ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        “ไม่ ฉันจะตายไม่ได้!!!”

        จักรพรรดิเพลิงออกแรงทั้งหมดเพื่อระดมพลังปราณเปิดใช้งานสมบัติป้องกันระดับตะวันที่เขามี พยายามที่จะป้องกันเศษซากของมิติที่ตกลงมาอย่างต่อเนื่อง เช่นเดียวกับปราณดาบจำนวนนับไม่ถ้วน

        แต่ในพริบตาสมบัติป้องกันระดับตะวันบนร่างกายของเขาก็แตกสลาย

        แคร่ก แคร่ก!!!

        จักรพรรดิเพลิงมองดูสมบัติป้องกันระดับตะวันของเขาที่แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ในขณะเดียวกันชิ้นส่วนห้วงมิติและปราณดาบจำนวนมหาศาลแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของเขา

        แทบจะในทันที ร่างกายของเขาถูกฉีกออกจากภายใน

        จักรพรรดิ 9 ดาราร่วงหล่นไปอีกคนแล้ว!

        ไม่เพียงแต่จักรพรรดิ 9 ดาราเท่านั้นที่ไม่สามารถหยุดการโจมตีของเย่เทียนได้ แต่แม้กระทั่งยอดฝีมือกึ่งเทพผู้ทรงพลังเหล่านั้นก็ไม่สามารถหยุดทักษะดาบทำลายล้างดวงดาวนี้ได้เลย

        หลังจากนั้นไม่นาน จักรพรรดิส่วนใหญ่ทั้งหมดต่างก็ถูกสังหาร เหลือเพียงจักรพรรดิและกึ่งเทพเพียงไม่กี่คนที่รอดชีวิตโดยบังเอิญ

        เนื่องจากองค์ชายหลงเทียนหลินอยู่รอบนอกของขอบเขตระยะการโจมตีทักษะดาบทำลายล้างดวงดาว บวกกับสมบัติป้องกันมากมายบนร่าง เขาจึงโชคดีรอดมาได้

        แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัสในเวลานี้ ลมหายใจของเขาอ่อนแอลงเช่นเดียวกับพลังปราณในร่าง

        “เจ้าไม่ใช่บุตรแห่งสวรรค์ธรรมดาหรอกหรือ?”

        องค์ชายหลงเทียนหลินมองไปที่เย่เทียนอย่างหวาดกลัวพร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

        หากเป็นบุตรแห่งสวรรค์ทั่วไป เป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะฆ่าคนจำนวนมากได้อย่างง่ายดายดังเช่นตอนนี้

        ต้องกล่าวว่าที่นี่มีผู้ฝึกยุทธ์ระดับกึ่งเทพอยู่หลายคนที่ยกระดับมาจากขอบเขตจักรพรรดิ 9 ดารา ความแข็งแกร่งของกึ่งเทพเหล่านี้ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าบุตรแห่งสวรรค์ 1 หรือ 2 ดารา

        ด้วยกึ่งเทพจำนวนมาก รวมทั้งจักรพรรดิ 9 ดารามากมาย บวกกับไพ่ตายของพวกเขา มันก็มากเกินพอที่จะจัดการบุตรแห่งสวรรค์ 3 ดาราได้

        แต่จนถึงตอนนี้ พวกเขาเหลือรอดเพียงไม่กี่คน แต่เย่เทียนกลับไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่น้อย

        เย่เทียนมองลงไปที่องค์ชายหลงเทียนหลินและคนอื่นๆ

        “ฉันบอกตอนไหนว่าฉันเป็นบุตรแห่งสวรรค์ทั่วไป ทุกอย่างเป็นพวกคุณที่คิดกันเองทั้งนั้น! เดิมทีฉันให้โอกาสพวกคุณจากไปแล้ว แต่ก็เป็นพวกคุณที่ตัดสินใจรนหาที่ตายด้วยตนเอง!”

        “บอกคุณตามตรง ก่อนหน้านี้มีบุตรแห่งสวรรค์ 5 ดาราผู้หนึ่งตกตายด้วยน้ำมือของฉัน กองกำลังที่อยู่เบื้องหลังของมันยังไม่สามารถทำอะไรฉันได้แม้แต่น้อย แล้วพวกคุณเป็นตัวอะไรกันถึงกล้าตั้งตนเป็นศัตรูกับฉัน?”

        คำพูดของเย่เทียนทำให้องค์ชายหลงเทียนหลินตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

        ลงมือฆ่าบุตรแห่งสวรรค์ 5 ดารา ความแข็งแกร่งของเขาต้องมากมายขนาดไหนกัน?

        “หรือว่าเจ้าเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทาน?”

