06.30น
.
~ออด ออด
~ เสียงออดดังขึ้น พี่คิมมาแน่ๆ
"ตัวเองงง" ฉันเปิดประตูและทักทายเขา
"วันนี้แต่งตัวเร็วจัง" เขาเอ่ยขึ้นและเดินเข้ามาในห้อง
"ไม่อยากให้ตัวเองเห็นสภาพเค้าเพิ่งตื่นแล้ว คิกๆ"
"ฮึฮึ"
"ตัวเองอยากกินอะไร เค้าทำให้"
"ข้าวผัดอเมริกัน"
"ได้ค่า"
ฉันเข้าครัวไปจัดการทำอาหารให้เขา แต่เขาเดินตามฉันเข้ามาด้วย
"ตัวเอง ขยับออกไปหน่อย" ฉันดันเขาออก ก็เขาน่ะยืนติดกับตัวฉันเลย
"จะดูเธอทำ"
"แต่เค้าทำไม่ถนัด ห่างๆหน่อย"
"ไม่" เขาพูดและเบียดเข้ามาอีก
"-___-"
"ผัดข้าวไปสิ่ หิวแล้ว"
"ค่าาาา" ฉันต้องจำใจทำทั้งที่เขาเบียดอยู่แบบนั้น
"หูว น่ากินจริงๆ" เขามองอาหารตรงหน้าและเอ่ยออกมา
"กินเล๊ยยย" ฉันตอบและตักข้าวเข้าปาก
"อร่อยมาก ทำให้กินทุกวันเลยได้มั้ย"
"ได้สิ่คะ" ฉันตอบเขายิ้มๆ
หลังจากนั้นฉันและเขาก็ไปเรียนพร้อมกัน กลับพร้อมกันทุกวัน พ่วงด้วยยัยพี่ลูกปลา ฉันล่ะเบื่อยัยนี่จริงๆนะ
ห้องประชุมคณะวิศวะ
"น้องๆครับ ที่พี่เรียกขึ้นห้องประชุมในวันนี้ เพราะพี่จะแจ้งว่าทางมหาวิทยาลัย จะจัดการประกวด ดาว-เดือนนะครับ" เสียงรุ่นพี่ปี4 พูดขึ้น
"วันนี้เราจะมาคัดเลือก ดาว-เดือนคณะวิศวะ เพื่อส่งประกวดกับมหาวิทยาลัยนะครับ" เสียงรุ่นพี่อีกคนพูดต่อ
"น้องๆเสนอรายชื่อขึ้นมาเลยครับ ชาย5คน หญิง5คน"
สิ้นเสียงรุ่นพี่ ยัยแพรวรีบวิ่งไปสมัคร ยัยนี่สนใจอะไรแบบนี้ด้วยหรอ
"เอาล่ะครับได้รายชื่อครบแล้วนะครับ เดี๋ยวเราจะมาโหวตในสันพรุ่งนี้นะครับ วันนี้กลับได้ครับ"
สิ้นเสียงรุ่นพี่นักศึกษาทะยอยกันออกจากห้องประชุม ฉันเดินตรงไปหาพี่คิม
"ตัวเอง กลับกัน" ฉันเดินไปเอ่ยชวนเขา
"ก็กลับไปสิ่"
"อะอ้าว ไม่ไปส่งหรอคะ"
"ไม่ว่าง" เขาตอบฉันด้วยสีหน้าเรียบๆ
"คิมคะ ไปกันเถอะค่ะ" ยัยพี่ลูกปลามาอีกแล้ว -*-
"อืม" แล้วเขา2คนก็เดินออกไป ทำไมเขาทิ้งฉันแบบนี้ล่ะ
"โอเคป่าวแก" ยัยแพรวเดินมาโอบไหล่
"..." ฉันได้แต่หันไปยิ้มแห้งๆให้ยัยแพรว
"กลับเลยเนอะ เดี๋ยวฉันไปส่ง"
"ไม่เป็ไรฉันนั่งแท็กซี่กลับเองได้"
"ไปด้วยกันเถอะน้องน้ำอุ่น" พี่เจมส์เอ่ยขึ้น
"ก็ได้ค่ะ"
"ไอ้คิมมันติดธุระ อย่าคิดมากนะ" พี่เจมส์ปลอบฉัน จะไม่ให้ฉันคิดได้ไง ในเมื่อเขาออกไปกับพี่ลูกปลา
"ค่ะ" ตอบไปงั้นแหละ -*-
เช้าวันต่อมา
~
LINE~
-KIM-
KIM : ไม่ได้ไปรับนะ
NAMAUN : ค่ะ
ฉันขับรถออกจากคอนโด ตรงมาที่มหาวิทยาลัย เมื่อฉันจอดรถ ฉันก็หันไปเห็นรถพี่คิมเข้ามา ในนั้นมีพี่ลูกปลามาด้วย
อืมมม เขาไม่มารับฉัน แต่ไปรับยัยพี่ลูกปลา ฉันนั่งมองเขา2คนเดินเข้าตึกไป ฉันถึงจะลงจากรถ และเดินขึ้นห้องประชุม
"เป็ไรยะ หน้าไม่ยิ้มเลย" ยัยแพรวเอ่ยทักฉัน
"ป่าวนิ่" ฉันตอบด้วยสีหน้าเรียบๆ
"ย่ะ ป่าวก็ป่าว"
"พร้อมกันแล้วใช่มั้ยครับน้องๆ" เสียงรุ่นพี่ปี4 เอ่ยขึ้น
"พร้อมค่า/พร้อมคร้าบ"
"เดี๋ยวเชิญน้องๆที่ลงชื่อไว้ขึ้นบนเวทีนะครับ"
"ฝ่ายผู้ชายนะครับ น้องไกด์HD" ว๊าวว พี่ไกด์ประกวดด้วยหรอเนี่ย ได้เป็เดือนแน่นอน
