BAMM Part
ฉันเปิดเรียนวันเเรก..ชีวิตวันเเรกของการเรียนมหาลัย..เรียกง่ายๆการเรียนลำดับขั้นที่ 5 ของชีวิตฉัน..ดีที่มีเพื่อนของฉันติดคณะเดียวกัน.."ยัย ซี"..เพื่อนรักฉันตั้งเเต่สมัยพุทธกาลเเล้วมั้ง..เกิดมาเเม่บอกว่าฉันกับยัยนี่ก้เจอกันเเล้ว...วันนี้ฉันต้องเจออะไรที่น่าเบื่อคือการต้องมานั่งเป็นสักขีพยานว่าฉันได้เป็นนักศึกษาของที่นี่อย่างสมบูรณ์แบบ" โอ้ยย เบื่อโว้ยยย"ยัยซีนางตะโกนเมื่อฉันกำลังจูงมือนางเข้าหอประชุม เเต่คนที่นี่เยอะจังเเฮะคล้ายเดินตลาดเหมือนกันนะ"แก..คนเยอะไปป่ะว่ะ อย่าทิ้งฉันนะเว้ย..ห้ามปล่อยฉันเด็ดขาดนะ ยัยซี" ยัยซีที่ยังคงอึ้งๆเพราะนางไม่เคยเห็นคนเยอะมากขนาดนี้ นางหันมาพยักหน้าให้ฉันกำมือฉันเเน่นขึ้น ......-ISSARA-
ผมอยู่ปี 3 แล้ววันนี้วันเปิดเทอมของผม ซึ่งผมไม่ชอบการเรียนของปีนี้ที่สุดเพราะต้องรับน้องรหัส แถมปีนี้ไอ้เพื่อนรักของผมมันได้เป็นประธานรุ่นซะด้วย ผมเลยติดร่างเเห ต้องมาเป็นรองประธานรุ่น ผมเป็นเพื่อนมันมา 2 ปีเเล้ว สงสัยเพราะมันหล่อมั้งเลยได้เป็นประธานรุ่น55 ผมต้องออกไปเเนะนำตัวให้รุ่นน้องรู้จักทั้งผมเเละไอ้ประธาน..ตื่นเต้นจังโว้ย ผมเดินเข้าไปในหอประชุมพร้อมกับไอ้ประธานหน้าหล่อ เเต่พอเดินเข้าไปก็ต้องตกใจกับภาพที่เห็น"โอ้..ทำไมคนเยอะจังว่ะ..กุไม่อยากออกไปแนะนำตัวเลยว่ะ เป๊ก!! มึงฟังกุป่ะเนี้ย" ผมเรียกไอ้เป๊กที่ไม่สนใจที่ผมพูดเลยสักนิดมันสนใจอะไรของมัน"ไอ้เป็กมึง..ไอ้เป็ก..เฮ้ย!!..ไอ้เป็ก"มันมองไปในกลุ่มรุ่นน้องเเถวกลาง ผมว่าผมเห็นเเล้วหล่ะมันมองอะไรถึงไม่สนใจผม ก็หญิงสาวหน้าหมวย ตัวขาวคนนั้นไง "มึงกุชอบน้องคนนั้นว่ะ"ไอ้เป็กพูดขึ้น"นั่นไง กุว่าเเละทำไมมึงไม่สนใจกุ สนใจหญิงนี่เอง""แต่มึงน้องเค้าน่ารัก จริงๆนะเว้ย"มันบอดตัวไปมาอย่างกะตุ๊ดเด็ก นี่มันเป็นประธานรุ่นนะเนี้ย"เบาๆหน่อยมึงเดี๋ยวเค้าก็ว่าเป็นตุ๊ดหรอกบิดตัวขนาดนี้"ผมว่าเเล้วกินเข้าไปในหอประชุมโดยมีไอ้เป็กนำหน้า........- Bam-ฉันนั่งที่หอประชุมเพื่อรอรุ่นพี่มากล่าวต้อนรับรุ่นน้อง ฉันนั่งจนรากจะงอกอยู่เเล้วยังไม่เห็นร่นพี่ออกมาสักที ถ้าฉันไม่มีความอดทนป่านนี้คงอาระวาดไปเเล้ว "น่าเบื่อ" คนข้างเเถวฉันพูดขึ้น เขาพูดในสิ่งที่ฉันอยากระบายออกไปเเล้วหล่ะ ขอบคุณค่าาา ไม่นานนักก็มีรุ่นพี่สองคนเดินออกมาฉันไม่ค่อยสนเท่าไหร่เเต่มีเเม่นางคนอื่นกรี๊ดจนจะไม่มีเสียงอยู่เเละ ฉันหันไปมองข้างนอกมากกว่า..
