มหาเทพเซียนกลับมาเกิดใหม่ในมหานคร

บทที่34 ข้าไม่ใช่หมอผีแต่ถ้าเอ็งจะลองวิชาข้าก็ไม่กลัว

ในที่ประชุมของตระกูลเหลียนสีหน้าทุกคนต่างเคร่งเครียด เมื่อรู้จุดประสงค์ของคนที่จะทำร้ายพวกเขา ตระกูลเหลียนในจงซานทำการข้าขายหยกมานานมีส่วนแบ่งการตลาดอยู่สามรายคือตระกูลอู๋ ตระกูลซางและตระกูลเหลียน เมื่อไม่นานพวกเขาได้สิทธิ์ในการรับซื้อหยกรายใหญ่จากเกาะจินเหมิน นั่นทำให้การค้าหยกของสองตระกูลมีผลกระทบมากเขาไม่สามารถได้หยกเนื้อดีเพื่อแปลรูปเป็นเครื่องประดับได้เลย ทำให้การค้าของเขามีผลกระทบมาก แน่นอนว่าพวกเขาจึงจะกำจัดตระกูลเหลียนให้พ้นทางเสียความแข็งแกร่งของตระกูลเหลียนอ่อนลงตั้งแต่พ่อเหลียนซูตายไป ในห้องประชุมมีคนกว่ายี่สิบคนประชุมกันอยู่ด้านใน 

“ได้เรื่องหรือยังว่าใครเป็นคนทำ”อาวุโสคนหนึ่งกล่าว

“ปู่สามผมให้คนไปสืบมาแล้วเป็นตระกูลซางครับ”ปัง!!!ปูสามตบโต๊ะดังลั่น

“บัดซบ”!!!ชายชรามีหนวดและเคราเป็นสีขาว ตัวสั่นเทาด้วยความโกรธ

“มันถึงกับใช้หมอผีมาเล่นงานเราเลยงั้นหรือ”

“เลวเกินไปแล้ว”ทุกคนในตอนนี้มีโทสะอย่างมาก

“ถึงกับจะล้างตระกูลกันเลยระยำเอ้ย”ชายชราสวมชุดจีนสมัยเก่าพูดอย่างเดือดดาล

“เห็นทีเราจะอยู่ร่วมกับมันไม่ได้แล้ว”

“ไอ้พวกตระกูลซาง”ทั้งยี่สิบคนอยู่ในอารมณ์โกรธ

“ซูน้อยน้องสาวเธอมาถึงเมื่อไร”เหลียนซูหันไปหาชายชราสวมชุดม่วง

“เช้านี้และครับ”

“ดีงั้นเรารอเธอมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน”

“ตกลงครับ”หลังจากนั้นทุกคนก็หาลือกันว่าหากล้มล้างตระกูลซางแล้วผลประโยชน์อะไรที่พวกเขาจะได้มาไว้ในครอบครองบ้าง บริษัทหรือธุรกิจของตระกูลซางจะถูกแช่แข็งทันทีเมื่อพวกเขาสามารถล้มล้างได้ แน่นอนว่าเนื้อชิ้นนี้จะต้องถูกรุมแย่งจาหลายตระกูลในจงซานแน่นอน เหตุผลที่พวกมันยอมแลกครั้งนี้เพราะมันมั่นใจว่าแผนของมันนั้นถูกว่างมาเป็นอย่างดีแล้ว พวกมันถึงกับหานิกายหมอผีที่เร้นกายมารันร้อยๆปีให้ออกมาช่วยเหลือมันได้ดูเหมือนว่าข้อตกลงพวกมันไม่น้อยเลย

เฉินหนานนำเลือดแต้มไปที่หว่างคิ้วเจียวเชิน จากนั้นเขานำน้ำที่แสงจันทร์สาดส่องต้มกับใบท้อมาให้เธอกิน ทันทีที่ดื่มหมดร่างเจียวเชินสั่นทันที กึกๆๆๆๆ!!!!ทุกคนตกอยู่ในอาการหวาดกลัวพร้อมกังวล จากนั้นการสั่นก็แรงขึ้นเรื่อยๆปังๆๆ!!!เสียงดังมาจากร่างของเจียวเชิน ทุกคนตกใจกับเหตุการณ์นี้ เหลียนชิงก็มีสีหน้าบิดเบี้ยวมากเธอเป็นห่วงย่าของเธอมาก 

