เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

        ในท่ามกลางท้องฟ้าในยามราตรีอันมืดมิดที่มีแสงจันทราสีอ่อนๆ ส่องสว่างลงมายังเบื้องล่างเพียงเล็กน้อย อินะฮิเมะ สาวน้อยในวัยเด็กกำลังเดินเรียกหาผู้เป็นแม่อยู่ภายในบ้านคฤหาสน์อันกว้างใหญ่ เธอแทบจะเดินเรียกหาไปทั่วทั้งบ้าน แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะหาเจอเลยแม้แต่น้อย จนในที่สุด เธอก็ได้หาแม่จนเจอที่กลางสวนริมบ่อน้ำ

        และในขณะเดียวกัน อินะฮิเมะก็เริ่มมีสีหน้าที่ตกใจอย่างสุดขีด ใบหน้าที่อ่อนเดียงสาของหญิงสาวในวัยเด็กนั้นเริ่มซีดเซียวขึ้นมาเล็กน้อย ดวงตาสีแดงทับทิมคู่งามดวงน้อยๆ นั้นเบิกกว้างออกมานิดๆ เมื่อเธอเห็นผู้เป็นแม่ถูกนางเทวีอสูรฯ อิซานามิลงมือสังหารไปต่อหน้าต่อตา

        คมง้ามโลกันตร์นั้นได้แทงเข้าไปที่กลางลำตัวจนทะลุออกมา พร้อมกับมีเลือดสีแดงสดที่ค่อยๆ ไหลรินออกมาจากบาดแผลจนเจิงนองอยู่บนพื้น ใบหน้ายิ้มแย้มของนางเทวีอสูรฯ ในตอนนั้นแสดงออกถึงความร้ายกาจอย่างสุดๆ จากนั้น ภาพเหตุการณ์ก็ได้ตัดกลับมายังปัจจุบัน

        นางเทวีอสูรฯ อิซานามิได้ใช้พลังที่ได้มาจากการทำพิธีกรรมฆ่าสังเวยเหยื่อผู้ถูกเลือกในยุคสมัยปัจจุบัน เพื่อทำการปลดปล่อยดาบเจ็ดเขี้ยวแห่งกาลเทพในการอัญเชิญเหล่าดวงวิญญาณของผู้คนที่ได้ตายจากเหตุอาเพศที่ได้เกิดขึ้นในยุคปัจจุบัน ซึ่งเป็นผลพวงมาจากการทำพิธีออกมา และสั่งการให้ดวงวิญญาณเหล่านั้นพุ่งเข้าไปสิงสถิตอยู่ในร่างภูติพิทักษ์เนโกะมาตะของโอคัทสึ จนกระทั่งกลายเป็นบาเกะเนโกะ-อายาคาชิที่มีขนาดที่ใหญ่โตและความดุร้ายอย่างเต็มเปี่ยม

        จากนั้น นางเทวีอสูรฯ อิซานามิก็ได้เดินหายไปในช่องว่างแห่งมิติ ด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่เปี่ยมไปด้วยความร้ายกาจอย่างสุดขีด

        “เจ้าหญิงฮิเมรากิ มีเรื่องบางอย่างที่เจ้ายังไม่รู้ ชิ้นส่วนจากอายาคาชิทั้ง 100 ชิ้น...มีดวงใจของข้าเป็นหนึ่งในนั้นด้วย เจ้าจงกำจัดข้า แล้วเอาดวงใจของข้าไป”

        หลังกล่าวจบ บาเกะเนโกะ-อายาคาชิก็เกิดอาการคลุ้มคลั่ง และพุ่งเข้าไปทำร้ายโอคัทสึด้วยกรงเล็บจากสองอุ้งมืออันแหลมคมและยืดยาวออกมา แต่ทาดาคัทสึกับโนบุยูกิที่อยู่ในร่างโอกามิ-มุฉะนั้นก็รีบเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน ทางด้านโอคัทสึก็เริ่มมีสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก

        ด้วยความรู้สึกผูกพันที่มีต่อเนโกมาตะอย่างแน่นแฟ้น จึงทำให้เธอนั้นมีความลังเลเป็นอย่างมากที่จะจัดการกับบาเกะ เนโกะ-อายาคาชิที่อยู่ตรงหน้า

