เมื่อออกจากเกมมาอีกครั้ง นาฬิกาบนผนังก็บอกเวลาเที่ยงคืนกว่าๆเกือบตีหนึ่ง ปอผู้หลับยาวมาั้แ่หกโมงเย็น ย่อมรู้สึกตาสว่างอย่างเต็มที่นอนต่อก็ไม่ง่วง เกมก็เล่นไม่ได้ หลังจากชายหนุ่มสำรวจตลาดของ Don’t Die และข้อมูลแผนที่และดันเจี้ยนต่างๆจนได้ข้อมูลที่้าครบถ้วน เขาก็เริ่มรู้สึกถึงความเงียบเหงาอีกครั้ง
สายตาเหลือบไปมองรูปคู่ของเขากับฝนที่วางไว้หน้าจอคอมชายหนุ่มอดเป็ห่วงอดีตคนรักของเขาไม่ได้ จึงตัดสินใจเปิดเบราว์เซอร์บนคอมพิวเตอร์คลิกเข้าไปที่โซเชียลเน็ตเวิร์กของฝนอีกครั้งและก็พบว่าฝนยกเลิกเป็เพื่อนกับเขาไปเรียบร้อยแล้วแต่นั่นก็หยุดปอผู้มีความเชี่ยวชาญในการเดารหัสผ่านไม่ได้ เขาเปิดเบราว์เซอร์ขึ้นมาอีกหนึ่งหน้าต่างและเลือกเข้าสู่ระบบด้วยอีเมลแอดเดรสของฝนจากนั้นจึงป้อนรหัสที่เป็การผสมระหว่างชื่อเล่นของฝนเองกับวันเดือนปีเกิดปอก็สามารถเข้าไปใช้งานได้ในทันที
ยิ่งเขาอ่านข้อความและรูปภาพบนโซเชียลเน็ตเวิร์กของฝนย้อนกลับไปเท่าไหร่ปอก็ยิ่งรู้สึกถึงความโง่ของตัวเองมากเท่านั้นฝนเริ่มคบกับจอนนี่แฟนใหม่ของเธอั้แ่่ที่เขาเริ่มทำโปรเจคและทั้งสองคนนั้นก็พากันไปกินข้าว ดูหนัง แม้กระทั่งเที่ยวชายทะเลแทบจะทุกสัปดาห์มีภาพฝนได้รับกระเป๋าแบรนด์เนม รองเท้า นาฬิกาข้อมือราคาแพงจากแฟนใหม่ของเธอเป็ระยะๆพร้อมกับเพื่อนๆ ของฝนที่ต่างแสดงความคิดเห็นในทำนองชื่นชมและอิจฉามีความเห็นหนึ่งถึงกับเขียน “อีฝน คนนี้เริ่ดว่ะ ดีกว่าไอ้บ้างานคนก่อนเยอะเลย”
ตัวปอเองนั้นไม่ได้มาพื้นเพครอบครัวที่ร่ำรวยด้วยความที่เขาอยากจะสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวของเขาและฝนชายหนุ่มจึงค่อนข้างเข้มงวดเื่การใช้จ่ายตลอดเวลาที่คบกับฝนเขาจะพาเธอไปเที่ยวต่างจังหวัดเพียงปีละหนึ่งครั้งและกินข้าวนอกบ้านรวมถึงดูหนังเพียงเดือนละหนึ่งหน ซึ่งฝนก็มักจะบอกกับเขาว่าเธอเข้าใจเสมอมาปอไม่ได้รู้เลยว่า ลึกๆ ฝนเองก็คงจะเก็บกดและอิจฉาเพื่อนๆ ของเธอมาโดยตลอดชายหนุ่มไม่คิดโทษฝน เลยแม้แต่น้อย แม้จะรู้สึกเศร้าแต่เขาก็ยินดีที่ฝนจะได้มีความสุขเสียที
ปอเลื่อนอ่านสเตตัสของฝนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพบรูปฝนสวม LD Gear ชูสองนิ้วตามด้วยภาพสกรีนช็อตที่เป็รูปคู่ของตัวละครจากในเกม Don’t Die และข้อความ “ที่รักชวนเล่นเกมสนุกจุงเบย” อุปกรณ์ที่ตัวละครของฝนและจอนนี่สวมใส่ในเกมก็ล้วนแต่เป็ไอเท็มราคาแพงทั้งนั้น ดูเหมือนว่าแฟนใหม่ของฝนคนนี้คงจะเป็ลูกเศรษฐีแน่ๆ แต่แล้วปอก็เกิดสงสัยว่า ทำไมลูกเศรษฐีอย่างจอนนี่ถึงจะต้องมาคิดจริงจังกับผู้หญิงธรรมดาๆ อย่างฝนด้วย