"กรี๊ดดดดดดด" เสียงนักศึกษาหญิงกรี๊ดกร๊าดเมื่อได้ยินชื่อพี่ไกด์
"ต่อด้วย น้องบอล น้องเนม น้องปอน และ ต้นครับ เชิญครับ"
"กรี๊ดดดดดด" เสียงกรี๊ดดังขึ้นอีกครั้งเมื่อหนุ่มๆเดินขึ้นเวที
"ฝ่ายหญิงนะครับ น้องน้ำ น้องพิม น้องเพลง น้องครีม"
"และ น้องน้ำอุ่น"
"ห๊ะ" ฉันใขึ้นมาเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง
"ฉันสมัครให้แกเองแหละ"
"ยัยแพรว!!" ฉันล่ะอยากจะหักคอยัยนี่จริงๆ
"ไปได้แล้ว เร็ว" เธอทำหน้าไม่าะทกสะท้าน และดันฉันขึ้นไปบนเวที
"กรี๊ดดดด/วุ้วๆ"
"มาครับน้องๆ ให้น้องๆ นำดอกกุหลาบมาให้กับคนที่น้องเลือกได้เลยครับ"
ฉันเอื้อมมือรับดอกกุหลาบเยอะมาก ฉันเหล่มองพี่ไกด์ เขารับดอกกุหลาบอย่างล้นหลามเลนแหละ
"เอาล่ะครับ ได้เวลาประกาศผลนะครับ ดาวคณะได้แก่ น้องน้ำอุ่น ปี1คร้าบบ" ห๊าาา นี่ฉันได้เป็ดาวคณะจริงๆหรอเนี่ย
"กรี๊ดดดดดด/วุ้ววๆ"
"และเดือนคณะนะครับ เป็ใครไปไม่ได้ นอกจากหนุ่มฮอตของมหาลัย ไกด์ปี3คร้าบบ"
"กรี๊ดดดดดดดดดด/วุ้วว"
"ดาวและเดือนของคณะ เตรียมตัวประกวด ดาว-เดือนมหาวิทยาลัยในสัปดาห์หน้านะครับ"
ฉันรีบลงจากเวทีมาหายัยแพรว
"ดีใจด้วยนะแก ได้เป็ดาวแน่ะ" ยัยแพรวเอ่ยยิ้มๆ
"ขอบใจย่ะ" อยากจะจับหักคอ แต่ก็ไม่ดีกว่า 555
"กลับเลยมั้ยแก" ยัยแพรวเอ่ยถาม
"ยัง ไปดูพี่โบว์ประกวดกันเถอะ"
"ไปสิ่" เรา2คนรีบวิ่งมาที่ตึกบริหาร
"น้ำอุ่นมาแย้ววว" ฉันแหกปากะโทันทีเมื่อเห็นพวกพี่น้ำขิงและแก๊งค์ H.D
"มาทำไม" พี่คิมเอ่ยถามฉัน
"ตัวเองยุ่งไรกับเค้าล่ะ" ฉันยู่หน้าใส่พี่คิม
"ฮึ"
พวกเรายืนดูประกวดกันและผลเป็ไปตามคาด พี่โบว์ได้เป็ดาวคณะบริหาร ฉันว่าพี่โบว์ต้องได้เป็ดาวมหาวิทยาลัยด้วยแน่ๆ
การประกวดจบลงฉันและยัยแพรวเดินลงมาที่รถ และขับออกไป ก่อนออกฉันก็เห็นพี่คิมออกไปกับยัยลูกปลาเหมือนเดิม
CONDO C
ฉันเดินเข้าห้อง และทิ้งตัวลงบนเตียงอย่างเหนื่อยหน่าย
'เขาปฏิเสธฉัน'
'เขาไปรับพี่ลูกปลา'
'เขาไปห้องพี่ลูกปลาตลอด'
'ที่ผ่านมาคืออะไร'
'ที่เขามาทำดีกับฉันแล้วก็ตีตัวออกแบบนี้คืออะไร'
ความคิดมากมายวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน คำถามต่างๆมากมายเข้ามาในหัวฉัน มันเป็คำถามที่ฉันไม่สามารถให้คำตอบได้ด้วยตัวเอง
ฉันรู้สึกหน่วงๆ ที่เห็นเขาเฉยชาใส่ฉันอีกแล้ว ฉันนอนคิดจนหลับไป
สะดุ้งตัวตื่นอีกทีตอน 3ทุ่ม ฉันเดินออกมาจากห้องนอน นั่งลงตรงโซฟา และมองไปที่ประตู หวังให้เขามาหาฉัน เหมือนทุกๆวัน
แต่แล้วเวลาก็ล่วงเลยจนถึงเที่ยงคืน ไร้วี่แววว่าเขาจะมา
สมาร์ทโฟนที่เคยมีแจ้งเตือนจากแอพลิเคชั่นไลน์ ที่เขาเป็คนส่งมา ตอนนี้กลับเงียบสนิท ไร้เสียงแจ้งเตือน
ฉันนี่ก็บ้ามานั่งรอเนอะ ฉันควรเข้านอน พักผ่อนให้เต็มที่สิ่....
ฉันคิดได้อย่างนั้นก็เดินเข้าห้องนอนและหลับไปทั้งชุดนักศึกษา....
**********END EP13***********
SPOIL
"เธอรู้มั้ยว่าคิมเขามาบ่นให้ฉันฟังทุกวันเลยนะ ว่าเขารำคาญเธอมาก"
"..."
*******************************