หน้าห้องไอซียู ของโรงพยาบาลเอกชนที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง หนึ่งหทัย หรือน้ำหนึ่ง วิ่งตรงปี่ไปยังจุ๊บแจงเพื่อนรุ่นพี่เป็สาวประเภทสองยืนคอยอยู่เสื้อผ้าหน้าผมของหญิงสาวสภาพยับยูยี่ ทรงผมยุ่งเหยิงจับลอนเป็ก้อน ถึงแม้ว่าหล่อนจะมีการชำระล้างมาแล้วแต่ใบหน้าก็ยังคงเต็มไปด้วยคาบน้ำตาหญิงสาวไม่สนใจสายตาคนรอบข้างที่จ้องมองเธอตลอดระยะที่เดินทางกว่าจะมาถึงโรงพยาบาลสิ่งเดียวตอนนี้ที่สำคัญสำหรับน้ำหนึ่งก็คือขอแค่โสภามารดาผู้ให้กำเนิดจะมีชีวิตต่อไปเพียงเท่านั้นที่หล่อน้า
“คุณแม่น้ำหนึ่งเป็ยังไงบ้างค่ะพี่จุ๊บแจง” เสียลมหายใจขาด่ถามขึ้นอย่างใจจดใจจ่อ
“ใจเย็นไว้น้ำหนึ่งตั้งสติๆ คุณป้าโสเป็คนดีพระท่านจะต้องคุ้มครอง พี่เชื่ออย่างนั้น” สองมือหนาของสาวประเภทสองกุมมือบางร่างเล็กที่ยังคงสะอึกสะอื้นตัวสั่นเทาคนปลอบพยายามควบคุมน้ำเสียงให้นิ่ง และเป็ปกติให้มากที่สุดแต่สีหน้าไม่สามารถปกปิดความกังวลใจนั้นได้เลย
“น้ำหนึ่งกลัวค่ะใจคอไม่ดีเลยค่ะพี่จุ๊บแจง ฮึก ฮึก” เสียงสะอื้นที่ต้านไม่อยู่ค่อยๆ ก้องออกมาจากลำคอน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้หลั่งไหลพรั่งพรูอาบสองแก้มนวล
“โอ๋ๆๆน้ำหนึ่งของพี่จุ๊บแจงจะต้องเป็คนเข้มแข็ง เราจะผ่านมันไปด้วยกัน”จุ๊บแจงดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดอย่างอ่อนโยน มือหนึ่งลูบศีรษะเพื่อปลอบขวัญกลืนน้ำลายเหนียวก้อนใหญ่ลงคออย่างลำบากเพราะไม่รู้จะสรรหาคำใดมาปลอบประโลมหญิงสาวตรงหน้าให้คลายความเศร้าในครั้งนี้
นานกว่าร่วม 8 ชม. ประตูห้องไอซียู ก็เปิดขึ้นโดยมีอาจารย์หมอที่รับผิดชอบดูแลการผ่าตัดให้กับโสภาเดินนำหน้าออกมาเป็คนแรกหยุดยืนตรงหน้าหนึ่งหทัย และจุ๊บแจง
“ผลผ่าตัดเป็อย่างไรบ้างค่ะคุณหมอ” เสียงแหบพร่าของหนึ่งหทัยถามเร็วรัวกำมือของจุ๊บแจงแน่น ทุกอย่างเงียบลงทันทีได้ยินแต่เสียงหัวใจของตัวเอง
“หมอขอแสดงความเสียใจด้วยนะครับท่านสิ้นลมในขณะที่ทำการผ่าตัดอยู่ ทีมงานช่วยกันยื้อชีวิตท่านอย่างเต็มความสามารถแล้วครับขอตัวก่อนนะครับ” พูดเสร็จอาจารย์หมอก็เดินจากไป
“อ๊าย..ยัยน้ำหนึ่ง” ภาพทุกอย่างดับลงไปความมืด ร่างบางสลบแน่นิ่งไปกับอกของสาวประเภทสองทันที
