ใช่เจมส์ฉันจำได้ว่าเคยเจอลุงแกครั้งหนึ่งที่หน้าโรงเรียนตอนนั้นฉันได้ยินลุงคนนี้คุยกับยามลุงแกบอกว่าแกเป็นสามีอาจารย์ซาร่า” เพื่อนของเด็กที่ชื่อเจมส์พูด

สตีฟหันหน้าไปดูก่อนจะเห็นเด็กผมทองคนหนึ่งหน้าตาดูแล้วกวนส้น มากๆคนหนึ่งยืนยักคิ้วให้เขาอยู่รอบๆตัวของเด็กคนนี้และเพื่อนนั้นไม่มีใครอยู่ใกล้เลยในระยะหนึ่งเมตร

หน้าต่างชื่อ : เจมส์ เอเธอร์ Level : 24อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 16ฉายา : ธันเดอร์บอยRank : F

อายุสิบหก ลูกศิษย์ของซาร่างั้นเหรอ !! สตีฟคิดหลังจากเห็นสถานะของเด็กคนนี้

“เฮ่ลุงเป็นพ่อครัวคนใหม่งั้นเหรอ เอาแซนวิสมาลองชิมหน่อยสิ” เด็กที่ชื่อเจมส์เดินเข้ามาก่อนจะพูดกับสตีฟแบบหยาบๆ

“เอาตับบดหรือเปล่าเจ้าหนู !!” สตีฟถาม

“เรียกใครว่าเจ้าหนูฟระลุง อยากตายหรือไง เป็นแค่คนธรรมดาเลเวลหนึ่งแท้ๆ เดี๋ยวพ่อก็ตบร่วงหรอก” เจมส์ตะคอกใส่สตีฟ

“เฮ่เจมส์ !! พูดกับผู้ใหญ่แบบนั้นไม่ดีเลยนะ” อาจารย์เอียนที่ยืนอยู่ใกล้ๆสตีฟดุใส่เด็กที่ชื่อเจมส์

“เหอะคนแก่แบบอาจารย์เอียนไม่ต้องยุ่งหรอก เดี๋ยวจะไม่ได้แก่ตายนะ !!!” เจมส์หันไปพูดใส่อาจารย์เอียน

“เจมส์อย่าคิดว่าอาจารย์ไม่กล้าทำอะไรเธอนะ รีบๆเอาอาหารแล้วไปกินได้แล้ว !!!” อาจารย์เอียนพูดก่อนจะตักอาหารให้เด็กในแถวตัวเองต่อ

ปึด !! ไอ้เด็กนี่ไม่มีสัมมาคารวะเลยพ่อแม่ไม่สั่งไม่สอนหรือไงฟระ !!!!! สตีฟคิดในใจอย่างอดกลั้นก่อนจะรีบๆตักอาหารส่งให้เด็กนี่ให้เสร็จ

ปึง !! เสียงสตีฟวางถาดอาหารเสียงดังจนเจมส์หันมามอง

“อาหารของเธอได้แล้วรีบๆรับไป คนข้างหลังเขารออยู่” สตีฟพูดก่อนจะมองเจ้าเด็กนี่นิ่งๆ

“หึ !! กล้าดีนี่ลุง” เจมส์หัวเราะมุมปากก่อนจะเดินมารับถาดอาหารไป

“นี่ลุงทางที่ดีเลิกกับอาจารย์ซาร่าไปซะเถอะคนธรรมดาแบบลุงไม่เหมาะกับอาจารย์หรอก อาจารย์น่ะเอาไว้ผมโตอีกสักสองปีผมจะให้พ่อมาขอไปเป็นเมียเอง !!!!” เจมส์พูดเบาๆให้ได้ยินกับสตีฟสองคนก่อนจะเดินจากไปพร้อมถาดอาหารในมือ

ไอ้เด็กเวรนี่ ที่แท้เอ็งก็เล็งซาร่าอยู่นี่เอง !!!!!!!! สตีฟคิดในใจก่อนจะมองเห็นเศษหินก้อนหนึ่งที่อยู่ที่พื้นเขาก้มลงไปแอบหยิบขึ้นมาในมือก่อนจะตักอาหารให้เพื่อนของเจมส์อีกคน

“ลุงนี่ซวยชะมัดโดนเจ้าเจมส์หมายหัว หวังว่าลุงคงอยู่ได้ถึงอาทิตย์หน้านะ ฮ่าๆๆๆ” เพื่อนของเจมส์พูดก่อนจะหัวเราะออกมาและรับถาดอาหารไปสตีฟไม่รอช้าตรวจดูสถานะของเพื่อนของเจ้าเด็กเจมส์นี่ทันที

หน้าต่างชื่อ : ทอมมี่ กริมสัน Level : 20อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 16ฉายา : นักมายากลRank : F