“แม่คะคุณย่าจะเป็นอะไรไหมคะ”มู่หวานไม่รู้จะตอบอย่างไรเธอทำได้แค่กอดลูกเอาไว้ ผ่านไปไม่นานควันสีดำก็ค่อยๆลอยออกมาจากร่างเจียวเชิน ตูม!!!พลังชั่วร้ายพุ่งออกจากร่างของเจียวเชิงมารอบทิศทาง ปัง!!!ทว่ามันไม่สามารถผ่านค่ายกลของเฉินหนานไปได้ ปังๆ พลังชั่วร้ายที่รุนแรงพุ่งชนค่ายกล และร่างของเฉินหนานด้วย ทว่าเฉินหนานใช้พลังวิญญาณห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ วาบ!!!พลังชั่วร้ายไม่สามารถทำอะไรเฉินหนานได้

“เห้อได้ผลจริงๆหรือเนี่ย ฉันสาบานว่าฉันไม่ใช่หมอผีนะนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย”เฉินหนานรู้สึกตกต่ำมาก จากนั้นเฉินหนานนำผู้กันจุ่มลงไปในเลือดแล้วเขียนอักขระ บนร่างของเจียวเชิงทันที เขาเขียนที่แขน ขาและหน้าผาก วาบ!!!แสงทีทองก็เกิดขึ้นตามลวดลายอักขระที่เนี่ยฟงเขียนไว้ ทุกคนต่างตกตะลึง

“นั่นมันอะไรน่ะมีแสงออกมาจากร่างเธอใช่ไหม”หลายคนตะโกนออกมาด้วยความตกใจ ตระกูลเหลียนแม้มีบรรพบุรุษเป็นปรมาจารย์ด้านค่ายกลแต่ปัจจุบันแทบไม่เหลือผู้สืบทอดเลยดังนั้นไม่แปลกที่จะมีคนไม่เคยเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติแบบนี้

“ดูนั่นมีอะไรออกมาจากร่างคุณย่าด้วยค่ะคุณแม่”เหลียนชิงชี้ไปที่ดวงวิญญาณสีม่วงที่ลอกออกมาจากร่างของเจียวเชิง เฉินหนานแสยะยิ้ม

“ออกมาหนึ่งแล้ว”

ภายในห้องสีเหลืองที่มีเลือดสีแดงเขียนรวดลายโบราณแฝงไปด้วยความเลวทราม มีชายวัยกลางคนหน้าตาของมันชั่วร้ายทั้งตัวของมันมีรวดลายคลุมเครือ กำลังนั่งตัวสั่นด้วยความโกรธมันแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย ด้านหน้ามันมีผ้าอยู่สามผืนกว้าง 40 ซม.ยาวเมตรครึ่ง มันมีรวดลายแปลกประหลาดเขียนเอาไว้ทั้งสามผืน ลวดลายนี้เกิดจากการใช้เลือดของมนุษย์เขียน

“คิดลองดีกับข้างั้นรึ”มันวาดนิ้วมือในอากาศแล้วเกิดแสงสีแดงจากความว่างเปล่า วาบ!!!จากนั้นมันใช้กระบี่ไม้สีดำที่ทำมาจากกิ่งท้อที่ชี้ไปทางทิศตะวันตก แล้วหลอมด้วยไฟที่เกิดจากการเผาศพตายโหงสิบสามศพตัวกระบี่จึงเป็นสีดำกระบี่มาร มันแทงกระบี่ไปที่ลำแสงนั้น ตูม!!!รวดลายอักขระแยกเป็นสามอันแล้วพุ่งเข้าไปในผ้าทั้งสามผืน ปัง!!!เกินลมแรงพัดในห้องทันที 

วาว!!! ฉับพลันดวงวิญญาณสีม่วงมีการเปลี่ยนแปลงทันที มันกลายเป็นเงาร่างของผีร้ายขึ้นมาทันที

“หึๆ ออกมาแล้วงั้นหรือได้”เฉินหนานเอาพู่กันจุ่มเลือดแล้วเขียนตัวอักษรแปลกลงไปในอากาศ ก็ปรากฏร่างของสัตว์ร้ายด้านข้างเฉินหนานทันที 

