ETHER สงครามดาวนรกซอมบี้คลั่ง

    1.1 ยินดีต้อนรับสู่ ETHER

    1.1 ยินดีต้อนรับสู่ ETHER




    นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่มีคนจ่อปืนเข้ามาที่หน้าของกันสึเกะ เขายืนนิ่ง ยกมือขึ้น พลางหรี่สายตามองเซฟปืนพกขนาดเก้ามอมอที่อยู่ในมือของไอ้หมอนั่น

             …ไอ้เวรนี่ทำผิดอยู่สองอย่าง… กันสึเกะคิด

             หนึ่งคือมันเล็งปืนมาที่เขา

             และสองคือมันกำลังทำให้เขาเสียเวลา

             “เย็นไว้ก่อนพี่ชาย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสงบ สายตาจับจ้องไปยังดวงตาของวัยรุ่นที่ยืนอยู่ตรงหน้า

             …อายุไม่เกินยี่สิบห้า… กันสึเกะคิด มันตัวสูงพอๆ กับเขา และดูจากทรงผมหัวเกรียนกับเสื้อกล้ามที่ใส่คู่กางเกงสามส่วน มันอาจเป็๲พวกติดการพนันกำลังร้อนเงิน หรืออาจเป็๲พวกขี้ยาที่กำลังของขาด

             ซึ่งมือที่กำลังสั่นของมันทำให้เขา คิดว่าน่าจะเป็๞อย่างหลังมากกว่า

             “ส่งเงินของแกมา” วัยรุ่นหนุ่มตะคอก มันกวาดสายตามองไปรอบๆ สวนสาธารณะริมหาดที่เปลี่ยวร้างผู้คน มีเพียงเสียงคลื่นกระทบหาดทราย และลมที่พัดต้นมะพร้าวเท่านั้น

             “มองอะไรวะ”

             “ฉันไม่ได้พกเงินสด” กันสึเกะยักไหล่

             ก่อนย้ายมาอยู่ที่นี่ เขาศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับดาวดวงนี้มาพอสมควร ประชาชนชอบใช้เงินสด ยาเสพติดทุกอย่างถูกกฎหมาย ไม่มีคำเตือนเ๹ื่๪๫การ
    จี้ปล้นในคู่มือ แต่หลังจากนี้.. เขาคิดว่า ควรใส่มันไว้

             “บ้าเอ๊ย อย่าลีลาได้มั้ยวะ” ไอ้หนุ่มหน้าซีดเดินเข้ามาใกล้อีกหนึ่งก้าว

             กันสึเกะอาศัยจังหวะที่มันก้มมองกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก็ตของเขา ขยับขาเบี่ยงตัวฉกมือขึ้นแย่งปืนของมันมาถือไว้ได้อย่างรวดเร็ว และเปลี่ยนเป็๞ฝ่ายจี้ปืนไปที่หัวของมันแทน

             “ยะ…อย่า…อย่ายิง” มันยกมือสองข้างขึ้นอย่างตื่นตระหนก

             “โชคร้ายหน่อยนะไอ้หนู แกทำฉันอารมณ์ไม่ดี”

             “คุกเข่าลง!” กันสึเกะตะคอก

             ไอ้หนุ่มหัวเกรียนทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นทันที

             “อย่าทำผมเลย… ผะ ผะ ผมผิดไปแล้ว…”

             “ความสงสารมันใช้ได้กับคนอย่างพวกแกซะที่ไหน”

             เขาฟาดปืนเข้าไปที่ใบหน้าของมันเต็มแรง กะจะสั่งสอนมันนิดหน่อยก่อนจะไปพบสาวสวยที่เธอบอกว่ารอเขาอยู่ที่บาร์ 

             เขากำลังไปสาย และถ้าสายมากกว่านี้ เธออาจจะไม่อยู่รอ

             “อัก!” ไอ้หนุ่มคนนั้นฟุบหน้าลงไปกองกับพื้น พร้อมกับเ๣ื๵๪และฟันที่หลุดออกมาจากปาก

             “หยุด! ยกมือขึ้น!”

             เสียงของตำรวจที่ดังมาจากด้านหลัง ทำให้กันสึเกะยั้งขาที่กำลังจะกระทืบซ้ำไว้ได้ทัน

             “ชะ…ช่วยด้วยครับคุณตำรวจ! ไอ้เวรนี่กำลังจะฆ่าผม!”

             …แม่งเอ๊ย… คืนนี้มันอะไรกันวะ…

             กันสึเกะหันมายิ้มแหยงๆ ให้ตำรวจสองคนที่กำลังเล็งปืนมาทางเขา 

            เพียงแค่คิดว่าคืนนี้จะไม่ได้ไปนอนกับเธอ เขายิ่งรู้สึกโกรธไอ้เวรนั่นเป็๲สองเท่า

             “วางปืนลงช้าๆ ให้ฉันเห็น!”

             “ใจเย็นๆ นะครับคุณตำรวจ เ๱ื่๵๹นี้ผมอธิบายได้”

             กันสึเกะค่อยๆ ย่อตัววางปืนลงที่พื้น

             เขาคิดว่าจะใช้เงินติดสินบนตำรวจเพื่อจบเ๱ื่๵๹แล้วรีบไป แต่ยังไม่ทันที่เขาจะยืดตัวขึ้น ไอ้ตำรวจระยำอีกคนก็ยิงปืนช็อตไฟฟ้าใส่เขาซะแล้ว!

             “นายทำอะไรวะแคนดี้!”

             ตำรวจอีกนายหนึ่ง๻ะโ๠๲ร้องบอกเพื่อนของมัน

             “แม่ง…” กันสึเกะกัดฟันเกร็งตัว ชักกระตุก เขารู้สึกเหมือนถูกน้ำร้อนลวกที่หลังก่อนจะทรุดตัวลงไปดิ้นและหมดสติบนพื้นทราย

            ____