        “ถ้าหากว่าเจ้ารู้สึกฝืนตัวเองที่จะต้องลงมือกับสิ่งที่ผูกพันธ์มากที่สุด เจ้าก็จงไปหลบในที่ปลอดภัยแล้วหลับตาลงเสีย เพราะมาถึงขั้นนี้แล้ว มีแต่จะต้องจัดการลงแล้วเท่านั้น”

        หลังจากที่โทโมเอะกล่าวจบ โอคัทสึก็รีบวิ่งหนีไปซ่อนตัวในที่ปลอดภัยทั้งน้ำตา ในขณะเดียวกัน เธอก็พยายามที่จะห้ามใจไว้ไม่ให้เกิดความหวั่นไหว เมื่อมาถึงที่ปลอดภัยแล้ว เธอก็พิงหลังกับกำแพงแล้วหลับตาลงด้วยสีหน้าที่ดูคล้ายกับว่าพยายามฝืนใจก็ไม่ปาน ในระหว่างนั้นก็มีน้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่งามทั้งสองข้าง ถึงแม้ว่าเปลือกตาทั้งสองนั้นจะยังปิดอยู่ก็ตาม

        บาเกะเนโกะ-อายาคาชิกู่ร้องคำรามออกมาเสียงดังสนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ เป็นการอัญเชิญฝูงผีดิบฮิโตบาชิระ-โยไคออกมา เพื่อใช้เป็นเครื่องมือในการจัดการกับอีกฝ่าย

        ยูกินะไม่รอช้า จึงรีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างผีดิบของพวกมันด้วยความรวดเร็ว ฉับไว และต่อเนื่อง ในขณะเดียวกัน ก็ได้มีการสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธชนิดต่างๆ กันไปมาระหว่างดาบ ดาบยาว และง้าวด้วย

        ในระหว่างก็มีการร่ายเวทย์ชนิดต่างๆ เพื่อโจมตีใส่พวกมัน จนทำให้ร่างผีดิบของเหล่าฮิโตบาชิระ-โยไคนั้นพากันดับสลายหายไปในทันที ส่วนทางด้านโทโมเอะนั้นก็รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างผีดิบของพวกฮิโตบาชิระ-โยไคด้วยคมทั้งสองด้ามชนิดโค้งจากกระบี่คันศร ซึ่งประกอบไปด้วยดาบโชโทเร็นและไดโทเร็น ในระหว่างนั้นก็มีการยิงธนูเวทย์ออกมาในรูปแบบต่างๆ เพื่อโจมตีใส่พวกผีดิบเหล่านั้นด้วย จนทำให้ร่างผีดิบพวกนั้นพากันดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก

        ทางด้านคิทสึเนะก็รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างผีดิบของเหล่าฮิโตบาชิระ-โยไคอย่างรวดเร็วและฉับไว ด้วยคมดาบเคนเมียวเร็นที่คาบเอาไว้ในปาก ในระหว่างนั้นก็มีการตวัดคมดาบปล่อยคลื่นดาบ และคลื่นกงจักรธาตุต่างๆ ออกมาโจมตีใส่พวกผีดิบฮิโตบาชิระ-โยไค จนทำให้ร่างของพวกมันนั้นพากันดับสลายหายไปเป็นจำนวนมาก

        ส่วนทางด้านอินะฮิเมะก็รีบเขวี้ยงคมเคียวใส่พวกผีดิบฮิโตบาชิระ-โยไค ก่อนที่เธอนั้นจะใช้กำปั้นมือเปล่ากับเท้าทั้งสองข้างของเธอ ในการเข้าจัดการกับพวกมันด้วยทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าในระยะประชิด หลังจากที่คมเคียวนั้นลอยวกกลับมาหาผู้เป็นเจ้าของจากบนกลางอากาศ อินะฮิเมะจึงรีบคว้าคมเดียวขนาดยักษ์นั่นไว้ด้วยความรวดเร็วและชำนาญ ก่อนที่เธอจะพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างผีดิบของพวกฮิโตบาชิระ-โยไคด้วยความรวดเร็ว

