หลังจากนั้นไม่นาน ผมกับแม่ก็มาถึงห้างสรรพสินค้า พวกเราใช้เวลานานพอสมควรเลยในการเลือกซื้อสินค้า แต่ในที่สุดก็ของที่้ามาจนครบ ผมเหลือบไปดูนาฬิกาตอนนั้นพึ่งจะบ่ายสองนิด ๆ เอง ไอ้ครั้นจะรีบกลับบ้านเลยมันก็ใช่ที่ ผมเลยตัดสินใจถามแม่ดูว่าเธอ อยากไปไหนต่อ
“ซื้อของเสร็จแล้วไปไหนกันต่อดีครับแม่”
“นั้นสินะไปไหนดีเวลาเหลือเยอะเลย จริง ๆ แม่อยากไปดูหนังนะ แล้วก็ไปฟิตเนส จากนั้น จบด้วยการหาอะไรอร่อย ๆ ทานลูกว่าไง”
“โห โปรแกรมแม่เยอะจัง งั้นเอาตามนั้นครับ แม่จะไปไหน จะทำอะไรนนท์เอาด้วยทุกอย่าง”
“งั้นเราไปซื้อตั๋วหนังกันเลย มีเื่ที่แม่อยากดูมากพอดี” แม่ยิ้มแป้นก่อนจะเดินนำผมตรงไปยังโรงหนังภายในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ทันที..
หนังที่แม่อยากดูเป็แนวสยองขวัญชื่อว่า เทอริไฟเออร์ x พรี่ยัต เป็ภาคสปินออฟของธี่หยดซึ่ง
‘อาทเดอะคราว ปีศาจตัวตลกโรคจิตถูกดูดข้ามมิติมาที่ประเทศไทยก่อนเริ่มไล่ฆ่าคน ทว่า...หนึ่งในเหยื่อที่มันหมายตาในครั้งนี้ดันมี หยาด และประดิษฐ์ซึ่งแยกตัวออกไปสร้างครอบครัวใหม่ร่วมอยู่ด้วย ร้อนถึงยัตที่ทราบข่าวจึงต้องรีบรุดมาช่วย การเผชิญหน้าที่ไม่คาดคิดจึงเกิดขึ้น’
ผมกับแม่ซื้อตั๋ว ซื้อป๊อปคอร์นซื้อน้ำอัดลม ก่อนจะเข้าไปนั่งรอชมภาพยนตร์ที่จะเริ่มฉายในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า บรรยากาศในโรงยามนั้นค่อนข้างเงียบมาก ไม่รู้เพราะตัวหนังมีความโหด และฉากรุนแรงเืสาดเยอะไปรึเปล่า คนเลยไม่ค่อยกล้ามาดู นอกจากผมกับแม่ก็มีคนอื่น ๆ อีกสามสี่คนเท่านั้น
“แม่ครับ...”
“ว่าไงลูก”
“เขาว่าหนังมันทั้งโหด ทั้งน่ากลัวมากไม่ใช่เหรอ ทำไมแม่ถึงอยากดูล่ะครับผมเอ่ยถามแม่ด้วยความสงสัย
“ไม่รู้สิ แม่ว่ามันน่าจะสนุกมั้ง แถมมีพี่น้าเดชขวัญใจแม่เล่นด้วย อีกอย่างแม่ไม่ได้ดูคนเดียวสักหน่อยมีลูกนั่งดูด้วยนี่ไง” แม่ยิ้มกว้างก่อนจะตอบด้วยท่าทางอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปมองจอหนังต่อ ผมที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มเจื่อน ๆ ก่อนจะคิดในใจว่า
“เหอะ ๆ ตอนนี้ยิ้มออกอยู่แต่เดี๋ยวอีกสักพักแม่ก็คง....”
...
...
ว้าย!! กรี๊ด...!!! ว้ายย..!! ว้าย!! แหก!!
ไม่ผิดจากสิ่งที่ผมคาดการณ์ไว้ เพียงสิบนาทีแรก แม่ก็หลับตาปี๋ร้องกรี๊ดแตกไม่หยุด ส่งเสียงไม่เท่าไหร่ แถมยังพุ่งมากอดแขน กับเอาหน้าซุกคอผมอีกด้วย!!!
