ระบบหรรษา กับข้าผู้บำเพ็ญเซียนปลอม

          เทพพยากรณ์ผู้แม่นยำ ‘คุณพระ!เลื่อนจากกายแห่งมรรคขั้นศูนย์เป็นขั้นเก้าภายในครึ่งปีพวกเราเล่นเกมบำเพ็ญเพียรเกมเดียวกันจริงหรือเปล่า!’

            เซียนหญิงหยวนจื่อต้าน ‘มุมมองที่มีต่อชีวิตต่อการบำเพ็ญเพียรและต่อโลกใบนี้ของฉันถูกทำลายอย่างแสนสาหัส พอฉันรู้แล้วทรมานมาก@เซียนหญิงจิ้งซิน พี่ ช่วยฉันด้วย ฉันต้องการที่พึ่งทางใจ!’

            เซียนหญิงอันซิน ‘น้องหยวนจื่อต้านพี่จิ้งซินกระอักเลือดจนหมดสติไปแล้วหลังจากที่เห็นข้อความ’

            เซียนหญิงหยวนจื่อต้าน ‘…’

            นักพรตมู่หนิว ‘…’

            ผู้รู้แจ้งหลิวหลี ‘สิ่งที่ฉันรู้สึกในตอนนี้ก็คือฉันกำลังเล่นเกมออนไลน์ หลังพยายามเกือบตายกว่าจะไต่จนถึงเลเวลแปดสิบ สหายอันหลินกลับถือดาบมังกรหยกเลเวลเก้าสิบเก้ามาหัวเราะเยาะฉัน...’

            เซียนหญิงเมิ่งอิน ‘แหะๆ ยังดีที่ฉันมือเร็วตาไวไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบกินยาเม็ดสงบใจไปเก้าสิบเก้าเม็ดตอนนี้รู้สึกดีขึ้นเยอะเลย...’

            นักพรตชื่อเจียว ‘ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นปลาเค็มชัดๆ’

            …

            นักพรตหลายสิบคนในกลุ่มเริ่มบอกเล่าอารมณ์ความรู้สึกอันย่ำแย่ของตัวเองทำเอาอันหลินหน้ากระตุก

            เถียนหลิงหลิงเมื่อเห็นว่าเพื่อนในกลุ่มกระอักเลือดกันระนาวก็สบายใจขึ้นมาไม่น้อย

            เป็นอย่างที่คิดสนุกคนเดียวไม่สู้สนุกยกก๊วน!

            นอกจากมีนักพรตสภาพจิตใจย่ำแย่ไม่กี่คนแล้ว ไม่นานเรื่องนี้ก็ผ่านพ้นไป

            ภายในงานเลี้ยงอันหลินก็เห็นหลินอู่หัวกับเกาเผิงเช่นกัน

            แต่เรื่องมันผ่านไปแล้วเขาจึงไม่อยากสนใจสองคนนั้นอีก

            ไม่นานงานเลี้ยงก็สิ้นสุดลงพวกอันหลินกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมคราวน์พลาซ่า

            ครั้งนี้เถียนหลิงหลิงตามมาด้วยเธอพักอยู่ติดกับพวกอันหลิน

            สถานะของเธอคือตัวแทนของนักพรตแดนมนุษย์ทำหน้าที่ช่วยพวกอันหลินทำภารกิจ

            หากต้องการระดมกำลังจากนักพรตแดนมนุษย์คนอื่นเธอก็ช่วยจัดการให้ได้เช่นกัน

            แน่นอนว่าหากต้องเรียกกำลังอย่างผู้อาวุโสที่มีพลังแก่กล้าต้องแลกด้วยค่าตอบแทนอย่างสมน้ำสมเนื้อ

            พวกเขากับสรวงสวรรค์ไม่ได้เกี่ยวข้องกันมากนักเป็นองค์กรเป็นเอกเทศ ไม่มีใครว่างเว้นมาช่วยทำงานให้โดยไม่ต้องการค่าตอบแทนหรอก