“คุณสตีฟอย่าไปสนใจเด็กพวกนั้นเลยครับ พวกนั้นอาศัยว่าครอบครัวมีอิทธิพลเลยกร่างไปทั่ว” อาจารย์เอียนพูด

“มีอิทธิพล ???” สตีฟสงสัย

“พ่อพวกนั้นเป็นฮีโร่ระดับ S ในแนวหน้าน่ะครับ” อาจารย์เอียนกระซิบบอก

“อ๋อ” สตีฟพยักหน้าเข้าใจก่อนจะมองเด็กที่ชื่อเจมส์และเพื่อนที่กำลังเดินไปนั่งโต๊ะ

สตีฟแกล้งยกมือขึ้นมาเกาหัวก่อนจะมองไปที่เจมส์และรีบดีดหินที่แอบเก็บมาในมือไปที่เจมส์ทันที

ปิ้ว !! สตีฟดีดหินออกไปด้วยความเร็วที่สูงมากๆจนไม่มีใครสามารถมองทัน

โคร่ม !!! เสียงเด็กที่ชื่อเจมส์ล้มหน้าคะมำกับพื้น

“เฮ้ย !! ใครผลักวะ !!!!!!!” เสียงเจมส์ตวาดลั่นไปทั่วโรงอาหารก่อนจะมองสภาพเสื้อผ้าของตัวเองที่มีคราบตับบดเลอะอยู่

“ชิ !! อย่าให้จับได้นะตายแน่” เจมส์สบถออกมาอย่างอารมณ์เสียก่อนจะเดินไปห้องน้ำทันทีโดยไม่สนใจจะเก็บหรือทำความสะอาดเลยสักนิด

“เจมส์มันบ้าหรือเปล่าฟระใครจะไปผลักมันเพราะไม่มีใครอยากไปอยู่ใกล้ๆมันในระยะหนึ่งเมตรอยู่แล้ว” เด็กนักเรียนคนหนึ่งพูดออกมา

“นั่นสิคงสะดุดขาตัวเองแล้วกลัวขายหน้าล่ะมั้งเลยหาว่ามีคนผลัก” นักเรียนหญิงที่ต่อแถวอยู่พูด

“เฮ้อให้ตายเถอะผมขอไปเรียกคนมาทำความสะอาดก่อนนะคุณสตีฟ” อาจารย์เอียนพูดก่อนจะถอนหายใจออกมา

“ครับอาจารย์” สตีฟพยักหน้าก่อนจะมองไปทางเด็กๆที่ต่อแถวอาจารย์เอียนอยู่

“เด็กๆตัดมาแถวนี้เลยก็ได้นะ ต่อสองแถวไปเลย” สตีฟพูดก่อนจะเร่งความเร็วในการตักขึ้นทันที

เก้าโมงเช้า

“ฟู่วในที่สุดก็หมดสักที งานหนักเหมือนกันนะครับเนี่ยเพราะพอสิบโมงก็ต้องไปเตรียมอาหารต่อแล้ว” สตีฟถอนหายใจออกมาตอนนี้ห้องครัวเหลือเพียงเขาคนเดียวเพราะอาจารย์เอียนไปสอนแล้วนั่นเองตอนนั้นเองประตูห้องครัวก็มีเสียงคนเคาะ

ก๊อก !! ก๊อก !! ก๊อก !! สตีฟหันไปมองที่หน้าประตูก่อนจะยิ้มออกมา

“มาทำอะไรแถวนี้ล่ะไม่มีสอนหรือไงซาร่า” สตีฟถามที่แท้คนที่มาก็คือซาร่านั่นเอง

“มีสอนตอนบ่ายน่ะ เป็นไงงานวันแรกเหนื่อยมั้ย” ซาร่าถาม

“ไม่เลยไม่สักนิด” สตีฟส่ายหน้าเขานั้นจะไปเหนื่อยได้ไงล่ะงานแค่นี่กับค่าสถานะของเขานั้นถือว่าเบาจะตายไป

“ได้ข่าวว่าโดนลูกศิษย์ของฉันเขม่นเข้าให้งั้นเหรอ” ซาร่าถามพลางก่อนจะหยิบขวดน้ำออกมาและโยนให้สตีฟ

หมับ !! แกร๊ก !! สตีฟรับก่อนจะเปิดฝามันและดื่มน้ำไปหลายอึก

“เจอเด็กที่ชื่อเจมส์ กับเด็กที่ชื่อทอมมี่น่ะ” สตีฟพูด

“อ๋อเจ้าเด็กสองคนนั้นนี่เอง” ซาร่าพยักหน้าเข้าใจ

“ดูเหมือนจะเป็นตัวแสบประจำโรงเรียนเลยนะ” สตีฟพูด

“ก็นะพวกนั้นอาศัยบารมีพ่อน่ะ พ่อพวกนั้นเป็นฮีโร่ระดับสูงในแนวหน้าเลยกร่างไปทั่ว แต่ไม่กล้าหือกับฉันหรอก” ซาร่าพูด

