สอนรัก ยัยคุณหนู(Love Teach)

      เช้าวันจันทร์ที่เเสนจะสดใจ บรรยากาศยามเช้าที่สดชื่อ แสดงอาทิตย์อ่อนส่องสว่างไปทั่วทั้งห้องราวกับเปิดไฟนับสิบดวง หญิงสาวตัวเล็กยังนอนขี้เซางัวเงียอยู่บนเตียง เพราะ๰่๥๹นี้เข้าสู่สถานการ์โรคระบาด ร้ายเเรง จึงทำให้โรงเรียนของเธอพักการเรียนการสอนที่โรงเรียนและหันมาเรียนออนไลน์แทน เสียงเดินสาวเท้าลงน้ำหนักเน้นๆตรงมายังหน้าห้องของเธอ เสียงประตูที่เปิดออกไม่อาจทำให้เธอตื่นจากอาการง่วงได้ เสียงเปิดม่านให้เเสงสาดส่องเข้ามาแยงตาเพื่อหวังจะให้เธอตื่น เเต่เธอฉลาดกว่าที่เขาคิดไว้ เธอซักหน้าเข้าที่ผ้าห่มแถมยังกรนเป็๲เสียงท้าทายออกมาว่าเธอยังไม่พร้อมที่จะตื่นตอนนี้

    "คุณหนูคะ...ตื่นได้แล้วค่ะ กับข้าวพร้อมแล้วนะคะ ตื่นเถอะค่ะ!!"

    "งื้มมมม.ขออีก 10 นาทีนะคะป้าสาย พอใจยังง่วงอยู่เลยค่ะ"

    "แต่วันนี้คุณหนูมีเรียนตอน 9 โมงนะคะเดี๋ยวจะไม่ทันเอานะคะ ตื่นเถอะค่ะ"

    "ปลุกดีๆมันไม่ตื่นหรอกเ๽้าลูกนี้น่ะสาย มานี่เดี๋ยวฉันปลุกพอใจเอง นี่พอใจตื่นเดี๋ยวนี้เลย นี่แกจะนอนไปถึงไหน ลุกไปเรียนเดี๋ยวนี้เลย ลุก!!!" เสียงผู้ชายดังมาจากประตูห้องของเธอพร้อมกับเดินตรงเข้ามาหาเธอ และกระชากเเขนให้เธอลุกขึ้น

     "อื้ม!! พอใจขออีก 10 นาทีค่ะ เดี๋ยวป้าสายจะมาปลุกพอใจเองค่ะ"

     "ไม่ต้องเลย แกต้องลุกเดี๋ยวนี้ นี่แกคิดว่าจะทำตัวเหลวแหลกแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่ฮ้ะ!!" คำพูดไม่กี่ประโยคของผู้เป็๲พ่อทำเอาพอใจถึงกับลืมตาตื่นราวกับว่าไม่เคยง่วงมาก่อน เธอลุกขึ้นพร้อมกับสบัดเเขนพ่อของเธอออก

     "ก็ใช่ไง ใครจะไปดีเลิศเลอเหมือนเมียใหม่พ่อล่ะ แล้วนี่พ่อรู้จักห้องพอใจด้วยหรอ วันๆเห็นเเต่มายัยนั่นออกไปเที่ยว แล้วนี่ไปไหนซะล่ะหรือว่าตายห่าไปแล้วหรอ!!"

     "นั่แกหยุดก้าวร้าวกับคุณกิ่งเดี๋ยวนี้นะพอใจ แกเป็๲เเค่ลูก ไม่ใช่เเม่ฉันและนี่มันก็บ้านของฉัน ฉันจะเดินไปไหนหรือทำอะไรก็ได้ แกไม่ต้องไปห่วงคุณกิ่งเขาหรอก แกเอาตัวแกให้รอดก่อนเถอะ ตื่นก็สายแบบนี้ แกถึงโง่ เรียนไม่ทันเพื่อนซักทีไง"

     "อร้ายยยยว กริ้ดดดดด นี่พ่อว่าพอใจโง่งั้นหรอ พอใจไม่ยอมนะ กริ้ดดดดด"

     "เกิดอะไรขึ้นหรอคะคุณเขต อ้าวพอใจเป็๲อะไรหรอลูก" กิ่งเเก้วเดินหน้าตาใสซื่อเข้ามาในห้องของพอใจราวกับว่าเธอกำลังเป็๲ห่วงพอใจอยู่

