เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

" ท่านอย่ามาทำเป็นไขสือ ตอนนี้ใครกันที่กำลังสนับสนุนท่านอยู่ จักรวรรดิอารค์! พวกคนเถื่อน! พวกไหนกันแน่ที่ท่านก้มหัวให้ " ออ~ นึกว่ามีเรื่องอะไร ที่แท้มันกำลังเข้าใจผิดอยู่นี่เอง เราก็นึกว่าจะมากดดันอะไรสะอีก ตอนนี้เทรส์กำลังเข้าใจผิดเกี่ยวกับเม็ดเงินที่ผมมีอยู่ตอนนี้แน่ เพราะเมื่อผมเดินทางมาถึงอณาเขตทางเหนือก็เริ่มมีการพัฒนาอย่างที่เห็น แถมยังยกเลิกธุรกิจค้าทาสอีกเงินภาษีก็เลยส่งไปที่เมืองหลวงน้อยลง... ไม่สิ! เรียกว่าน้อยมันก็ไม่ถูก เรียกว่าแทบไม่ได้ส่งเลยน่าจะใกล้เคียงกว่า เพราะธุรกิจที่ผมทำตอนนี้มีแต่ธุรกิจระยะยาวที่ยังไม่ได้ขายของก็เลยไม่ได้เสียภาษีอะไร เท่านี้ก็พอเข้าใจแล้วว่าทำไมเสนบดีการคลังถึงเดินทางมาตรวจสอบด้วยตัวเอง " กำลังพูดเรื่องอะไรอยู่ " ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา " ท่านอย่ามาโกหกเลยองค์ชาย ถ้าท่านยอมรับมาข้าจะไม่รายงานองค์ราชาแต่ข้าจะตัดสิทธิ์ท่านจากการชิงบัลลังค์เท่านั้น " " ก็บอกว่าข้าไม่เข้าใจ สนับสนุน? ทำไมข้าต้องรับการสนับสนุนจากประเทศอื่นด้วย " ตามจริงถ้าเข้าใจว่าเราข้อความช่วยเหลือจากจักรวรรดิอาร์คมันก็ไม่เท่าไหร่หรอก เพราะประเทศของพวกมันก็เกิดปัญหากับประเทศนี้อยู่บ่อยครั้งเลยพยามแทรกแซงเข้ามา แต่ที่ไม่เข้าใจก็คือ คนเถื่อน! หมอนี่มันคิดได้ยังไงว่าคนเถื่อนจะทำเรื่องยุ่งยากแบบนี้ได้ เฮ้อ~ " ท่าน- " " งั้นก่อนที่เจ้าจะถามแบบเข้าใจผิด เรามาทำความเข้าใจกันก่อนดีกว่า อย่างแรกเลย อะไรทำให้เจ้าคิดว่าข้าได้รับการสนัับสนุนจากประเทศอื่น? " สีหน้าของเทรส์ที่กำลังเกิดอาการไม่พอใจอยู่ก็หายไป หลังจากที่ได้ยินคำถามของผม " ข้อแรกเลยท่านไปเอาเงินมาจากไหน สร้างเหมืองเหล็ก ซื้ออาหาร และฝึกทหารจำนวนมาก? " ข้อแรกบ้าบ่ออะไรกัน นี่แกถามมาพร้อมกันสามข้อเลยนะ! " งั้นก็ตอบจากเงินสร้างเหมืองเหล็กก่อนก็แล้วกัน ข้าไปกู้มาจากสมาคมพ่อค้า " ผมชูนิ้วชี้ 1 นิ้ว แล้วก็เริ่มพูดต่อ " ส่วนเรื่องซื้ออาหารข้าก็ทำสัญญาระยะยาวเอาไว้ โดยทางสมาคมพ่อค้าจะได้กำไรเพิ่ม 20% เป็นระยะเวลาที่ยาวนาน โดยแรกกับลดค่าอาหาร 50% ให้กับข้า 3 เดือน " ผมเริ่มชู้นิ้วที่ 2 หลังพูดจบ " ส่วนเรื่องฝึกทหารข้าก็เอาเงินที่หามาได้ฝึก โดยใช้เหล็กที่ได้จากโรงผลิตเหล็กมาทำเป็นอาวุธทำให้ประหยัดค่าอาวุธได้หลายเท่า มีอะไรอีกไหม? " ผมชู้นิ้วที่ 3 ขึ้นไปหลังจากที่อธิบายสิ่งที่เทรส์ถามมา จากนั้นเทรส์ก็เริ่มพูดต่ออีกว่า " แล้วท่านจะรวบรวมทหารทำไม? " ถ้าให้เดาหมอนนี่มันคงกำลังคิดว่าเราเรียกรวมตัวพวกทหารเพื่อให้อณาเขตทางเหนือเหลือทหารน้อยลง และให้กองทัพศัตรูเดินทางเข้าไปที่เมืองหลวงแน่ แต่มันก็ช่วยไม่ได้ ถ้าเป็นผมผมก็คงคิดเหมือนกัน ก็เล่นลดกำลงทหารไปตั้ง 50% ดูยังไงมันก็เหมือนการทำให้การป้องกันอณาเขตทางเหนืออ่อนแอลงชัดๆ " ข้าจะเอาพวกทหารมาฝึก! " " ฝึก? " " ใช่! ภายในเวลา 2 - 3 เดือนต่อจากนี้ข้าอยากมีทหารอยู่ในการปกครองสัก 10,000 คน " " หึหึ! ท่านกำลังพูดเล่นอะไรอยู่องค์ชายทหาร 10,000 คน ท่านจะเอาไปทำอะไรจำนวนขนาดนั้น นี่ท่านจะเอาไปทำรัฐประหารที่เมืองหลวงเหรอ แล้วอีกอย่าง ท่านรู้ไหมมันต้องใช้งบประมาณกองทัพต่อเดือนเท่าไหร่ในการมีกำลังรบ 10,000 คน " " เงินเดือนละ 2,374 เหรียญทอง กับอีก 85 เหรียญเงิน เป็นค่าจ้างทหาร และอีก 478 เหรียญทอง เป็นค่าอาหารในค่าย และอีก 345 เหรียญทอง เป็นค่าบำรุงรักษาอาวุธในกองทัพ " ใบหน้าของเทรส์อ้าปากค้างหลังจากที่ผมพูดตัวเลขที่แน่นอนออกไป ซึ่งมันเป็นตัวเลขที่ผมจำได้ชึ้นใจเมื่อมีทหาร 10,000 คน เพราะผมคำนวนเอาไว้หมดแล้ว ส่วนเทรส์ก็เป็นถึงเสนบดีการคลังของประเทศ ต้องรู้ตัวเลขจำนวนเงินที่แน่นอนของทหาร 10,000 คน ต้องใช้อยู่แล้ว ก็เลยแสดงสีหน้าตกใจออกมาแบบนั้นออกมา " ยอมรับว่าท่านคิดมาดี! " เทรส์ที่อึ้งอยูทสักพักพูดออกมา และน้ำเสียงจากแข็งกร้างก็ฟังแล้วอ่อนโยนขึ้นเหมือนกับคนปกติคุยกัน " มันเป็นเรื่องที่ข้าต้องจะ- " " แต่ว่าถึงท่านจะรู้งบที่ต้องใช้ แต่ความจริงที่ท่านจะเอากองทัพทั้ง 10,000 คน ไปทำอะไรมันก็ไม่เปลี่ยนแปลง ช่วยบอกมาด้วยว่าท่านจะเอาทหารทั้ง 10,000 คน ไปทำอะไรกันแน่ " คงไม่มีทางเลือกแล้ว.. " บุกประเทศคนเถื่อน! " " ห่ะ! " ไม่ต้องร้องออกมาเลย นายเป็นคนถามเองไม่ใช่ไง ตามจริงมันก็ไม่อยากบอกแผนการให้กับคนอื่นรู้หรอก แต่ว่า เมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้ไปแล้วถ้าไม่บอกความจริงไปหมอนี่ก็อาจจะคิดว่าผมจะเอาทหารทั้ง 10,000 คน ไปทำรัฐประหารอีก เพราะงั้นบอกไปเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด หลังจากที่เทรส์ได้ฟังคำตอบไปก็ทำหน้าเหมือนกับว่าครุ่นคิดอะไรบางอย่าง โดยเอามือลูบคางตัวเองไปมาพร้อมก้มหน้าลงต่ำสายตาเหมือนมองลงไปที่โต๊ะด้านหน้า และก็ได้พูดออกมา " ข้าเข้าใจแล้วท่านคิดที่จะเอาทหาร 10,000 คน ไปโจมตียึดอณาเขต และเอาสมบัติของพวกคนเถื่อนมาสินะ ถ้าเป็นแบบนั้นงบกองทัพเดือนละ 2,000 - 3,000 เหรียญทอง มันก็ไม่ได้มากมายอะไร ถ้าท่านสามารถเอาสมบัตรของพวกคนเถื่อนที่ได้ชื่อว่าร่ำรวยทองคำที่สุดในทวีปมาได้ " หมอนี่ความคิดใช้ได้ ถึงจะผิดกับเป้าหมายของเราไปหน่อยก็เถอะ! เป้าหมายรองของผมก็คือ เอาทองมาขายเป็นความคิดที่เหมือนกับเทรส์ แต่เป้าหมายหลักก็คือแก้แค้นพวกมันต่างหาก บังอาจมากที่มาโจมตีเมืองที่ผมปกครองสะได้ พวกมันต้องโดนสั่งสอนเท่านั้นเลือดต้องล้างด้วยเลือด " แต่ว่า... ข้ายังมีเรื่องไม่เข้าใจอยู่ " เทรส์ยังคงถามออกมาต่อ นี่นายจะสงสัยอะไรหนักหนา เป็นชไนน์เดอร์ 2 หรือไง เฮ้อ~ จากนั้นผมก็พูดตอบทันทีด้วยน้ำเสียงเริ่มออกรำคาญหน่อยๆ " มีอะไรอีก "

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 คำถาม

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ]

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 คำถาม

คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่อีกครั้งกับการแย่งชิง [จบ] ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้