ในหุบเหวที่แสนมืดมิดมองเห็นสุดลูกหูลูกตา ในตอนนี้มีแสงสว่างบางเบาท่ามกลางความมืดมิด
"ฮ่าๆเอาอย่างนั้นก็ได้ ในเมื่อเ้าติดหนี้บุญคุณข้าถ้าอย่างนั้นข้าขอเ้าอย่างหนึ่งได้หรือไม่" ท่ามกลางแสงสว่างเสียงหัวเราะและคำพูดของชายชราก็ได้ดังขึ้นมา
ชิงเฟิงได้ยินคำพูดของชายชราเขาไม่ลังเลเลยที่จะตอบตกลง"ท่านผู้าุโมีอะไรให้ข้าช่วยหรือขอรับ? ข้าจะทำมันอย่างเต็มที่!"
"เ้าแน่ใจอย่างงั้นหรือ? สิ่งที่ข้ากำลังจะขอให้เ้าช่วยนี้มันอาจคุกคามชีวิตของเ้าได้เลยน่ะ ถ้าทำพลาดชีวิตของเ้าก็จะจบลง"ชายชรากล่าวออกมาเพื่อทดสอบและถามความสมัครใจของชิงเฟิง เื่ที่เขาจะขอให้ชิงเฟิงช่วยนั้นมันเป็เื่ที่นับว่าท้าทาย์ ในอดีตกาลไม่มีใครเคยทำสำเร็จ หรืออาจเป็เพราะไม่มีใครเคยมีโอกาสได้ทำ
ชายชราไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันจะทำได้สำเร็จหรือไม่ อาจกล่าวได้ว่าเขากำลังจะทดลองกับร่างกายของชิงเฟิง เพราะฉะนั้นเขาจึงจะต้องถามความสมัครใจของชิงเฟิงซะก่อน
"ชีวิตของข้าเป็ผู้าุโที่ช่วยเหลือ เพราะฉะนั้นต่อจากนี้ไปชีวิตของข้าก็ตกอยู่ในมือของผู้าุโแล้ว ต่อให้ท่านจะให้ข้าไปตายข้าก็ไม่มีทางขัดคำสั่ง"ชิงเฟิงกล่าวออกมาด้วยคำพูดที่แน่วแน่ราวกับมันออกมาจากความคิดของเขา
"เ้าจะพูดอย่างนี้ก็ไม่ถูก ชีวิตของเรา เราจะต้องลิขิตด้วยตัวเอง จะให้ใครมาชี้เป็ชี้ตายเราได้ยังไง แม้แต่์ก็ไม่สามารถที่จะลิขิตชีวิตของเราได้" ชายชรากล่าวออกมา
"ท่านาุโ..มันจะเป็ไปได้อย่างงั้นหรอที่เราจะสามารถฝืนลิขิตของ์ได้?"ชิงเฟิงกล่าวถามออกมาอย่างลังเลเมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ์เป็ตัวตนที่นับว่าสูงส่ง มนุษย์ธรรมดาจะสามารถต่อต้านมันได้อย่างงั้นหรอ
ชายชรายิ้มเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมา"แน่นอน ยกตัวอย่างเช่นการบ่มเพาะพลัง การฝึกฝนเพื่อได้มาซึ่งความแข็งแกร่งและอายุไขที่มากขึ้น นี่ก็นับเป็ส่วนหนึ่งของการฝืนลิขิต์"
"การบ่มเพาะก็คือการท้าทาย์!"ชายชรากล่าวออกมา ภายในดวงตาของเขาปรากฏความแข็งกร่าวเสี้ยวหนึ่ง
ชิงเฟิงรู้สึกใเมื่อได้ยินคำพูดของชายชรา ปรากฏว่าการบ่มเพาะก็คือการท้าทาย์! หลังจากที่เขาตั้งสติได้เขาก็ถามออกมา"ท่านผู้าุโ แล้วท่าน้าให้ข้าช่วยอะไรงั้นหรือขอรับ?"