        ในระหว่างนั้น เธอก็มีการสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธทั้งสามชนิดกันไปมาอีกด้วย ซึ่งมีทั้งรูปแบบดาบโค้ง ทวน และเคียวยมทูตขนาดยักษ์ จนทำให้เหล่าผีดิบฮิโตบาชิระ-โยไคนั้นพากันดับสลายหายไปในทันที

        และในขณะเดียวกัน ทั้งทาดาคัทสึและโนบุยูกิ ซึ่งอยู่ในร่างโอกามิ-มุฉะนั้นก็รีบพุ่งเข้าไปโจมตีใส่ร่างผีดิบของพวกมันด้วยความเร็วสูงและต่อเนื่อง โดยที่ทาดาคัทสึจะใช้หอกเป็นอาวุธ และโนบุยูกิจะใช้ดาบคาตานะเป็นอาวุธ หลังจากที่ฝูงผีดิบฮิโตบาชิระ-โยไคที่บาเกะเนโกะ-อายาคาชิได้ทำการอัญเชิญออกมาเหล่านั้นได้ถูกยูกินะ และพวกพ้องของเธอจัดการลงอย่างราบคาบ ในตอนนี้ก็เหลืออยู่แค่บาเกะเนโกะเพียงตัวเดียวแล้วเท่านั้น

        ทางด้านทาดาคัทสึกับโนบุยูกินั้นก็รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างแมวยักษ์บาเกะเนโกะ-อายาคาชิอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง หลังจากนั้นสักพัก พวกเขาทั้งสองก็รีบกระโดดถอยหลังออกมาด้วยความรวดเร็ว

        ทางด้านยูกินะก็รีบโปรยแผ่นยันต์ทั้ง 25 แผ่นขึ้นไปบนกลางอากาศ ก่อนที่เธอนั้นจะรีบทำการร่ายเวทย์ด้วยความรวดเร็ว เพื่อเสกแผ่นยันต์ให้กลายเป็นนางแอ่นสายฟ้าพุ่งเข้าชนใส่ร่างแมวยักษ์ของบาเกะเนโกะ-อายาคาชิเข้าอย่างจัง จากนั้น เธอก็หยิบแผ่นยันต์ขึ้นมาหนึ่งแผ่น แล้วทำการร่ายเวทย์เพื่อยิงลูกไฟทั้งสามนัดโจมตีใส่อีกฝ่ายเข้าอย่างจัง แต่อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้ อันเนื่องมาจากมีแผงบาเรียป้องกันที่มีลักษณะเป็นทรงกลมนั้นอยู่ล้อมรอบตัวของมัน

        ทางด้านโทโมเอะก็รีบเปลี่ยนรูปแบบอาวุธให้กลายเป็นดาบคู่ชนิดโค้งไดโทเร็นกับโชโทเร็น ก่อนที่เธอนั้นจะรีบวิ่งพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างแมวยักษ์ของบาเกะเนโกะ-อายาคาชิอย่างต่อเนื่องด้วยความเร็วสูง แต่บาเกะเนโกะนั้นก็สามารถรับการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมด

        โทโมเอะจึงรีบกระโดดถอยหลังออกมา ก่อนที่เธอนั้นจะรีบยิงธนูเวทย์ออกมาเป็นฝูงหมาป่าน้ำแข็งโจมตีใส่บาเกะเนโกะ-อายาคาชิอย่างต่อเนื่อง แต่หมาป่าน้ำแข็งเหล่านั้นก็ถูกบาเกะเนโกะเล่นงานกลับมาจนทำให้ร่างของพวกมันนั้นพากันดับสลายหายไป

        ส่วนทางด้านคิทสึเนะก็รีบพุ่งเข้าไปฟันใส่ร่างแมวยักษ์บาเกะเนโกะ-อายาคาชิอย่างรวดเร็วและต่อเนื่อง ด้วยดาบเคนเมียวเร็นที่คาบไว้ในปาก แต่มันก็ยังคงสามารถรับการโจมตีของอีกฝ่ายไว้ได้ทั้งหมด