ป๊อก ป๊อก เสียงเคาะปากกากระแทกกับโต๊ะทำงานดังเป็จังหวะ ธาดาซีอีโอหนุ่มไฟแรง หรือต้น เ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ั์ใหญ่แห่งหนึ่งนั่งเหม่อลอยอยู่ในห้วงความคิดมโนภาพความทรงจำผุดขึ้นมาในหัวเป็ใบหน้าหญิงสาวงดงามในตาดูโศกเศร้าแก้มใสนวลสีแดงระเรื่อไร้เครื่องสำอางปรุงแต่ง นอนพลีร่างกายเปลือยเปล่าอยู่ใต้ร่างของเค้านิ่งไร้การขัดขืนหรือแสดงอารมณ์ร่วม ถึงแม้ธาดาจะยังไม่เข้าใจว่าหล่อนทำไมถึงยินยอมขายตัวทั้งที่ไม่ได้เป็มืออาชีพโดยตรงปกติธาดาซื้อกินตลอดส่วนใหญ่หญิงสาวที่เพื่อนสนิดจัดหามาให้มักจะผ่านสมรภูมิรบกับเื่อย่างว่ามาหลายต่อหลายครั้งแต่หญิงสาวคนนี้ คือ เธอยังบริสุทธิ์พุดผ่องไม่เคยผ่านมือชายคนใดมาก่อนซึ่งตัวธาดาเองก็ยังใในทันทีที่รู้ว่าตนเองได้เป็คนทำลายสิ่งที่มีค่าที่สุดของหญิงสาวในค่ำคืนนั้นไป
“โอ้ยยย..จะจะ เจ็บค่ะ” ในขณะที่ธาดาแทรกความเป็ชายจ่อที่ปากทางของกรีบกุหลาบงามเพียงแค่กดแก่นกายเข้าไปได้แค่เพียงนิดเดียวก็ต้องสะดุ้ง และหยุดนิ่ง เพียงเพราะเสียงร้องจากคนตัวเล็กเล็ดรอดออกมาด้วยความเ็ป
“นี่เธอไม่เคยยยย”ธาดาอุทานออกมาด้วยความใ
“ค่ะ” เสียงสั่นเครือตอบสั้นๆพยักหน้าเป็การยืนยัน ก่อนกระพริบตาขับไล่น้ำตาจากความเ็ป
“เชี้ยยยแระ..ไอ้หมอบ้าเอ้ยเมิงเล่นตลกอะไรว่ะเนี้ยะ” เสียงสบถด่าเพื่อนสนิทออกมาอย่างหัวเสีย
“อย่าโทษคนอื่นเลยค่ะฉันเต็มใจมาเอง และรับรองว่าฉันจะไม่เรียกร้องอะไรนอกเหนือจากที่เราตกลงกันในตอนแรก” น้ำหนึ่งเอ่ยบอกธาดาให้คลายกังวลหล่อนรู้ดีว่าชายหนุ่มกำลังคิดอะไรอยู่
“ก็ดีวินวินเพราะฉันต้องจ่ายไปตั้งหลักแสน จะให้หยุดตอนนี้ก็คงไม่ได้ล่ะมั้งสาวน้อย” ไม่มีคำพูดใดใดจากหญิงสาวอีกเลย ทุกอย่างหลังจากนี้หล่อนปล่อยให้เป็หน้าที่ของธาดาควบคุมเื่บนเตียงทั้งหมดภาพทุกการเคลื่อนไหวธาดาจำได้ดี หญิงสาวใต้ร่างเพียงแค่กัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่นอดทนรับต่อแรงกระแทกและน้ำหนักที่เค้าป้อนให้อย่างหนักน่วง ตอนแรกธาดากะว่าจะทำอย่างนุ่มนวลแต่ด้วยความสดใหม่ของหญิงสาวชายหนุ่มไม่อาจต้านต่อความ้าของตัวเองได้เลยธาดากอบโกยความสุขอย่างเต็มที่และยาวนาน
ตื้ด ตื้ด ตื้ดเสียงโทรศัพท์มือถือตัวจิ๋วดังขัดขึ้น ธาดาหลุดจากภวังค์กลับมาอยู่กับปัจจุบันวางปากกาในมือลงก่อนหันไปสนใจปลายสายเมื่อเห็นชื่อว่าใครโทรมาก็ไม่รีรอที่จะรับสาย