"สิ่งที่ข้า้าให้เ้าทำนั้นนับว่าเป็สิ่งที่ท้าทาย์เช่นกัน แน่นอนถ้าเกิดว่าเ้าทำมันสำเร็จมันอาจเป็โชควาสนาอย่างหนึ่งในชีวิตของเ้าเลยก็ได้"
หลังจากชายชราพูดจบ ในขณะนั้นเองจู่ๆก็ได้มีขวดหยกมันแพะขวดหนึ่งปรากฏขึ้นมากลางอากาศ ระหว่างชิงเฟิงกับชายชรา
หลังจากที่ขวดหยกนี้ปรากฏได้ไม่นานอากาศ รอบๆดูเหมือนจะตื่นตระหนก ราวกับหวาดกลัวอะไรบางอย่าง ฟ้าดิต่างร่ำไห้อย่างหวาดกลัว ซึ่งชิงเฟิงเองก็ไม่ต่างกัน เขาถึงกับทรุดลงไปนอนราบกับพื้นเนื่องจากการปรากฏตัวของขวดหยกมันแพะ
ชิงเฟิงนอนราบกับพื้นราวกับมีูเาลูกใหญ่ได้กดทับตัวเขาเอาไว้ เหตุการณ์นี้สร้างความตกตะลึงให้เขาเป็อย่างมาก เพียงแค่การปรากฏตัวของขวดหยกมันแพะขวดเดียวก็ถึงกับทำให้เขานอนราบอยู่กับพื้นได้แล้ว
ฟุบบ!!!
ชายชราสะบัดแขนของตัวเองเบาๆ จากนั้นไม่นานปรากฏแสงสีทองเข้ามาปกคลุมร่างของชิงเฟิง
ในตอนนี้ชิงเฟิงรู้สึกเหมือนกับว่าเเรงกดดันที่คอยกดทับเขา บัดนี้มันได้หายไปแล้ว
หลังจากที่แรงกดดันได้หายไปชิงเฟิงก็ได้ลุกขึ้นยืน เขาจ้องมองไปยังขวดหยกมันแพะที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศ หลังจากนั้นเขาหันไปถามชายชราอย่างหวาดกลัว"ผู้าุโ..มันคืออะไรกัน?!! ทำไม..มันถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้!?"
ชิงเฟิงจ้องมองขวดหยกมันแพะอย่างหวาดกลัว เขาคิดว่าถ้าไม่ได้ชายชราช่วยไว้ป่านนี้ตนคงจะต้องถูกแรงกดดันนั้นบดขยี้จนแหลกแน่นอน
"นี่คือสิ่งที่ข้า้าให้เ้าช่วย ภายในขวดหยกมันแพะนี้มีแก่นแท้โลหิตหยดหนึ่ง ข้า้าให้เ้าดูดซับเืหยดนี้ซะ"ชายชรากล่าวออกมา
"อะไรน่ะ!!! เเก่นแท้โลหิตหยดหนึ่งอย่างงั้นหรอ ? นี่มันคือโลหิตของใครกันแน่ ทำไมเพียงแค่หยดเดียวก็สามารถที่จะบดขยี้ข้าได้แล้ว!"ชิงเฟิงได้ยินคำพูดของชายชราเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา แค่เืหยดเดียวก็ขนาดนี้แล้ว แล้วถ้าเป็ตัวจริงล่ะจะขนาดไหน
"ฮ่าๆๆแรงกดดันที่เ้าััได้เมื่อกี้ มันก็แค่เสี้ยวหนึ่งที่เล็ดรอดจากผนึกเท่านั้น ถ้าเปลี่ยนเป็เ้าโดนเเรงกดดันตรงๆ แม้แต่จะหายใจเ้าก็ไม่สามารถทำได้ อย่าพูดถึงเ้าเลยต่อให้เป็โลกใบนี้ก็ตาม"ชายชรายิ้มกล่าวออกมาอย่างสงบ
"นี่..!!"
ชิงเฟิงยิ่งตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม ปรากฏว่าเมื่อกี้เป็เพียงแค่เศษเสี้ยวเดียวเท่านั้นเองอย่างงั้นหรอ?