        องค์ชายหลงเทียนหลินรู้สึกหวาดกลัวอย่างแท้จริงแล้วในเวลานี้ เป้าหมายในชีวิตของเขาคือการกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ แต่เขาก็ไม่เคยมีความคิดที่จะกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทาน

        เพราะเขารู้ดีว่าด้วยพรสวรรค์ของเขา เขาไม่มีความหวังแม้แต่น้อยที่จะกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทานได้

        แม้ว่าเขาจะมีโอกาสเข้าสู่ดินแดนพลังปราณก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงความจริงข้อนี้ได้

        เขาไม่ได้โง่เขลาเหมือนจักรพรรดิของกองกำลังจากภายนอกเหล่านั้น การเผชิญหน้ากับบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทานเป็นเรื่องที่โง่เขลาเหลือเกิน

        ในจักรวาลที่กว้างใหญ่ไพศาล จะมีสักกี่คนกันที่มีความสามารถมากพอกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทานได้

        “ใช่ ฉันคือบุตรแห่งสวรรค์ 6 ดารา!” เย่เทียนยอมรับอย่างไม่ปิดบัง

        เขาไม่มีความจำเป็นที่จะต้องปิดเป็นความลับอีกต่อไป เรื่องที่ว่าเขาเป็นบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทาน กองกำลังที่ทรงอำนาจมากมายในกาแล็กซีทางช้างเผือกต่างรู้ดี แต่องค์ชายหลงเทียนหลินและจักรพรรดิเพลิงใช้ชีวิตอยู่บนโลกมานานหลายปี เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่รู้เกี่ยวกับสถานการณ์ในกาแล็กซีทางช้างเผือก

        มิฉะนั้นต่อให้พวกเขาจะมีสักสิบชีวิตก็ไม่กล้าที่จะลงมือกับเย่เทียน

        “หนี!!!”

        เหล่ากึ่งเทพและจักรพรรดิที่ยังมีชีวิตรอดต่างเร่งรีบหลบหนีไปทุกทิศทาง

        พวกเขารู้ว่าเย่เทียนไม่มีทางจะปล่อยพวกเขาไป ดังนั้นพวกเขาจึงอาจใช้โอกาสนี้แยกย้ายกันหลบหนี

        แต่คนเหล่านี้ไม่ได้เข้าใจความแข็งแกร่งของบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทาน เมื่ออยู่ต่อหน้าบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทาน อาศัยเพียงความแข็งแกร่งของจักรพรรดิ 9 ดาราและกึ่งเทพย่อมไม่มีทางที่จะหนีรอดไปได้

        “ตาย!”

        เย่เทียนยกดาบในมือฟันออกไปด้วยทักษะดาบภูตพรายสองสามครั้ง!

        นี่คือทักษะดาบระดับเทพขั้นสมบูรณ์แบบที่ถูกใช้งานโดยบุตรแห่งสวรรค์ 6 ดารา มันไม่ใช่สิ่งที่คนเหล่านี้จะสามารถต้านทานได้

        ดาบภูตพรายนั้นรวดเร็วและทรงพลังเกินไป!

        เกือบจะในทันทีที่เย่เทียนฟันออกไป คนที่หลบหนีเหล่านี้ก็ถูกดาบภูตพรายสังหารอย่างรวดเร็ว ร่างกายของพวกเขาถูกแยกเป็นสองส่วน ร่วงหล่นบนพื้นดินในเสี้ยววินาที

        ในเวลานี้เหลือเพียงองค์ชายหลงเทียนหลินและเผ่ามังกรอีกสามคนอยู่บนภูเขาคุนหลุนที่เย่เทียนจงใจปล่อยไว้

        หากเป็นเย่เทียนเมื่อก่อน เขาคงไม่ลงมือเด็ดขาดเช่นนี้ แต่หลังจากท่องไปในกาแล็กซีทางช้างเผือก เขาถึงได้รู้ว่าการเมตตามากเกินไปอาจจะนำมาซึ่งผลร้ายในภายหลัง

        ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นบุตรแห่งสวรรค์ เกรงว่ากองกำลังเหล่านี้คงกดขี่ข่มเหงลงมือสังหารเขาไปแล้ว

        แต่ตอนนี้ระบบสุริยะเป็นของเขา โลกก็เป็นของเขาด้วยเช่นกัน ใครก็ตามที่แตะต้องโลกย่อมต้องเป็นศัตรูของเขา

        ก่อนหน้านี้เขาได้เปิดปากปล่อยกองกำลังจากภายนอกออกไปแล้ว แต่น่าเสียดายที่คนเหล่านี้ไม่เพียงแต่ไม่ล่าถอย แต่ยังร่วมมือกันคิดฆ่าเขาอีกด้วย

        สายตาของเย่เทียนหันมองไปยังองค์ชายหลงเทียนหลิน

        ในเวลานี้ แววตาขององค์ชายหลงเทียนหลินไม่หลงเหลือความเย่อหยิ่งดังเช่นในอดีตอีกต่อไป เหลือแต่เพียงความหวาดกลัวอันไร้สิ้นสุดเท่านั้น