“หมาปางั้นหรือดูเหมือนว่าตระกูลเหลียนไม่ธรรมดาเลยเวลาสั่นๆสามารถหาเขี้ยวหมาป่ามาได้”นี่คือหนึ่งในเขี้ยวสัตว์ที่เฉินหนานป่นลงไปในเลือดนั่นเอง โฮกกก!!!หมาปาคำรามใส่เงาสีดำนั้นทันที

“ไปกำจัดมัน”หมาป่าพุ่งเข้าใส่เงาดำนั่นทันที ปัง!!!เงาสีดำที่เหมือนผีก็พุ่งเข้าหาหมาป่าอย่างรุนแรง ปัง!!เฉินหนานต้องคอยควบคุมหมาป่า ทั้งสองสู้กันดุเดือดมาก กรงเล็บหมาป่าวาดผ่านไปยังหัวของเงาดำอย่างแรง ปัง!!!มันยกแขนกันไวได้แต่ส่งผลให้ร่างมันชะงักไป

“เสร็จข้าล่ะไอ้ผีร้าย”เฉินหนานสะบัดปลายพู่กัน หยดเลือดกระเด็นใส่วิญญาณผีทันที อย่างไรก็ตามมันไม่มีผลอะไรกับตัวของวิญญาณร้ายเลย หมาป่าสีดำม้วนตัวไปอีทาง แล้ววิ่งสลับไปมาพุ่งเขาหาเงาดำอีกครั้ง 

อีกท้านที่กำลังควบคุมวิญญาณอยู่นั้นก็กำลังเคร่งเคร่งเครียด มันไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ที่ตรึงมือขนาดนี้มาก่อนถึงกับรู้วิธีนำวิญญาณสัตว์ร้ายออกมาได้

“ใครกันมีวิชาแปลกประหลาดเสียจริง”มันแสยะปากออกพร้อมกับกระแทกพลังเขาไปในยันต์อีกครั้ง เงาสีดำก็พุ่งไปหาหมาป่าเช่นกันแล้วแล้วเตะใส่หมาป่าอย่างรุนแรง วาบ!!!หมาป่ากระโดดหลบอย่างรวดเร็ว

“ดูเหมือนว่าความเร็วของมันจะเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน”เฉินหนานประหลาดใจมาก มันถึงกับมีวิญญาณร้ายขนาดนี้ปกป้องวัตถุต้องสาป

“ใครกลัวกัน”เฉินหนานกระแทกพลังวิญญาณใส่หมาป่า โฮก!!!พลังมันเพิ่มขึ้นหลายเท่า จากมันมันพุ่งไปด้วยความเร็ว แล้วกัดไปที่คอของเงาดำนั้น วาบ!!!มันเบี่ยงตัวหลบทว่าไม่ทันหมาป่ามันกัดโดนที่ไหร่ซ้ายของมันทันที เงาดำกรีดร้องออกมา 

“อ๊ากกก”!!เลือดสดๆพุ่งออกจากไหล่ซ้ายของชายที่ควบคุมวิญญาณร้ายนั้นเช่นกัน

“เป็นไปไม่ได้ทำไมความเจ็บปวดถึงส่งมายังข้า”นั่นเพราะเลือดที่เฉินหนานสะบัดใส่วิญญาณร้ายตอนนั้นนั้นเอง ในตอนที่เฉินหนานได้เข้าไปในห้วงความคิดเพื่ออ่านตำรามันมีอยู่บทหนึ่งของตำราที่ว่าไว้ด้วยการย้อนเกล็ดของคู่ต่อสู้ 

“หึ…ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกน่า”มันเขียนรวดลายออกมาอีกครั้งจากความว่างเปล่าผ้าผืนที่สองส่องแสงออกมา วาบ!!! ดวงวิญญาณอีกดวงออกมาจากร่างของเจียวเชิงทันที ตูม!!!จากนั้นมันก็มีเงาร่างของผีเหมือนกับตัวแรก 

“โอ้ครั้งนี้มาสองเลยงั้นหรือย่อมได้”เฉินหนานใช้พู่กันวาดอักษรแปลกๆอีกครั้งจากความว่างเปล่า ตูม!!!ร่างของเสือก็เกิดขึ้นมาข้างๆเฉินหนาน