เจ้าเด็กนั่นมันจะไปกล้าหือกับเธอได้ไงก็มันชอบเธอนี่หว่า สตีฟคิด

“แล้วพ่อเด็กนั่นเลเวลอะไรเหรอ” สตีฟถาม

“เจอเอ็ดดี้ล่าสุดหมอนั่นเลเวลเกือบจะหนึ่งร้อยสามสิบล่ะมั้ง” ซาร่าพูดอย่างไม่แน่ใจเพราะไม่ได้เจอหลายเดือนแล้ว

“หือเรียกเหมือนสนิทเลยนะ” สตีฟแปลกใจ

“ก็นิดหน่อยน่ะพอดีเมื่อก่อนเคยปาร์ตี้ด้วยกันน่ะ” ซาร่าพูดออกมา

แคนนาดา

“จังหวะนี้ล่ะกระโดดซะ !!!!!!” เสียงชายคนหนึ่งตะโกนออกมาก่อนจะมองไปที่ฝูงสัตว์กลายพันธ์หลายสิบตัวด้านหลังที่ถูกคนพวกนี้วิ่งล่อมา

ย๊าก !!!!!! เสียงเหล่าคนที่ลากสัตว์กลายพันธ์มาร้องตะโกนก่อนพวกเขาจะกระโดดให้สูงที่สุด

ทันเดอร์วิป !!!! เสียงตะโกนชื่อสกิลดังออกมาจากชายคนนั้นก่อนจะมีสายฟ้าถูกปล่อยออกมาเป็นรูปแส้ชายคนนั้นไม่รอช้าเหวี่ยงมันไปในแนวนอนที่สัตว์กลายพันธ์พวกนั้นทันที

ฟิ้ว !!!!!! หวืด !!!!!!!!! โฮ่ก !!!!!!! เสียงสัตว์กลายพันธ์หลายสิบตัวถูกช็อตด้วยไฟฟ้าจนร่างของมันเกรียม

ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! ร่างของฮีโร่ที่กระโดดเมื่อครู่ค่อยๆร่วงลงมาทีละคน

“เยี่ยมเลยสกิลนายยังแรงเหมือนเดิมเลยนะเอ็ดดี้” ฮีโร่คนหนึ่งพูดก่อนจะเดินมาตบบ่าของเอ็ดดี้เบาๆ

“ใช่ๆทีเดียวจัดการได้เป็นสิบเก็บเลเวลกับนายนี่สบายจริงๆ” ฮีโร่อีกคนพยักหน้าเห็นด้วย

“พวกนายก็กะจังหวะกระโดดได้ดีเหมือนกัน พวกเรารีบไปเก็บศพพวกมันดีกว่า” เอ็ดดี้พูดก่อนจะตรวจดูสถานะของตัวเอง

หน้าต่างชื่อ : เอ็ดดี้ เอเธอร์ Level : 131อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 36ฉายา : ธันเดอร์มาสเตอร์Rank : SS
“ให้ตายเถอะอยู่กับพวกนี้มาตั้งหลายเดือนเลเวลพึ่งจะขึ้นมาสองเลเวลเองงั้นเหรอ แถมลากได้ทีละไม่กี่สิบตัวไม่เหมือนตอนเก็บเลเวลกับซาร่าเลยแฮะ ตอนนั้นซาร่าลากทีละตั้งสองสามร้อยตัว” เอ็ดดี้พูดพลางนึกถึงตอนที่ยังปาร์ตี้กับซุปเปอร์เกิร์ลอยู่ตอนนั้นซาร่าเล่นบินลากสัตว์กลายพันธ์ทีละเป็นร้อยๆตัวให้เขาได้ใช้สกิลใส่มันเต็มๆ

“จะว่าไปไม่ได้กลับนิวยอร์คมาก็สี่เดือนแล้วสินะ กลับไปหาลูกบ้างดีมั้ยนะ” เอ็ดดี้พูดพลางนึกถึงหน้าลูกที่ไม่ค่อยจะได้เจอกันเท่าไหร่

“เฮ่เอ็ดดี้พวกเราเก็บเสร็จแล้วกลับกันเถอะ” เสียงฮีโร่ในทีมตะโกนบอกหลังจากเก็บซากพวกมันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“โอ้ไปกันเถอะ” เอ็ดดี้พยักหน้าก่อนจะเดินไปขึ้นรถเพื่อกลับไปที่สมาคมเพื่อเอาร่างของสัตว์กลายพันธ์พวกนี้ไปขึ้นเงิน

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 76 ไอ้เด็กเวร !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 76 ไอ้เด็กเวร !!

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้