ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        พริบตาที่ร่างของเหล่ยม่านหายตัวไปก็ปรากฏอีกครั้งที่ด้านหลังของซวนเห่อ สายฟ้าปะทุออกมาจากหมัดของเหล่ยม่านพร้อมกับชกออกไป ซวนเห่อตื่นตระหนกและใช้ดาบใหญ่กันมารับการโจมตีแทน

        “ตูม!!!!!!”

        ร่างของซวนเห่อถอยออกไปแต่การโจมตีนี้ก็ไม่สามารถทำอะไรซวนเห่อได้เช่นกัน

        “การป้องกันของเจ้าแข็งแกร่งดีแต่มันจะทนได้สักกี่น้ำกัน” เหล่ยม่านคำรามและพุ่งเข้าหาซวนเห่ออีกครั้ง

        “ข้าจะต้องใจเย็นถ้าข้าไม่สามารถตามความเร็วของอีกง่ายได้ข้าก็จำเป็นต้องป้องกันก่อนจะรอโอกาสสวนกลับให้ได้” ซวนเห่อกล่าวในใจ

        “ตูม ตูม ตูม”

        หลังจากนั้นเหล่ยม่านก็โจมตีซวนเห่ออย่างต่อเนื่องทำให้พลังเวทย์ของทั้งสองลดลงอย่างรวดเร็ว และในขณะนั้นเองร่างของซวนเห่อก็ขยับและเหวี่ยงดาบออกไปหมายจะจัดการกับเหล่ยม่านในพริบตา

        “เสร็จข้าละ” ซวนเห่อคำราม

        “เฮ้อ!!!!” ต้าหมิงถอนหายใจออกมาเห็นได้ชัดว่าซวนเห่อนั้นยังต้องขัดเกลาประสบการณ์ของตัวเองเพิ่ม

        และพริบตานั้นเองดาบใหญ่ที่ฟันไปยังร่างของเหล่ยม่านก็เสียงทะลุของร่างของเหล่ยม่าน แต่ซวนเห่อยังไม่ทันที่จะได้ยินดีกับชัยชนะร่างของเหล่ยม่านก็แสยะยิ้มออกมาพร้อมกับปะทุพลังเวทย์สายฟ้าที่รุนแรงออกมาทันที

        “ฮ่า ฮ่า เจ้าโง่นั่นมันคือร่างแยกสายฟ้าของข้าต่างหาก” เหล่ยม่านหัวเราะออกมา

        พริบตาที่ระเบิดสายฟ้าหายไปร่างของซวนเห่อก็ล้มลงเขาไม่คิดว่าในช่วงสุดท้ายเขาจะติดกับของอีกฝ่ายจนได้

        “ผู้ชนะเหล่ยม่านจากอาณาจักรอสนี” ผู้อาวุโสตระกูลปิงกล่าว

        “ชั่งง่ายดายยิ่งพวกอาณาจักรอัคคีมีแต่สวะแบบนี้หรือยังไง” เหล่ยม่านกล่าวยั่วยุออกมา

        “นี่เจ้าอยากตายงั้นเหรอ” พวกฉีหมิงกลายเป็นโกรธขึ้นมา

        ต้าหมิงไม่ได้กล่าวอะไรแต่ดวงตากลับมองไปที่เหล่นม่านทันที และพริบตาที่เหล่ยม่านสบตากับต้าหมิงร่างของเหล่ยม่านก็แข็งทื่อทันที

        “ภาวนาอย่าให้ได้มาเจอกับข้าก็แล้วกัน” ต้าหมิงขยับปากที่ไร้เสียงแต่เหล่ยม่านกลับรู้ถึงความหมาย

        “ดีมาก ข้าก็อยากจะรู้นักว่าเจ้าจะแข็งแกร่งสักแค่ใหน” เหล่ยม่านคำรามก่อนจะเดินลงสนามประลองไปทันที

        “คู่ต่อไป ปิงเสวี่ยจากอาณาจักรเหมันต์ เจอกับ หลางซ่งจากอาณาจักรอัคคี” ผู้อาวุโสตระกูลปิงกล่าว