“ได้เื่ไหมไอ้หมอ?” ธาดาดีดตัวนั่งหลังตรงกุลีกุจอถามอย่างใคร่รู้เต็มทน
“ใจร้อนจังแหะ”หมอองศาหรือหมอโด่ง เอ่ยแซวคนรับสายอย่างรวดเร็ว
“ลีลาเยอะจังว่ะไอ้หมอ” ธาดากระชากเสียงใส่เพื่อนสนิทในทันที
“พี่จุ๊บแจงปฏิเสธว่ะผู้หญิงคืนนั้นยอมทำแค่ครั้งเดียวเพราะความจำเป็ แต่ถ้าเมิงยอมเลือกเด็กคนอื่นในสังกัดของพี่จุ๊บแจงแกจะรีบจัดการให้ทันที” หมอหนุ่มถอดคำพูดของจุ๊บแจงสาวประเภทสองที่เป็เอเจนซี่ขาประจำของหมอองศาซึ่งองศาเองก็มีหน้าที่หลักคอยเป็ตัวกลางติดต่อจัดส่งสาวสาวสวยสวยให้กับเพื่อนๆในกลุ่มไปโดยปริยาย ไม่เว้นแม้แต่ธาดาก็เช่นกัน
“ไม่เอาโว้ย” เสียงแข็งกระด้างกระแทกจนคนปลายสายถึงกับแก้วหูเกือบแตก
“อะไรของเมิงว่ะไอ้ต้น ปกติไม่เคยเรียกคนเดิมซ้ำนี่นาหรือเมิงมีอะไรปิดบังกูอยู่หรือเปล่า ทำไมว่ะ? หญิงสาวคืนนั้นมีอะไรดีอะไรเด็ดถึงขนาดให้คนอย่างนายธาดาวาธิตวงศ์นุการกิต เรียกใช้ซ้ำสองได้ว่ะ” องศาเริ่มซักไซ้ไล่เรียงธาดาอย่างหาความจริง
“มันใช่กงการอะไรของเมิงไหมว่ะไอ้หมอโด่ง” เสียงถามกลับไปอย่างขุ่นเคือง
“อ้าวววว ไอ้ต้นเมิงพูดกับกูอย่างงี้ได้ได้..งั้นกูจะไม่บอกประโยคสำคัญที่พี่จุ๊บแจงเค้าฝากมาบอกกับเมิงนะไอ้เพื่อนเลิฟบายยยย”องศาทำน้ำเสียงจริงจัง และทำท่าจะว่างสาย
“ก็ได้ๆ กูยอมบอกเมิงแล้ว”ธาดารีบตอบกลับอย่างไวเกรงว่าเพื่อนสนิทจะตัดสายแล้วจะต้องเสียเวลาต่อสายกับไปหาหมอหนุ่มอีกครั้ง เพราะยังไงเค้าก็ยังคงอยากรู้ว่าทางด้านหญิงสาวฝากข้อความอะไรมาถึงเค้า
“นั่นง่ะกูก็ว่าคนอย่างเมิงมันต้องหลอกให้พูดไหนเล่ามาซิหมอฟังอยู่จะได้ประเมินอาการให้ได้ กูจะได้จัดยาให้เมิงอย่างถูกต้อง” หมอหนุ่มยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ
“เอ้อๆกูล่ะยอมคนอย่างเมิงเลยไอ้หมอ” ธาดาบอกอย่างระอาความรู้ทัน และเ้าเล่ห์ของเพื่อนสนิท
“หา..เปิดซิงคืนนั้นเมิงได้สาวบริสุทธิ์ไปกิน เช็ดดด แมร่งงงง เมิงทำบุญมาด้วยอะไรว่ะเสียดายทำไมไม่ใช่กู” เสียงหมอหนุ่มเอะอะโวยวายดังลั่นจนแก้วหูของธาดารู้สึกเจ็บด้วยแรงสั่นะเื
“ไอ้หมอเวรป่านนี้คนไม่รู้กันทั้งโรงพยาบาลเลยหรือไงว่ะ เมิงรู้จักคำว่า ความลับ บ้างไหม?แหกปากเข้าไป”ธาดากระแทกเสียงกลับไปในทันที
“โทษทีว่ะก็คนมันอิจฉานินา กูอยู่คนเดียวในห้องวุ้ย คนไข้ของกูหมดแล้วตอนนี้เหลือแต่เมิงนิล่ะที่เป็คนไข้วีไอพีของกู” องศารีบกล่าวกลับไปทันที