“สองต่อสองแล้ว”ถ้าสังเกตดีๆจะเห็นว่าเฉินหนานมีสีหน้าซีดลงหลายส่วน 

“กำจัดพวกมัน”เฉินหนานสั่งสัตว์ทั้งสองพุ่งเข้าโจมตีเงาทั้งสอง ปังๆๆๆๆๆๆ การต่อสู้ดุเดือดมาก ทั้งสองรวดเร็วพอๆกัน (ใครนึกภาพเงาผีไม่ออกก็ให้คิดถึงผีดิบจีนในหนังจีนสมัยก่อนดูนะครับ)ผีทั้งสองมีเล็บที่แหลมคมมากมันวาดกรงเล็บมาทีหัวของมาป่าทันที ปัง!!!หมาป่ากระเด็นถอยออกไป เฉินหนานมีเลือดออกที่มุมปากทันที เหลียนชิงและมู่หวานเห็นเฉินหนานบาดเจ็บก็มีสีหน้ากังวลทันที

เวลาเดียวกันการประชุมก็สิ้นสุดลง ทุกคนมาที่ลานหน้าบ้าน เมื่อทุกคนมาถึงก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็นการต่อสู้ของเงาผีแล้วเงาของสัตว์ร้ายที่กำลังดุเดือดอยู่ เหลียนซูเดินเข้าไปหามู่หวาน

“เกิดอะไรขึ้น”ทั้งสองคนเล่าเหตุการณ์ให้ฟังเหลียนซูก็เดือดดาลทันทีแต่เขาจะทำอะไรได้เล่า แม้คำสั่งรวบรวมคนในตระกูลจะถูกสั่งออกไปแล้ว แต่ถึงอย่างไรมันขึ้นอยู่กับว่าจะสามารถนำวัตถุต้องสาปออกได้หรือไม่ อาวุโสในตระกูลถึงกับสูดหายใจเข้าลึกเมื่อเห็นภาบตรงหน้านี่ทันคือสิ่งเหนื่อยธรรมชาติที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน

เฉินหนานที่ต้อนนี้เหงื่อท่วมร่างในขณะนี้ยังคงคอยควบคุมวิญญาณทั้งสองอย่างสงบ ทว่าสังเกตดีๆเฉินหนานอ่อนล้าเป็นอย่างมาก ปังๆๆๆ ทั้งสองฝ่ายปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่าตอนนี้ร่างของวิญญาณแผลเต็มตัว ทั้งสองเงาได้รับหยดเลือดที่เป็นวิชาย้อนเกล็ดไปแล้ว ในห้องสีเหลืองร่างชายวัยกลางคนมีเลือดท่วมรางแล้วต้อนนี้

“ไอ้เวรนี่มันเป็นใครกันฝีมือร้ายนัก”หากมันรู้ว่าเฉินหนานเพิ่งเรียนรู้วิชามาไม่กี่ชั่วโมงก่อนมันคงอยากเอาหัวโขกเต้าหู้ตายไปแล้ว มันนำเลือดของมันเขียนยันต์ที่ฝ่ามือแล้วกระแทกไปที่ผ้าสามผืนนั้น ตูม!!พลังของวิญญาณร้ายเพิ่มขึ้นอีกครั้ง 

“ไอ้บ้านี่มันอึดจังวะ”หน้าของเฉินหนานซีดลงไปอีกส่วน 

“งั้นก็มาวัดกันเลยไอ้หมอผีปู่คนนี้จะสั่งสอนเสียหน่อย”เฉินหนานกระทืบเท้าลง ตูม!!!เขี้ยวหมูป่าทั้งสิบแปดอันลอยขึ้นในอากาศ พลังงานอันมหาศาลพุ่งออกมาจากเขี้ยวหมูป้าทั้งสิบแปดอัน

“หายไปซะ”เขียวหมูปาเรียนร้อยเป็นวงแหวน ล้อมรอบวิญญาณร้ายทั้งสองนั้นไว้

“ฆ่ามัน”หมาป่าและเสือกระโดดเข้าไปกัดหัวของวิญญาณทั้งสอง โฮกกกก!!! 

