กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขณะที่เรื่องของกริมกำลังเป็นไปได้ด้วยดี บางอย่างที่หลุดรอดออกไปได้กำลังสร้างปัญหาขึ้นมาหญิงสาวที่รอดจากเงื้อมมือของกริมไปนั้นใช้ของบางอย่างดึงตัวเองกลับมาที่โรงเรียนที่นางพูดมาคือความจริงนางเป็นลูกของผู้อำนวยการโรงเรียนกวางขาวของเมืองกวางขาวเมื่อนางกลัมานางรีบวิ่งไปที่ห้องผู้อำนวยการทันที ปัง! เปิดประตูด้วยความรุนแรงนางพุ่งเข้าไปในห้องจากนั้นจึงทุบโต๊ะก่อนจะพูดขึ้น
''ท่านพ่อหงส์เพลิงถูกฆ่าตายไปแล้ว ตอนนี้ทุกสิ่งล้วนอยู่กับเด็กคนหนึ่งส่วนคนที่ไปกับข้าก็ตายหมดท่านพ่อจัดกำลังคนไปเร็วเข้าไปงั้นมันจะหนีไปก่อน''ผู้อำนวยการหรือพ่อของหญิงสาวที่หันหลังอยู่ได้หันกลับมามองลูกสาวตัวเองทันที
''เจ้าพูดจริง? แล้วมันเป็นอะไรสายนักรบหรือเป็นนักเวทย์''
''มันฝึกทั้ง2อย่างแต่การใช้เวทย์ของมันอ่อนแอมากถึงจะมีเวทย์ระดับสูงมากๆอยู่ก็เถอะ ส่วนกำลังของมันมันสามารถบดขยี้อาจารย์ที่ไปก่อนหน้านี้ได้ไม่ยากแต่มันก็ไม่มีวิชาอะไรเลยมันใช้แค่กำลังในการจัดการคนทั้งหมดข้าเองก็เกือบตาย ดีที่ใช้สมบัติช่วยชีวิตหนีออกมาได้''หญิงสาวหน้าซีดขาวที่พูดเรื่องนี้หากไม่มีสมบัติที่ว่านางคงกลายเป็นกองเนื้อไปแล้ว
''ปิดเรื่องนี้เอาไว้ ส่วนเจ้านำป้ายนี่ไปจากนั้นเลือกคนไปกี่คนก็ได้ทำเรื่องนี้ให้เงียบที่สุดข้าไม่อยากให้คนอื่นรู้เรื่องนี้เข้า''ผู้อำนวยการไม่มีทางเลือกหากมันเคลื่อนไหวเองคนอื่นได้รู้แน่หากเป็นแบบนั้นถึงมันจะได้ชิ้นส่วนหงส์เพลิงมามันก็คงถูกกดดันแล้วโยนแย่งชิงไปอีกทีแน่
''ได้ ข้าจะนำคนไปด้วยตัวเอง''หญิงสาวแสดงสายตาโกรธแค้นออกมา นางต้องการฆ่ากริมให้ได้
โดยไม่รู้เลยว่าเรื่องเลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้นกริมยังคงมีความสุขอยู่ในที่ของตัวเองโดยตอนนี้กริมไม่ได้ไปไหน มันออกมาด้านนอกโดยมีเจ้าไก่ฟ้าตามมาด้วยกริมหาที่นั่งจากนั้นจึงนำแหวนมิติที่ได้มาออกมาทั้งหมดมันต้องการสำรวจด้านในดูเผื่อจะมีของที่ใช้ได้