ปอจึงค้นหาอีเมลแอดเดรสของจอนนี่จากรายชื่อเพื่อนของฝนและนำอีเมลดังกล่าวไปค้นหาข้อมูลเพิ่มเติมจากบนอินเทอร์เน็ตเนื่องจากโลกในยุคปัจจุบัน ข้อมูลทุกอย่างนั้นเก็บไว้ออนไลน์ทั้งหมดหากเลือกใช้คีย์เวิร์ด และเงื่อนไขการค้นหาอย่างถูกต้อง เราสามารถที่จะตรวจสอบได้แม้กระทั่งว่าคนๆหนึ่งเรียนอนุบาลที่ไหน และแม้กระทั่งคะแนนสอบสมัยเรียนหนังสือ
ด้วยความเชี่ยวชาญส่วนตัว ปอจึงค้นพบว่าจอนนี่คนนี้ ไม่ใช่ลูกเศรษฐีและไม่มีงานทำ รายได้หลักของเขา มาจากการไล่ฆ่าผู้เล่นระดับกลางๆ ใน Don’t Die ซึ่งสวมอุปกรณ์ที่เริ่มจะมีราคาขึ้นมาบ้างรวมถึงผู้เล่นหน้าใหม่ที่ใช้เงินจริงในการซื้ออุปกรณ์ราคาแพง
นอกจากนี้จอนนี่ยังมีแฟนสาวอยู่มากมายหลายคนเรียกได้ว่าหมอนี่คบซ้อนพร้อมๆ กันทีละ 4-5 คนก็ว่าได้และจากสเตตัสที่มีผู้หญิงตั้งด่าโดยแท็กชื่อเขา จึงสรุปได้ว่าหมอนี่ก็แค่หลอกคบจนได้ฟัน พอเบื่อก็ทิ้ง ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายไปวันๆแถมเงินนั้นยังมาจากการเอาตัวละครเลเวลสูงไปไล่ฆ่าผู้เล่นที่เพิ่งเริ่มเล่นได้ไม่นานในเกมที่ตายได้ครั้งเดียวอีกต่างหาก
ความรู้สึกที่คุกรุ่นอยู่ในใจปอตอนนี้เขาไม่แน่ใจว่าเป็เพราะเขารู้สึกไม่พอใจที่ฝนโดนหลอก หรือเขาโกรธที่มีผู้เล่นเริ่มต้นใหม่แบบเขาโดนไล่ฆ่าในเกมที่ตายได้ครั้งเดียวกันแน่แต่ปอก็ฉลาดพอที่จะปิดปากเงียบไม่พูดอะไรกับฝน และตั้งหน้าตั้งตาตรวจสอบข้อมูลของ lnwJN69 ซึ่งเป็ตัวละครของจอนนี่อย่างละเอียดเขารู้ดีว่าด้วยฐานะของเขาตอนนี้ ไม่ว่าจะพูดอะไรไป ฝนย่อมไม่มีทางเชื่อเขาแน่ๆ
lnwJN69 นั้นเป็ตัวละครสายอาชีพเมจเลเวล100 ต้นๆ ซึ่งใช้ทักษะล่องหนในการติดตามและหาจังหวะฆ่าผู้เล่นที่ไม่ทันระวังตัวแม้ว่าปอจะสามารถหาซื้อโพชั่นตรวจจับการล่องหนมาใช้ได้ แต่การสู้กับเมจเลเวล 100ต้นๆ ด้วยค่า HP 1 นั้นคงมีแต่คนเสียสติที่คิดจะทำ
สุดท้ายแล้วดูเหมือนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดของปอในตอนนี้ คือการทำให้ตัวละคร Poring ของเขาแข็งแกร่งขึ้นเื่อื่นๆ ล้วนเป็เื่รองลงมา โชคชะตาช่างเล่นตลกกับเขาจริงๆขนาดหนีมาเล่นเกมแล้วแท้ๆ
หลังจากปอนั่งคิด นอนคิดอยู่จนเกือบเช้าเขาก็ตัดสินใจเขียนอีเมลหาหัวหน้างานของเขาเพื่อขอลาพักร้อนโดยใช้วันหยุดที่เหลืออยู่ทั้งหมด 30 วัน และขอลาออกเมื่อครบกำหนดการลาพักร้อนตามกฎบริษัทที่ต้องแจ้งล่วงหน้า 30 วันก่อนลาออก
