เกิดใหม่เป็นคุณชายเจ้าสำเราญ

    ตอนที่ 3 อาบน้ำ และ อำนาจ..

    “ขออนุญาตค่ะ นายน้อย”
    เมดสาวสามคนเดินเข้ามาหาผมพร้อมกับผ้าเช็ดตัวและชุดคลุมเปลี่ยนหลังอาบน้ำ
    ทั้งสามคนล้วนมีหน้าตาสละสลวยแต่มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกัน เริ่มจากนาน่าเป็นสาวงามที่อ่อนหวานส่วนสูงประมาณ 160 ซม. ส่วนอีกสองคน คนหนึ่งเป็นเมดผมทองซึ่งถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อ ลิซ่า ส่วนอีกคน เมดตัวเล็กที่ท่าทางประหม่าอยู่ตรงนั้นในความทรงจำผมไม่ปรากฏชื่อของเธออยู่
    ถ้าจะพูดให้ถูกคือความทรงจำของผมมันก็ไม่ได้บอกอะไรหมดทุกอย่าง ยังคงมีบางอย่างที่คุมเครืออยู่มาก
    “น้ำอุ่นพร้อมแล้วค่ะ นายน้อย” นาน่าเผยมือเชิญผมไปยังห้องอาบน้ำ
    “อืม ขอบใจ” ผมพูดก่อนจะเดินเข้าไปที่ห้องอาบน้ำอันหรูหราซึ่งผมไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ใช้มัน เห้อ ให้ตายสิ แค่ห้องน้ำนี้ก็กว้างกว่าห้องนอนในโลกเก่าผมมากแล้ว..
    ขณะคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่นั้นผมก็รู้สึกว่ามันมีอะไรแปลกๆ...ใช่แล้ว เมดสามคนนั้นตามผมเข้ามาในห้องน้ำด้วย เมดสาวท่าทางประหม่านั่นค่อยๆถอดชุดของผมออกอย่างช้าๆ...
    ‘เห้ยๆๆ เดี๋ยวสิ ปกติเป็นแบบนี้งั้นเหรอ? จริงด้วยสิ...’ พอคิดแล้วก็พลันนึกขึ้นได้ ไอ้เจ้านีลนี่ ปกติจะมีคนอาบน้ำให้ตลอดเวลา แต่เนื่องจากนีลคนก่อนหน้านี้เป็นคนที่เรียกได้ว่าไม่ค่อยอะไรกับเรื่องเพศเท่าใดนัก ถึงจะไม่ได้ไร้เดียงสาก็เถอะ และดูเหมือนจะยังซิงอยู่นะ...
    เมื่อคิดถึงดังนั้นเขาก็แอบตบมุกตัวเองไม่ได้ แหงล่ะ ก็อายุ 12 เองนี่...
    หลังจากคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเมดสาวก็ถอดชุดให้เขาเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเขาก็ต้องตกใจอีกรอบเมื่อพวกเธอค่อยๆถอดชุดของตัวเองออกช้าๆ....ยังไม่ทันได้พูดอะไรลิซ่า ก็พลันพูดขึ้นมา
    “ขออนุญาตค่ะ นายน้อย”
    เธอเดินมาประชิดผมจากที่นาน่าสั่งเปิดน้ำ ทั้งสองคนก็เดินเข้ามาหาผม ส่วนเมดตัวเล็กที่ถอดเสื้อผ้าของผมก็ก้าวถอยออกมา
    ลิซ่าเริ่มลูบไล้ร่างแขนของผมไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ซอกนิ้วซอกเล็บเล็กน้อยต่างๆ ทั้งด้านซ้ายด้านขวาของผมถูกขนาบข้างด้วยสาวสวย...
    แน่นอนว่าเจ้าหนูของผมมันพร้อมรบแล้ว...ท่อนลำนี้ไม่อาจเรียกได้ว่าเล็กเลยสำหรับเด็กอายุเพียงแค่ 12 เท่านั้น ถ้าให้กะมันคงซัก 6 นิ้ว...
    “เนเน่ มานี่สิ มาขัดส่วนนี้ของนายน้อย” ลิซ่าเรียกเมดสาวตัวเล็กนั่นมาหลังจากสังเกตท่อนลำของผมที่แข็งตึงขึ้นมา
    “คะ...ค่ะ!” เมดสาวตัวน้อยเนเน่อดจะสะดุ้งไม่ได้ ที่จริงแล้วเธอแทบจะพึ่งได้เลื่อนตำแหน่งและพึ่งจะได้เข้ามาทำงานที่คฤหาสน์หลักนี้ครั้งแรก มาทำงานแทนเมดที่ประจำอยู่ปกติที่ป่วยอยู่ ใช่แล้ว คฤหาสน์ ไม่สิ มันควรจะเรียกว่าพระราชวัง แห่งนี้นั้น ล้วนเป็นความใฝ่ฝันของเหล่าเมดนับไม่ถ้วน เพราะมันเป็นที่อยู่ของผู้สืบทอดสกุล นอสทาร์ดยังไงล่ะ ถ้าเป็นที่ถูกใจของท่านชายหรือว่าแม้แต่คนที่ทำงานในคฤหาสน์หลังนี้ครอบครัวก็จะสบายขึ้นอีกระดับ
    เธอเดินมาด้านหน้าของนีล ขณะที่น้ำค่อยๆร่วงลงมาจากเพดาน โชลมกายของเธอและเขาไปด้วยหยดน้ำ เธอค่อยๆก้มตัวลงไปเล็กน้อย และค่อยๆเริ่มลูบส่วนท่อนลำที่แข็งตึงนั่นไว้ เธอค่อยๆรูดมัน ใช้น้ำโชลมท่อนลำไปเรื่อยๆ จากปลายสุดมาถึงโคน
    ‘เชี่ยเอ้ยยย โลลิ เมดโลลิกำลังทำความสะอาดไอ้นั่นเราอยู่! เชี่ย นี่มันยังกับฝัน!’ นีลอดจะครางในใจไม่ได้
    หลังจากนั้นนาน่าก็ออกคำสั่งปิดน้ำ และทั้งสามก็เริ่มนำสบู่ออกมาถูให้กับเขา คราวนี้ด้วยความลื่นของสบู่ มันยิ่งเพิ่มระดับความเสียวซ่านให้กับเขามากขึ้นไปอีก
    เมื่อลงสบู่เมดตัวน้อยเนเน่ก็เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอย่างจริงจังมากขึ้น เธอค่อยๆลูบตั้งแต่ส่วนปลายลากลงมาโคน รวมถึงพวงของเขาลามไปยังซอกหลืบที่ควรจะสกปรกต่างๆ แต่ไม่มีแม้แต่ความรังเกียจออกมาจากสายตาของพวกเธอแม้แต่น้อย เพราะตัวตนที่อยู่ข้างหน้าพวกเธอนั้นสมควรจะเรียกได้ว่าเป็น ‘พระเจ้า’ สำหรับพวกเธอเลยทีเดียว
    เธอค่อยๆรูดไปขึ้นลงไปมา ทำให้นีลนั้นทนแทบไม่ไหวจนแทบพุ่ง แต่ทุกอย่างก็หยุดลง นาน่าสั่งปิดน้ำให้ชำระร่างกายจากสบู่อีกครั้ง
    เขาอดรู้สึกเสียดายไม่ได้และมองไปที่เนเน่อย่างผิดหวัง แต่สายตานี้ก็ไม่รอดการสังเกตของลิซ่า เธอรีบพูดทันที
    “เนเน่ ทำให้นายน้อยเสร็จสิ ถือเป็นเกียรติที่สุดในชีวิตของเธอแล้ว” เธอพูดกับเนเน่ด้วยรอยยิ้ม แม้ตัวเธอเองจะเสียดายอยู่ไม่น้อย เพราะโอกาสแบบนี้ช่างหายากอย่างแท้จริง เธอปฎิบัติดูแลนายน้อยมาสามปี ไม่เคยมีอะไรแบบนี้เลย แต่ดูเหมือยว่านายน้อยของเธอจะถึงวัยนั้นแล้ว
    สายตาของเนเน่พลันสว่างวาบ นี่แค่มาทำงานแทนในคฤหาสน์ครั้งแรกแต่เธอก็ได้โอกาสดีๆเช่นนี้แล้ว เธอพลันพยักหน้าขอบคุณกับรุ่นพี่ลิซ่าก่อนที่จะก้มลงไปทำหน้าที่ของเธอ
    ส่วนทางด้านนีลนั้น...