"ผ..ผู้าุโ..ตกลงแล้วนี่เป็โลหิตของใครกันแน่!!"ชิงเฟิงถามออกมาอย่างสงสัย
ชายชราทำหน้าจริงจังก่อนเอ่ยออกมาอย่างยำเกรง"นี่คือ..แก่นแท้โลหิตของพระเ้าแท้จริงองค์หนึ่ง"
"พระเ้าแท้จริง?นี่มันตัวตนแบบไหนกัน?"ชิงเฟิงถามออกมาอย่างโง่งม เขาเพิ่วเคยได้ยินคำว่าพระเ้าแท้จริงครั้งแรก ดังนั้นเขาจึงได้ถามออกมา
"เป็ธรรมดาที่เ้าจะไม่รู้จัก เอาไว้ตอนที่เ้าแข็งแกร่งกว่านี้เ้าจะรู้เอง"ชายชรากล่าวเบาๆด้วยรอยยิ้ม
"โลหิตหยดนี้ข้าใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อแย่งชิงมันมา เเละเพราะโลหิตหยดนี้ด้วยเช่นกันที่เป็เหตุที่ทำให้ข้าต้องมาอยู่ในสถานที่แห่งนี้"ชายชรากล่าวออกมา พร้อมกับหวนคิดถึง่เวลาต่างๆในอดีต
ถ้าไม่ใช่เพราะว่าการแย่งชิงครั้งนั้น เขาและพรรคพวกก็คงจะไม่ต้องพบกับความสูญเสีย
ชิงเฟิงสังเกตเห็นแววตาที่เศร้าหมองของชายชรา เขาคิดว่าเืหยดนี้คงจะมีความสำคัญกับชายชราอย่างมากเป็แน่
"ท่านผู้าุโ ในเมื่อโลหิตหยดนี้มีความสำคัญกับผู้าุโ ทำไมท่านไม่หลอมรวมมันเองละขอรับ"ชิงเฟิงกล่าวคำถาที่เขาสงสัยออกมา ทำไมชายชราถึงได้ยื่นโอกาสนี้มาให้เขาทำไม ไม่เก็บเอาไว้ใช้เอง
"ถ้าข้าทำได้ ข้าคงจะหลอมรวมมันไปตั้งนานแล้ว แต่ทว่าข้าไม่สามารถทำได้"
"ผู้าุโไม่สามารถหลอมรวมมันได้อย่างงั้นหรอ"ชิงเฟิงกล่าวออกมาอย่างสงสัย
ชายชรายิ้มและกล่าว"ถ้า้าหลอมรวมโลหิตหยดนี้สิ่งแรกที่ต้องมีเลยก็คือ ภาชนะหรือก็คือร่างกาย ข้าในตอนนี้เป็เพียงแค่เสี้ยวจิติญญาเท่านั้น ไม่สามารถหลอมรวมเืหยดนี้ได้"
"ผู้าุโเป็เพียงแค่เสี้ยวจิติญญาอย่างงั้นหรอ!!"ชิงเฟิงกล่าวออกมาอย่างตกตะลึงในขณะเดียวกันเขาก็มองสำรวจไปที่ชายชรา เขาพอจะมีความรู้อยู่บ้างเนื่องจากศึกษาที่สำนักัทะยานว่ากันว่ามีเพียงผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะสามารถทิ้งเศษเสี้ยวจิติญญาเอาไว้ได้
แต่ว่าเศษเสี้ยวจิติญญาที่ชิงเฟิงเคยได้ยินมานั้นจะอยู่ในสภาพล่องหนราวกับิญญาเท่านั้นไม่ได้มีรูปร่างเป็ตัวเป็
ในสถานการณ์ของชายชราตอนนี้ชิงเฟิงคิดว่ามันแตกต่างจากที่เขาได้ยินเล็กน้อย
ดูจากภายนอกชายชราก็ไม่ได้ต่างจากมนุษย์ทั่วไปเท่าใดนัก จะต่างก็เพียงแค่ออร่าที่ดูสูงส่งเหนืุ์ทั่วไปเท่านั้น ชิงเฟิงคิดไม่ถึงว่
าชายชราที่อยู่ตรงหน้าคนนี้จะเป็เพียงแค่เศษเสี้ยวจิติญญาดวงหนึ่งเท่านั้น!