และสิ่งแรกที่กมลาเห็นตอนลืมตาก็คือกระเป๋าหนังสีน้ำตาลทรงกล่องแบบกระเป๋าเอกสารโบราณวางอยู่ข้างตัวมีกระดาษโน้ตแผ่นเล็กเขียนด้วยลายมือหางตวัด ‘สำหรับกมลา’ วางอยู่บนนั้นเป็สิ่งยืนยันว่าการพบกับคุณไซมี่คือเื่จริง
เ้าของชีวิตใหม่ในร่างหญิงสาวลุกขึ้นนั่งรูดซิปกระเป๋าจากกึ่งกลางไปด้านข้างให้ฝากระเป๋าตั้งขึ้นคล้ายกับจอโน้ตบุ๊ก
‘สารพันพาณิชย์’ ปรากฏอยู่กลางจอ เมื่อใช้นิ้วแตะบนจอก็สามารถพลิกเปิดทีละหน้าหนึ่งหน้าคือหนึ่งร้านค้าที่เต็มแน่นด้วยสินค้าพร้อมนำเสนอหลากหลายหมวดแยกย่อยได้อีกหลายหน้าตรงฐานกระเป๋าแบ่งครึ่งเป็แป้นพิมพ์ อีกด้านเป็กล่องมีฝาเลื่อนเปิดปิด ในนั้นมีแผ่นพับสี่ตอนอยู่หนึ่งฉบับ
กมลาหยิบคู่มือที่คุณไซมี่บอกขึ้นมาเปิดอ่านคร่าวๆ มันบอกวิธีสั่งซื้อสินค้าจากห้างสารพันพาณิชย์วิธีไม่ยากแค่เลือกของใส่ตะกร้า รอสรุปยอดจากนั้นวางเงินลงในกล่องประตูมิติคล้ายกับระบบฝากเงินสดที่ตู้ของธนาคารรอรับข้อความว่าจะมีพนักงานมาส่งของวันไหนบรรทัดสุดท้ายของคู่มือระบุว่าการใช้งานห้างสรรพสินค้าเคลื่อนที่ขอให้เป็ความลับ
กมลาเลื่อนหนาจอดูบรรดาร้านรวงที่มีสินค้าั้แ่สมัยเธอยังเป็เด็กจนถึงสินค้าในยุคปีพ.ศ.2564ที่จากมา
มีเสียงเคาะประตูห้องหญิงสาวปิดกระเป๋าหนังลง วางหมอนทับแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมไว้อีกชั้น
“ป้าเข็มนะ”
“แก้วตื่นแล้วจ้ะ”
หลังเสียงขานรับหญิงสาวคนหนึ่งก็ผลักประตูเดินเข้ามาในห้อง
ข้อมูลชีวิตความทรงจำต่างๆของกมลาเข้ามาแทรกซึมในสมองของคนมาอยู่ใหม่ไม่มีขาดตก ผู้หญิงอายุสี่สิบปีคนนี้คือป้าเข็มเป็ลูกพี่ลูกน้องของน้ำนวล คุณแม่ที่ตายจากลูกสาวลูกชายไปเมื่อห้าปีก่อน
“เป็ไงบ้างลูกป้าเข็มได้ยินเสียงเดินก็เลยมาถามว่าค่ำนี้อยากกินอะไรอ่อนๆ แทนแกงส้มมะละกอไหม”
“แกงส้มสิป้าเข็มปลาช่อนแดดเดียวทอดของแก้ว กุนเชียงทอดของกุลอย่าเปลี่ยนเชียวนะ”
ชีวิตแสนสุขในโลกใหม่เริ่มต้นด้วยได้กินของโปรดนี่แหละคือนิมิตหมายอันดีไว้คราวหน้าเธอจะทำแกงส้มมะละกอดอกแคสูตรใส่น้ำปลาร้าอย่างที่เคยทำกินในโลกโน้นให้ป้าเข็มลองชิม
สีหน้าป้าเข็มแสดงความห่วงใยชัดเจนกมลาเลยเข้าไปกอดเธอด้วยนิสัยอ้อนแบบชอบทำเวลารู้สึกไว้วางใจหรือเห็นใครสักคนคือคนสำคัญ
อืม...พื้นเพนิสัยของกมลาตามระบบไม่ต่างจากตัวตนเดิมเมื่อตอนเป็สราญสักนิด
“แก้วก็แค่เมาแดดนิดหน่อยเอง”
“นิดหน่อยตรงไหนนอนเป็ลมใต้ต้นชมพู่โน่น”