    ‘อะไรนะ? ฉันคงได้ยินไม่ผิดใช่ไหม? ทำให้เสร็จ? เชี่ย ให้ตายสิ กฎหมายคุ้มครองเด็กน่ะพวกเธอรู้จักไหม!’ เท่าที่เขาดูเมดสาวน้อยเนเน่นี้ดูอายุไม่พ้น14ปีเท่านั้นเอง แต่พอนึกถึงก็พลันตระหนักได้ว่า เขาคือโนเบิล และที่นี่คือสกายเปียร์ ไม่มีอะไรแปลกประหลาดแม้แต่น้อย...ก่อนที่จะได้คิดอะไรต่อนั้น มือและลิ้นน้อยๆของเนเน่ก็เตะเข้ามาที่ปลายหัวบานของเขา..
    ‘เชี่ยโว้ยย อะ..อมแล้วววว’
    และไม่หยุดแค่นั้นเธออ้าปากอมมันเข้าไปทั่วทั้งด้าม พร้อมกับใช้ลิ้นตวัดเลียรอบท่อนลำภายในปากเธออย่างชำนาญ....ใช่แล้ว แน่นอนว่าพวกเธอเคยถูกให้ฝึกปฎิบัติมาเป็นพันเป็นหมื่นรอบก่อนที่จะได้มาเป็นเมด....
    ด้วยเทคนิคระดับนี้มันให้คนที่ไม่เคยอะไรอย่างนีลนั้นเสียวคนทนแทบไม่ไหว..
    ‘เชี่ย ไม่นึกว่าโดนอมมันจะเสียวขนาดนี้ ไม่ไหวแล้ว เมดคนนี้ใช้ลิ้นได้โคตรเทพเลย ให้ตายสิ’ เขาพลันนึกเสียใจ ชีวิตที่แล้วเขาไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ลิ้มรสความสุขแบบนี้ มีแค่มือคู่ใจของเขาเท่านั้น...
    สัญชาติญาณดิบภายในตัวของเขานั้นตื่นตัวถึงขีดสุด เขาเอื้อมมือไปจับหัวเล็กๆของเนเน่กดท่อนลำเข้าไปในปากของเธอและเริ่มกระแทก
    ดวงตาของเธอเบิกกว้างไม่นึกว่านายน้อยของเธอจะทำเช่นนี้ แต่เขาไม่หยุดแค่นั้น เมื่อได้อารมณ์ถึงขีดสุดแล้วเขาก็พลันกระแทกท่อนลำเข้าไปในปากเธอ
    น้ำลายของเธอนั้นไหลออกมาจากร่องปากขณะที่กระแทกเข้า ไม่นานหลังจากนั้นน้ำข้าวข้นก็ไหลออกจากท่อนลำพุ่งเข้าลำคอของเมดสาวตัวน้อย...
    เธอไม่รอช้ารีบกลืนลงคอเข้าไปทันที นี่อาจจะเป็นน้ำแรกของเขาตั้งแต่เกิดมา แน่นอนว่ามันล้ำค่าสำหรับเธอเป็นอย่างมาก...