“เอ้อๆกูไม่อยากรู้เื่ของเมิง ว่ามาพี่จุ๊บแจงฝากบอกอะไรกู” ธาดารู้สึกว่าตัวเองอารมณ์ร้อนขึ้นด้วยความอยากรู้
“จะว่าฝากบอกก็ไม่ได้เปลี่ยนเป็ขอร้องแทนแล้วกันว่ะ” องศาทำน้ำเสียงแ่เบาลงอย่างสงสัยเช่นกัน
“จะอะไรเมิงก็พูดออกมาสักทีเถอะว่ะกูรอฟังอยู่”ธาดาตัดบทสนทนาให้กระชับขึ้น
“ถ้าหากวันข้างหน้ามีโอกาสได้พบเจอกับน้องผู้หญิงคืนนั้นอีกให้ทำเป็ไม่รู้จักกัน หรือไม่ก็คิดซะว่ามันไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเลยจักขอบพระคุณมาก” หมอหนุ่มยังคงถ่ายทอดทุกถ้อยคำไม่มีตกหล่น
“.....”ธาดาฟังทุกคำอย่างตั้งใจแต่รู้สึกว่าตัวเองเหมือนโดนไม้หน้าสามตีเข้าที่แสกหน้าเต็มเต็ม ณ เวลานี้ หน้าชาไร้ความรู้สึกตอนนี้สมองประมวลผลอย่างหนักนึกตำหนิผู้หญิงตัวเล็กในค่ำคืนนั้นหล่อนคิดว่าหล่อนเป็ใคร ทำไมถึงได้สำคัญตัวเองว่าคนอย่างเค้าจะสนใจใยดีหล่อนมีผู้หญิงตั้งมากมายที่พยายามตะเกียกตะกายมาเป็คู่นอนคู่ควงให้เค้าค่อนประเทศ
“ไอ้ต้นไอ้ต้น ยังฟังกูอยู่ไหมว่ะ เมิงอึ้งนานไป ไอ้ต้นๆๆๆ” หมอหนุ่มเรียกสติเพื่อนที่นิ่งเงียบไปนาน
“มีไร?เรียกชื่อกูอยู่นั่นแระ” ธาดาได้ยินคนเรียกชื่อตนเอง จึงรีบดึงสติกลับมายังคู่สนทนา
“ก็กูเป็ห่วงเมิงดิว่ะกลัวเมิงฆ่าตัวตาย เหตุเพราะโดนสาวหักอก” องศาแกล้งเหย้าเพื่อนสนิท
“เชี้ยยยยกูไม่ได้อกหักโว้ย กูแค่อึ้ง..ไม่มีผู้หญิงคนไหนกล้าทำอย่างงี้กับกูเลยสักคนนี่ยัยนั่นคงคิดจะอัพค่าตัวล่ะซิ” ธาดาโมโหจนขีดสุด แต่ยังคงรักษาฟอร์ม
“แต่กูว่าไม่มั้งเพราะเสียงพี่จุ๊บแจงแกดูจริงจังมากเลย” องศายังคงเอ่ยต่อ
“เมิงเป็แค่หมอเมิงจะไปทันเกมส์อะไรกับพวกแม่ค้าแม่ขายว่ะ”ธาดาแซะเพื่อนสนิทกลับด้วยน้ำเสียงขุ่นมัว
“อ้าวไอ้นี่อีกแล้วนะเมิง ไม่พอใจเธอคนนั้น แต่มาลงที่ฉันคนนี้ ไม่คุยด้วยแล้ววุ้ยพอดีมีนัดกับสาวสาว ไปล่ะ บายนะโว้ยยย” หมอหนุ่มรีบชิงตัดสายในทันทีไม่รอให้คู่สนทนาได้เอ่ยอะไรอีกขืนคุยต่อก็คงไม่จบไม่สิ้น เพราะอาการของธาดาตอนนี้อยู่ในจุดที่เรียกว่า พาล
ครื้น ครื้น ณ ห้องทำงานของธาดา ความเงียบก่อตัวขึ้นหลังจากที่หมอหนุ่มได้วางสายลงได้ยินแต่เสียงเครื่องปรับอากาศที่ยังคงทำงานอย่างหนัก
“ฉันหวังว่าเราจะไม่มีวันได้เจอกันอีก”เสียงคำรามในลำคอเปล่งออกมาแสดงถึงความขรุกรุ่น ที่ภายในใจของธาดาคิดอะไรอยู่ก็ไม่อาจรู้ได้
50K