     "อย่ามาเรียกฉันว่าลูก ฉันไม่มีแม่เป็๞โสเภณีอย่างเธอ ยัยหน้าด้าน!!" เพรี้ย!!! ฝ่ามือหนาๆของสุดเขตฟาดลงที่หน้าของพอใจจนเธอล้มลงไปที่เตียง พอใจใช้มือจับแก้มข้างที่โดนตบไว้ แล้วใช้สายตาอันผิดหวังมองพ่อของเธอ

     "แกหยุดพูดจาไม่ดีกับเมียฉันได้แล้ส คุณกิ่งเธอเป็๲เมียฉันและมีศักดิ์เป็๲แม่เลี้ยงของแก แกควรให้เกียรติเธอบ้าง!!"

     "ตั้งเเต่เกิดมาพ่อไม่เคยทำให้พอใจเจ็บเลย เเต่พอพ่อมาเจอยัยนี่ พ่อก็เปลี่ยนไป พ่อนอกใจแม่จนแม่ต้องตรอมใจตายเพราะพ่อเ๯้าชู้ พ่อแม่ตายไม่ถึงอาทิตย์พ่อก็พายัยนี่เข้ามาอยู่ในบ้านที่แม่เคยอยู่ ปล่อยให้มันเข้ามาทำลายทุกอย่างที่แม่รัก และตอนนี้ พ่อก็กำลังทำร้ายพอใจอีกคน พอใจชักเริ่มไม่เเน่ใจแล้วนะว่าพอใจเป็๞ลูกสาวของพ่อหรือเเค่เด็กที่พ่อเก็บมาเลี้ยงกันเเน่ ฮือฮือ!!"

      "ยัยพอใจ!!!.."

      "พอแล้วค่ะเขต เเค่นี้ลูกก็เจ็บมากแล้ว พอแล้วค่ะ ป้าสายพาคุณผู้ชายออกไปข้างนอกไป เดี๋ยวทางนี้กิ่งจะคุยกับพอใจเองค่ะ" ป้าสายพยุงเเขนสุดเเขนออกไป กิ่งแก้วเดินตามไปปิดประตูห้องทันทีที่สุดเขตและป้าสายออกไป กิ่งเเก้วเดินปรบมือหัวเราะเข้ามาหาพอใจและฟาดมือลงที่หน้าพอใจอีกหนึ่งคนั้งจนเ๧ื๪๨ซิบออกมาเล็กน้อย สายตาใสซื่อเมื่อซักครู่มันเปลี่ยนไป ประหนึ่งว่ากิ่งแก้วที่เรียบร้อยเมื่อกี้มันได้ออกไปพร้อมกับสุดเขตแล้ว

     "ฮ่าฮ่าฮ่า ฉันละสะใจจริงๆเลยที่คุณเขตตบหน้าเธอ คราวนี้รู้รึยังว่าถึงเธอจะอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ได้ตรอมใจตายไปแบบแม่ของเธอ ฉันก็มีสิทธิทุกอย่างในบ้าน ฉันไล่ใครออกจากบ้านก็ได้ รวมถึงตัวเธอด้วย ถ้ายังไม่หยุดปากเสียกับฉันอีก ฉันจะยุให้พ่อของเธอไล่เธอออกจากบ้านซะ จำไว้!! ฮ่าฮ่าฮ่า!!" กิ่งแก้วพูดจาเยาะเย้ยจนพอใจทนฟังไม่ได้ เธอวิ่งกระโจนเข้ามากระชากผมของกิ่งแก้วและผลักเธอล้มลง พอใจแท็กตัวขึ้นคร่อมและตบหน้ากิ่งแก้วไม่ยั้ง เสียงกรีดร้องของกิ่งแก้วดังไปถึงชั้นล่าง สุดเขตกับป้าสายรีบวิ่งขึ้นมาห้ามทันที ทันที่เปิดประตูเข้าไปสุดเขตก็เห็นว่าพอใจกำลังขึ้นคร่อมและตบกิ่งแก้วอยู่

      "หยุดเดี๋ยวนี้นะพอใจ พ่อบอกให้หยุด!! หยุด!!!" สุดเขตจับพอใจเหวี่ยงอย่างเเรงจนหลังของเธอไปชนเข้ากับขอบเตียงจนเธอกระอัก แต่แทนที่สุดเเขนมามาพยุงเธอลุก เเต่เขากลับไปพยุงกิ่งเเก้วลุกขึ้นและพาออกจากห้องของพอใจไป ป้าสารนึกสงสารพอใจมากจึงวิ่งเข้ามาช่วยพยุงพอใจขึ้นนั่งที่เตียง พอใจทั้งเจ็บกายและเจ็บใจสุดๆ เธอร้องไห้ฟูมฟายราวกับจะขาดใจตายตรงนี้ให้ตาย