        “เป็นพวกเราอีกแล้วงั้นเหรอ” จวิ้นมู่กล่าวด้วยสีหน้าตื่นตระหนก

        หลางซ่งแสดงสีหน้ามืดมนใครก็รู้ว่าในตอนนี้ปิงเสวี่ยคืออันดับ 1 ของตัวแทนอาณาจักรเหมันต์ในตอนนี้พลังของนางแม้จะอยู่ระดับ 8 แต่ก็แข็งแกร่งกว่าระดับ 9 เสียอีก

        “สู้ไม่ใหวก็ยอมแพ้ไปซะ” ตัวแทนของอาณาจักรอสนีกล่าวออกมา

        “บัดซบ” หลางซ่งที่ถูกดูถูกก็กลายเป็นโกรธ

        แต่เมื่อการประลองเริ่มขึ้นหลางซ่งยังไม่ทันได้ทำอะไรก็ถูกพลังเวทย์น้ำแข็งของปิงเสวี่ยยับยั้งเปลวเพลิงทั้งหมดของหลางซ่งทันที หลางซ่งไม่สามารถปลดปล่อยพลังเวทย์ออกมาได้เลยเรียกได้ว่าหลางซ่งพ่ายแพ้ตั้งแต่เริ่มประลองเลยก็ว่าได้

        “ฮ่า ฮ่า สวะจริงๆนี่หนะเหรออัจฉริยะของอาณาจักรอัคคี” เหล่ยเฟิงอัจฉริยะอันดับ 1 ของอาณาจักรอสนีคำรามออกมา

        “บัดซบ!!!!!!” หลางซ่งกำหมัดด้วยสีหน้ามืดมนอย่างถึงที่สุดเขาไม่คิดว่าเขาจะดวงซวยมาเจอกับปิงเสวี่ยแบบนี้

        “คู่ต่อไป เฟิงหวู่จากอาณาจักรเหมันต์ เจอกับ ต้วนเทียนหลางจากอาณาจักรอสนี”

        “ตระกูลเฟิงเป็นอีกหนึ่งตระกูลใหญ่ของอาณาจักรเหมันต์และตระกูลต้วนเองก็เป็นตระกูลใหญ่ของอาณาจักรอสนีเช่นกัน พลังของตระกูลทั้งสองนั้นไม่ด้อยไปกว่าตระกูลจวิ้นของอาณาจักรพวกเราเลย” จวิ้นนู่กล่าว

        “ตอนนี้พวกเราแพ้ไปแล้วสองครั้งซึ่งถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปชื่อเสียงของพวกเราได้ถูกทำลายลงแน่” จ้าวหลานกล่าว

        “มันช่วยไม่ได้พวกเราโชคร้ายเอง” ต้าหมิงกล่าวเพราะจโทษพวกหลางซ่งก็ไม่ได้เพราะพลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าหลางซ่งไปมาก

        “แล้วเจ้าคิดว่าครั้งนี้ใครชนะ” หลางฮูหนิงกล่าว

        “เฟิงหวู่” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับหรี่ตาลง

        “ทำไมเจ้าถึงคิดแบบนั้น” เย่สุ่ยกล่าว

        “ไม่รู้สิ ข้าแค่เดาๆไปงั้นแหละ” ต้าหมิงกล่าวแต่เพราะอะไรไม่รู้ต้าหมิงกลับรู้สึกว่าเฟิงหวู่จะต้องชนะอย่างแน่นอน

        และไม่นานผลก็ออกมาซึ่งทำให้พวกหลางฮูหนิงต้องแปลกใจเพราะเฟิงหวู่กลับชนะจริงๆ ตอนนี้อาณาจักรเหมันต์ก็ชนะ 2 ครั้งแล้ว

        “คู่ต่อไป จวิ้นมู่จากอาณาจักรอัคคี เจอกับ เหล่ยเฟิงจากอาณาจักรอสนี”

        “เจ้ากล่าวยอมแพ้ซะไม่งั้นเจ้าถูกมันเล่นงานและแน่ซึ่งมันไม่คุ้ม” จวิ้นนู่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังเพราะพลังของทั้งสองนั้นห่างกันมากเกินไปอีกฝ่ายเป็นถึงอันดับ 1 ของอาณาจักรอสนีจวิ้นมู่ในตอนนี้ขึ้นไปประลองก็ไม่ต่างจากรนหาที่ตาย

