มหาสงครามศิลากำเนิดจักรวาล (The Cosmic War of the Genesis Stone)

⚔️ บทที่ 28 : การจากลา

รุ่งเช้า ทุ่งหญ้าอาบด้วยหมอกสีเงิน ผู้คนในหมู่บ้านมารวมกันที่ประตูไม้เล็ก ๆ เพื่อส่งสองนักเดินทางออกไป เสียงก้าวเท้าบนดินชื้นดัง กรอบแกรบ ทุกก้าวเหมือนประทับลงในความทรงจำ

หัวหน้าหมู่บ้านยืนข้างเสาประตู เขามองไครอสด้วยแววตาหนักอึ้ง ก่อนเอ่ยเสียงดังพอให้ทั้งหมู่บ้านได้ยิน

“เด็กน้อย…เจ้าได้ช่วยชีวิตพวกเรา แม้หลายคนยังหวาดกลัว แต่ความจริงคือไม่มีใครสามารถปฏิเสธสิ่งที่เจ้าทำลงไปได้”

เขาหยุดชั่วครู่ สูดลมหายใจลึกแล้วพูดต่อ “ข้าไม่สามารถรับเจ้าเป็นคนของหมู่บ้านได้ แต่ข้าก็จะไม่ลบสิ่งที่เจ้ามอบให้เรา—ชีวิตและเวลา ข้าเพียงหวังว่า เจ้าจะใช้ดาบของเจ้าในทางที่ถูกต้อง…ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ตาม”

ไครอสยืนฟัง ดวงตาสีเงินสั่นระริก เขาอยากตอบ แต่คำพูดติดอยู่ในลำคอ สุดท้ายก็เพียงยกมือเล็กขึ้นจับเหรียญเงินที่ห้อยคอ ก้มหัวลึกแทนคำพูด

เด็กหญิงที่เคยให้ผลไม้และขนมปังวิ่งฝ่าฝูงชนออกมา ยื่นถุงผ้าเล็ก ๆ ใส่ขนมปังแห้งสองก้อนกับผลไม้ให้ “นี่…ข้าทำเอง เจ้าจะได้ไม่หิวระหว่างทาง”

ไครอสยื่นมือไปรับ น้ำตาหยดลงบนถุงผ้า เขามองเธอด้วยรอยยิ้มที่ทั้งเศร้าและขอบคุณ “เจ้าคือคนแรก…ที่ไม่กลัวข้าเลย”

เด็กหญิงยิ้มทั้งน้ำตา “เจ้าก็เป็นเพื่อนคนแรกของข้า…แม้เจ้าจะไม่มีเงา”

เสียงซุบซิบในหมู่บ้านเบาลง บางคนเบือนหน้าหนี แต่บางคนเริ่มยิ้มเล็ก ๆ ให้เขา เป็นครั้งแรกที่ไครอสได้สัมผัสว่า ไม่ใช่ทุกคนบนโลกนี้จะปฏิเสธเขา

อัครอสยกไม้เท้า เคาะพื้นดินดัง ตึก ตึก แล้วหันไปบอกเด็กชาย “ไปเถอะ เจ้าหนู โลกยังยาวไกลรอเราอยู่”

ทั้งสองก้าวออกจากหมู่บ้าน เสียงสุนัขเห่าตามหลังเบา ๆ เสียงลมทุ่งหญ้าพัดผ่านใบหู ราวกับโลกกำลังบอกลาและต้อนรับในเวลาเดียวกัน

ไครอสหันกลับไปมองครั้งสุดท้าย เห็นเด็กหญิงโบกมือ ดวงตาสีเงินของเขาสะท้อนแสงอรุณยามเช้า—เต็มไปด้วยทั้งความเศร้าและความหวังใหม่