ตอนที่ 2
“แม่จะให้แกแต่งงาน!!!” น้ำเสียงของคุณแม่เข้มขึ้นจนผมนึกกลัวแล้วที่บอกว่าจะให้ผมแต่งงาน จะให้แต่งกับใคร แล้วสวยไหม แต่บอกไว้ก่อนเลยนะถึงคุณแม่จะให้ผมแต่งงานก็ไม่มีใครสามารถมาหยุดผมได้
“ผมไม่แต่ง!!” เื่อะไรที่ผมจะยอมง่ายๆการแต่งงานมันคือการผูกมัด ซึ่งผมไม่้าผูกมัดกับใครทั้งสิ้นผมชอบใช้ชีวิตแบบนี้มากกว่า
“แม่ให้เวลาแกเคลียร์งานหนึ่งอาทิตย์ แล้วตามแม่ไปเมืองไทย” ท่านพูดด้วยสายตาเอาจริงแต่ผมไม่กลัว เพราะท่านก็พูดแบบนี้เป็ประจำผมชินแล้ว
“แล้วถ้าผมไม่ไปล่ะครับ” อยากรู้นักว่าคุณแม่จะทำอะไรผมได้ถ้าผมจะยืนยันคำเดิม
“ถ้าแกไม่ไปสมบัติทุกชิ้น แกจะไม่ได้อะไรเลย" ผมขมวดคิ้วแน่นทันทีคุณแม่ใช้ไม้นี้กับผมเลยเหรอ ผมเริ่มไม่พอใจมาก ถึงมากที่สุดแล้วตกลงผู้หญิงคนที่คุณแม่จะให้ผมแต่งงานด้วยเป็ใคร ผู้หญิงไทยเหรอ ตัวเล็กๆหุ่นบางๆ อย่างนั้นจะมาทนแรงของผมไหวได้ยังไง
“คุณแม่จะให้ผมแต่งงานกับใครครับ แล้วคุณแม่ไม่สงสารผู้หญิงคนนั้นเหรอครับเพราะเธออาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตที่ได้แต่งงานกับผม!” เมื่อคุณแม่ขู่ผมได้ผมก็ขู่คุณแม่ได้เช่นกัน ผมรู้ว่าคุณแม่รักผมเป็ที่สุดและแน่นอนคุณแม่ต้องหาผู้หญิงที่ดีให้มาแต่งงานกับผมแน่นอนและผู้หญิงคนนั้นคุณแม่จะต้องรักมากแน่ๆ เธอน่าสงสารออกนะครับคุณแม่ควรจะคิดให้ดีๆ กว่านี้ก่อน
“ตาแม็ก!! อย่ามาขู่แม่นะ แม่จะให้แกแต่งงานกับน้อง”น้องบ้าน้องบออะไร ผมเป็ลูกคนเดียว ไม่มีพี่มีน้อง คำว่าน้องที่คุณแม่พูดคงจะหมายถึงเด็กที่คุณแม่เก็บมาเลี้ยงแน่ๆ ผมยังไม่เคยเห็นหน้าเธอแต่รู้ว่าเธออายุน้อยกว่าผมมาก คุณแม่เคยเล่าให้ผมฟังอยู่บ่อยๆแต่ผมก็ไม่เคยจะสนใจฟังเลยสักครั้ง
“จะลองดูก็ได้ครับ แล้วผมจะเคลียร์งานแล้วรีบตามคุณแม่ไปดูหน้าน้อง...อ่อไม่สิ หน้าเ้าสาวของผม” จากนั้นผมก็เดินหนีคุณแม่ขึ้นไปชั้นบนทันที ด้วยอารมณ์หงุดหงิด
เมืองไทย
เมื่อคุณขวัญนภากลับมาถึงบ้านก็เห็นลูกสาวของท่านวิ่งออกมาต้อนรับทันทีน้ำค้างเป็เด็กที่คุณขวัญนภาอุปการะไว้เมื่อสิบปีก่อนตอนที่ท่านกลับมาอยู่เมืองไทยใหม่ๆ
"คุณแม่ขาน้ำกระเจี๊ยบเย็นๆ ค่ะจะได้ชื่นใจ" คุณขวัญนภามองลูกสาวของท่านด้วยความเอ็นดูเมื่อท่านนั่งลงที่ห้องนั่งเล่นของบ้าน ก็มีลูกสาวหาน้ำหาท่ามาให้ดื่มทำให้ท่านพอจะยิ้มมาได้บ้าง เมื่อเห็นหน้าลูกสาวคนนี้ไม่เหมือนกับลูกชายรายนั้นปวดหัว
น้ำค้างเป็เด็กขี้อ้อนเอาใจคนเก่งขยัน เรียบร้อย ทำอาหารก็เก่ง แถมหน้าตาของเธอก็ยังน่ารักอีกด้วยคุณขวัญนภาท่านคิดว่าลูกสาวของท่านคนนี้จะต้องสามารถมัดหัวใจลูกชายของท่านได้อย่างแน่นอนที่จริงแล้วแม็กเป็ผู้ชายอ่อนโยนเหมือนกับท่าน แต่แม็กก็ได้เืพ่อมาด้วยทำให้แม็กมีนิสัยเ้าชู้รักสนุกแบบนี้