“ไหวไหมครับแม่ ไม่ดูต่อก็ได้นะ”
“ไหวนนท์ แม่ไหว แค่เมื่อกี้มันใไปหน่อย ดูต่อ ๆ ดูต่อพรี่ยัตจะออกแล้ว”
ปากแม่พูดแบบนั้น แต่แขนเธอกอดแขนผมแน่น และไม่ใช่เพียงแค่แขนแม่ที่โดนผม หากแต่รวมไปถึงเ้าสองเต้าอวบอัดไซซ์มโหฬารในเสื้อด้วย ผมเองก็รู้สึกได้ถึงความนิ่มเด้งที่ถูไถไปมาทำเอาเืลมในกายมันพลุ่งพล่าน ใจเต้นระทึกพร้อมกับหว่างขาที่ปวดตุบ ๆ
“อะ...อูยยย...แม่ครับ นนท์รู้ว่าแม่อยากดูต่อ แต่ถ้าแม่ยังกอดแขนสองแบบนี้ ผมจะดูต่อไม่ไหวแล้วนะครับ” ผมคิดในใจอย่างเงียบงัน ก่อนจะพยายามตั้งสมาธิเพื่อดูหนังต่อ โชคดีที่หนังไม่ได้โหดทุก ๆ 3 วินาที มี่เอื่อย ๆ เพื่อให้พักหายใจหายคอบ้าง แม่จึงไม่ได้ร้องวี้ดว้ายออกมาอีก
“หนังโคตรโหดเลย แต่โชคดีหนังใส่ฉากคุยกันมาคั้นให้ได้หายใจหายคออยู่บ้าง แต่เฮ้ยยย...ยย!!! มาอีกแล้ว เชี้ยยย!! ตัวขาดครึ่งโคตรสยอง”
ผมเอ่ยพึมพำขณะนั่งมองหนังในจอภาพยนตร์ด้วยความตื่นเต้น ทว่า...พอฉากสยองผ่านไป ผมก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ เมื่อพบว่าเมื่อครู่ แม่กลับไม่ได้ร้องกรี๊ดออกมาเหมือนก่อนหน้านี้ ผมจึงหันไปหาเธอก่อนจะพบว่า...
คุณแม่คนสวยหลับคอพับไปเรียบร้อยแล้ว
“อะ อ้าวแม่ ดูหนังสยองอยู่ดี ๆ หลับหน้าตาเฉย”
ใช่แล้วแม่หลับไปั้แ่ตอนไหนไม่รู้ ผมก็เลยได้แต่ยิ้ม และส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนที่มันเตรียมจะหันไปดูหนังต่อ ทว่า...ในเวลานั้นสายตาเ้ากรรมของผมก็ดันเหลือบไปเห็นร่องนมขาวอวบอัดที่เบียดชิดกันอยู่ในคอเสื้อของคุณแม่คนสวยเข้าเสียก่อน ผมถึงกับทำตาโต ก่อนจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่
“นะ...นมแม่เต็มตาเลย ใหญ่เป็บ้า”
ความคิดอัปรีย์เริ่มผุดขึ้นในหัวจนผมไม่มีสมาธิดูฉากบู๊อันดุเดือดของพรี่ยัตกับน้า art the crown อีกต่อไป แถมลำเอ็นที่หว่างขาก็ยังพองตัวแข็งจนคับเป้าทำมันปวดอึดอัดไปหมด
“เชี้ยเอ๊ย...ไม่น่าเผลอไปมองเลย ไอ้หนูเราแข็งจนปวดจะตายแล้ว เอาไงดีวะ จะลุกไปเข้าห้องน้ำแม่ก็กอดแขนแน่น ขืนลุกไปแม่ตื่นแน่ แต่ถ้าไม่ลุกไปว่าวในห้องน้ำเราก็ไม่ไหวเหมือนกัน กว่าหนังจะจบเหลืออีกเกือบครึ่งชั่วโมง” ผมคิดอย่างกระวนกระวายใจ ลุกก็ไม่ได้ รอให้หายแข็งก็ไม่หาย สุดท้ายผมจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด นั้นก็คือการรูดซิปเป้ากางเกง แล้วงัดเ้าอนาคอนตาเดียวที่กำลังพองแข็งออกมา
“เอาแม่งในโรงนี่แหละ แถวเราไม่มีคนอื่น หน้าหลังก็มีไม่กี่คน ไม่มีใครสนใจหรอกว่าเราทำอะไร” ผมเอ่ยออกมาเบา ๆ ก่อนจะใช้มือซ้ายพลันคว้าไปที่คอของเ้างูร้าย จากนั้นจึงเริ่มขยับข้อมือเข้าออกอย่างแ่เบา
