ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ทางด้านซ้ายของอาคารเป็นจุดเปิดแร่หินที่ล้อมรอบไปด้วยผู้ฝึกยุทธจำนวนมาก มีผู้คนต่อแถวยาวเหยียด หลังจากมอบธนบัตรสีทองสามใบที่มีมูลค่าห้าร้อยเหรียญทองแล้ว ถังฮวนก็ยืนอยู่ด้านหลังแถวพร้อมใบรับรองการซื้อ หินแร่โบราณทั้งห้าล้วนอยู่ในถุงผ้าซึ่งมอบให้เขาโดยเมืองเฉินปิงซึ่งมู่เหยียนเป็นคนถือไว้ ในเวลานี้ยังคงมีคนสี่สิบถึงห้าสิบคนอยู่ทางด้านหน้าของถังฮวน ก็นับว่าสมเหตุสมผลสำหรับสถานการณ์ดังกล่าวที่เกิดขึ้น เพราะกาวบนพื้นผิวของแร่โบราณนี่ไม่ใช่สิ่งที่จะตัดออกได้ง่ายๆ มันต้องใช้อาวุธพิเศษระดับสวรรค์ และพลังของอาวุธระดับสวรรค์ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้ฝึกยุทธทั่วไปจะใช้ได้ อย่างน้อยๆ จะต้องเป็นสุดยอดฝีมือปรมาจารย์ยุทธระดับแปด ตำแหน่งยอดฝีมือปรมาจารย์ยุทธระดับแปดนั้นไม่เหมือนกับผู้ฝึกยุทธระดับห้าที่สามารถพบได้ดาษดื่นทั่วไป อย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะมียอดฝีมือระดับแปดเพียงคนเดียวรับผิดชอบการเปิดหิน แต่ความเร็วของเขาเรียกได้ว่าเร็วมาก จากนั้นไม่นานผู้คนที่อยู่ด้านหน้าถังฮวนเริ่มลดลงไปหลายสิบคน กลุ่มที่รอนี้แถวไม่ได้สั้นลงเลยแต่กลับยาวขึ้นซะด้วยซ้ำ เมื่อถังฮวนหันกลับไป เขาสามารถมองเห็นชายหนุ่มชุดดำและชายหนุ่มที่สวมชุดสีเหลืองในพื้นที่ระดับต่ำกำลังเก็บแร่อยู่ เมื่อเขารู้สึกถึงถังฮวนที่จ้องมองมา ท่าทางของชายชุดดำค่อนข้างแปลกไปคล้ายว่ากำลังเยาะเย้ยแต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกสงสารถังฮวนด้วย ถังฮวนหยุดคิดสักครู่จึงเดาได้ว่าสหายคนนั้นกำลังคิดอะไรอยู่ เขายิ้มเล็กน้อยแล้วหันกลับไปมองข้างหน้า
ท้ายแถวนั่น มองเห็นชายสูงวัยในชุดคลุมสีเขียวนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าโต๊ะเตี้ย อาวุธระดับสวรรค์ในมือเป็นกริช และมองเห็นแสงสีขาวได้อย่างชัดเจน
เสียงหัวเราะตื่นเต้นอย่างสุดจะพรรณนาและเสียงร้องของผู้ฝึกยุทธรอบข้างเงียบไปบ้างเป็นครั้งคราว ทุกคนในห้องเข้าใจว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร เนื่องจากมีคนที่ประสบความสำเร็จจึงมีคนที่ล้มเหลวเป็นเรื่องปกติ ผู้ฝึกยุทธหลายคนออกมาจากฝูงชนอย่างต่อเนื่องพร้อมกับสีหน้าหดหู่และผิดหวัง ไม่ถึงสิบห้านาทีต่อมาเหลือชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ข้างหน้าถังฮวน เมื่อชายคนนั้นส่งแร่ในมือ ตัวเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย ถังฮวนสังเกตอย่างรอบคอบ พบว่าพื้นผิวของแร่มีเส้นสีแดงมากผิดปกติ “อืม อืม หินแก่นแท้โบราณชั้นสูง ทุกชิ้นมีมูลค่า 50,000 เหรียญทอง " "รูปแบบดังกล่าวปรากฏขึ้นหลังจากที่ถูกเปิดออกแล้ว