        “ข้าขอยอมแพ้” จวิ้นมู่กล่าว

        “เหอะ ขยะจริงๆ” เหล่ยเฟิงกล่าว

        “คู่ต่อไป จ้าวหลานจากอาณาจักรอัคคี เจอกับ เฟิงเหวินจากอาณาจักรเหมันต์”

        “ข้าขอยอมแพ้” เฟิงเหวินกล่าวทันทีเพราะเฟิงเหวินพึ่งจะยกระดับมาถึงระดับ 8 เมื่อไม่กี่วันมานี้ไม่มีทางเป็นคู่มือของจ้าวหลานแน่

        “เอ่อ... คู่ต่อไป ต้าหมิงจากอาณาจักรอัคคี เจอกับ เหล่ยซานจากอาณาจักรอสนี”

        “เหล่ยซานอันดับ 2 ของตัวแทนอาณาจักรอสนี” จ้าวหยูเฟยกล่าว

        “ถ้าเป็นคนอื่นข้าอาจจะต้องเสียพลังไปมากแต่ถ้าเป็นพวกอาณาจักรอสนีข้ากลับชื่นชอบอย่างยิ่ง” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับก้าวออกไป

        “จอมเวทย์ระดับ 6 นี่มัน!!!!!!!!!” ผู้คนในอาณาจักรเหมันต์พากันแสดงสีหน้าตื่นตกใจเพราะต้าหมิงนั้นอยู่อันดับ 1 ของตัวแทนอาณาจักรอัคคีแต่ระดับพลังของต้าหมิงกลับต่ำอย่างมากจนพวกเขาคิดว่ามันแปลก

        “อะไรกัน อาณาจักรอัคคีตกต่ำถึงขนาดให้จอมเวทย์ระดับ 6 เป็นอันดับ 1 งั้นเหรอ” เหล่ยซานกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

        “พูดมากปากเหม็น” ต้าหมิงกล่าว

        “เจ้าว่าอะไรนะ ตอนแรกข้าแค่กะจะชั่งสอนเจ้าเล็กน้อยแต่ตอนนี้ข้าเปลี่ยนใจแล้วข้าจะทำให้เจ้าพิการเลยเคยดู” เหล่ยซานคำรามออกมา

        “ถ้าเจ้าทำได้ละก็นะ” ต้าหมิงกล่าว

        บนที่นั่งของเหล่าจักรพรรดิ ราชินีเหมันต์มองไปยังต้าหมิงก่อนจะมองกลับมาที่จักรพรรดิหญิงนางรู้สึกได้ว่าจักรพรรดิหญิงมั่นใจในตัวของต้าหมิงมาก

        “ข้าขอดูเหน่อยเถอะ ชายที่มหาปราชญ์เลือกให้กับเจ้า” ราชินีเหมันต์คิด

        ในพริบตาที่การประลองเริ่มขึ้นต้าหมิงเคลื่อนใหวด้วยความเร็วจนแม้แต่ผู้คนยังต้องตื่นตระหนก ต้าหมิงปรากฏอยู่ตรงหน้าของเหล่ยซานที่ยังไม่ทันตั้งตัวพร้อมกับชกหมัดออกไปด้วยความเร็ว

        “ตูม!!!!!!!!!!!!!!!!!”

        หมัดนี้ของต้าหมิงระเบิดพลังกายที่แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อออกมา เหล่ยซานที่ถูกชกราวกับถูกก้อนหินขนาดใหญ่ปาใส่ที่ใบหน้าอย่างรุนแรง ร่างของเหล่ยซานกระเด็นออกไปจนไปตกลงที่นั่งของฝั่งอาณาจักรอสนี

        พริบตาเดียวทำให้ทุกคนกลายเป็นเงียบลง ใครจะคิดว่าต้าหมิงจะแข็งแกร่งขนาดนี้และใครจะคิดว่าเหล่ยซานจะโง่ที่ประมาทต้าหมิงขนาดนี้เล่นกัน