ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

    บทที่128 ภายนอกเริ่มเคลื่อนไหว

     อี้เฉินที่เห็นหลายๆ คนได้รับบาดเจ็บปราณพลังหดหายไปมาก เขาก็ไม่เร่งเวลาพวกพ้องอีกต่อไป
    จริงๆ ตัวเขาอยากรีบขึ้นไปด้านบนต้นไม้โลกให้ไวที่สุด เขาอยากรู้เทพผู้ล่วงลับเข้าไปภายในต้นไม้โลกหมายจะทำอะไรกันแน่

    แต่เมื่อเขาเห็นพวกพ้อง บาดเจ็บหนักปราณพลังหดหายไปมากหากยังฝืนขึ้นไปทั้งแบบนี้ได้มีคนตายแน่


     .........
    แถวๆ นี้ค่อนข้างปลอดภัยไม่จำเป็นต้องรีบร้อน จอมยุทธคนอื่นๆ ที่เข้ามาก็หน้าจะเจอศัตรูโจมตีเหมือนกัน
     ........



    อี้เฉินหยิบ สมุนไพร ระดับ จักรพรรดิ ขึ้นมา ถึงมันจะขาดจนเป็นชิ้นๆ ก็น่าจะช่วยเพิ่มพลังให้พวกเขาได้บ้างไม่มากก็น้อย

    ก่อนที่อี้เฉินจะตัดสมุนไพร ระดับ จักรพรรดิที่มีรอยไหม้กับฉีกขาดออกจากกัน

    "พวกเจ้ามาเอาไปคนละชิ้น2ชิ้น มันหน้าจะช่วยอะไรได้บ้าง พักรักษาตัวอยู่ที่นี่ซัก1วัน2วันค่อยออกเดินทางไปสำรวจต่อ"




    ซีเผิงยิ้มเขาคาดเดาอี้เฉินคงอยากรีบขึ้นไปด้านบน "ข้าเองคิดเช่นนั้น ตอนแรกข้าก็คิดว่าเจ้าจะรีบขึ้นไปด้านบนต้นไม้โลกเสียอีกอี้เฉิน"



    อี้เฉินเอ่ยเสียงเรียบ "จริงๆ ข้าก็อยากไปให้ไวที่สุดเหมือนกัน แต่พวกเจ้าน่าจะไม่ไหว รีบรักษาอาการบาดเจ็บ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง"



    หริ่นหลันเดือดดาล "เจ้าๆ กล้าดูถูกพวกเรางั้นหรือ" คนอื่นๆ เองก็เช่นกัน



    "เจ้ากล้าว่าพวกเราเป็นตัวถ่วงงั้นหรือ" พวกนางทำปากมุ่ยอย่างไม่พอใจ ใส่อี้เฉินอยากจะเข้าไปตบหัวสักทีสองทีเพื่อสั่งสอน



    อี้เฉินส่ายหัว "พวกเจ้ารีบกินเศษสมุนไพร ระดับ จักรพรรดิเข้าไปเถิดบางทีมันอาจช่วยฟื้นฟูปราณพลังได้"



    แม้แต่ซีเผิงที่ได้ยินพวกนางพูดคุยยังส่ายหัว "ทำไมพวกเจ้าชอบกัดกับอี้เฉินประจำหัดทำตัวให้เป็นผู้ใหญ่ซะบ้าง"



    ทันทีที่พวกนางได้ยินซีเผิงเอ่ยเตือนเหมือนด่าพวกนาง พวกนางถึงกับเม้มปากอย่างไม่พอใจ ก่อนจะเลิกต่อล้อต่อเถียง



       เริ่มนั่งบำเพ็ญเพียร หลายๆ คนที่กินเศษ สมุนไพร ระดับ จักรพรรดิเข้าไป เวลาผ่านไปไม่นาน หลายๆ คนเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง

    เหมือนสมุนไพร ระดับ จักรพรรดินี้จะมีสรรพคุณในการเสริมกายา ร่างกายของหลายๆ คนแดงฉาน

    ราวกับถูกไฟเผาผลาญเสื้อผ้าบางส่วนถูกหลอมละลาย พวกเขาทั้ง 5คนถึงกับเริ่มชำระล้างเปลี่ยนไขกระดูก



    มีเพียงอี้เฉินที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก เขาชำระล้างเปลี่ยนไขกระดูกมาหลายครั้ง

    หากต้องการชำระล้างเปลี่ยนไขกระดูกอีกครั้งต้องมีของล้ำค่าที่มากพอ



       กายาของเขาเองก็ยกระดับไปมากมันจึงส่งผลให้กับเขาไม่มากเหมือนคนอื่นๆ

    การชำระล้างเปลี่ยนไขกระดูกนั้นต้องใช้เวลาระยะหนึ่ง อี้เฉินไม่มีทางเลือกเขาเริ่มนั่งบำเพ็ญเพียรสะสมประสบการณ์

    เขานำเอาของล้ำค่าที่ได้ออกมามีสมุนไพร ระดับ สามัญอยู่3ต้น มีผลึกยางต้นไม้โลกอีก 3ก้อน เขาไม่รอช้าค่อยๆ