นี่มันจะต้องเป็นอัญมณีแห่งไฟ" "เจ้าพูดถูก อย่างไรเสียอัญมณีไฟยังแบ่งออกเป็นหลายระดับ มันอาจเป็นอัญมณีระดับต่ำ 'หินเพลิงเมฆา' ไม่ก็อาจจะเป็นอัญมณีระดับกลาง ‘หัวใจแห่งอัคนี' รึมันอาจจะเป็นอัญมณีคุณภาพสูงอย่าง ‘หินดวงอาทิตย์สีชาด' ก็เป็นได้ ... แม้ว่าแร่นี้จะมีรอยลึกแต่มีการแยกส่วนและไม่ต่อเนื่องกัน มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะเป็นอัญมณีชั้นต่ำอย่าง 'หินเมฆาอัคคี' ล่ะนะ"
"ข้าก็คิดเช่นนั้น"
"... "
ท่ามกลางฝูงชนโดยรอบ ผู้ฝึกยุทธเริ่มกระซิบกระซาบกัน เมื่อได้ยินเสียงเหล่านี้ใบหน้าของชายหนุ่มเริ่มซีดเซียว
“ฟุ่บ…” ในช่วงเวลาต่อมาเสียงบาง ๆ แหวกอากาศคล้ายดึงด้ายออกจากผ้า ชายชราขยับกริชในมือไม่หยุด ในสายตาถังฮวนแร่ในมือของชายชราร่วงลง แสงสีขาวกระพริบอย่างรวดเร็ว พื้นผิวของแร่และเศษหินเริ่มปลิวไปรอบ ๆ ทำให้รู้สึกตื่นตา เขาไม่สามารถระบุวิถีของกริชได้เลย แต่สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงเจตนาอันแหลมคมที่มันเปล่งออกมา ถังฮวนคิดในใจว่าชายชราต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อควบคุมตัวเอง มิฉะนั้นเมื่อเริ่มใช้กริช คนมากมายรอบตัวเขาจะไม่สามารถเข้าไปในระยะใกล้ๆ เพียงไม่กี่เมตรได้
“อา!” หลังการเฉือนอีกครั้งแสงสีแดงปรากฏขึ้นบนฝ่ามือของชายชรา ในเวลาเดียวกันความร้อนที่รุนแรงมากได้ถูกปลดปล่อยออกมา
ในทันใดนั้นสภาพแวดล้อมก็เงียบลงทันที ในไม่ช้าเสียงร้องเริ่มดังขึ้นจากฝูงชน
“เป็นไปไม่ได้ ข้าเคยเห็นมันไม่นานมานี้เอง?”"แร่หดลงเหลือน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของขนาดเดิมซะอีก นั่น ๆ อัญมณีโผล่มาแล้ว เฮงซวยเอ้ย นี่มัน หินดวงอาทิตย์สีชาด?!""มันคือ 'หินดวงอาทิตย์สีชาด' แน่นอน! ไม่มีอัญมณีไฟอันไหนที่ใหญ่ขนาดนี้!""เด็กคนนี้โชคดีจริงๆ 'หินดวงอาทิตย์สีชาด' อันเดียวมีราคาอย่างน้อยหกแสนห้าหมื่นเหรียญทอง! เขาทำเงินหกแสนได้ในครั้งเดียว!""..."
ขณะที่ผู้คนพูดคุยกันแร่ในมือซ้ายของชายชราเริ่มเปล่งแสงสีแดง การเคลื่อนไหวของกริชในมือขวาของเขามีรายละเอียดมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อชายหนุ่มเห็นเช่นนี้ร่างของเขายิ่งสั่นสะท้านอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตามทั้งหมดนี้เป็นเพราะเขาตื่นเต้น ใบหน้าที่เดิมซีดเซียวเล็กน้อยขณะนี้เปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว ครู่ต่อมาชายชราจึงหยุดมือแสงสีขาวจากกริชของเขาหายไปทันที แล้ววางอัญมณีขนาดเท่าชามข้าวลง
อัญมณีนั้นกลมและแดราวกับไฟ ที่น่าทึ่งที่สุดคือ ภายในอัญมณีดูเหมือนจะมีแสงสีแดงจาง ๆ อยู่ จากระยะไกลดูเหมือนว่ามีดวงอาทิตย์เล็ก ๆ ซ่อนอยู่ภายใน
"มันคือ 'หินดวงอาทิตย์สีชาด' จริงๆ!""หินดวงอาทิตย์สีชาด!"
