บทที่ 27 ให้คุณถอดรหัสปริศนา ไม่ใช่ให้เสนอทฤษฎีใหม่
เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อก็ชูสามนิ้วขึ้นต่อหน้ากล้องและอธิบายต่อ "เมื่อจิ๋นซีฮ่องเต้เสวยยาอายุวัฒนะเม็ดนี้จะเกิดความเป็ไปได้แนวทางดังนี้ครับ"
"ข้อ 1 จิ๋นซีฮ่องเต้มีชีวิตะ และมีชีวิตอยู่ยาวนานมาจนถึงปี 2024 แต่เพราะเขาไม่มียาอยู่ในมือจึงทำได้เพียงเฝ้ามองผมอยู่ห่าง ๆ แถวสวนเมเปิ้ล โดยจะไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับผมเลย"
"ข้อ 2 หลังจากจิ๋นซีฮ่องเต้เสวยยาเม็ดนี้เข้าไป ส่งผลให้หลังจากนั้นไม่มียาที่จะส่งต่อได้ และเมื่อถึงจุดนี้โลกในระนาบล่างสุดที่ไม่มีการส่งต่อยาจะต้องเผชิญกับวิกฤตครั้งใหญ่!"
"ถ้าถามว่าทำไมถึงจะเกิดวิกฤตครั้งใหญ่? นั้นก็เพราะยานี้เป็สิ่งที่คนในอนาคต ซึ่งก็คือตัวผมในปี 2024 ย้อนเวลากลับไปยังต้าฉินเพื่อมอบให้กับจิ๋นซีฮ่องเต้"
"เมื่อยาอายุวัฒนะถูกใช้จนหมด ผมก็จะไม่มียาให้ส่ง และเมื่อไม่มียาให้ส่งแน่นอนว่าจิ๋นซีฮ่องเต้ก็ไม่สามารถมีชีวิตะได้ ดังนั้นหลังจากที่เขาสิ้นสุดการเสวยยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายเขาก็จะสิ้นอายุขัย โลกพังทลาย และระเบียบของโลกทั้งใบจะล่มสลายตามไปด้วย"
"บางทีผมอาจจะพูดให้ความเป็ไปได้ที่ 2 ดูรุนแรงเกินไป งั้นขอพูดถึงความเป็ไปได้อีกหนึ่งอย่างที่ทุกคนยอมรับ"
"ข้อ 3 นี่คือความเป็ไปได้ที่ทุกท่านยอมรับ แต่ไม่ใช่สิ่งที่ผมยอมรับ… นั่นก็คือจิ๋นซีฮ่องเต้จะสิ้นพระชนม์ในระหว่างการแสวงหาชีวิตะเหมือนกับในประวัติศาสตร์ปกติ ทุกอย่างจะไม่แตกต่างจากประวัติศาสตร์ที่เรารู้จักในปัจจุบัน ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นบนโลกใบนี้เลย"
หลังจากพูดจบ เจียงเจ๋อก็ยิ้มบาง ๆ"ความจริงมันง่าย ๆ แค่นี้เองครับ!"
ก่อนหน้านี้เจียงเจ๋อคิดว่าผู้ชมน่าจะเข้าใจได้ เขากลับลืมประเมินไปว่าเนื้อหานั้นซับซ้อนและเข้าใจยากเกินไป จนกระทั่งผู้ดูแลห้องส่งที่หลังบ้านบอกเจียงเจ๋อว่า จำนวนคนดูในสถานีโทรทัศน์และในห้องไลฟ์สดพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว กลับเต็มไปด้วยเสียงบ่นระงมจากผู้ชมที่ตามเื่ไม่ทัน
ด้วยความจนใจ เจียงเจ๋อจึงต้องยอมทำตาม และเป็ไปตามคาดหลังจากที่เขาเล่าจบ ข้อความในห้องไลฟ์สดก็เริ่มคึกคักขึ้นมาทันที
[คอมเมนต์ : จริงด้วย สุดท้ายมีความเป็ไปได้แค่ 3 อย่างนี้เอง ฉันยอมรับความเป็ไปได้ที่ 3!]