''วงนี้ก่อนก็เลยกัน''กริมสำรวจด้านในดูทันทีมันพบกับเงินและอัญมณีมากมายนั่นทำให้มันใจสั่นทันทีต่อมาเป็นวงที่2 แหวนวงนี้ไม่มีอะไรมากนักนอกจากตำรากริมได้ตรวจสอบดูแล้วมันพบว่าตำราเล่มนั้นคือตำราสอนการควบคุมเวทย์ระดับสูง กริมเรียนตำราเล่มนั้นทันทีวงที่3กริมเจอตำรา2เล่ม มันคือวิชาควบคุมพละกำลังระดับสูงและวิชาดาบไร้เงาระดับราชันย์นักรบกริมถึงกับขมวดคิ้วแม้แต่คนระดับนี้ก็มาตายเพราะหงส์เพลิง กริมส่ายหัวจากนั้นจึงกดเรียนทันทีส่วนแหวนวงอื่นๆไม่มีอะไรมากนอกจากเงินอาวุทและตำราที่กริมไม่สนใจแต่กริมก็ได้เลือกดาบที่ดีที่สุดเท่าที่มีออกมา1เล่มเพื่อเอาไว้ใช้งาน
''ฮ่า ข้าต้องลองใช้อาณาเขตหมื่นดาบดูอีกครั้ง''กริมเรียกอาณาเขตขึ้นมาก่อนจะลองสร้างดาบขึ้นมา1เล่มด้วยทักษะการควบคุมพลังเวทย์ที่เรียนไปกริมอัดพลังเวทย์ลงไปในดาบเพื่อให้แข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้นไม่พอกริมยังใช้ความสามารถของเทวทูตที่สามารถใช้ธาตุต่างๆได้อัดธาตุลงไปในดาบเล่มนั้นโดยธาตุที่อัดลงไปเป็นธาตุไฟที่ร้อนแรง
''ฮิ ฮิ ต้องขอบคุณผู้หญิงคนนั้นที่พูดเรื่องเรื่องอาณาเขตขึ้นมาไม่งั้นข้าคงใช้อาณาเขตแบบน่าสมเพชไปอีกนาน''กริมบังคับดาบเล่มนั้นให้พุ่งออกไปใส่ก้อนหินขนาดใหญ่ แต่ยังไม่ทันที่ดาบและก้อนหินจะได้ปะทะกันด้วยความร้อนของดาบก้อนหินกลับละลายไปก่อนกริมถึงกับยิ้มขึ้นด้วยความพอใจต่อมากริมยกเลิกอาณาเขตทิ้งก่อนจะยกดาบในมือขึ้นมา กริมเดิมเข้าหาต้นไม้ขนาดใหญ่ทันทีก่อนจะใช้วิชาดาบไร้เงาออกมา ด้วมทักษะของกริมในตอนนี้มันสามารถใช้วิชาออกมาโดยไร้จุดอ่อนต้นไม้ทั้งต้นถูกหั่นออกเป็นลูกเต๋าเล็กๆนับไม่ถ้วนโดยที่แขนของกริมแทบจะไม่ขยับไปจากที่เดิม
''หึ! ทีนี้ข้าคงไม่ง่ายนักที่พวกเจ้าจะจัดการและมาดูถูก''หลักจากเรียนรู้วิชาต่างๆแล้วกริมมีความมั่นใจมากบวกเข้ากับการจ้องมองศพก่อนหน้านี้ของกริม มันคิดได้ว่าหากไม่อยากถูกฆ่าก็ต้องเป็นฝ่ายฆ่ากริมเลิกสนใจสิ่งต่างๆมันเดินทางเข้าเมืองเพื่อไปพบกับเมอร์ลินกริมในตอนนี้ยังไม่สนใจจะขายซากที่ได้มามันแค่จะไปดูว่าสมุนไพรที่สั่งไปได้แล้วหรือยัง
''สวัสดีท่านเมอร์ลินวันนี้ข้ามาดูว่าสมุนไพรมาถึงหรือยัง''หลังจากกริมเข้ามามันก็ถามขึ้นโดยไม่ได้คาดหวังเพราะเมอร์ลินบอกว่าใช้เวลาเป็นเดือนแต่ที่เพิ่งจะผ่านไปไม่กี่วันเอง