            ในกลุ่มมีนักพรตหลายคนมีความตื่นตัวต่อการปราบมารกำจัดปีศาจสูงมากพวกเขาให้ความช่วยเหลือตามหน้าที่

            เพียงแต่ว่าพวกเขามีพลังแก่กล้าไม่เท่ากันสองคือหากระดมกำลังจะอาศัยสัมผัสส่วนตัวทั้งหมดจำนวนคนและพลังจะไม่ได้รับการรับรอง

            อันหลินคิดๆดูแล้วก็ตัดสินใจว่ายังไม่เรียกระดมกำลังเหล่านี้

            หากอิงจากระดับความยากของภารกิจแล้วทีมของพวกเขารับมือได้ไม่มีปัญหา

            ภายในห้องพักเขาดาวน์โหลดหนังรักโรแมนติกและแอคชั่นมานับพันเรื่อง

            หลังตรวจสอบเรียบร้อยแล้วเขาก็นอนแผ่หลาบนเตียงอย่างอ่อนล้า

            “เฮ้อ...ฝากหิ้วสินค้าทุกประเภทจริงๆ มีฝากหิ้วหนังโรแมนติกแอคชั่นซะด้วย...”

            อันหลินมองใบรายการสั่งซื้อสินค้าในมืออย่างจนใจ จู่ๆก็ตระหนักรู้แล้วว่าการหาเงินไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

            บางคนอาจถามว่าทำไมไม่สั่งออนไลน์โดยตรง

            อันที่จริงเป็นเพราะสินค้าประเภทเสื้อผ้าทั้งนั้นศิษย์พี่ทั้งหลายไม่มีความไว้ใจในผู้ขายเลยสักนิด

            ด้วยเหตุนี้จึงกำชับอันหลินให้ไปซื้อตามร้านค้าซ้ำยังให้ความสำคัญกับสีและวัสดุของเสื้อผ้าเป็นอย่างมาก

            ส่วนสินค้าประเภทไอทีอัญมณีเครื่องประดับ เอะอะก็หลายร้อยหลายพันชิ้น

            หากเลือกการช้อปปิ้งออนไลน์รอให้สินค้าทยอยมาส่งทีละชิ้น วันๆ หนึ่งอันหลินไม่ต้องทำอะไรกันพอดีแค่รับพัสดุคงจะเดินจนขาพิการเป็นแน่

            สู้ไปกว้านซื้อตามร้านค้ายังเร็วเสียกว่าจัดการได้ภายในวันเดียว

            ติ้ง!

            จู่ๆ ก็มีเสียงแจ้งเตือนของข้อความใหม่

            อันหลินเปิดมือถือพบว่ามีข้อความจากเถียนหลิงหลิง

            เถียนหลิงหลิง‘นักพรตจอมปลอม พรุ่งนี้ว่างไหม ไปจับผีกับฉันหน่อย!’

            อันหลิน ‘…’

            จับผีบ้าบออะไรกัน!

            เขานึกขึ้นได้ว่าพรุ่งนี้ต้องไปช้อปปิ้ง จึงตอบทันควันว่า ‘ไม่ว่าง พรุ่งนี้ต้องไปซื้อเสื้อผ้า’

            เถียนหลิงหลิง ‘ซื้อผ้าจะใช้เวลาแค่ไหนกันเชียว!ฉันจะไปซื้อเสื้อผ้ากับนายเอง ซื้อเสร็จนายไปจับผีกับฉัน!’

            อันหลินแสยะยิ้ม ‘เธอแน่ใจนะ’

            เถียนหลิงหลิง ‘แน่ใจ!’

            อันหลินไม่พูดอะไรแต่ใช้มือถือกดถ่ายใบรายการสินค้าของเสื้อผ้าที่เขาต้องซื้อแล้วส่งให้เถียนหลิงหลิง

            เถียนหลิงหลิงจ้องใบรายการที่ยาวเป็นหางว่าวตกอยู่ในภวังค์ของความเงียบ

            ...