[คอมเมนต์ : ใช่เลย ถ้าจิ๋นซีฮ่องเต้ไม่มีชีวิตะก็จะไม่ต่างจากประวัติศาสตร์เลย อย่างมากที่สุดก็แค่เจียงเจ๋อเอากล่องเปล่าไปส่ง แล้วขุนนางสมัยราชวงศ์ฉินก็บันทึกว่า ‘วันหนึ่งมีแสงมงคลลงมาจากฟ้า มีชายคนหนึ่งเดินออกมาจากแสง อ้างว่าเป็คนรุ่นหลัง ในมือถือกล่องเปล่าที่ลือกันว่าบรรจุยาอายุวัฒนะ เมื่อเปิดกล่องออกกลับไม่มียา จิ๋นซีฮ่องเต้จึงสั่งปะาด้วยการใช้ม้าห้าตัวฉีกร่างชายผู้นั้นจึงสิ้นใจ!’ เป็แบบนี้แหละ ฉันเห็นด้วย!]
[คอมเมนต์ : ฉันไม่เห็นด้วย ฉันคิดว่าการส่งยาจะสิ้นสุดลงหลังจากจิ๋นซีฮ่องเต้เสวยยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้าย]
[คอมเมนต์ : ถ้ามันสิ้นสุดลง แบบนี้ก็ไม่ถือว่าเป็ปฏิทรรศน์สิ]
"..."
ในห้องไลฟ์สด ข้อความต่าง ๆ ถกเถียงกันไปมา ไม่มีใครสามารถสรุปคำตอบที่ตรงกันได้
ในขณะเดียวกัน ณ หอประชุม มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์จิงตู เมื่อได้ยินความเป็ไปได้สามประการที่เจียงเจ๋อเล่า ศาสตราจารย์เฝิงก็ตาเป็ประกายขึ้นมาทันที
ใช่แล้ว! พอเจียงเจ๋ออธิบายได้เข้าใจง่ายขึ้น เมื่อยาอายุวัฒนะถูกใช้จนหมด การกระทำนั้นอาจถูกระงับ หรือไม่ก็เป็การสิ้นสุดการกระทำที่เจียงเจ๋อมอบกล่องเปล่า แต่เมื่อคิดลึกลงไปที่มาของยาอายุวัฒนะยังคงไม่มีคำตอบ
ตัวละครสำคัญคือเจียงเจ๋อ ยาอายุวัฒนะ และจิ๋นซีฮ่องเต้ เมื่อปัจจัยสำคัญทั้งสามนี้มากันจึงทำให้จิ๋นซีฮ่องเต้มีชีวิตะ หรือจะพูดอีกอย่างคือหากจิ๋นซีฮ่องเต้้ามีชีวิตะ ต้องมั่นใจว่าองค์ประกอบทั้งสามนี้มารวมตัวกันจนครบ
หากขาดองค์ประกอบใดไป ชีวิตะนี้จะไม่เกิดขึ้น แม้ว่าจิ๋นซีฮ่องเต้จะเสวยยาอายุวัฒนะเม็ดสุดท้ายแต่จุดจบของจิ๋นซีฮ่องเต้ก็ยังคงเป็ความตาย ทำไมถึงตาย? แน่นอนว่าเพราะจิ๋นซีฮ่องเต้ไม่มียาที่จะส่งต่อให้กับเจียงเจ๋อในปี 2024 ยังไงล่ะ
เมื่อถึงคราวที่เจียงเจ๋อผู้ได้รับกล่องเปล่าย้อนกลับไปยังต้าฉิน จึงส่งผลให้เจียงเจ๋อไม่มียาจะส่ง และเมื่อไม่มียาจะส่ง จิ๋นซีฮ่องเต้ก็ไม่ได้เสวยยาอายุวัฒนะ จึงนำไปสู่ความตาย
"ดังนั้นปัญหาใหม่ก็เกิดขึ้นอีกแล้ว จากตอนแรกที่เจียงเจ๋อส่งยา กลายเป็เจียงเจ๋อไม่มียาจะส่ง และสุดท้ายจิ๋นซีฮ่องเต้ก็ยังคงตายอยู่ดี ดังนั้นปัญหาใหม่ก็คือ ‘เราดูเจียงเจ๋อส่งยาไปเพื่ออะไรกันเนี่ย?’"
