ณ.สนามบอลแห่งหนึ่ง
เสียงแฟนบอลดังกระหึ่มมีนักเตะดาวรุ่งคนหนึ่งที่เล่นได้อย่างโดดเด่นและเป็ที่จับตาของแมวมองมองมากมาย ชื่อของเขาคือ”โชตะ มาเซเบะ” เป็นักบอล “โรงเรียนฮาซุย” เขามีพร์ในด้านฟุตบอลอย่างมากกและเหล่ากูรูฟุตบอลต่างๆมักบอกว่าเขาจะเป็อนาคตของทีมชาติแน่
จังหวะหลุดเดี่ยวของเขาไม่ว่าจะเป็กองหลังสักกี่คนก็ไม่สามารถหยุดเขาได้และมีบ่อยครั้งที่เขาถูกส่งไปเล่นกับนักบอลที่อายุเยอะกว่าปัจุจบันเขาอายุได้ 15ปีและเขาได้ลงเล่นกับรุ่นพี่ม.ปลายและเป็ตัวหลักมาโดยตลอด
และแล้วก็มีสโมสรชื่อดังแห่งหนึ่งติดต่อมาที่”โชตะ”ว่าอยากที่จะเซ็นสัญญากับเขาให้มาเป็นักเตะของสโมสรและ”โชตะ” ไม่ทิ้งโอกาสนี้ตัดสิ้นใจเซ้นสัญญาในทันที
“ดีใจด้วยนะโชตะได้เซ้นสัญญากับสโมสรที่ชอบด้วยยตั้งใจซ้อมละอย่าโดดซ้อมไปเล่นดนตรีนะ
เสียงเพื่อนสมัยเด็กของโชตะ
“แน่นอน... ฉันไม่ทำให้เธอผิดหวังหรอกกกกก
โชตะ ตอบ
การแข่งขั้นเดินทางมาถึงนัดชิงชนะเลิศเมื่อทีม”โรงเรียนฮาซุย”ได้โคจรมาเจอกับทีม”โรงเรียน โคไบกิ” คู่ปรับตลอดกาลสองโรงเรียนได้แข่งกันแย่งแชมป์มามากมายและสุดท้ายก็ได่ใสพบกันในนัดชิงชนะเลิศโดยสองทีมได้มีสองดาวเด่นอย่าง”โรงเรียน ฮาซุย” มี ”โชตะ มาเซเบะ” และ โรงเรียน”โรงเรียน โคไบกิ” มี “ทากะ โยมูระ”
ก่อนการแข่งขัน
“วันนี้เรามาเอาแชมป์อย่าหยุดวิ่งหิวกระหายในชัยชนะเขาไว้ แล้วเราจะเป็แชมป์กัน
เสียงโค้ชพูด
“โชตะฉันให้แกเป็กัปตันทีมทำให้เต็มที่และทำให้ดีที่สุด
”โชตะ” สวมปลอกแขนกัปตัน
ทุกเอามือมาประสานกัน.......”สู้เว้ยยยยยยย
การแข่งขันเริ่มขึ้นทีมโรงเรียน บุกจากซ้ายไปขวาการแข่งขันผ่านไป จนนาทีที่ 88 ”โรงเรียน ฮาซุย” เสมอกับ ”โรงเรียน โคไบกิ” อยู่1-1 และทันใดนั้นเอง”โชตะ” หลุดเดี่ยวเข้าไปกำลังจะยิงประตูแต่โดนสียบจากด้านหลังอย่างหนักจนไม่
สามรถลงเล่นต่อได้ โค้ชได้พา ”โชตะ”ส่งโรงพยาบาลทันที่ และผลจากการเอกซเรย์พบว่า ”โชตะ”ข้อเท้าหักและต้องหยุดแต่บอลโดยหมอบอกว่าไม่รู้จะได้กลับไปเล่นบอลต่อหรือไม่
to becontinued
634