        “บุตรแห่งสวรรค์จักรพรรดิหมื่นสวรรค์ ข้าจะไถ่ถอนชีวิตของตัวเองได้อย่างไร” องค์ชายหลงเทียนหลินเอ่ยถาม

        เขารู้ดีว่าแม้เขาจะคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตา เย่เทียนก็ไม่มีทางไว้ชีวิตเขา ตอนนี้เขาเหลือเพียงทางรอดเดียว ซึ่งก็คือนำบางสิ่งบางอย่างแลกกับชีวิตของตนเอง

        เขาทำได้เพียงหวังว่าเย่เทียนจะยอมให้เขาไถ่ถอนชีวิตของตัวเองด้วยสมบัติสักอย่าง

        ถึงอย่างไรสถานะของเขาก็ไม่ธรรมดา ด้วยความมั่งคั่งของเผ่ามังกรก็เพียงพอที่จะเสนอสมบัติที่จะสร้างความพึงพอใจให้แก่เย่เทียนได้บ้าง

        “คุณอยากมีชีวิตต่ออย่างนั้นหรือ?” เย่เทียนถามด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

        “ใช่!”

        องค์ชายหลงเทียนหลินพยักหน้าทันที

        หากเย่เทียนถามเช่นนี้ ย่อมต้องแสดงว่าเขามีความหวังที่จะรอด

        เขาได้ตัดสินใจแล้วว่าไม่ว่าเย่เทียนจะต้องการอะไร เขาจะยอมรับมันทุกอย่าง

        “คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับหินมังกรไฟหรือไม่?” เย่เทียนเอ่ยถาม

        “ข้ารู้จักมัน!” องค์ชายหลงเทียนหลินพยักหน้า “หินมังกรไฟเป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่ามังกรเรา ว่ากันว่าหลังจากการร่วงหล่นของมังกรไฟระดับเทพที่แท้จริง เลือดของพวกเขาจะตกผลึกกลายเป็นก้อนหิน หลังจากผ่านกาลเวลาอย่างยาวนาน มีโอกาสน้อยมากที่หินเหล่านั้นจะเกิดเป็นหินมังกรไฟ!”

        “คุณคิดว่าตัวคุณนั้นมีค่าเท่ากับหินมังกรไฟกี่ก้อน?” เย่เทียนถามด้วยรอยยิ้ม

        การแสดงออกขององค์ชายหลงเทียนหลินเปลี่ยนไปทันที เขาก้มหน้าและกล่าวว่า “บุตรแห่งสวรรค์จักรพรรดิหมื่นสวรรค์ สิ่งนี้เป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่ามังกร ข้าไม่มีมันในครอบครอง!”

        “คุณไม่มี แต่เผ่ามังกรเบื้องหลังคุณย่อมมีแน่ ฉันจะปล่อยพวกคุณไปแจ้งต่อเผ่ามังกร ถ้าอยากให้องค์ชายหลงเทียนหลินรอด มอบหินมังกรไฟสองก้อนให้แก่ฉัน!” เย่เทียนหันไปพูดกับเผ่ามังกรที่เหลือ

        “ฝ่าบาท!”

        เผ่ามังกรที่รอดชีวิตมองไปที่องค์ชายหลงเทียนหลิน รอการตัดสินใจขององค์ชายหลงเทียนหลิน

        “พวกเจ้ากลับไปและบอกเรื่องนี้แก่ท่านปู่ของข้า ให้เขาลองรวบรวมหินมังกรไฟแล้วนำมันมาช่วยข้า!” องค์ชายหลงเทียนหลินกล่าว

        “พ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท!” มังกรทั้งหมดต่างโค้งคำนับ

        หลังจากนั้นมังกรเหล่านี้ก็บินจากไป

        เย่เทียนไม่กลัวว่าพวกเขาจะเปิดเผยความลับของดินแดนพลังปราณ

        เพราะในไม่ช้าเขาจะจัดสรรให้คนเข้าไปในดินแดนพลังปราณแล้ว แม้ว่าโลกภายนอกจะรู้ว่าดินแดนพลังปราณอยู่ที่นี่ พวกเขาก็ไม่มีทางที่จะได้มันไป

        ดินแดนพลังปราณที่ไม่สามารถคงอยู่ได้ตลอดไป และยังจะถูกทำลายในอีกไม่ช้า ใครกันที่จะสนใจ?