    ดูดซับเข้าไปในกายาทันที ของล้ำค่าเพียงแค่นี้ไม่อาจเลื่อนขั้นพลังย่อยเขาได้ แต่ก็ยังดีกว่าอยู่เฉยๆ ปล่อยให้เวลาผ่านไป
    ถึงจะมีสมุนไพรของล้ำค่ามากมายก็ไม่อาจ ดูดซับเลื่อนขั้นพลังติดต่อกันได้ มันขึ้นอยู่กับเวลาในการตกผลึกสะสมประสบการณ์ความรู้

    หากมีสมุนไพรมากมายแล้วเลื่อนขั้นพลังต่อเนื่องได้ แผ่นดินนี้คงมีแต่พ่อค้าที่เป็นจอมยุทธผู้สูงส่งกันหมดทุกคนแล้ว

    คงไม่มีใครบ้าเอาสมุนไพรออกมาขายสู้ไม่เก็บไว้กินเองจะไม่ดีกว่าหรือ

    จอมยุทธส่วนใหญ่ที่จะเลื่อนขั้นพลังได้ต้องใช้เวลาในการตกผลึกสะสมประสบการณ์ความรู้ บวกกับโชคชะตานำพาไป



    ว่ากันว่า ศาสตร์การพยากรณ์ หาคนที่เรียนรู้ได้ยากมาก จอมยุทธเหล่านี้เป็นที่ต้องการตัวอย่างมากก่อให้เกิดสงครามได้เลย ใครๆ ล้วนอยากรู้ โชคชะตาของตัวเอง โชคชะตาจึงเป็นสิ่งสำคัญมากสำหรับจอมยุทธ์ทุกคน



       อี้เฉินลืมตาตื่นด้วยความตกใจ "เกิดอะไรขึ้นงั้นหรือเหตุใดรอบๆ จึงสั่นไหวน้อยๆ"
    เขากวาดตามองไปรอบๆ ก็ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร
    อี้เฉินครุ่นคิด งั้นก็หน้าจะเป็นด้านนอกน่าจะเกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ขึ้น ขนาดต้นไม้โลกยังสั่นสะเทือน

    พวกเขาคงคิดอยากเข้ามาแสวงโชคภายในต้นไม้โลกเป็นแน่
    อี้เฉินไม่สนใจแรงสั่นสะเทือนอีกต่อไป เขานั่งบำเพ็ญเพียรสะสมประสบการณ์ต่อไป




    ..............................
       ภายนอกต้นไม้โลก เกิดการต่อสู้ครั้งใหญ่ จอมยุทธ์หลายๆ คนต่างรวมตัวกัน พวกเขาไม่สนใครเป็นใคร เป้าหมายพวกเขามีแค่เพียงฝ่า

    ฝูงซากศพเข้าไปภายในต้นไม้โลกเท่านั้น เสียงสู้รบดังก้อง ปราณพลังท่วมท้นท้องฟ้า พวกเขาเลือกที่จะฝ่าเข้ามาในจุดเดียวกัน

    คล้ายดั่งลูกธนูยักษ์พุ่งเข้าใส่เป้าหมาย จอมยุทธ์มากมายล้มตาย รอบๆ บริเวณกลายเป็นธารเลือดหลั่งไหลย้อมทะเลความรู้

    กลิ่นอายความตายคาวเลือดลอยคละคลุ้ง



    เสียง"ฆ่า"ดังเอ็ดอึงทั่วบริเวณ



       ฝูงซากศพนั้นมีเยอะเกินไป ไม่นานก็ถาโถมเข้าใส่เหล่าจอมยุทธ ที่ฝ่าเข้ามา
    เสียงกรีดร้องดังลั่น พวกที่ฝ่าเข้าไปได้ก็ไม่หยุดฝีเท้าหากหยุดเมื่อไหร่พวกเขาเองก็อาจจะตาย

    ทะเลความรู้บริเวณนั้นกลายเป็นลานประหารโดยทันที มีจอมยุทธทยอยกันตายตกลงไปเรื่อยๆ มีเพียงหยิบมือที่ไปถึงจุดหมาย



       จอมยุทธที่เหลือรอดเพียง 50กว่าคนที่ไปถึงโคนต้นไม้โลก คนที่เหลือล้วนตายตก
    พวกเขาต่างยืนอาลัยให้คนที่จากไปครู่หนึ่ง จอมยุทธที่อ่อนแอย่อมเป็นฐานให้ผู้แข็งแกร่งเหยียบขึ้นไปเป็นเรื่องธรรมดา

    บางคนเป็นถึงจอมยุทธผู้สูงส่ง บางคนเป็นถึงจอมยุทธผู้ไร้เทียมทาน พวกเขารับไม่ได้ถ้าไม่ได้เข้าไปที่ต้นไม้โลก

    คนพวกนี้ล้วนมีความทะเยอทะยานหากใครได้อะไรพวกเขาต้องได้



    พวกเขาไม่รั้งรออีกต่อไป  เข้าไปภายในต้นไม้โลกทันที หลายๆ คนอยากจะตามพวกที่เข้าไปกลุ่มแรกให้ทัน

    พวกเขามาช้ากว่าคนกลุ่มแรก อยู่3วัน หลายๆ คนมั่นใจในพลังตนเองหมายมั่นตามไปให้ทันจอมยุทธกลุ่มแรก
    .........................

    คล้ายกับเรื่องลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ] ที่คุณอ่าน