เขามองไปยังเหล่านักศึกษาปริญญาโทใต้เวทีด้วยสีหน้าซื่อ ๆ ในขณะนี้จังหวะการคิดของเหล่านักศึกษาเริ่มตามทันศาสตราจารย์เฝิงแล้ว
"ใช่ ตอนนี้ปฏิทรรศน์เปลี่ยนเป็ว่าตกลงเจียงเจ๋อได้ส่งยาหรือไม่ ไม่ใช่ว่าจิ๋นซีฮ่องเต้จะตายหรือรอด"
"นี่แหละคือความเหนือชั้นของเจียงเจ๋อ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ส่งยาไปแล้ว แต่ตอนนี้กลับกลายเป็ว่าไม่ได้ส่ง ตรรกะมันสอดคล้องในตัวเองแต่กลับหาจุดโต้แย้งไม่ได้ สุดยอดจริง ๆ!"
"ฉันคิดว่าแกนกลางของปฏิทรรศน์ในการมอบยาของเจียงเจ๋อน่าจะกลายเป็สองจุด คือ 1 ยาอายุวัฒนะมาจากไหน และ 2 ตกลงจิ๋นซีฮ่องเต้ตายหรือรอด!"
"..."
เมื่อฟังคำอธิบายของเพื่อน ๆ เหลิ่งเฟยก็พูดด้วยสีหน้าครุ่นคิดว่า "ไม่ใช่สองจุด ยังคงเป็จุดเดียว"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนรวมถึงศาสตราจารย์เฝิงต่างหันไปมองเหลิ่งเฟย เหลิ่งเฟยรีบอธิบายทันที "จริง ๆ แล้วท้ายที่สุด เหล่าอู๋! สิ่งที่คุณบอกว่าจิ๋นซีฮ่องเต้จะตายหรือรอดนั้นไม่ใช่จุดที่เป็ปฏิทรรศน์ แต่มันเป็แค่ปัญหาเื่จุดจบที่เรียบง่าย"
"ทุกคนต้องรู้ว่าแกนกลางปฏิทรรศน์ของเจียงเจ๋อถูกสร้างขึ้นภายใต้เงื่อนไขของยาอายุวัฒนะ หากยาอายุวัฒนะถูกใช้จนหมดปฏิทรรศน์นี้ก็จะสลายตัวไปเอง สิ่งที่เราควรคิดไม่ใช่จุดจบของจิ๋นซีฮ่องเต้เป็อย่างไร แต่เราถูกความคิดของตัวเองหลอกให้วนเวียนอยู่ข้างใน"
ศาสตราจารย์เฝิงรีบถาม "ใช่ ๆ ฉันก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน เราดูเหมือนจะถูกคำถามของเจียงเจ๋อหลอกให้เข้าไปอยู่ในลูปที่ไม่มีวันสิ้นสุด ั้แ่ต้นจนจบแกนกลางปฏิทรรศน์ของเจียงเจ๋อก็คือ ยาอายุวัฒนะมาจากไหน แต่เรากลับพยายามทำความเข้าใจว่าสุดท้ายแล้วจิ๋นซีฮ่องเต้ตายหรือไม่"
"ใช่ครับศาสตราจารย์ ผมก็เพิ่งตระหนักได้ว่าพวกเรากำลังเดินเข้ากับดักของเจียงเจ๋อด้วยตัวเอง นี่แหละคือความเหนือชั้นของเขา"
เหลิ่งเฟยมองไปที่ศาสตราจารย์เฝิง จากนั้นก็หันไปมองเพื่อนนักศึกษาที่ชื่ออู๋ถงเสวีย
"เหล่าอู๋ ปัญหาข้อ 2 ของคุณ ผมตอบได้นะ"
เหล่าอู๋วัยยี่สิบแปดปีที่เพิ่งตอบเื่จิ๋นซีฮ่องเต้จะตายหรือรอด ทำหน้าสงสัย "หือ? เื่นี้คุณก็รู้ด้วยเหรอ?"