“อูวววว..วว ซี้ดดดดด...ดดด” ผมครางต่ำ ๆ ในลำคอ ใบหน้าบิดเบี้ยวคล้ายคนเ็ป แต่ไม่เลยผมกำลังเสียว และมีความสุขสุด ๆ ต่างหาก ยามนี้น้าอาร์ต ตัวตลก กับพรี่ยัตที่สู้กันในจออย่างดุเดือดเืสาด แต่พวกมันแทบจะไม่มีความหมายกับผมอีกต่อไปแล้ว สองตาของผมจับจ้องอยู่ที่ร่องนมเต้างามของมารดาคนสวย พร้อมกับมือที่รูดถอกลำเอ็นอย่างต่อเนื่องจากช้า พลันเปลี่ยนเป็เร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อย ๆ แถมในสมองในเวลานี้ ผมยังจินตนาการว่าตนเองกำลังบีบเคล้น และดูดเต้านมไซซ์ยัตของแม่จนเกิดเสียงดังจ๊วบ ๆ อีกด้วย
“ซี้ดดดด....ดดด แม่ครับ อร่อยจังเลย นมแม่ใหญ่จริง ๆ อ๊าาาา...าา จ๊วบ ๆ แผล็บ ๆ ถ้าได้เอานมแม่มาบีบไอ้หนูเราคงดีไม่น้อย ๆ บีบเสร็จเราก็กระเด้า กระเด้าจน...ซี้ดดด.....ดดดดด แตกคานม อูยยยยย..ยยย” ผมจินตนาการลามกจกเปรตอัปรีย์ในหัวอย่างลืมตัว
ทว่า...ในเวลาที่ผมกำลังมีความสุขอยู่นั้นเื่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!
เมื่อแม่เริ่มขยับตัวไปมาคล้ายกับจะลืมตาตื่น ผมก็พลันถึงกับหยุดชะงัก ตัวแข็งทื่อ พลางคิดในใจว่า "บรรลัยแล้ว..." เหงื่อกาฬไหลเต็มหน้า หัวใจเต้นระทึกก่อนที่.....ที่...
ที่จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น แมม่ยังคงหลับต่อไป ผมเลยได้แต่โล่งใจก่อนจะคิดว่า "แม่งเอ๊ย ลุ้นกว่าหนังพรี่ยัตอีก" จากนั้นผมเลยเร่งมือต่อจนสุดท้าย เ้าอนาคอนดาตาเดียวก็ได้พ่นพิษให้พวยพุ่งออกมา
ผมน้ำแตกคามือเรียบร้อย...
“มึงเล่นผิดบ้านแล้วไอ้ตัวตลกเหี้ย กลับโลกของมึงไปซะ”
ประจวบเหมาะกับในจอหนังเป็ฉากที่พรี่ยัตใช้เลื่อยไฟฟ้าฟันคอของ Art the crown ขาดกระเด็น ก่อนที่พรี่เขาจะเตะมันส่งมันกลับเข้าไปในประตูนรก...
“หนังมาถึงตอนจบพอดีสินะ เราก็เสร็จพอดีรีบเก็บอาวุธก่อนดีกว่าเดี๋ยวแม่ตื่นมาเห็น” ผมพึมพำก่อนจะทำการเก็บเ้าอนาคอนด้าที่พึ่งพ่นพิษกลับเข้าเป้าตามเดิม และในเวลานั้นเองที่ไฟในโรงหนังสว่างพรึ่บ!ขึ้นพอดี
“หือ? หาวววว หนังจบแล้วเหรอนนท์แม่หลับไปตอนไหนเนี่ย” แม่ค่อย ๆ ลืมตาตื่นก่อนที่เธอจะหาวคำโต และเอ่ยถามผม
“อะ อ้อ จบแล้วครับ ดูเหมือนแม่น่าจะหลับไปตอนกลางเื่ได้มั้ง ผมก็จำไม่ค่อยได้ แต่แม่หลับก็ดีแล้วครับ หลัง ๆ มีฉากโหดเต็มเลย”
“งั้นเหรอ ตอนแรกกะจะมาดูพรี่ยัตสักหน่อย แต่โหดแบบนี้ไม่ไหวแฮะ งั้นไปหาอะไรทานกันเถอะลูก กินเสร็จแม่ว่าจะไปฟิตเนสต่อ”
“ตกลงครับแม่ นนท์เองก็หิวพอดี”
ผมตอบแม่ก่อนที่เราทั้งคู่จะลุกออกจากโรงภาพยนตร์ และตรงไปหาร้านอาหารอร่อย ๆ ทานกัน ทานเสร็จ แม่จึงขับรถมุ่งหน้าต่อไปยังฟิตเนสแถวบ้านในทันที...
จบตอน
2K