''หึ หึ เจ้ามาได้ถูกเวลาพอดี บังเอิญข้าเร่งคนเดินทางให้ตอนนี้ของได้มาถึงแล้ว''เมอร์ลินก้มลงไปจากนั้นจึงหยิบของที่กริมต้องการออกมา กริมดีใจมากมันเก็บสมุนไพรเหล่านั้นใส่แหวนมิติไปทันทีกริมกำลังจะกลับไปที่กระท่อมแต่เมอร์ลินกลับห้ามเอาไว้ก่อน
''ข้ามีอะไรจะให้เจ้าช่วยซักหน่อย รับแหวนนี่ไปต่อจากนี้เจ้าอย่าให้ใครเห็นแหวนวงนี้จงเก็บมันไว้ให้ดีจากนั้นเมื่อเจ้ามีโอกาสเดินทางไปเมืองหลวงจงนำแหวนวงนี้ไปที่ตึกราชันย์''เมอร์ลินเงียบลงไปมันไม่รู้ว่ากริมจะยอมหรือเปล่าเพราะเมอร์ลินไม่ได้บอกอะไรเพิ่มเติมเลย
''ได้สิ ยังไงท่านก็ช่วยข้าเอาไว้เยอะ''กริมหยิบแหวนจากนั้นจึงเดินออกนอกร้านไป
''เจ้าเห็นมั้ยมันพัฒนาไวมาก อัตราการพัฒนาของมันคืออะไรกันแน่''เมอร์ลินตกใจหลังเห็นกริมในครั้งนี้ตัวกริมไม่มีไอพลังเวทย์เล็ดลอดออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว คนที่จะทำแบบนี้ได้ต้องฝึกกันเป็น10ปี
''ใช่แล้วนายท่าน ระดับนี้มันเกินคำว่าอัจฉริยะไปแล้ว การเดินของเจ้านั่นก็เบาซะจนไม่ทิ้งร่องรอยเอาไว้แถมการจัดร่างกาย การเคลื่อนไหวล้วนไม่มีเลยที่จะเสียแรงไปเปล่าๆข้ากลัวว่าเด็กคนนี้คงเป็นราชันย์นักรบไปแล้ว''เมอร์ลินขมวดคิ้ว ราชันย์นักรบด้วยอายุแค่นี้?
''เจ้าดูผิดไปหรือเปล่า''
''ไม่ผิดหรอกนายท่าน ระดับการควบคุมพลังของเจ้านั่นเหนือกว่าข้าไปแล้ว นี่มันเป็นไปได้ยังไงกันแน่เพียงไม่กี่วันเปลี่ยนจากคนไร้ประสบการณ์มาเป็นยอดนักสู้ได้''หญิงสาวคนนั้นรับไม่ได้นางพุ่งตามหลังกริมออกไปทันที
''นี่...นางไปหาเรื่องเจ้าหนูนั่นแน่ บ้าเอ้ย''เมอร์ลินหัวเสียทันทีเพราะมันไม่สามารถควบนางได้เท่าไหร่
''ข้าจะไปห้ามเองนายท่าน''หญิงสาวอีกคนได้พุ่งตามออกไป เมอร์ลินก็ได้แต่ส่ายหัวกับเรื่องพวกนี้
ส่วนกริมเองหลังจากได้สมุนไพรมันก็เดินทางกลับกระท่อมทันที แต่มันไปได้แต่ครึ่งทางมันก็หยุดลงมันสัมผัสได้ว่ามีคนตามมันมา
''อาณาเขตหมื่นดาบ''กริมเรียกใช้อาณาเขตทันทีดาบนับหมื่นเล่มที่อัดธาตุต่างๆลงไปกระจายออกมาแสงจากดาบทำเอาบริเวณรอบๆเต็มไปด้วยสีต่างๆมากมาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่14:ภัยที่ก่อตัว

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่14:ภัยที่ก่อตัว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้