สำหรับคนอื่นๆนี่อาจจะฟังดูเป็แค่ความเสียสติของคนอกหัก แต่กับปอเขาบวกลบคูณหารดูแล้วว่าเขาจะสามารถทำเงินจากใน Don’t Die ได้มากกว่าการทำงานประจำในบริษัทเอกชนหลายเท่าอย่างแน่นอนยอดเงินในเกมของเขาที่ปัจจุบันมีอยู่ถึง 6 แสนกว่าเครดิตซึ่งคิดเป็เงินไทยได้ถึงเกือบ 2 แสนบาท จากสูตรเวทมนตร์มือไฟของเขาที่ยังคงขายออกเรื่อยๆคือข้อพิสูจน์ชั้นเยี่ยมที่ทำให้ชายหนุ่มมั่นใจในการตัดสินใจของตัวเองครั้งนี้
เมื่อหลายปีก่อนตอนที่ปอเริ่มคบกับฝนนั้นแม้เกมออนไลน์จะได้รับความนิยมและทำเงินให้เขาได้จำนวนหนึ่งแต่ก็เป็แค่เซิร์ฟเวอร์เกมในประเทศ ซึ่งพอผ่านไปไม่กี่ปีคนก็จะหันไปเล่นเกมออกใหม่แทน ทำให้การหาเงินจากเกมดูเป็อาชีพที่ไม่มั่นคงแต่เมื่อพิจารณาจากสถานะของ Don’t Die ในปัจจุบันบวกกับความรู้ความสามารถของปอ ชายหนุ่มมั่นใจเต็มเปี่ยมว่าเขาจะรวย รวย และรวย
หลังจากงีบหลับไปใน่เช้ามืดเนื่องจากเขาอดนอนมาทั้งคืนปอก็ตื่นมาอีกครั้งเนื่องจากหัวหน้างานของเขาโทรมาสอบถามถึงสาเหตุที่ตัดสินใจลาออกและคาดคั้นว่าเขาถูกบริษัทอื่นดึงตัวไปหรือไม่พร้อมเสนอขึ้นเงินเดือนให้ปอถึงเกือบเท่าตัวซึ่งก็เล่นเอาปอลังเลอยู่เสี้ยววิหนึ่ง ก่อนจะยืนกรานการตัดสินใจของเขาที่ส่งผลให้ท่าของหัวหน้างานผู้เคยจะแสนดีและเป็มิตร เปลี่ยนไปราวกับเป็คนละคน
่เวลาเพียงไม่กี่วัน ปอกลับได้เรียนรู้อะไรมากมายมากกว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาในชีวิตของเขา ไม่ว่าจะเป็ความสำคัญของมิตรภาพและความเอาเปรียบของบริษัทที่ไม่เคยคิดจะขึ้นเงินเดือนให้เขาจนวันที่เขาตัดสินใจจะลาออก และความแสนดีจอมปลอมของอดีตหัวหน้างานของเขา
ปอสลัดความคิดฟุ้งซ่านต่างๆ ออกจากหัวก่อนจะเริ่มแผนการขั้นที่สองสำหรับธุรกิจของเขาปอสร้างสูตรเวทมนตร์มือไฟขึ้นมาอีกอัน ที่มีความสามารถเหมือนเดิมทุกประการ แต่เปลี่ยนชื่อเป็“มือไฟเยอร์” และตั้งราคาขายเพียง 8,000 เครดิตเพื่อตัดราคามือไฟของตัวเองทั้งนี้เพราะเขารู้ดีว่าเมื่อสินค้าใดเริ่มขายดีและได้รับความนิยมของเลียนแบบย่อมตามมา ดังนั้น ปอจึงตัดโอกาสและช่องทางของคนอื่นโดยการสร้างของเลียนแบบมาขายตัดราคาตัวเองเสียเลย
หลังจากที่ปออาบน้ำ แปรงฟัน กินข้าว(ซึ่งก็ยังคงเป็อาหารสำเร็จรูปแช่แข็ง) และสั่งซื้ออาหารแช่แข็งเพิ่มจากทางออนไลน์เสร็จเรียบร้อยก็เป็เวลาเที่ยงตรง ซึ่งโควตาในการออนไลน์ Don’t Dieของเขารีเซ็ตเรียบร้อยแล้ว ปอจึงสวม LD Gear และนอนลงบนเตียงเพื่อหลีกหนีจากโลกแห่งความจริงอันน่าเบื่อหน่าย