            เถียนหลิงหลิง‘เอางี้...เรื่องซื้อเสื้อผ้า ให้เป็นหน้าที่ของฉันเทียนอวี๋กรุ๊ปรู้จักไหม พ่อฉันเป็นประธานกรรมการของบริษัทนั้นฉันจะให้พ่อหาคนมาช่วยซื้อให้ รับประกันว่าเรียบร้อยภายในสองวันนายไปจับผีกับฉันก่อน!’

            เทียนอวี๋กรุ๊ป!

            อันหลินได้ยินก็ตกใจ นั่นมันเป็นวิสาหกิจท็อปห้าร้อยของโลกเชียวนะ!

            ขนาดกิจการใหญ่โตมหึมา มีบริษัทในเครือครอบคลุมไปทั้งวงการภาพยนตร์ ดนตรีนิตยสารและเสื้อผ้า สมกับเป็นวิสาหกิจยักษ์ใหญ่ด้านอุตสาหกรรมบันเทิง

            เบื้องหลังของเถียนหลิงหลิงไม่ธรรมดาแบบนี้เรื่องซื้อเสื้อผ้ายกให้เธอจัดการ ไม่มีปัญหาแน่นอน

            ขณะที่เขากำลังจะตอบรับข้อเสนอของเถียนหลิงหลิงจู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงใช้มือถือถ่ายรูปใบรายการอื่นๆ ต่อ

            อืมขนมขบเคี้ยว ฟิกเกอร์และของแฮนด์เมดกระจุกกระจิกของกระต่ายจันทราและนักเรียนคนอื่นๆ...

            หลังถ่ายใบรายการเสร็จแล้วอันหลินก็ส่งพวกมันให้เถียนหลิงหลิงทั้งหมด

            นักพรตจอมปลอมเสี่ยวอัน‘อืม ช่วยจัดการใบรายการพวกนี้ด้วยให้ฉันด้วยแล้วฉันจะไปจับผีกับเธอ!’

            รูปถ่ายใบแล้วใบเล่าเด้งขึ้นมาใบรายการเป็นพรวนเข้าสู่ลานสายตา

            สินค้าหลากหลายชนิดเงื่อนไขแปลกๆ มีครบทุกอย่าง ราวกับกำลังหัวเราะเยาะเธออยู่

            เถียนหลิงหลิงกำมือถือเบิกตาจนกลมกว้าง

            ผ่านไปพักใหญ่เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึก นิ้วมือนิ่งค้างอยู่บนหน้าจอ พิมพ์ตัวอักษรแต่ละตัวอย่างยากลำบาก

            เถียนหลิงหลิง‘ได้! เชื่อมือฉันได้เลย!’

            เมื่ออันหลินเห็นคำตอบของเถียนหลิงหลิง ก็ตอบกลับไปอย่างสบายอารมณ์ว่า ‘ราตรีสวัสดิ์’ แล้ววางมือถือลง

            “เฮ้อ วันนี้เราฉลาดมากจริงๆ พอสะบัดปัญหาทิ้งแล้วรู้สึกดีสุดๆ ไปเลย!”

            อันหลินพึมพำอย่างลำพองใจ จากนั้นก็หลับตาลงอย่างสบายใจ

            เขาคิดว่าค่ำคืนนี้ ต้องหลับสบายอย่างเท่าทวีแน่นอน!

            …

            เถียนหลิงหลิงที่อยู่ห้องข้างๆ นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง

            เธอมองใบรายการที่อันหลินส่งมาแล้วแยกเขี้ยวอย่างโมโหสุดท้ายก็ทำได้แค่พูดอย่างเจ็บใจไม่สบอารมณ์ว่า “เป็นคนที่ไม่ยอมเสียเปรียบเลยจริงๆ เอาเปรียบให้ถึงที่สุด! ครั้งหน้าเราต้องเอาคืนแน่ๆ!”

            หากไม่ใช่เพราะอาหลินติดธุระกะทันหัน หาเวลาว่างไม่ได้ใครจะอยากไปหาอันหลินที่เอาแต่ยั่วโมโหเธอมาเป็นคู่หูกัน

            ใบหน้างดงามของเถียนหลิงหลิงมีแต่ความกลุ้มใจนอนแผ่อยู่บนเตียงอย่างอ่อนแรง ราวกับปลาเค็มตัวหนึ่ง

            เธอคิดว่าค่ำคืนนี้ ต้องหลับไม่สบายอย่างเท่าทวีแน่นอน!

