พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

คำพูดของชายชุดดำแม้แต่กรรมการร่างอ้วนก็ไม่กล้าขัดใจ เพราะเขาคือ ”ซุนต้า” นายน้อยแห่งชนเผ่าหมื่นพิษ ชนเผ่าหมื่นพิษเป็นชนเผ่าขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในตอนกลางของดินแดนแห่งท้องฟ้า ชำนาญเรื่องการใช้พิษและมนต์ดำ พิษของชนเผ่าหมื่นพิษนั้นแค่หยดเดียวก็สามารถฆ่าผู้คนได้นับร้อย นั่นยังไม่รวมกับมนต์ดำลึกลับและวรยุทธ์ที่ล้ำลึก ชนเผ่าหมื่นพิษถือเป็นหนึ่งในห้าของชนเผ่าระดับสูง การจะเป็นชนเผ่าระดับสูงได้นั้นหมายความว่าชนเผ่านั้นต้องมีประชากรนับแสนคน ซึ่งหากเทียบกับชนเผ่าหุบเขาเลือดที่มีประชากรหนึ่งหมื่นคน ถือว่ายังห่างชั้นกันมาก และสิ่งที่น่ากลัวของชนเผ่าหมื่นพิษนอกจากที่กล่าวมาแล้ว นั่นก็คือ ซุนต้านายน้อยของชนเผ่านี้ที่มีอารมณ์ยากคาดเดา เคยมีเรื่องเล่าลือกันว่า ซุนต้าเคยไม่พอใจชนเผ่าระดับกลางชนเผ่าหนึ่งที่ให้ต้อนรับไม่ถูกใจ เช้าวันรุ่งขึ้นชนเผ่านั้นก็ถูกโจมตีจนหายไปจากดินแดนแห่งท้องฟ้าทั้งชนเผ่า ดังนั้นเผ่าธรรมดาทั่วไปจึงไม่มีใครอยากผิดใจด้วย โดยเฉพาะซุนต้านายน้อยของชนเผ่าหมื่นพิษผู้คาดเดายากผู้นี้ “นายน้อยพูดเช่นนี้ ข้าเองก็ลำบากใจ” เสียงทรงอำนาจเสียงหนึ่ง แรงกดดันของหัวหน้านักรบขั้นกลางที่ทรงอำนาจแผ่คลุมทั่วเวที จนผู้คนบนเวทีรู้สึกกดดันจนยืนแทบไม่ไหว แม้กระทั่งเจิ้นเทียนเองยังเลือดลมปั่นป่วน มีเพียงซุนต้าผู้เดียวที่ยืนเหมือนปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทันใดนั้นก็ปรากฏร่างของชายชราผู้หนึ่ง รูปร่างผอมสูงโปร่ง ผมและหนวดเคราสีขาว ใบหน้าดูมีอำนาจ สวมชุดคลุมยาวหรูหราสีแดง เขาก็คือหัวหน้าชนเผ่าหุบเขาเลือด โจวชาง “ลำบากท่านหัวหน้าชนเผ่าหุบเขาเลือดแล้ว ที่ให้การต้อนรับถึงที่” ซุนต้ากุมหมัดกล่าวตามมารยาท แต่ใบหน้าแฝงด้วยความโอหัง “หากนายน้อยต้องการเปลี่ยนกฎตอนนี้ ชนเผ่าเล็กๆอย่างหุบเขาเลือดจะขัดได้อย่างไร แต่ข้าขอถามความสมัครใจของผู้เข้าแข่งขันที่เหลือก่อน ” “หากมีการเปลี่ยนกฎ พวกเจ้ายังอยากร่วมงานประลองนี้อยู่หรือไม่?” โจวชางถามผู้เข้าแข่งขันที่เหลืออยู่ ตอนนี้บนเวทีเหลือเพียง นักพรตสาวเม่ยหลิง นักรบฝึกหัดจากชนเผ่าหุบเขาเลือดห้าคน ชายร่างกำยำสวมชุดหนังสัตว์หนึ่งคน นักพรตชุดเทาหนึ่งคน เจิ้นเทียนและซุนหัว “พวกข้าขอถอนตัว” นักรบฝึกหัดจากชนเผ่าหุบเขาเลือดห้าคน กล่าวขึ้นพร้อมเดินลงจากเวที “ข้าขอถอนตัว” นักพรตสาวเม่ยหลิงเอ่ยตาม แล้วเหยียบกระบี่เหินออกจากเวที ส่วนที่เหลือยืนอยู่บนเวทีไม่เคลื่อนไหว เมื่อโจวชางเห็นดังนั้นจึงพยักหน้า แล้วเอ่ยประกาศอีกครั้ง “การประลองของนักรบฝึกหัด มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เราจะจัดการประลองต่อเพื่อหาผู้ชนะเลิศ และทุกคนที่ร่วมประลองยอมรับแล้วว่าสามารถประลองกันถึงชีวิตได้” เมื่อประกาศเสร็จโจวชางและกรรมการร่างอ้วนก็หายไปจากเวที ตอนนี้ผู้ชมรอบข้างเวทีส่งเสียงพูดคุยกันถึงทั้งการประลองที่วุ่นวายและสิ่งที่เปลี่ยนแปลงในการประลองตอนนี้ “สามารถสู้กันถึงชีวิต มันต้องเป็นการประลองที่ดุเดือดมากแน่ๆ”“ชายคนนั้นคือนายน้อยแห่งชนเผ่าหมื่นพิษอันยิ่งใหญ่ เขาต้องชนะแน่นอน ”“ไม่ เจิ้นเทียนต่างหาก เขาเอาชนะคนสี่ร้อยคนได้ด้วยตัวคนเดียว เขาน่าจะชนะในครั้งนี้” ขณะเดียวกันนักพรตสาวเม่ยหลิงก็เหาะด้วยกระบี่มาถึงจุดที่อาจารย์ของนางไป๋ลู่ยืนชมการประลองอยู่ “อาจารย์ศิษย์ทำตามที่อาจารย์บอก ถอนตัวเมื่อการประลองอันตรายขึ้น” เม่ยหลิงเอ่ยขึ้นพลางกุมมือคำนับ “เจ้าทำถูกต้องแล้ว การประลองครั้งนี้มีจุดพลิกผันมากเกินไป นอกจากเจ้าหนุ่มเจิ้นเทียนนั่นจะทำให้อาวุธวิเศษตื่นขึ้นได้แล้ว นายน้อยของชนเผ่าหมื่นพิษเองก็น่าจะมีของวิเศษที่ไม่ธรรมดาเช่นกัน ไม่แน่ของวิเศษนั่นอาจจะเป็นเกราะจักรพรรดิพิษในตำนาน ” “เกราะจักรพรรดิพิษ! ” เม่ยหลิงเบิกตากว้าง ด้วยความตกใจในบรรดาสมบัติและอาวุธวิเศษมากมายนั้นจะถูกแบ่งระดับขั้นตั้งแต่ระดับหนึ่งจนถึงระดับสิบ นอกจากนี้ยังมีแบบพิเศษที่มีความพิเศษอื่นๆอีก เช่นขวานทลายปฐพีที่สามารถมอบพลังปราณให้นักรบฝึกหัด แต่ระดับสูงสุดของอาวุธวิเศษนั่นคือระดับตำนาน เกราะจักรพรรดิพิษคือหนึ่งในอาวุธวิเศษระดับตำนาน มันเป็นอาวุธวิเศษที่มีทั้งการป้องกันและจู่โจมที่แข็งแกร่ง มันสามารถปล่อยพิษอันร้ายแรงได้หลากหลายรูปแบบและสามารถถอนพิษได้ทุกชนิดในโลก กล่าวกันว่าผู้ที่ครอบครองเกราะจักรพรรดิพิษนี้เพียงคนเดียว ก็สามารถกวาดล้างเผ่าขนาดใหญ่นับแสนคนได้เพียงแค่พลิกฝ่ามือ “พวกเจ้าทั้งสองจู่โจมเข้ามาพร้อมกันได้เลย ส่วนเจ้าหนุ่มถือขวานเจ้าพักฟื้นฟูร่างกายก่อน ข้าไม่ชอบให้คนหาข้ออ้างเวลาที่แพ้ ” ซุนต้ากล่าวขึ้นพลางยืนมองคู่ต่อสู้ทั้งสามอย่างสบายๆ “สามหาว! ถึงเจ้าจะเป็นนายน้อยแห่งเผ่าหมื่นพิษ แต่พวกข้าเองก็ไม่สามารถมาให้ใครดูถูกได้” ชายร่างกำยำสวมชุดหนังสัตว์ผู้นี้มาจากชนเผ่าวานรยักษ์ ส่วนนักพรตชุดเทานั้นมาจากชนเผ่านิกายใบไม้ศักดิ์สิทธิ์ “วานรยักษ์แปรเปลี่ยน” ชายร่างกำยำตะโกนคำราม ร่างใหญ่กำยำของเขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นลิงยักษ์สีเทาสูงราวสามจั้ง ลิงยักษ์นั้นกู่ร้องคำรามพลางใช้มือทุบอกเสียงดังสนั่น “กรรร!..” ส่วนนักพรตชุดเทานั้นหยิบใบไม้สีทองขึ้นมาใบหนึ่ง พลางร่ายบทสวดโบราณ เพียงไม่นานใบไม้เป็นส่องแสงสว่างแล้วกลายร่างเป็น ต้นไม้ยักษ์ต้นหนึ่ง สูงราวห้าจั้ง ที่ลำต้นของต้นไม้มีใบหน้าที่มีดวงตาสีแดงคู่หนึ่งและปากที่มีเขียวแหลมมากมายดูน่ากลัว เมื่อเห็นศัตรูตรงหน้าก็กู่ร้องคำรามเช่นกัน “ก๊าซซซซซ!..” “ฮ่าๆๆ ใช้ได้ๆ ดูท่าทางพวกเจ้าคงพอทำให้ข้าหายเบื่อได้” ซุนต้ามองทั้งสองแล้วหัวเราะขึ้น ทันใดนั้นต้นไม้ยักษ์ส่งรากที่ใหญ่ราวตัวคน ทะลุจุดที่ซุนต้ายืนอยู่แล้วมัดรอบกายทันที ส่วนลิงยักษ์สีเทาก็กระโดดพุ่งตัวเข้าไป พร้อมเงื้อหมัดใหญ่พุ่งเข้าใส่ร่างซุนต้า ราวกับวางแผนกันไว้ล่วงหน้า “ตู้มม!.” เสียงหมัดของวานรยักษ์ที่ต่อยร่างของซุนต้า ดังสนั่นทั่วลานประลอง วานรยักษ์ไม่หยุดรัวหมัดเป็นชุดเพื่อไม่ให้ซุนต้ารอดไปได้ จนพื้นเวทีแตกกระจายเป็นฝุ่นตลบฟุ้ง “ตู้มม!.ตู้มม!.ตู้มม!.ตู้มม!.ตู้มม!.” ภายใต้ฝุ่นฟุ้งตลบจนมองไม่เห็น เสียงหมัดของวานรยักษ์ดังอยู่นานราวหนึ่งเค่อแล้วก็เงียบหายไป เพียงไม่นาน ฝุ่นก็เริ่มจางหายพร้อมภาพๆหนึ่งที่ทำให้ผู้ชมต้องตกใจ เพราะตอนนี้ร่างวานรยักษ์และต้นไม้ยักษ์ ถูกจับด้วยมือสีดำขนาดใหญ่สองข้าง ทั้งสองร่างนั้นตอนนี้เหี่ยวแห้งจนเหลือแต่กระดูก และค่อยสลายกลายเป็นฝุ่นผง ส่วนนักพรตชุดเทานั้น ตอนนี้โดนหมอกสีม่วงพุ่งเข้าใส่ ร่างกายละลายเหมือนรูปปั้นน้ำแข็งที่โดนแสงแดด กลายเป็นเนื้อเหลวกองหนึ่งบนเวที ส่วนซุนต้ายืนนิ่งอยู่ท่าเดิมไม่ได้ขยับแม้แต่ก้าวเดียว เสียงพูดคุยดังขึ้นทั่วลานประลองทันที “สุดยอด! ซุนต้าคนนั้น ไม่ได้ขยับตัวเลยแต่ก็จัดการทั้งสองคนได้”“สองคน!..นั้นอันที่จริงเป็นถึงอัจฉริยะของเผ่าของตัวเองเลยนะ”“นายน้อยแห่งชนเผ่าหมื่นพิษ ร้ายกาจสมชื่อจริงๆ” ซุนต้า!...ซุนต้า!...ซุนต้า!...ซุนต้า!... ผู้ชมทั่วส่งเสียงเรียกชื่อซุนต้าดังกระหึ่ม ไม่ว่าจะกี่ยุคกี่สมัย ผู้ที่แข็งแกร่งก็ได้รับความนิยมอยู่ดี “ฮ่าๆๆๆ ” ซุนต้าเสียงดังราวกับคนบ้า เขาชื่นชอบการที่ทำให้ผู้คนบูชาเขามากที่สุด ในขณะนี้ เจิ้นเทียนกำลังวิเคราะห์การต่อสู้ที่เพิ่งจบไป “พลังทำลายของสองคนนั้นมีความรุนแรงและสอดประสานกันอย่างลงตัว ซุนต้าผู้นี้ต้องมีของวิเศษที่ไม่ธรรมดาแน่นอน เขาไม่ได้ขยับตัวเลยแต่จัดการทั้งสองคนนั้นได้อย่างรวดเร็ว” “เอาล่ะ!..เจ้าหนุ่มตอนนี้ถึงตาของเจ้าแล้ว” ซุนต้ามองมาที่เจิ้นเทียน แววตาเหมือนเด็กกำลังได้ของเล่นใหม่ “ได้!..ข้าเองก็อยากรู้ว่า เจ้าจะเก่งสักแค่ไหน?” เจิ้นเทียนพูด พลางตวัดขวานทลายปฐพี แล้วแสดงเพลงดาบคู่กายของเขาทันที “เคล็ดเมฆาแปรเปลี่ยน นักรบทะเลทราย!” ………………………….

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 นายน้อยแห่งชนเผ่าหมื่นพิษผู้หยิ่งยโส

คล้ายกับเรื่องพิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า ที่คุณอ่าน

พิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 41 นายน้อยแห่งชนเผ่าหมื่นพิษผู้หยิ่งยโส

คล้ายกับเรื่องพิชิตภพสยบสวรรค์ ภาค1 ดินแดนแห่งท้องฟ้า ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้