“1,127”ตัวเลขดาเมจที่สูงจนปอริ่งยังตะลึกปรากฏขึ้นเหนือหัวของมอนสเตอร์หนอนทะเลทรายขนาดั์ตัวยาวเกือบๆ2 เมตร ที่พุ่งขึ้นมาจากใต้พื้นทราย ก่อนจะนอนตายเป็ศพและค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมข้อความระบบที่แจ้งว่าเขาได้รับ Exp+495 ตามมาด้วยเสียงเพลงและข้อความ Level Up
ปอริ่งต้องยอมเสียเงินจ้างผู้เล่นที่ให้บริการเปิดวาร์ปเพื่อส่งเขามายังแผนที่นี้โดยตรงเนื่องจากเขาไม่สามารถเดินทางออกนอกเมืองเองได้แผนที่นี้เป็แผนที่ทะเลทรายซึ่งไม่ค่อยได้รับความนิยมจากผู้เล่นเท่าไหร่ เนื่องจากหนอนทะเลทรายในแมปนี้เป็มอนสเตอร์ที่ไม่ได้ดรอปไอเท็มราคาแพงใดๆ แถมยังน่ารำคาญเพราะชอบมุดดินหนีเวลาใกล้ตายนอกจากนี้หากผู้เล่นพยายามโจมตีจากระยะไกล หรือร่ายเวทมนตร์ใส่ มันก็จะดำดินหนีทันทีอีกด้วยตามปกติแล้ว แผนที่นี้จะเป็เพียงทางผ่านระหว่างเมืองสำหรับผู้เล่นที่ไม่มีวาร์ปเท่านั้น
แต่สิ่งที่ทำให้ปอริ่งเลือกมาที่นี่ คือ“เซฟโซน” หรือโอเอซิสเล็กๆ บริเวณกลางแผนที่ ซึ่งเป็แหล่งน้ำสะอาดที่ใช้เติมใส่ภาชนะได้แบบเดียวกับน้ำพุตรงจัตุรัสกลางพรันซาและมอนสเตอร์จะไม่สามารถเข้ามาทำอันตรายผู้เล่นที่อยู่ในโอเอซิสได้ ดังนั้นปัญหาเดียวที่ปอริ่งต้องแก้ให้ได้ คือการโจมตีระยะไกลด้วยธนูใส่หนอนดินให้ตายในครั้งเดียวเพื่อไม่ให้มันมีโอกาสได้ดำดินหนีนั่นเอง
ก่อนที่ปอริ่งจะมาที่โอเอซิสแห่งนี้เขาได้ทดลองสร้างเวทมนตร์ใหม่ขึ้นมาอีกอัน ซึ่งเขาตั้งชื่อมันว่า
“ะเิปลายศร”
ประเภทโจมตี ธาตุไฟ
เคลื่อนที่ไปด้านหน้าเป็เส้นตรงด้วยความเร็ว0 AGI (ไม่เคลื่อนที่)
ทำงานเมื่อผ่านไป 3 วินาทีหลังการร่าย
หลังจากนั้นเขาจึงทดลองเหนี่ยวไกเกาทัณฑ์แห่งมนตราลงครึ่งหนึ่งเพื่อสร้างศรมนตรา และร่าย “ะเิปลายศร” ใส่ศรมนตรา เมื่อร่ายจบเขาก็รีบยิงศรมนตราใส่หนอนทะเลทราย หลังจากที่มันได้รับดาเมจ “1” จากศรมนตรามันก็รีบดำดินหนีไปทันที เนื่องจากตัวปอริ่งอยู่ในเซฟโซน และเพียงครู่เดียวหลังจากนั้นปอริ่งก็ได้ยินเสียงะเิดังขึ้นจากใต้ดิน พร้อมเลขดาเมจที่ลอยขึ้นมาซึ่งเป็เครื่องยืนยันว่าทฤษฎีของเขาได้ผล
ปอริ่งค่อยๆ ปรับเพิ่มเลเวลของ“ะเิปลายศร” ซึ่งแม้จะมีเวลาร่ายนานขึ้น ก็ไม่ใช่ปัญหาเนื่องจากเป็การร่ายใส่ศรมนตราของเขาเองจนเจอเลเวลที่แน่ใจว่าจะยิงหนอนทะเลทรายตายในนัดเดียว แล้วหลังจากนั้นการปั๊มเลเวลมาราธอนของชายหนุ่มผู้มี HP เพียง 1 ก็เริ่มต้นขึ้น