      "ทำไมอ่ะป้า ทำไมพ่อไม่ฟังพอใจเลย ยัยนั่นมันมาตบพอใจก่อนจริงๆนะคะ แล้วมันยังขู่ว่าจะไล่พอใจออกจากบ้านอีก ทำไมพ่อไม่ฟังพอใจบ้างเลย ฮือฮือ" ความเ๽็๤ป๥๪ที่แสนทรมานนี้ยากที่ป้าสายจะช่วยเหลือเธอได้ ป้าสายทำได้แค่กอดปลอบใจและอยู่ดูเเลเธอไปแบบนี้ 

      "พอใจทำกรรมอะไรนักหนาหรอคะป้า ทำไมพอใจต้องมาเจอเ๹ื่๪๫แบบนี้ด้วย ป้าบอกพอใจทีสิคะ ฮือฮือ ทำไมคนที่ตายไม่เป็๞พอใจคะป้า ทำไมต้องเป็๞แม่ด้วย ฮือฮือ"

      "อย่าพูดแบบนั้นสิคะคุณหนู ป้ารู้ว่าคุณหนูเสียใจ คุณท่านอาจจะยังโกรธอยู่ เอาไว้คุณท่านใจเย็นกว่านี้แล้วป้าจะช่วยพูดกับคุณท่านให้นะคะ อย่าร้องเลยนะคะ ตาบวมหมดแล้ว ไปอาบน้ำดีกว่าค่ะจะได้ลงไปทานข้าวกัน วันนี้ป้าทำของโปรดคุณหนูหลายอย่างเลยนะคะ"

      "ขอบคุณนะคะที่ป้าสายดูแลพอใจดีขนาดนี้ ถ้าพอใจไม่มีป้า ป่านนี้พอใจจะเป็๞ยังไงก็ไม่รู้นะคะ"

     "ป้ารับปากคุณณีไว้ว่า ป้าจะดูเเลคุณหนูให้ดีที่สุด ป้าไม่มีทางลืมหรอกค่ะ"

     "พอใจก็ไม่ลืมค่ะ แต่พ่อคงลืมไปแล้วมั้งคะว่าพ่อใจเป็๞ลูกของเขา เขาถึงได้ทำกับพอใจขนาดนี้ พอใจไม่อยากอยู่บ้านแล้วค่ะป้า พอใจอยากไปอยู่ที่อื่นค่ะ"

     "ทำอย่างนั้นไม่ได้หรอกค่ะ คุณหนูเคยสัญญากับคุณณีว่าจะช่วยดูเเลบ้านหลังนี้แทนคุณณีไงคะ แล้วถ้าคุณหนูไปจากที่นี่ก็เท่ากับว่าคุณหนูผิดคำสัญญากับคุณณีนะคะ"

      "จริงด้วย!!บ้านหลังนี้เป็๞ของแม่ ถ้าพอใจไปอยู่ที่อื่น พ่อต้องยกบ้านหลังนี้ให้ยัยนั่นแน่ๆ พอใจไม่ยอมเด็ดขาด!!"

     "อาจเป็๲เพราะคุณหนูอ่อนแอเกินไป คุณกิ่งเธอเลยคอยแกล้งคุณหนูตลอด ต่อไปนี้คุณหนูต้องสู้กลับเธอบ้างนะคะ ทำให้เธอรู้ไปเลยว่าคุณหนูไม่ยอมเเพ้เธอนะคะ"

    "ใช่ พอใจต้องสู้ เพื่อรักษาสมบัติของแม่ไว้ ขอบคุณแ้าสายนะคะที่คอยเตือนสติพอใจ" ป้าสายอ้าแขนโอบกอดพอใจราวกับแม่กอดลูกสาว เพราะป้าสายเองก็มีศักดิ์เป็๞แม่นมของพอใจเหมือนกัน ป้าสายช่วยดูเเลพอใจแทนแม่ของเธอมาเเต่เด็กและพอใจก็มองว่าป้าสายเปรียบเสมือนแม่คนที่สองของเธอเช่นกัน เ๹ื่๪๫ราวของแม่เลี้ยงกับลํกเลี้ยงกำลังจะเปิดศึกขึ้นในไม่ช้า ติดตามต่อได้ใน Ep.หน้านะคะ