ก็ง่ายดีเหมือนกันตายแล้ววาร์ปเข้าร่างคนนอนเป็ลมเนี่ย หลังแยกจากคุณไซมี่ ก่อนจะฟื้นเธอได้ข้อมูลเพิ่มว่านี่ไม่ใช่การตายแล้วมาแทนที่ชีวิตของกมลาแต่กมลาถูกสร้างไว้รอคนที่มีลักษณะคล้ายกันเกินกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ แนวๆว่ากมลาคือร่างสำรองของสราญในโลกคู่ขนาน ส่วนชีวิตคนอื่นที่เกี่ยวข้องกับเธอก็มีความรู้สึกนึกคิดเจ็บได้ตายเป็เหมือนคนในโลกปรกติ
“ก็เห็นมันแดงหลายพวงแล้วอยากเก็บมาแช่เย็นรอกุลกลับบ้าน แดดร้อนก้มๆ เงยๆ มันเลยหน้ามืดนิดเดียวเองป้าเข็ม”
ณกุลคือน้องชายอายุสิบหกกมลาเกิดและเติบโตที่ประเทศไท บ้านหลังนี้อยู่ในจังหวัดศรีพนาห่างจากเมืองหลวงที่ชื่อกรุงไชยราวเจ็ดสิบกิโลเมตรบ้านและที่ดินสิบไร่เป็มรดกที่แม่ทิ้งไว้ให้ตามพินัยกรรม
พ่อของกมลากับณกุลยังมีชีวิตอยู่แต่เขาอยู่บ้านกลางกรุงของเมียหลวงซึ่งยึดครองเป็ของตัวเอง แล้วผลักไสอดีตเมียกับลูกมาอยู่ที่ศรีพนา
น้ำนวลเป็ลูกสาวคนเดียวของพ่อผู้ชราและกำพร้าแม่ั้แ่เด็กตัวพ่อมีเพื่อนรุ่นน้องคนสนิทที่รักนับถือกัน จึงไว้วางใจจัดแจงให้เธอแต่งงานกับลูกชายของเขาโดยไม่รู้เจตนาชัดว่าแท้จริงแล้วกอบศักดิ์แต่งงานกับน้ำนวลก็เพื่อหวังสมบัติของเศรษฐีแก่
เมื่อผู้เป็พ่อสิ้นบุญจากคุณหนูใช้ชีวิตกลางเมืองก็ถูกหย่าแล้วขับไล่มาอยู่บ้านต่างจังหวัดเพราะอดีตสามีไร้รักหันไปเชิดชูเมียน้อยออกนอกหน้าหนำซ้ำยังรักใคร่เอ็นดูแต่ลูกชายสองคนจากเมียรัก
อีกหนึ่งเื่เลวร้ายที่กมลาในตอนนี้นึกรังเกียจนายกอบศักดิ์ก็คือเขาบังคับใจป้าเข็มให้สมยอมเป็เมียอีกคนเพื่อที่ป้าเข็มจะได้อยู่ดูแลพวกเธอ ไม่อย่างนั้นเขาขู่จะให้ลูกสองคนอยู่กับลุงมิ่งและป้าเลื่อนที่เป็คนรับใช้เก่าแก่ของคุณแม่
ป้าเข็มรักหลานและไร้ทางไปจึงยอมเป็เมียเก็บแต่เธอไม่ยอมมีลูกกับกอบศักดิ์ สถานะเมียเก็บของป้าเข็มจะสิ้นสุดลง่ปลายปีนี้ตามสัญญาบัดซบเมื่อถึงวันเกิดที่กมลาอายุสิบเก้าปีเต็ม
“แล้วชมพู่ของแก้วช้ำหรือเปล่า”
“ที่ช้ำลุงมิ่งโยนเข้าไปในเล้าไก่แล้ว”
“ปะ...เข้าครัวกันจะบ่ายสามแล้วเผื่อมีเวลาแก้วอยากกินบัวลอย หัวเผือกที่ลุงมิ่งขุดเมื่อเช้าฟักทองนึ่งเหลือในตู้เย็นเอามาทำด้วยก็ดีนะป้าเข็ม”
ภาพตู้เย็นรุ่นโบราณแบบที่เคยเห็นในบ้านของครูใหญ่โรงเรียนประถมตอนอยู่โลกเก่าเด่นชัดในหัวเมื่อย้อนมาอยู่สถานที่แห่งอดีตคล้ายประเทศไทยยุคปีพ.ศ.2530 เธอต้องไปดูให้เห็นกับตาอีกครั้ง
เป็อย่างคุณไซมี่บอก ชีวิตของกมลากับน้องชายไม่ได้ขัดสนนักเพราะยังได้รับเงินเลี้ยงดูน้อยนิดจากผู้เป็พ่อยังมีป้าเข็มและคนเก่าแก่ในบ้านคอยดูแล เธออยู่บ้านไม้ใต้ถุนสูง มีที่ดินสิบไร่ไม่ไกลจากถนนใหญ่ด้านหลังคือแม่น้ำที่ยังใช้สัญจรทางเรือ