เหลิ่งเฟยพยักหน้าอธิบาย "เมื่อเจียงเจ๋อไม่มียาจะส่ง จริง ๆ แล้วมันจะยังคงสร้าง่เวลาขึ้นมา เพียงแต่ครั้งนี้ไม่ใช่เส้นเวลาแบบที่เราเข้าใจ แต่เป็วงกลมเวลา เป็วงกลมเวลาที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง"
ศาสตราจารย์เฝิงก็เริ่มสนใจคำอธิบายของเหลิ่งเฟย "เหลิ่งเฟยพูดถูก ผมรู้สึกมาตลอดว่าสิ่งที่อาจารย์เจียงพูดไม่ใช่เส้นเวลา แต่เป็สำเนาของเส้นเวลาที่เหมือนกันทุกประการ เหมือนกับวงกลมที่ซ้อนทับกันเป็ชั้น ๆ จากบนลงล่าง ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าสิ่งนี้เรียกว่าอะไร!"
"ศาสตราจารย์ ผมก็เข้าใจแบบนั้นครับ ถ้าเวลาคือวงกลมจำนวนมากที่รวมเข้าด้วยกัน ยาอายุวัฒนะนี้ก็จะเริ่มมีร่องรอยให้ตามหา และสุดท้ายจุดจบที่จิ๋นซีฮ่องเต้ไม่มียาจะส่ง และเจียงเจ๋อไม่มียาจะส่งก็จะพังทลายลงเอง"
สำหรับเหล่าอัจฉริยะภาควิชาฟิสิกส์เหล่านี้ สิ่งที่เจียงเจ๋อเล่าคือสิ่งใหม่ มันไม่ใช่เส้นเวลาหรือวงกลมเวลาเดี่ยว ๆ แบบที่พวกเขาเห็นในชีวิตประจำวันเลย หากต้องใช้คำเรียกในปฏิทรรศน์ของยาอายุวัฒนะนี้ เวลาดูเหมือนจะมีลักษณะเป็เกลียว!
มีนักศึกษาคนหนึ่งนึกขึ้นได้กะทันหัน "ดังนั้นที่เจียงเจ๋อบอกว่าเวลาไม่ใช่เส้นและไม่ใ่กลม แต่เขาไม่ได้บอกเราว่าตกลงเวลาคืออะไรกันแน่!"
"ใช่ ๆ พอคุณพูดแบบนี้ฉันถึงนึกออก"
"ให้ตายเถอะ ฉันรู้สึกว่าเจียงเจ๋อใช้โอกาสในการเป็พิธีกรครั้งนี้เพื่อนำเสนอทฤษฎีฟิสิกส์ใหม่..."
"..."
ความจริงจนถึงตอนนี้ คนในภาควิชาฟิสิกส์ต่างค้นพบความทะเยอทะยานของเจียงเจ๋อแล้ว เขาใช้ข้ออ้างในการถอดรหัสปริศนาทั้งหมดนี้เพื่อนำเสนอทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ชุดใหม่
...
ในขณะนี้ ภายในห้องประชุมผู้บริหาร
แม้ว่าเจียงเจ๋อจะอธิบายเช่นนี้ แต่ผู้ชมก็ยังคงงุนงงสับสน ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอย่างไร ก็มีเพียงความจริงที่ว่าจิตสำนึกได้ว่านี่คือวงจรที่ไม่มีวันสิ้นสุด เป็วงจรที่ไม่สามารถถอดรหัสได้
เหล่าจ้าว หวังกั๋วเซิ่ง และคนอื่น ๆ ต่างทยอยหันไปมองหวังหลิน เพราะมีเพียงหวังหลินเท่านั้นที่พอจะััถึงแิของเจียงเจ๋อได้บ้าง
เหล่าจ้าวถามว่า "เสี่ยวหวัง นายคิดยังไง เขาพูดง่าย ๆ แล้วนะ แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี!"
หวังหลินยิ้มอย่างเก้อเขิน "ครั้งนี้ผมก็ไม่รู้จริง ๆ ครับ แต่รู้สึกว่าเขากำลังสร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ ดูเหมือนกำลังเตรียมปล่อยะเิลูกโตเลย"
หากหวังหลินรู้เื่นี้ เขาคงจะสามารถแทนที่เจียงเจ๋อได้อย่างสมบูรณ์ไปแล้ว ถ้าเปรียบว่านี่คือการวิ่ง 400 เมตร ในขณะที่เจียงเจ๋อวิ่งถึงเส้นชัยไปนานแล้ว หวังหลินคงเพิ่งจะเริ่มออกตัวเท่านั้นเอง แบบนี้มันเทียบกันไม่ได้เลย!