พรวด…ชายในห้องสีเลืองกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ และทรุดตัวลงทันทีมันไม่เคยคิดเลยว่าจะมีศาสตร์มืดที่แข็งแกร่งกว่ามัน

“นี่มันเป็นไปไม่ได้”มันรีบท่องบทสวดบางอย่างที่ลึกล้ำและมีกลิ่นอายวิญญาณชั่วร้ายออกมาจากร่างของมัน จากนั้นมันพ้นเลือดของมันในอากาศเกิดเป็นอักขระพิสดารขึ้นมาก จากนั้นมันก็ใช้กระบี่แทงลงไปที่อักขระนั้น เกิดการเปลี่ยนแปลงผ้ายันต์สามผืนรวมกันเป็นหนึ่ง มันสั่นไหวทันที

“คิดจะสู้ข้ายังเร็วไป” เฉินหนานได้โอกาสจะไม่ยอมปล่อยให้หลุดมือ ฉับพลันร่างของวิญญาณก็กระตุกขึ้นมา

“ฝันไปเถอะ”เฉินหนานควบคุมเขี้ยวหมูป้าอีกครั้ง มันกลายเป็นวิญญาณหมูป่าขนาดยักษ์ขึ้น วิญญาณร้ายก็ขยายร่างขึ้น ทว่าหมูป่าก็กระทืบมันลงทันที ตูม!!!!  ผ้ายันต์ระเบิดทันที พรวด…มันถึงกับล้มลงไป

“ร้ายนักนะไอ้เวรนี้ แกเป็นใครกัน”มันสัมผัสได้ว่าเฉินหนานกำลังหาที่อยู่มันอยู่

“ไอ้นี่มัน”มันรีบตัดการเชื่อมต่อกับวิญญาณทันที 

“รู้ตัวเร็วจริงๆนะไอ้หมอผี”เฉินหนานที่หลับตาอยู่ก็ยิ้มออกมาทว่าไม่ทันไร พรวด…เฉินหนานกระอักเลือดออกมาคำโตเฉินหนานเอามือจับหน้าอกที่เจ็บจากการกระอักเลือด เมื่อผ้ายันต์ระเบิดวิญญาณร้ายทั้งสองก็สลายไปทันที

“เกือบไปถ้าช้าไปล่ะก็วันนี้ฉันคงตายไปแล้ว”เฉินหนานสั่งให้หยกทั้งสิบแปดชิ้นลอยขึ้น มันลอยเหนือร่างเจียวเชิง จากนั้นมันก็สั่นไหวแล้วมีแสงสีทองออกมาจากหยกสิดำทั้งสอบแปดชิ้น จากนั้นวัตถุต้องสาปก็ค่อยถูกดึงออกมาจากร่างของเธออย่างช้าๆ ตูม!!!มันลอยออกมา มันเหมือนกับลูกประคำสีดำ เฉินหนานหนานสะบัดพู่กันออกไปหยดเลือดก็กระแทกเข้าไปที่ลูกประคำนั้น ตูม!!!ลูกประคำแตกกระจายทันที วิญญาณชั่วร้ายมันก็พยายามหนีกลับไปหานายของมันทันที

“หึๆฝันไปเถอะ กินมันซะ”หมูป่ากระโดดแล้วกินวิญญาณร้ายเข้าไปทันที ตูม!!!!มันหายไปทันทีพร้อมเสียงกรีดร้องจากนั้นสีหน้าของเจียวเชิงก็ดีขึ้นเธอเริ่มมีเลือดฝาดเหมือนคนปกติไม่เหมือนคนใกล้ตายก่อนน่านี้  

อีกด้านหนึ่ง พรวด…หมอผีกระอักเลือดซ้ำอีกครั้ง

“ฉันจะต้องหาตัวแกให้พบแล้วแก้แค้นแกแน่ไม่ว่าแก้จะเป็นใคร”มันรีบเก็บของออกจาตระกูลซางทันที ในตระกูลซางถึงกับงงกับเหตุการณ์ครั้งนี้

เฉินนานโบกมือทุกอย่างก็หายไป พรวด…เฉินหนานกระอักเลือดอีกครั้งร่างกายโงนเงนใกล้ล้มเต็มที เหลียนชิงและคนอื่นๆสิหน้าขาวซีดเมื่อเห็นว่าเฉินหนานกระอักเลือดถึงสองครั้ง

“แม่ไปดูเขาเร็ว”เหลียนชิงทำอะไรไม่ถูก เหลียนซูกำลังจะพุ่งไปช่วยเฉินหนาน ทว่ามาเงาร่างหนึ่งพุ่งมาจากด้านนอกมารับร่างเฉินหนานไว้ เฉินหนานใกล้หมดสติจึงรีบพูดออกไปอย่างรวดเร็ว

“วันจันทร์ฉันมีสอบพาฉันกลับ…”จากนั้นเสียงเขาก็ขาดหายไปแล้วหลับตาลง คนที่ปะครองร่างเขายิ้มออกมาอย่างโลงอก…