รอเธออายุเต็มสิบเก้าปีก็จะเป็อิสระเพราะราตรีเมียรักของกอบศักดิ์เคยมายื่นคำขาดแล้วว่าให้คนเป็พ่อหยุดส่งเสียลูกหญิงชายบ้านนี้เป็ไปได้ก็ไม่อยากให้คนเป็ผัวแวะเวียนมาที่นี่อีก
“ทำไมวันนี้ดูห่วงแต่เื่กินนัก”ถามไปอย่างนั้นเอง คนเป็ป้าเดินนำหลานสาวออกจากห้อง
“ของอร่อยทำให้ชีวิตมีความสุขไงจ๊ะโดยเฉพาะของกินฝีมือป้าเข็ม ไม่งั้นตอนเราทำขนมไปขายตลาดหรืองานบุญคนไม่แย่งกันซื้อแย่งกันโกยหรอกจ้ะ”
“ปากหวาน”
“แก้วพูดเื่จริง”ฝีมือทำกับข้าวทำขนมของป้าเข็มเรียกว่าแบบผู้ดีเก่า ไม่ด้อยกว่าฝีมือแม่น้ำนวลที่จบจากโรงเรียนสอนกุลสตรีแต่ความเป็ผู้ดีของแม่กับป้าก็ดึงใจผู้ชายอย่างกอบศักดิ์ไว้ไม่ได้ เพราะรายนั้นชอบเกลือกกลั้วกับผู้หญิงอย่างราตรี
อาชีพผู้หญิงกลางคืนทำงานในเลานจ์ในบ่อนพนันนั้นไม่ผิดเพราะสราญกับเพื่อนหญิงชายตุ๊ดทอมก็เคยทำอาชีพคนกลางคืนเต้นกินรำกินมาแล้ว ผิดที่ราตรีรู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายมีครอบครัวแต่เธอก็พาตัวเข้ามาพัวพันและเกาะหนึบเพื่อแย่งชิงทุกอย่างจนได้ลูกชายมาถึงสองคน
กมลาลงไปที่ห้องครัวใต้ถุนบ้านพร้อมป้าเข้มป้าเลื่อนกำลังปอกมะละกอห่ามกับเตรียมผักที่เพิ่งเก็บมาทำมื้อค่ำสำหรับห้าชีวิตส่วนลุงมิ่งคงดูแลสวนผักและให้อาหารเป็ดไก่ที่เลี้ยงไว้ฝูงใหญ่ อีกไม่นานบ้านเราจะมีสมาชิกเพิ่มอีกสามคน
‘นังบัวมันชิงสุกก่อนห่ามจนท้อง คลอดลูกแล้วตายายก็ไม่อยากให้อยู่เพราะอายคนจะบากหน้าไปอยู่บ้านผัว ไอ้พลก็คนหมอนิ่โตในวัด ให้หลานป้ามาอยู่ที่นี่จะได้ไหมคะคุณแก้วให้ผัวมันกั้นห้องอยู่กันด้านล่างนี่แหละ แม่เข็มใช้งานมันได้ทุกอย่างเลยนะรอลูกมันคลานได้สักหน่อยค่อยให้ผัวมันออกไปทำงานหาเงินนอกบ้าน อย่างน้อยจะได้ช่วยเื่ค่าไฟ’
จากเดิมที่มีแรงงานผู้ชายแค่ลุงมิ่งกมลากับป้าเข็มเห็นดีด้วยที่จะมีผู้ชายอีกสักคนในบ้านป้าเลื่อนเป็คนเก่าแก่เคยดูแลแม่ของเธอั้แ่ยังเล็ก ได้ตอบแทนน้ำใจนางถือเป็เื่เหมาะสม
สรุปแล้วค่ำนี้บ้านเราจะทำกับข้าวสามอย่างกมลานึ่งเผือกไว้ทำบัวลอยเสริมกับฟักทองที่มี ป้าเลื่อนช่วยเลือกมะพร้าวแก่สำหรับคั้นกะทิ
เวลาเกือบสี่โมงเย็นณกุลก็ปั่นจักรยานนำหน้าปกป้องที่เป็เพื่อนสนิทของเขาเข้ามาจอดใต้ชายคาบ้าน
“สวัสดีครับป้าเข็มป้าเลื่อน” สองหนุ่มน้อยนักเรียนชั้นมอสี่ยกมือไหว้ทั้งคู่ตามมารยาทที่อบรมกันมา “ป้องค้างบ้านเรานะป้าเข็มพี่แก้ว พอดีมีรายงานคู่”
“งั้นไปอาบน้ำก่อนเลยอาบแล้วโยกน้ำไว้คนละถัง กับข้าวเสร็จพี่จะเรียก ชมพู่กับมะละกออยู่ในตู้เย็นเผื่ออยากกินรองท้องก่อน”
สองหนุ่มรับคำแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งขึ้นบันไดไปชั้นบน
4K