            เดือนลับพระอาทิตย์ขึ้น ไม่นาน ก็ถึงอรุณรุ่งของวันต่อมา

            ปังๆ!

            เถียนหลิงหลิงเคาะประตูตรงเวลา

            อันหลินเปิดประตูเห็นเถียนหลิงหลิงที่สวมชุดวอร์ม แลดูน่ารักและมีชีวิตชีวา

            “อรุณสวัสดิ์ นักพรตจอมปลอม!” เถียนหลิงหลิงเข้ามาก็ทักทายทันที

            “อรุณสวัสดิ์ โลลิน้อย!” อันหลินตอบกลับทันควันอย่างไม่ยอมแพ้

            เมื่อเถียนหลิงหลิงได้ยินประโยคนี้ก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที รู้สึกว่าเธอจะทำอะไรอันหลินไม่ได้เลย

            เธอยื่นเอกสารฉบับหนึ่งให้อันหลินด้านบนมีข้อมูลในการจับผีครั้งนี้

            อันหลินพลิกอ่านเอกสารเหล่านี้ทำความเข้าใจกับคดีคร่าวๆ

            หมู่บ้านหวงซีในเมืองหรงเฉิงเกิดคดีฆาตกรรมประหลาดขึ้นหลายคดีในระยะนี้

            ในคดีเหล่านี้ผู้ตายล้วนผิวดำคล้ำ ลูกตาถูกควักออกไป เหลือเพียงเบ้าตา สีหน้าหวาดกลัวเห็นได้ชัดว่าตกใจกลัวกับอะไรบางอย่าง

            ผู้ตายที่เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมเหล่านี้มีสิบเอ็ดคนอธิบดีโจวเจิ้งแห่งกรมตำรวจประจำมณฑลทำหน้าที่ตรวจสอบคดีด้วยตัวเองแต่ไม่มีความคืบหน้าเลย กลับพบเรื่องไม่สมเหตุสมผลบางอย่างแทน

            ตัวอย่างเช่นจะได้ยินเสียงประหลาดภายใต้หมู่บ้านหวงซียามค่ำคืนหรือมักมีไอสีดำที่อธิบายไม่ได้อบอวลไปทั่ว ทำเอาผู้คนอกสั่นขวัญแขวน

            โจวเจิ้งเคยคลุกคลีกับคดีประเภทนี้มาบ้างรู้ว่าพวกนี้อาจไม่ใช่สิ่งที่เขาจะจัดการได้ จึงรายงานรัฐบาล หน่วยรบพิเศษของประเทศหาคนมาจัดการไม่ได้จึงขอร้องให้นักพรตของแดนบำเพ็ญเซียนของจีนมาช่วยจัดการ

            นักพรตหลินอี้แห่งภูเขาหลงหูกับเถียนหลิงหลิงรับการไหว้วาน

            ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นในทิเบตนักพรตหลินอี้เจียดเวลามาไม่ได้ และเรื่องนี้ก็ปล่อยไว้ไม่ได้เช่นกัน

            ไปๆมาๆ สุดท้ายก็กลายเป็นคู่หูอย่างเถียนหลิงหลิงกับอันหลิน

            เมื่ออ่านรายละเอียดของเอกสารประเมินคดีนี้ในขั้นต้นแล้ว อาจเกิดจากภูตผีระดับพลทหารหรือระดับแม่ทัพ

            ซึ่งหมายความว่าศัตรูอาจมีระดับพลังยุทธ์กายแห่งมรรคขั้นห้าถึงขั้นสิบ

            สำหรับอันหลินยังอยู่ในขอบเขตที่จัดการได้ เขาจึงเก็บเอกสาร พูดกับเถียนหลิงหลิงยิ้มๆ ว่า

            “ไป ไปหมู่บ้านหวงซีกันเถอะ!”