ไม่นานนักบรรยากาศในที่นั้นก็กลับเข้าสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง โชคดีที่ตอนนั้น มีเสียงตื่นเต้นดังมาจากวิทยุสื่อสารอีกครั้ง
"จำนวนคนดูหน้าจอโทรทัศน์ทะลุ 2 ล้านคนแล้ว และจำนวนคนในห้องไลฟ์สดทะลุ 8 หมื่นคน!"
หากเป็เมื่อก่อนนี่คงเป็ข่าวดี แต่เวลานี้จิตใจของทุกคนไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว เพราะทุกคนกำลังจดจ่ออยู่กับปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำนี้ ในขณะที่บรรยากาศในที่นั้นเงียบลงอีกครั้ง เจียงเจ๋อในหน้าจอขนาดใหญ่ก็เผยรอยยิ้มออกมา เพราะในเวลานี้ผู้ดูแลห้องส่งได้บอกเจียงเจ๋อว่า เรตติ้งกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
ผู้ดูแลห้องส่งพูดด้วยความตื่นเต้นว่า "อาจารย์เจียง! คุณสุดยอดมาก โยนคำถามที่ไม่มีคำตอบออกมา ต่อให้บรรยากาศในงานจะเงียบกริบ ถึงคุณจะไม่พูดแต่คนดูก็เริ่มถกเถียงกันเองในห้องไลฟ์สด จนตอนนี้จำนวนคนดูหน้าจอโทรทัศน์ทะลุ 2 ล้านคนไปแล้ว คุณทำได้ยังไงกันครับ?"
เจียงเจ๋อเคาะหูฟังเบา ๆ และตอบกลับด้วยเสียงแ่เบา "ความอยากรู้อยากเห็นครับ ทุกคนมีความอยากรู้อยากเห็น เมื่อพวกเขาเจอโจทย์ยากที่น่าสนใจพวกเขาย่อม้าแก้ไขมัน ทุกสิ่งในโลกก็เป็แบบนี้ ยกเว้นก็แต่คนที่ไม่มีความสนใจในวิทยาศาสตร์จริง ๆ ซึ่งคนกลุ่มนั้นไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของรายการเรา"
"ที่แท้ก็เป็แบบนี้นี่เอง ว่าแต่อาจารย์เจียงครับ สุดท้ายคุณจะคุมเื่นี้ได้ไหม เพราะการกระทำของคุณตอนนี้คือการเดิมพัน ถ้าไม่ได้ทั้งชื่อเสียงและเงินทอง คุณก็อาจถูกกระแสสังคมถาโถมจนอนาคตดับวูบไปเลยนะ"
ผู้ดูแลห้องส่งที่ประจำการอยู่เื้ั ความจริงแล้วก็คือผู้กำกับของรายการนี้ เขารายงานความเคลื่อนไหวทุกอย่างให้เจียงเจ๋อทราบตลอดเวลา เพื่อให้เจียงเจ๋อปรับเปลี่ยนสิ่งที่ส่งผลดีต่อเรตติ้งได้อย่างเหมาะสม
เจียงเจ๋อได้เดินหมากตานี้จนสำเร็จแล้ว แต่เปรียบเหมือนน้ำที่สาดออกไปแล้ว ย่อมไม่อาจเรียกคืนได้ การต่อสู้ชี้เป็ชี้ตายครั้งนี้ขึ้นอยู่กับคำพูดของเขาแล้ว!
"ทำได้แน่นอนครับ ตอนนี้ไม่คุยแล้ว ผมต้องไลฟ์ต่อ"
"ไม่รบกวนแล้วครับ เชิญต่อเลย"
เจียงเจ๋อยิ้มให้กล้อง "ความจริงแล้ว ความเป็ไปได้ทั้ง 3 ประการที่ผมเล่ามาข้างต้น ในลำดับต่อไปผมจะคลี่คลายเื่นี้ให้กระจ่างเองครับ"
"สิ่งที่ผมกำลังจะพูดต่อไปคือทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ชุดใหม่ที่สามารถแก้ปัญหาแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ และแก้ปัญหาปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำได้ครับ!"
787K