ฝูงชนส่งเสียงฮือฮาขึ้นอีกครั้ง ในขณะที่ผู้ฝึกยุทธหลายคนมองไปยังชายหนุ่มด้วยสายตาอิจฉาริษยาอย่างเปิดเผย ถ้าไม่ใช่เพราะเขามี 'ศิลาฟีนิกซ์' ที่ล้ำค่ากว่าอยู่หลายสิบชิ้น ถังอวนเองอาจจะคิดวิธีที่จะยึดหินดวงอาทิตย์สีชาดนี้ไปจริงๆ “นี่ของเจ้า"
ผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเขียวยิ้มแล้วโยนอัญมณีไปทางชายหนุ่ม
"ขอบคุณ ผู้อาวุโส!” เสียงของชายหนุ่มสั่นสะท้านเมื่อเขารับอัญมณีมา ใบหน้าเต็มไปด้วยความปีติยินดี เขาเดินไปด้านข้าง แต่ก็ถูกผู้คนมากมายล้อมรอบในทันที ราวกับว่าต้องการถามเขาว่าจะขายอัญมณีหรือไม่ ชายหนุ่มไม่สนใจแล้วเดินตรงไปที่ขอบฝูงชน ในตอนนั้นถังฮวนตระหนักได้ว่า ที่นี่มีจุดรับซื้ออัญมณีอยู่ด้วย ถังฮวนไม่สนใจ เขาหยิบถุงผ้าพร้อมแร่จากมือของมู่เหยียนมอบให้ชายชราทันที จากนั้นก้มหัวเล็กน้อยแล้วถอยกลับมาพร้อมกับกอดเฟิงหมิงไว้ ผู้อาวุโสชุดคลุมสีเขียวไม่ได้พูดอะไรมาก เขาหยิบแร่โบราณออกมาจากถุงผ้าโดยตรง ตอนที่แร่นี้ปรากฏขึ้น ผู้คนโดยรอบตกตะลึง แม้แต่ผู้อาวุโสในชุดคลุมสีเขียวเองยังสะดุ้ง หลังจากมองไปที่ถังฮวนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย สายตาของเขาวกกลับมาที่หินโบราณในฝ่ามือ ในเวลานี้เองผู้คนโดยรอบที่หายจากอาการตกใจเริ่มส่งเสียงหัวเราะออกมา "ฮ่าๆๆ เจ้าเด็กนี่จะบ้าเหรอ คิดยังไงถึงกล้าซื้อแร่นี่?""ดูลักษณะของแร่โบราณนี้มันอยู่ในพื้นที่ระดับต่ำมาแล้วอย่างน้อยห้าปี แร่นี้ไม่ต่างจากเอามาจากถังขยะเลย"“เขาคงเป็นมือใหม่ที่อยากลองเสี่ยงโชคดู คนที่มีประสบการณ์จะไม่ทำเรื่องโง่ ๆ แบบนี้หรอก”"... "
สามารถได้ยินเสียงทุกประเภท บางคนเยาะเย้ย ถากถาง บางคนยินดีกับความโชคร้ายของผู้อื่น และมีบ้างบางคนรู้สึกเห็นใจพวกเขา การแสดงออกของทุกคนล้วนแตกต่างกันไป แต่ไม่มีใครมองในแง่ดีเกี่ยวกับแร่โบราณก้อนนี้เลย ในช่วงปีแรก ๆ ของการพนันหิน มีชายคนหนึ่งเคยหยิบแร่โบราณเหล่านี้ขึ้นมาด้วยความตั้งใจ แต่เขาล้วนล้มเหลว หลังจากนั้นชายคนนี้ก็หายตัวไปจากเมืองมังกรวสันต์ ไม่คาดคิดจะมีอีกคนปรากฏตัวในวันนี้
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 174 เจ้าเด็กนี้มันบ้า!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 174 เจ้าเด็กนี้มันบ้า!

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้