        นอกจากนี้ ที่นี่คืออาณาเขตของเผ่าพันธุ์มนุษย์ แม้แต่เผ่ามังกรก็ไม่กล้าที่จะทำตัวหยิ่งผยองที่นี่

        “องค์ชายหลงเทียนหลิน ฉันจะส่งคุณไปยังโลกแห่งความว่างเปล่าของฉันก่อน”

        เย่เทียนใช้ทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่า คว้าร่างขององค์ชายหลงเทียนหลินโยนเขาเข้าสู่โลกแห่งความว่างเปล่า

        องค์ชายหลงเทียนหลินที่บาดเจ็บสาหัสไม่มีทางที่จะหนีออกจากโลกแห่งความว่างเปล่าของเขาได้ ดังนั้นเย่เทียนจึงไม่มีอะไรที่ต้องกังวล

        จากนั้นเย่เทียนก็เริ่มจัดตั้งค่ายกลขนาดใหญ่ขึ้นในภูเขาคุนหลุนเพื่อปิดผนึกภูเขานี้เอาไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ใครบังเอิญเข้ามาในที่แห่งนี้ได้

        เมื่อจัดวางค่ายกลเสร็จสิ้น เย่เทียนก็กลับไปยังฐานจงไห่ทันที

        เมื่อถึงฐานจงไห่ เย่เทียนได้ส่งคนออกไปเรียกจักรพรรดิจันทราและเย่หยูมาพบเขาพร้อมกัน

        “เยว่เอ๋อร์ เสี่ยวหยู กองกำลังจากภายนอกและเผ่ามังกรทั้งหมดถูกฆ่าสังหารหมดแล้ว ตอนนี้ดินแดนพลังปราณอยู่ในมือของผมโดยสมบูรณ์ ผมจะนำพวกคุณเข้าไปที่นั่น รวมไปถึงระดับจักรพรรดิของนิกายเทพจันทราและหอสวรรค์ อีกทั้งผมจะแบ่งมันให้กับจักรพรรดิคนอื่นๆ ของชาวจีน!” เย่เทียนกล่าว

        “ท่านพี่ คุณพูดจริงอย่างนั้นหรือ?” จักรพรรดิจันทราค่อนข้างรู้สึกประหลาดใจ

        ในบรรดากองกำลังเหล่านั้นมีตัวตนในขอบเขตกึ่งเทพ และจักรพรรดิ 8-9 ดาราจำนวนมาก แต่เย่เทียนกลับสามารถสังหารพวกเขาทั้งหมดได้ด้วยตัวคนเดียว!

        จนถึงตอนนี้ จักรพรรดิจันทราจึงได้เข้าใจถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงของผู้ที่ถูกเรียกว่าบุตรแห่งสวรรค์

        เมื่อรู้ว่าดินแดนพลังปราณตกอยู่ในมือของเย่เทียนแล้ว ทั้งจักรพรรดิจันทราและเย่หยูต่างก็แสดงออกอย่างตื่นเต้น

        ในเวลานี้ เย่หยูก็เอ่ยถามขึ้น “พี่ชาย พี่เพิ่งบอกว่าพี่จะจัดสรรโควตาบางส่วนให้แก่จักรพรรดิของชาวจีน แล้วผู้ฝึกยุทธ์ระดับจักรพรรดิคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่ชาวจีนล่ะ?”

        “หากไม่ใช่ชาวจีนก็ไม่มีที่สำหรับพวกเขา!” เย่เทียนกล่าวอย่างเคร่งขรึม

        แม้ว่าการตัดสินใจดังกล่าวจะดูเหมือนเห็นแก่ตัว แต่มันย่อมเป็นเรื่องที่เขาพึงกระทำ ตัวเขานั้นมีสายเลือดของชาวจีนหลั่งไหลอยู่ในร่าง ดังนั้นเขาจึงต้องคำนึงถึงคนจีนก่อนเป็นเรื่องธรรมดา ส่วนคนจากประเทศอื่นๆ เกี่ยวอะไรกับเขา?

        แม้ว่าโลกทั้งใบจะตกเป็นของเขาแล้ว แต่เขาก็ยังคำนึงถึงชาวจีนเป็นอันดับแรก

        ทั้งจักรพรรดิจันทราและเย่หยูต่างก็เห็นด้วยกับการตัดสินใจของเย่เทียน

        จากนั้น เย่เทียนก็ประกาศถึงการมีอยู่ของดินแดนพลังปราณต่อชาวจีนทั้งหมดผ่านโลกเสมือนจริง

        เขายังแจ้งอีกว่าเขาได้สังหารจักรพรรดิและกึ่งเทพของเผ่ามังกรและกองกำลังจากภายนอกทั้งหมดแล้ว

        นอกจากนี้ เขายังเสนอโควตา 120 ที่ให้กับจักรพรรดิชาวจีน และขอให้จักรพรรดิชาวจีนที่ต้องการเข้าสู่ดินแดนพลังปราณมาประชุมกันที่ฐานจงไห่เพื่อหารือภายในครึ่งวัน

        ข่าวนี้ทำให้คนจีนทั้งหมดเดือดพล่าน!!!