แต่ท่านคิดว่าถ้าเกิดลูกชายของท่านรู้จักกับน้ำค้างลูกสาวของท่านคนนี้แล้วแม็กจะต้องชอบและรักผู้หญิงคนนี้ได้ไม่ยากและความรักของแม็กจะทำให้เขายอมหยุดนิสัยกินไม่เลือก ข้อนี้คุณขวัญนภามั่นใจถึงแม็กจะได้เืพ่อมา แต่แม็กก็มีเืแม่ผสมอยู่ด้วยท่านเลี้ยงของท่านมาั้แ่เล็กๆ ท่านมองออก เพราะตอนเด็กๆแม็กเป็คนขี้สงสารและไม่ชอบเห็นน้ำตาของผู้หญิง ตอนนี้แม็กก็ยังเป็อยู่...แต่แค่ไม่มีใครรู้เท่านั้นเองแต่คุณขวัญนภารู้
"ขอบใจลูก" คุณขวัญนภายิ้มให้ลูกสาวบุญธรรมของท่านั้แ่เลี้ยงลูกสาวคนนี้มาน้ำค้างไม่เคยทำให้ท่านรู้สึกไม่สบายใจเลยแม้แต่ครั้งเดียว
"คุณแม่กลับมาเหนื่อยๆ ให้น้ำค้างนวดให้ไหมคะ" เธอทำท่าจับขาคุณแม่ของเธอแล้วนวดๆความขี้เอาใจ ความขี้อ้อนของน้ำค้าง ทำให้คุณขวัญนภารักและเอ็นดูน้ำค้างมาก
"ก็ดีเหมือนกัน ช่างเอาใจคนแก่จังเลยลูกคนนี้" น้ำค้างยิ้มให้คุณแม่ที่เลี้ยงเธอมาอย่างดีตั้งสิบปีเธอจะไม่มีวันลืมบุญคุณของท่านเลยที่ให้ชีวิตใหม่กับเธอ น้ำค้างเป็เด็กดีรู้จักบุญคุณคน เธอไม่มีวันลืมบุญคุณอันยิ่งใหญ่นี้ได้
"แก่ที่ไหนกันคะ คุณแม่ยังดูสวยอยู่เลย" เธอพูดความจริงเพราะคุณขวัญนภาท่านยังดูหน้าเด็กกว่าอายุจริงมากตอนนี้ท่านอายุห้าสิบปลายๆ แต่ยังดูเหมือนสี่สิบต้นๆอยู่เลย
"น้ำค้าง...ตอนนี้หนูเรียนอยู่ปีสี่แล้วใช่ไหมลูก"คุณขวัญนภาถามขึ้น เพราะท่านจะเลือกผู้หญิงคนนี้ให้กับลูกชายของท่าน
"ค่ะน้ำค้างเรียนอีกปีเดียว น้ำค้างก็เรียนจบแล้วค่ะ คุณแม่ถามทำไมเหรอคะ"น้ำค้างสงสัย เพราะแม่ของเธอไม่เคยถามเธอถึงเื่นี้มาก่อนหรือว่าจะมีอะไร เธอชักสงสัย
"แม่อยากจะขอร้องอะไรหนูสักอย่างได้ไหมลูก" คุณขวัญนภาเริ่มเข้าเื่หวังว่าสิ่งที่ท่านจะตัดสินใจพูดไปวันนี้ จะไม่ทำให้ลูกสาวของท่านเป็เหมือนอย่างท่านหรอกนะเพราะสามีของท่านไม่ยอมหยุดนะสิ แต่ดีที่ท่านเป็คนเข้มแข็งจึงอยู่มาได้มีความสุขบ้างทุกข์บ้างปะปนกันไป
"หลายอย่างก็ได้ค่ะ น้ำค้างยินดี” น้ำค้างเธอยินดีทำทุกอย่างที่คุณแม่ของเธอ้าจริงๆเพราะเธอรักท่านมาก อะไรที่น้ำค้างทำให้ท่านได้ น้ำค้างก็จะทำเธออยากให้คุณแม่ของเธอมีความสุข น้ำค้างพูดไปในขณะที่มือก็ยังนวดขาให้ท่านอยู่
"แม่จะไม่บังคับหนู แม่จะให้น้ำค้างเป็คนตัดสินใจเอง" ดูจากสีหน้าแล้ว น้ำค้างรู้สึกว่าคุณแม่ของเธอกำลังหนักใจกับสิ่งที่กำลังจะพูด
"เื่อะไรหรือคะ" เธอถามอย่างสงสัยเพราะเื่นี้ต้องเกี่ยวกับเธอแน่ๆ
"แม่อยากให้หนูแต่งงานกับลูกชายของแม่"