สนใจทำไมก็เเค่ประธานรุ่นชิส์ เเต่ฉันก็ต้องหันมามองที่ด้านหน้าเมื่อยัยซีที่นั่งข้างหลังเรียก" แก คนข้างหน้าอ่ะโครตหล่อ" ฉันหันไปเบะปากมองบนใส่ยัยซี เเละหันไปมองด้านหน้าเเต่ฉันต้องตลึงกับ รุ่นพี่ที่ตามไอ้ประธานรุ่นออกมา ฉันตาโตหันหลังไปตีตักยัยซี" OMG..ใครอ่ะทำไมหล่อจัง..นี่เเหละพ่อของลูกฉัน..รักเเรกพบของฉัน.." ยัยซีหันไปมองตาม "อ่อ นั่นหน่ะพี่รองประธานรุ่น เค้าชื่อ..ทอม..เเต่คนอื่นบอกว่าเค้าไม่ใช่คนดีเท่าไหร่หรอกนะ ""หรอ เเก ฉันว่าเขาอาจจะไม่อยากให้เราไปยุ่งกับพี่ทอมรึเปล่า แบบว่ากันท่าเเบบนี้อ่ะ" " แต่..ว่า" ฉันไม่ยอมให้ยัยซีพูดต่อหันไปมองที่พี่ทอมทั้งสองสายตาของฉันจ้องมองที่ พี่ทอมคนเดียว คนอะไรตรงเสป๊กได้ขนาดนี้โอ๊ยละลายล้าววว .........ช่วงบ่าย ...."เอาหล่ะครับ ตอนนี้จะถึงเวลาจับสายรหัสกันเเล้วนะครับ พี่มีเลขประจำตัวของพวกพี่ให้น้องไปตามหาว่าใช่เลขประจำตัวของพี่รึเปล่า เเต่มีพิเศษนะครับปีนี้พี่เเละสายรกัสของตัวเองต้องใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน 5 เดือนเพื่อทำความรู้จักกันให้มากที่สุด เพราะเรามีกิจกรรมปลายภาคเรียนมาให้ทุกคนร่วมทำกิจกรรมกันนะครับ มันมีส่วนที่Delete Comment เกี่ยวกับสายรหัสด้วย พี่เลยให้น้องๆ ย้ายมาอยู่กับพี่รหัสของตัวเองที่คอนโดของทางมหาลัยนะครับ" พูดอะไรซะยืดยาวจังนะคะพี่เป็ก เเล้วฉันต้องไปอยู่กับพี่รหัสจริงๆหรอ OMG???????? ..
เวลาที่ฉันต้องจับเลขประจำตัวพี่รหัสก็เริ่มขึ้น ฉันเดินไปที่โหลที่มีเลขประจำจองใครก็ไม่รู้ ฉันกำมือเเน่นเมื่อจับกระดาษขึ้นมาไม่กล้าเปิดดู เเต่ยัยซีนี่รีบคลี่กระดาษดูเลขเลยจ้า นางดูตื่นเต้นกับกิจกรรมนี้ นางเห็นตัวเลขเเค่2ตัวก็วิ่งไปอย่างรวดเร็ว นางจะไปไหนเนี้ย?? ไม่กี่วิต่อมานางก็วิ่งกลับมาหาฉันฉันที่อึ้งเเละงงมองหน้านางสายตานางบอกว่า ไม่กล้าไปคนเดียว ฉันถอนหายใจ เฮือกใหญ่นางคงรู้เเล้วว่าฉันคิดอะไร นางยิ้มกว้าง " นะ..แบมนะ..พาไปนะ" ฉันเเสยะยิ้ม " จ่าาาา ไม่ไปคงไม่ได้สินะ" " Let Go" นางจับมือฉันเเล้วพาวิ่งไปที่พี่ประธานรุ่น เเละปล่อยมือฉันเดินดุ่มๆไปที่พี่คนนั้น" หมดหน้าที่ฉันเเล้วสินะ เฮ้อออ เเต่ ลืมไปเลยฉันก็ต้องหาพี่รหัสเหมือนกันนี่นา โอ้ยยยตายๆๆ"ฉันวิ่งฝ่าฝูงชนเพื่อตามหาคนที่ได้เลขประจำตัวอันยาวยื่นคนนั้น เเละเป็นเพราะฉันจ้องเเต่กระดาษแผ่นนั้นทำใหเฉันชนใครก็ไม่รู้ จนเค้าร้องโอ๊ย ฉันหยุดชะงักทันทีที่เห็นป้ายชื่อเเผ่นนั้นมีเลขประจำตัวขิงเขาอยู่ ฉันจ้องตาเขม่งตรวจสอบตัวเลขดูก่อนจะกรี๊ดออกมาเสียงดัง"เจอเเล้ว!!! เย้ วู้ๆๆ"ฉันกระโดดไปมา จนลืมคนที่ฉันชนเมื่อกี้ แปลว่าเค้าเป็นพี่รหัสของฉันสินะ ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ฉันช๊อกไปพักใหญ่เพราะคนตรงหน้าคือคนที่ฉันเรียกเค้าว่า" พ่อของลูก" ฉันเผลอพูดออกมาทำให้เค้าตกใจเล็กน้อย เเต่เหมือนเค้าจะรู้ว่า" เธอสินะ สายรหัสของฉัน น่าเบื่อ" สิ่งที่เค้าพูดอาจจะทำให้คนอื่นหงอยเเละเศร้าเเต่ฉันกลับคิดว่าเค้าพูดกับฉัน ฉันไม่สนใจสิ่งที่เค้าพูดเท่าไหร่ เอาเเต่ยิ้มเขินๆ " ค่ะ หนูชื่อ แบมค่ะ พี่อิศ" ฉันก้มหน้าลงหลังจากพูดเสร็จ "อ่อๆ เธอชื่อเเบม" เค้าเอ่ยชื่อฉันด้วย
ประเดิมมาก็ชอบเขาซะเเล้วแบมเอ้ยยยยติดตามตอนต่อไป