    “อ๊ะ อ๊า~” ความเสียวระดับนี้เป็นครั้งแรกที่นีลเคยได้สัมผัส เขาอดไม่ได้ที่จะครางออกมาหลังจากปล่อยน้ำลงคอเมดโลลิคนนี้ไป สติก็พลันกลับมา..
    “เอ่อ...ขอโทษด้วยนะ พอดีอารมณ์มันพาไปน่ะ” นีลอดไม่ได้ที่จะก้มหัวน้อยๆให้เนเน่เพราะเขาคิดว่าเมื่อสักครู่ตัวเองทำรุนแรงไปกับเมดสาวตัวน้อยซะแล้ว
    แต่ไม่ทันไรทั้งสามคนก็ตาเบิกกว้างพร้อมกับรีบคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว
    “หามิได้ค่ะ นายน้อย! นี่ถือเป็นเกียรติสำหรับเมดอย่างพวกเรา ได้โปรดอย่างก้มหัวของท่านอีก บนโลกนี้บุคลที่คู่ควรให้ท่านก้มหัวให้มีแค่นายท่านนายหญิง และคุณท่านเท่านั้น!” ลิซ่ารีบพูดออกมาด้วยน้ำเสียงร้อนรน
    “ใช่ค่ะ นายน้อย ได้โปรด อย่างทำอย่างนี้อีกเลยค่ะ ไม่งั้นพวกเราจะต้องรับโทษขนานหนัก” นาน่าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเคารพ
    “น่ะ...นายน้อย นี่ถือเป็นเกียรติสำหรับหนูที่สุดแล้วค่ะ...ขออภัยเป็นอย่างสูงที่ทำให้นายน้อยกังวล หนูยินดียอมรับโทษค่ะ” เนเน่คุกเข่าพูดด้วยความกังวล
    สิ่งนี้ทำให้นีลที่คิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายผิดนั้นยืนอึ้งไปชั่วครู่...ทำไมแค่เขาขอโทษมันถึงกลับทำให้เมดสาวพวกนี้หวาดกลัวขนาดนี้? เขาเป็นคนที่ทำรุนแรงกับเธอแต่เธอกลับกลายเป็นยินดี? เขาคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนที่จะตระหนักได้ถึงบางสิ่ง...
    ‘อำนาจ’ ยังไงล่ะ สถานะของเขาเป็นดั่งพระเจ้าในโลกนี้ แม้ว่าเขาจะทำผิดอะไรร้ายแรงจริงๆ แต่ถ้าเขามีอำนาจ เขาก็ไม่ผิด...เขาพลันตระหนักได้ถึงความจริงอย่างหนึ่งของโลกนี้อีกครั้ง อำนาจอีกแล้ว...สิ่งที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ใช่แล้ว...หึ เขาพลันลอบยิ้มภายในใจ ชีวิตนี้ ฉันจะใช้อำนาจนี้ ไอ้พวกเวรนั่น ถ้าเจออำนาจที่เหนือกว่ากดขี่มันจะรู้สึกยังไงกันนะ หึๆๆ
    เมื่อเมดทั้งสามเห็นนายน้อยเงียบไปพักนึงก็คิดว่าตัวเองจะโดนลงโทษแน่นอนแล้ว ก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม ลิซ่าเลยพูดออกมาว่า
    “ได้โปรดค่ะ นายน้อย ดิฉันเป็นคนนำเนเน่เข้ามาเอง ดิฉันจะขอรับผิดชอบเองทั้งหมดค่ะ” เธอพูดด้วยสายตาที่แน่วแน่...
    นี่ถือเป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก เพราะว่าเธอรู้ดีว่าบทลงโทษนั้นไม่ใช่บทลงโทษเบาๆแน่ เขาไม่ใช่โนเบิลธรรมดา แต่เป็นนายน้อยของตระกูลำดับที่ 1 แน่นอนว่าเธอเตรียมพร้อมที่จะตายเอาไว้แล้ว...